Με καλές προθέσεις το «Έρωτας αλά Ιταλικά», αλλά… Είδαμε & Σχολιάζουμε.

788 Views
Με καλές προθέσεις το «Έρωτας αλά Ιταλικά», αλλά… Είδαμε & Σχολιάζουμε. Με καλές προθέσεις το «Έρωτας αλά Ιταλικά», αλλά… Είδαμε & Σχολιάζουμε.

 


Από τον Γιάννη Φραγκούλη.

Μία μικρή καναδέζικη ταινία, στο τέλος ενός ζεστού καλοκαιριού ψάχνει να βρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του κοινού. Μας πάει στον Καναδά, στο Τορόντο, σε ένα μικρό μέρος αυτής της πόλης, στη Μικρή Ιταλία. Η ταινία «Little Italy» μας ξεναγεί, με το δικό της τρόπο, σε ένα χώρο όπου οι συμπεριφορές διαμορφώνουν το αστικό τοπίο, του δίνουν έναν διαφορετικό χαρακτήρα.

Βρισκόμαστε στο Τορόντο, στον αγγλόφωνο Καναδά, σε μία μεγαλούπολη που δεν είναι πολύ διαφορετική από μία αμερικάνικη πόλη. Σε μία γειτονιά μένουν πολλοί Ιταλοί, ονομάζεται Μικρή Ιταλία. Είναι συνηθισμένο οι μετανάστες μιας χώρας να μένουν ο ένας κοντά στον άλλον, να βοηθούν, να είναι αλληλέγγυοι, να έχουν τη ψευδαίσθηση ότι είναι στη χώρα τους. Το αστικό τοπίο δεν είναι πολύ διαφορετικό από αυτό της Νέας Υόρκης. Έχουμε την εντύπωση της αδιάψευστης χημείας μεταξύ αυτών των δύο ανθρώπων που βρίσκονται στον αφηγηματικό πυρήνα της ταινίας της Νίκι Ανιόλι (Emma Roberts) και του Λέο Κάμπο (Hayden Christensen), δύο φιγούρες που είναι σαν καρικατούρες, όπως εμφανίζονται στην ταινία.

Πρακτικά είναι σα να μας παρακαλούν να τους προσεγγίσουμε, για να αγοράσουμε τα προϊόντα τους, για να μπούμε στον κύκλο τους. Σε ένα χώρο όπου τα αγγλικά μπερδεύονται με τα ιταλικά, στην ταινία κυριαρχεί το ρομάντζο και η κωμωδία, γίνεται προσπάθεια να μεταφερθούμε στο 1985, τη δεκαετία που είχε κορυφωθεί το μεταναστευτικό κύμα και που οι Ιταλοί κυριαρχούσαν στη βόρεια αμερικάνικη ήπειρο.

Ο σκηνοθέτης Donald Petrie ξέρει να βαδίζει το σκληρό τοπίο της ρομαντικής κωμωδίας στο Χόλιγουντ, αφού με τις δουλειές του, «Miss Congenniality» και «How to lose a guy in 10 days», μας έχει δήξει ένα δείγμα αναπαράστασης του ρομαντισμού στο κωμικό πεδίο, μία αφήγηση που άξιζε την προσοχή μας. Όμως στην «Little Italy» αξίζει να παρατηρήσουμε την προσπάθεια του αυτοσαρκασμού, μία υποκειμενική πορεία, όπου θα διακρίνουμε ίχνη καλλιτεχνικής ειρωνείας που θα μας βοηθήσουν να δούμε αυτά που δύσκολα θα παρατηρούσαμε και θα μας έκαναν να καταλάβουμε καλύτερα το σύγχρονό μας κόσμο.

Η ταινία δε βυθίζεται στο ιταλικό στοιχείο, σε αυτά που θα όριζαν στερεοτυπικά τον ιταλικό κόσμο. Όμως, ο ίδιος όπως και οι σεναριογράφοι, με τους οποίους συνεργάστηκε, ανατρέχουν στις παλιές ταινίες, στην εποχή του βίντεο, στα στερεότυπα που αυτές είχαν, χωρίς να υπάρχει η ψυχή αυτών των παλιών αφηγήσεων, μη μπορώντας να ζωντανέψουν αυτά τα αφηγηματικά μοτίβα και να τα μεταφέρουν στο σύγχρονο κοινωνικό τοπίο, κάνοντας έτσι μία παραβολή.

Η Νίκι, η οποία είναι σεφ, επιστρέφει στο μέρος που γεννήθηκε, περιμένει τα χαρτιά της για να δουλέψει, συναντά τον παιδικό της φίλο Λέο, με τον οποίο είχε μία απόσταση όταν οι γονείς της, λειτουργώντας ανταγωνιστικά, άνοιξαν ένα εστιατόριο στην ίδια γειτονιά. Μετά από λίγο καιρό ανακάλυψαν και οι δύο ότι ο ένας είχε γεννηθεί για τον άλλον, συμπληρώνοντας ο ένας το χαρακτήρα του άλλου, ενώ και οι δύο ζουν σε ένα χώρο ρομαντικό όπου το κωμικό στοιχείο υπερτερεί. Αυτό το «έδαφος» θα είναι πρόσφορο για να αναπτυχθεί η αγάπη, όπως έγινε στο «Big fat greek wedding», όπου υπήρχε μία άλλη διαδρομή, από την Αθήνα στις ΗΠΑ.

Δε γίνεται προσπάθεια να αποδομήσουμε τις ρομαντικές κωμωδίες που αναφέρονται στον περιορισμένο κόσμο των εθνικών μειονοτήτων, όπως στο «Crazy rich Asians», η ταινία περιορίζεται στο να επαναλαμβάνει κάποια κλισέ, όπως είναι η επανασύνδεση, η βραδιά που έχουμε ένα δείπνο για δύο, η τόλμη να κάνουμε αυτό που θέλουμε σε μία ερωτική σκηνή, κάτι που είναι μακριά από το «They came together», του David Wain.

Έχει καλές προθέσεις, θέλει να μιλήσει για τους οικογενειακούς δεσμούς, το πάθος για το ρομαντικό στοιχείο στους νέους, την όλο και πιο δυνατή απώλεια της γειτονιάς στο Τορόντο. Μπορεί, όμως, τελικά, οι δημιουργοί της ταινίας να ήθελαν να κάνουν ένα έργο για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις και το ταλέντο τους ή για να αναφερθούν στο θολό τοπίο της ταινίας «Mystic pizza», όπου η Julia Roberts παίζει την Ντέιζι, σε μία ακόμη ρομαντική σκηνή εποχής, σκηνοθετημένη από το σκηνοθέτης αυτής της ταινίας το 1988. Μία επιστροφή που δεν μπορεί να προσεγγίσει το παρόν, δεν μπορεί να μιλήσει για το μέλλον.

ΕΡΩΤΑΣ ΑΛΑ ΙΤΑΛΙΚΑ
LITTLE ITALY Κομεντί, Έγχρ., Διάρκεια: 102'
Παραγωγή: Καναδάς – ΗΠΑ
Σκηνοθεσία: κομεντί
Πρωταγωνιστούν: Χέιντεν Κρίστενσεν, Έμα Ρόμπερτς, Ντάνι Αγιέλο, Αλίσα Μιλάνο
Ημερομηνία πρώτης προβολής: 8/8/2019
Εταιρεία διανομής: Σπέντζος Films. 

Μπορείτε να δείτε το τρέιλερ της ταινίας στο youtube, εδώ 

.
Δείτε & αυτά:
 
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, κλικ εδώ.
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη, κλικ εδώ.
-ΝΕΟ Τι παίζουν τα θερινά σινεμά της Θεσσαλονίκης τώρα, κλικ εδώ.
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
.
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία, κλικ εδώ.
 
-Θέατρο Δάσους & Θέατρο Γης 2019: πρόγραμμα εκδηλώσεων, κλικ εδώ.
-Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών: Πρόγραμμα εκδηλώσεων, κλικ εδώ. 
-Εδώ Θεσσαλονίκη: Η πολιτιστική ατζέντα του καλοκαιριού 2019.
Θέατρο, συναυλίες, φεστιβάλ κ.ά. Όλες οι εκδηλώσεις, κλικ εδώ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή