«Έτερος Εγώ: Κάθαρσις»: Κι όμως… ξεπέρασε τις Χαμένες Ψυχές…

7140 Views
«Έτερος Εγώ: Κάθαρσις»: Κι όμως… ξεπέρασε τις Χαμένες Ψυχές… «Έτερος Εγώ: Κάθαρσις»: Κι όμως… ξεπέρασε τις Χαμένες Ψυχές…

 

Τηλεοπτικά μαντάτα #15

 
Πριν από έναν μήνα έκανε πρεμιέρα στην πλατφόρμα της Cosmote η δεύτερη σεζόν της ελληνικής σειράς «Έτερος Εγώ: Κάθαρσις». Η σειρά αποτελεί συνέχεια της ταινίας, η οποία αποτέλεσε μία αξιέπαινη κινηματογραφική προσπάθεια, και της πρώτης σεζόν, η οποία είχε αρκετά θετικά στοιχεία, αλλά και ορισμένες ανούσιες υπερβολές.
 
Η σειρά ήδη από την έναρξή της δηλώνει την πρόθεσή της να αξιοποιήσει τις στέρεες βάσεις, που έθεσε ο πρώτος κύκλος με το κεντρικό καστ να μεταφέρεται αυτούσιο (με παραλλαγές στη συχνότητα εμφάνισης), και παράλληλα να αξιοποιεί σημεία από την ταινία, προκειμένου να κάνει ένα «άνοιγμα» στην ιστορία, που θα οδηγήσει στον τρίτο και τελευταίο κύκλο της.
 


Η δεύτερη σεζόν με μία πρώτη ματιά μοιάζει αρκετά πιο δουλεμένη σε σχέση με την πρώτη.
Ως προς τα θετικά της στοιχεία (+) η σκηνοθεσία του Σωτήρη Τσαφούλια φαίνεται να εγκαταλείπει ορισμένες στερεοτυπικές μορφές, που παρέπεμπαν σε συμβατική «τηλεοπτική» σκηνοθεσία και να υιοθετεί ένα πιο κινηματογραφικό στυλ, τόσο στην απόδοση των πλάνων, όσο και του ευρύτερου σκηνικού της ιστορίας. Σίγουρα υπάρχουν σημεία, που μοιάζουν λιγότερο δουλεμένα σε σχέση με άλλα, όμως η σκηνοθετική ένταση ακολουθεί μία δομή συνεχούς αναβάθμισης και ενίσχυσης, που μόνο θετικά μπορεί να κριθεί. Ενισχύεται η ατμόσφαιρα του θρίλερ με το μυστηριακό πέπλο να είναι έντονο.
 



Το σενάριο του σκηνοθέτη με την Κατερίνα Φιλιώτου αποτελεί το ισχυρό χαρτί αυτής της σεζόν. Απομακρύνθηκαν τα ακραία κλισέ της προηγούμενης σεζόν, οι διάλογοι απέκτησαν μία μεγαλύτερη απλότητα (χωρίς να λείπουν οι υπερβολές, που θα επισημανθούν παρακάτω) και η ενίσχυση του καστ δημιούργησαν μία πλούσια εναλλαγή σκηνών και διαλογικών σημείων. Η ιστορία φάνηκε περισσότερο δουλεμένη με καίρια έμφαση στο να περιπλέξει το κουβάρι σε τέτοιο βαθμό, ώστε τα τελευταία δύο επεισόδια να έχουν πολλαπλά plottwists, τα οποία αποτελούν ένα βασικό δομικό χαρακτηριστικό της σειράς. Είναι άξιο αναφοράς, πως κανένα επεισόδιο δεν κουράζει ή κάνει κοιλιά. Θετικό, επίσης, σημείο είναι, ότι αξιοποιούνται όλοι σχεδόν οι ηθοποιοί στην πλοκή της ιστορίας και δεν έχουν διεκπεραιωτικό ρόλο, όπως συνέβη σε ορισμένες περιπτώσεις της προηγούμενης σεζόν (βλ. Κατερίνα Διδασκάλου).Έφυγαν τα ανούσια κωμικά στοιχεία, που νόθευαν το ατόφιο του αστυνομικού και που υπήρχαν σε μεγάλες δόσεις στον προηγούμενο κύκλο.
 
Η φωτογραφία και η ενδυματολογία κινήθηκαν σε πολύ προσεγμένα πλαίσια. Οι φωτισμοί, που αποτελούν ένα από τα πιο δυνατά σημεία σε ένα αστυνομικό περιεχόμενο, ήταν πολύ αποτελεσματικοί.
 



Όσον αφορά το καστ στους βασικού ρόλους σε αυτήν την σεζόν βλέπουμε τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, ο οποίος έχει προσαρμοστεί απίστευτα στον ρόλο, με αποτέλεσμα κάθε επόμενη φορά εμφάνισής του σε αυτόν να είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Η έκπληξη αυτής της σεζόν είναι ο ταλαντούχος Τάσος Νούσιας, ο οποίος στο ρόλο του νέου υπαστυνόμου κεντρίζει πάνω του όλο το ενδιαφέρον, αποκτώντας μία κομβική σχέση με την πλοκή και την εξέλιξη της ιστορίας. Λεπτές, ισορροπίες, δυναμική φωνή, καθαρό βλέμμα συνθέτουν έναν ήρωα, ο οποίος φάνηκε, πως ήρθε για να μείνει. Η Κατερίνα Διδασκάλου αποκτά πολύ πιο ενεργό ρόλο σε αυτήν την σεζόν, κάτι, που μόνο θετικά μπορεί να αξιολογηθεί. Ήρεμη απόδοση, απουσία υπερβολών, ατόφια δραματικότητα αποτελούν τα γνωρίσματα της εμφάνισής της. Ο Γεράσιμος Γεννατάς είναι σίγουρα η πιο δυναμική ένταξη στο νέο καστ αυτής της σεζόν σε έναν ρόλο, που περιέχει αρκετές κωμικές στιγμές και παράλληλα αρκετές δραματικές προεκτάσεις. Σίγουρα προσεγγίζεται με μία υπερβολή, ίσως λόγω του ακραίου χαρακτήρα, που επιδιώκεται να παρουσιάσει. Θα τον επιθυμούσα σε μεγαλύτερες δόσεις και σε περισσότερα επεισόδια. Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης πολύ καλός στον ρόλο του δικηγόρου, ενώ ο Ορφέας Αυγουστίδης σε κάτι κόντρα σε σχέση με ό,τι τον έχουμε συνηθίσει κινείται σε σχετικά καλά επίπεδα (πολλά σημεία βέβαια έχρηζαν βελτίωσης). Πολύ ωραία η προσθήκη της Άννα Μενανάκου και η ενίσχυση του Δημήτρη Καπετανάκου. Πολύ ωραία η απόδοση του Δημήτρη Μαυρόπουλου, ενώ η συμμετοχή του σκηνοθέτη ήθελε σε αρκετά σημεία προσοχή, καθώς παρέπεμπε σε ερασιτεχνικά στοιχεία.
 
 
 
Ως προς αυτόν τον κύκλο εντελώς διεκπεραιωτική μου φάνηκε η παρουσία της Βίκυς Παπαδοπούλου, η οποία πολλές φορές φάνηκε να υπάρχει στην ιστορία απλά και μόνο για να υπάρξει στο καστ. Η ευχάριστη νότα, που δημιούργησε στον προηγούμενο κύκλο σε αυτόν φάνηκε να έχει μία πιο κουραστική υφή. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σε αυτήν την σεζόν δεν με εντυπωσίασε. Η μεγέθυνση του ρόλου του δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη μεγέθυνση της απόδοσης. Ένιωθα σε πολλές στιγμές μία τυποποιημένη ερμηνεία, που δεν φάνηκε να έχει βάθος και ουσία.
 
 
Από την άλλη εντύπωση μου προκαλεί το εξής: η βελτιωμένη απόδοση σε σχέση με τον προηγούμενο κύκλο των Σπύρου Παπαδόπουλου και Πέτρου Λαγούτη. Η σκηνοθεσία φάνηκε να τους προστατεύει ιδιαίτερα και να διορθώνει τις ατέλειες, που υπήρχαν στον προηγούμενο κύκλο σε έναν αρκετά ικανοποιητικό βαθμό. Σίγουρα δεν αποτέλεσαν ερμηνείες, που θα μας μείνουν αξέχαστες, όμως η βελτίωση μόνο θετικά μπορεί να ειδωθεί.
 
Τέλος, σε σχέση με το καστ, αξίζει αναφορά στον Μάνο Βακούση, ο οποίος σε αυτόν τον κύκλο εμφανίζεται σε πολύ μικρές δόσεις. Η επιλογή αυτή έχει το θετικό γνώρισμα, ότι δεν «ξεχειλώνει» ένας τόσο πετυχημένος ρόλος, αλλά και το αρνητικό, πως μία τόσο προσεγμένη ερμηνεία του προηγούμενου κύκλου πλέον υπήρχε σε πολύ μικρό βαθμό.
 
 
 
Στα αρνητικά (-) στοιχεία της σειράς αρχικά θα εντάσσαμε κάποια στοιχεία του σεναρίου. Το σενάριο παίρνει αρχικά μία κατεύθυνση σχετιζόμενη και πάλι με τη μυθολογία, η οποία παραπέμπει στα προηγούμενα, αλλά σταδιακά υποχωρεί. Αποτελεί έναν ωραίο αποπροσανατολισμό, που όμως κάπως συγχέει την πορεία και αφήνει κάποια κενά. Ακόμη, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, κάποιοι διάλογοι έμοιαζαν εκτός πραγματικότητας ειδικά στο κομμάτι των ανακρίσεων παραπέμποντας σε στιγμές ακραίας ελληνικής σαπουνόπερας (βλ. Καλημέρα Ζωή).
 
 
Παράλληλα, τα σκηνικά της ταινίας μοιάζουν εκτός ελληνικής πραγματικότητας. Τέτοιου είδους φυλακές ή αστυνομικά τμήματα δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Αποτελεί σίγουρα ένα τέχνασμα για να εξαχθεί η σειρά στο εξωτερικό, παρά μία προσπάθεια αποτύπωσης των ελληνικών δεδομένων. Σε ορισμένα σημεία πράγματι είναι υπερβολή, γιατί μοιάζει εντελώς ξένο, ώστε να μπορέσουμε να το προσεγγίσουμε σαν θεατές και να το αποκωδικοποιήσουμε.
 
 
Τέλος, θα πρέπει η επόμενη σεζόν να ενισχυθεί με μουσική επένδυση με κατάλληλα για το ύφος χαρακτηριστικά. Σε αυτόν τον κύκλο υπήρχε μεν, αλλά σε μικρές δόσεις και σε πολλά σημεία έμοιαζε παράταιρη.

Συνολικά, θα λέγαμε ένα μεγάλο «μπράβο» στους συντελεστές αυτής της σπουδαίας παραγωγής, η οποία ανέβασε παλμούς σε σχέση με την προηγούμενη. Απέδειξε, πως όταν μπουν αρκετά χρήματα και αρκετό μεράκι σε μία παραγωγή, μόνο καλά αποτελέσματα μπορούν να προκύψουν. Και ναι ήταν καλύτερη από την προηγούμενη σεζόν. Περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία την επόμενη, με την ευχή να κινήσουμε ευρύτερα προσπάθειες για να ενταχθεί αυτή η σειρά σε κάποια πλατφόρμα παγκόσμιας ή έστω ευρωπαϊκής εμβέλειας. Γιατί και η εξαγωγή σειρών και ταινιών πρέπει κάποια στιγμή να μπει στο πρόγραμμα εξαγωγών
 
Τρέιλερ εδώ

 ..

Ακολουθήστε μας στα social media
 ..
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή