Από την Τσεχία με αγάπη «Σύγχρονη Χαρακτική» στο Aλατζά Ιμαρέτ. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη.

580 Views
Από την Τσεχία με αγάπη «Σύγχρονη Χαρακτική» στο Aλατζά Ιμαρέτ. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη. Από την Τσεχία με αγάπη «Σύγχρονη Χαρακτική» στο Aλατζά Ιμαρέτ. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη.

Από την Τσεχία με αγάπη «Σύγχρονη Χαρακτική» στο Aλατζά Ιμαρέτ. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη.

                Αυτές τις ημέρες φιλοξενείται στο χώρο του Ιλατζά Ιμαρέτ η έκθεση «Σύγχρονη Τσεχική Χαρακτική» την οποία διοργανώνει η Θεσσαλονίκη – Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014 σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Αθήνα και το Επίτιμο Προξενείο της Τσεχικής Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη.
 
                     Σε αυτή την έκθεση παρουσιάζονται έργα 11 καταξιωμένων Τσέχων χαρακτών, που αντιπροσωπεύουν την τσέχικη χαρακτική από τη δεκαετία του ‘60 και ύστερα. Πρόκειται για τους: Jiří Anderle, Mikoláš Axmann, Adolf Born,   Ladislav Čepelák,   Jaroslav Králík, Alena Kučerová,   Eduard Ovčáček,   Květa Pacovská,   Lubomír Přibyl, Jiří Šalamoun και Vratislav Ševčík.

                     Στον εκθεσιακό χώρο ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να ενημερωθεί για την εξέλιξη της χαρακτικής της Τσεχίας και παράλληλα να δει αντιπροσωπευτικά χαρακτικά της κάθε εποχής που διαφέρουν και ως προς τη θεματολογία αλλά και ως προς την εικαστική έκφραση.

                     Η ανάπτυξη της σύγχρονης τσέχικης χαρακτικής αρχίζει στο μεταίχμιο του 19ου αιώνα και του 20ού και φτάνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο πριν τον Ά παγκόσμιο πόλεμο. Δεν είναι τυχαίο αυτό άλλωστε, καθώς στις αρχές του 20ου αιώνα ιδρύθηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πράγας ειδικό τμήμα χαρακτών. Η χαρακτική έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κοινωνική τέχνη του 20ού αιώνα και συνέβαλλε στη δημιουργία των Τσέχων σουρεαλιστών. Η περίοδος στην οποία η τσέχικη χαρακτική πραγματικά έφθασε στην κορυφή της εξέλιξης της ήταν η δεκαετία του ’50.

                     Στη δεκαετία όμως που ακολούθησε, οι χαράκτες τόλμησαν να πειραματιστούν, αφομοιώνοντας κίνητρα και ιδέες της διεθνούς τέχνης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα χαρακτικά της Alena Kučerová, η οποία χρησιμοποιεί πλάκες χαραγμένες με σουβλί  υποδηματοποιού. Οι επισκέπτες του Αλατζά Ιμαρέτ έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά ένα παράδειγμα αυτής της τεχνικής.(Το λειβάδι του Hluckov) O Eduard Ovčáček, έργα του οποίου επίσης μπορεί κάποιος να δει, δημιουργούν το διάλογο με τις σύγχρονες εικαστικές τάσεις και τις δυνατότητες καινούργιων κυρίως ψηφιακών μέσων. (NY2 και Ram23).  Με την ίδια λογική δημιουργεί και ο Lubomír Přibyl, ο οποίος στο χαρακτικό του με μεικτή τεχνική, Κόλουρα Πρίσματα χρησιμοποιεί μη παραδοσιακά εικαστικά «υλικά» όπως άμμο, τεντωμένα σχοινιά κ.α. και τα τοποθετεί βάσει μαθηματικών υπολογισμών και υπολογισμών του υπολογιστή. 
                     Οι άλλοι δύο καλλιτέχνες οι οποίοι συγκαταλέγονται με τους παραπάνω και ουσιαστικά δραστηριοποιήθηκαν την ίδια περίοδο και κατέταξαν τη χαρακτική στο επίπεδο των υπόλοιπων κλάδων των εικαστικών τεχνών είναι οι εξής: Jiří Anderle και Jaroslav Králík. Οι βαθυτυπίες του πρώτου θα εντυπωσιάσουν το κοινό με την εξαιρετική απόδοση των λεπτομερειών των χαρακτηριστικών των προσώπων, των οποίων απεικονίζει. Ο Anderle άλλωστε, κατέχει μία ξεχωριστή θέση στο «χρυσό» στερέωμα της διεθνούς χαρακτικής και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας παρατηρώντας τις βαθυτυπίες του με θέμα τον Σοπέν, τον Βιβάλντι και τα Άνθη και κορίτσι. Όσο για τον Králík οι δημιουργίες του είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες καθώς «παντρεύει» την αφαίρεση με τις αρχές του κολλάζ. Ενώνει αντικείμενα όπως σχοινάκια και κομμάτια χαρτονιών με γράμματα καλλιγραφικά. Αυτή η μείξη καθιστά τα έργα του ιδιαίτερα ξεχωριστά για την εποχή του.(Παιχνίδι με σύμβολα, Ο διάλογος του Grünewald)
 
                     Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 άρχισαν να διακρίνονται δύο κύκλοι με διαφορετική καλλιτεχνική προσέγγιση: στην Ανώτατη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών υιοθέτησαν τον ευφάνταστο ρεαλισμό, ενώ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών εστίαζαν κυρίως σε θέματα της φύσης. Ένα αντιπροσωπευτικό έργο αυτής της δεύτερης  τάσης είναι η ακουατίντα του Ladislav Čepelák Πεταλούδα.
 
                     Στη    δεκαετία του ’70 και του ’80 πρωτοφανή εξέλιξη γνώρισε η έγχρωμη offset λιθογραφία, την οποία εμπλούτιζαν με διάφορα «μοτίβα» επίσης καλλιτέχνες άλλων εικαστικών κλάδων όπως της γελοιογραφίας και της εικονογράφησης. Σε αυτό το χώρο μπορεί κανείς να διακρίνει τα χαρακτικά του εικονογράφου- χαράκτη- γελοιογράφου Adolf Born Νώε και Μοτίβο με τσίρκο. Εξαιρετική η απόδοση των λεπτομερειών. Θα μπορούσε κανείς να πει πως θυμίζει το κίνημα του πουαντιγισμού με τις πολύ ψηλές κουκκίδες που τυπώνονται πάνω στο χαρτί. Στις λιθογραφίες του Jiří Šalamoun Αντιλογία και Ο τροχός της τύχης είναι χαρακτηριστική η αίσθηση του μαύρου χιούμορ και της γελοιογραφικής υπερβολής. Παράλληλα όμως, διακρίνει κανείς ξεκάθαρα αναφορές στο γερμανικό εξπρεσιονισμό και στο λαϊκό μπαρόκ. Οι λιθογραφίες όμως που ξεχωρίσαμε ως τις πιο «δουλεμένες» και που θυμίζουν εικονογράφηση είναι αυτές του εξαιρετικού Mikoláš Axmann. Το πιο σπουδαίο μέρος του έργου του αποτελούν οι λαβύρινθοι εντυπωσιακών διαστάσεων , τυπωμένοι με την τεχνική της κλασικής χειροποίητης λιθογραφίας στην αναγέννηση της οποίας, συνέβαλε και ως εκπαιδευτικός. Αυτούς τους λαβύρινθους τους συναντάμε στον Πειρασμό της πίστης, στον Πειρασμό του σώματος και στον Πειρασμό του φωτός.
 
                     Ενώ, ο Mikoláš Axmann μάχονταν υπέρ της αναγέννησης της κλασικής χειροποίητης λιθογραφίας, τα πολυμέσα και η ψηφιακή χαρακτική κέρδιζαν έδαφος. Από τους πρώτους υποστηριστκτές των οποίων ήταν ο Vratislav Ševčík. Το έργο του, Η τελετουργία, χαρακτηριστικό παράδειγμα που ξεχωρίζει στην έκθεση λόγω των ζωηρών χρωμάτων, κυμαίνεται μεταξύ του σχεδιασμού και της λυρικής εκφραστικής αφαίρεσης. Είναι προφανές ότι το έργο του προσδιορίζουν οι συγκρούσεις της ψυχής του με το σύγχρονο πολιτισμό.
 
                     Αυτή η έκθεση είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Τα χαρακτικά εντυπωσιάζουν με το μέγεθός τους και τις ιδιαίτερες λεπτομέρειες τους, που προδίδουν την μεγάλη προσπάθεια των χαρακτών να πετύχουν κάτι το εξαιρετικά δύσκολο. Η επιλογή των έργων είναι αξιόλογη, καθώς ο επισκέπτης ενημερώνεται άμεσα για την εξέλιξη της τσέχικης χαρακτικής από τη δεκαετία του ’60 και μετά.
 
Χώρος: Αλατζά Ιμαρέτ (Κασσάνδρου 91 – 93, τηλ. 2310 278587)
Διάρκεια έκθεσης: έως τις 22 Ιουνίου 2014.
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Κυριακή 10.00 – 18.00
Τη Δευτέρα ο εκθεσιακός χώρος παραμένει κλειστός.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ο Παπακωνσταντίνου τάραξε την «Κοινή Ησυχία»... της Θεσσαλονίκης! Είδαμε & σχολιάζουμε
Ο Παπακωνσταντίνου τάραξε την «Κοινή Ησυχία»... της Θεσσαλονίκης! Είδαμε & σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 2400 Views

...η παράσταση αποτέλεσε ένα εντυπωσιακό θέαμα το οποίο κατάφερε να ενώσει τον θεατρικό με τον μουσικό χώρο. Είδε ο Γιώργος Μπαστουνάς και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο