4 ποιήματα του αναγνώστη μας Κώστα Τζαβέλα

905 Views
4 ποιήματα του αναγνώστη μας Κώστα Τζαβέλα 4 ποιήματα του αναγνώστη μας Κώστα Τζαβέλα

ΣΤΕΙΛΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ [πληροφορίες για συμμετοχή, δείτε παρακάτω].

 
Τέσσερα ποιήματα του αναγνώστη μας Κώστα Τζαβέλα στη δεκαπενθήμερη στήλη "ΔΕΣ το ΔΙΚΟ σου ή το ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ σου ΠΟΙΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ στη Κουλτουρόσουπα» 
 
 
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΦΡΑΣΗ-ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΧΕΜΙΝΓΟΥΕΙ
“ Πωλούνται βρεφικά παπούτσια, δεν φορέθηκαν ποτέ”
 
Θόρυβος, θόρυβος κάθε μέρα την ίδια ώρα,
ξυπνάω από την φασαρία που κάνει
αυτή η ρουφτήχτρα των βρωμερών σκουπιδίων
που μαζέυει στην γειτονιά.
 
Στο διπλανό δωμάτιο του σπιτιού,
ακούω τους πρωινούς ήχους
τους ξυπνήματος των αγωνιστών,
 των τίμιων ανθρώπων.
 
Σε λίγο έρχονται σε μένα,
μου λένε καλημέρα,
πάνε στο μπαλκόνι
να πιούν το πρωϊνό καφεδάκι.
 
Από το μπαλκόνι ακούγονται ψιθυριστά,
δεν μπορώ να ακούσω καλά,
είναι κάποια λόγια
για την σημερινή μέρα.
 
Είναι τα γενέθλια μου.
Ακούω να συζητούνε να πουλήσουν
τα βρεφικά παπούτσια μου,
είναι σαν καινούρια.
 
Τα είχαν αγοράσει δώρο οι δικοί μου
στα πρώτα μου γενέθλια,
όταν ακόμα ήμουνα στην κούνια.
 
Ήταν νωρίς,δεν περπατούσα ακόμα,
ούτε την άλλη χρονιά.
Άργούσα να περπατήσω κάθε χρονιά,
αργούσα πολύ, αργούσα,
κάτι δεν πήγαινε καλά.
Τελικά δεν φορέθηκαν ποτέ...
 
ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΓΟΡΓΟΝΑ
 
Γράφω τελευταία πολύ, γράφω όμως όχι όπως αυτή την στιγμή.
Γράφω κάθε μέρα πράγματα όμορφα, που απευθύνονται σε έναν άνθρωπο.
Γράφω, αυτά που έχουν γραφτεί στην καρδιά μου,
που έχουν γραφτεί και μέσα στην ψυχή μου..
 
Γράφω σε μία γοργόνα γιατί της αρέσουν αυτά που γράφω.
Γράφω με αγωνία πολλές φορές, αλλά αυτά που γράφω, αξίζουν
το χαμόγελο που παίρνω πίσω.
 
Θα γράψω κι άλλα, ελπίζω να συνεχίσω και να μην σταματήσω ποτέ.
Μου δίνει ελπίδα αυτό.
Γράφω, αυτά που νοιώθω και δεν διστάζω καθόλου.
 
Σκέψεις έρχονται και πανε, σκέψεις φεύγουν αλλά ξανγυρνάνε και εγώ τις
ξαναγράφω.
 
Εκεί που γράφω δεν ξέρω ποιο θα είναι το κόστος αν θα σταματήσω.
Θα είμαι ίσως κενός και άδειος και δεν το θέλω αυτό.
 
Είναι και θα είναι δύσκολα, το ξέρω, γι αυτό τα γράφω,
τα καταλαβαίνω όλα όσα γράφω
και θέλω να συνεχίσω
αλλά όχι μόνος μου σε αυτό.
 
ΜΑΡΙΝΑ
 
Γοργόνα μου που ήσουν τόσα χρόνια,
γιατί με άφησες να περιμένω?
Μου ερχόσουν που και που στα όνειρα,
στον βυθό της θάλασσας έψαχνα να σε βρω...
 
Ένα βράδυ βγήκες από την σπηλιά σου
και ήρθες σε εμένα,
στο σκοτάδι την καρδιά μου
έκλεψες με το χαμόγελο σου
την ψυχή μου φώτισες με ένα βλέμμα...
 
Γύρισες πάλι στον βυθό
όλες τις θάλασσες θα διασχίσω,
στης σπηλιά σου την σκιά
τον κρυμμένο σου θησαυρό
να ανακαλύψω με μια αγκαλιά...
 
Μαζί σου στο κύμα θα ξαναβγώ
το φεγγαρι θα μας κοιτά,
ένα αστέρι θα ζωγραφίσω
τα χείλη σου να φιλά...
 
Γοργόνα μου καλή,
οτι κάνω, το κάνω για εσένα
τίποτα να μου δώσει δεν μπορεί καμία άλλη
ξέρεις οτι είναι αλήθεια...
 
Ξέρω πολύ καλά την καρδιά σου την καλή
είναι ότι πιο όμορφο στην ζωή μου έχω δει....
 
ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ ΙΘΑΚΗ
 
Μια ημέρα τον παλιό καιρό
στου Οδυσσέα την παρέα
πάνω στο πλοίο το μελαγχολικό
ανοίξαν του πόθου τα πανιά.
 
Μα θα πρέπει στα αυτιά
να μου βάλουνε κερί
γιατί θα μου πάρουνε τα μυαλά
των Σειρήνων τα χείλη.
 
Ακόμα και τα πουλιά της θάλασσας
τραγουδούν με της μούσας την λαλιά,
και της Ήρας
ξυπνούνε τα παιδιά.
 
Γιατί δεν με παίρνεις μαζί σου
γλυκέ μου αέρα,
την γη να δω από τα ουράνια
και των ιδώ την νήσο την μακάρια?
 
Αχ, παιδί μου καλό,
θα είναι ωραία
μα θα θες να μείνεις για πάντα
στον δρόμο του αιώνα.
 
Και ανοίξανε τα πανιά
των Σειρήνων να πέσουμε την αγκαλιά.
 
Εσύ, θαραλέε πολυμήχανε
που γκρέμισες τα τείχη τα ψηλά,
η ψυχή σου την πατρίδα
και της Πηνελόπης τα πλεκτά
ή της Σειρήνας τα χείλη λαχταρα?
 
Ξένε, λόγια μου λες πονηρά,
την ψυχή σου η έρις μήπως τυραννά?
 
Αχ Οδυσσέα μου, ανήκω σε άλλη γενιά
που τα ιδανικά σου τα ξεχνά.
Της Ιθάκης θα δεις την ομορφιά,
ενω εγώ της λήθης τα στενά
και της Σειρήνας την αγκαλιά!
 
Η δικιά σου η σοφία
ταξιδεύει αιώνια στα γαλάζια τα νερά
ενω μεγαλώνει η νέα η γενιά.
Ξεχνιούνται τα ανώτερα τα πράματα
και στην θάλασσα πνίγονται,
των ποταμών τα νερά στερεύουν και γίνονται ξερά.
 
Στης Κίρκης την φωτιά
ρίχνω της νύχτας την ματιά
από τους πνιγμένους να φύγω τη συντροφιά.
Τα λόγια είναι μαγικά,
του μονάκριβου σου την καρδιά
με πόδια φτερωτά η θεά την φυλά.
 
Δαιμόνια με τριγυρνάνε φοβερά
μα στου Κύκλωπα την σπηλιά
όνειρα βλέπω μοναχικά.
 
ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ
 


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Το δικό σου αγαπημένο ποίημα.
Το δικό σου αγαπημένο ποίημα.
Στείλτε και εσείς το δικό σας ποίημα προς δημοσίευση στην ανανεωμένη μας στήλη. Π ω ς ; Το ποίημα σας, ονοματεπώνυμο, ή ψευδώνυμο και 1 φωτογραφία [όχι το πρόσωπό σας] σε μορφή jpg για να το «ντύσουμε», ή στείλτε το Αγαπημένο σας Ποίημα, του Αγαπημένου σας Ποιητή, με όλα τα παραπάνω που ζητάμε, αναφέροντας επιπλέον και σε ποιον ανήκει. -Και στις δυο περιπτώσεις μπορείτε να το αφιερώσετε όπου θέλετε, άν θέλετε. -Και αν επίσης θέλετε, λίγα λόγια για σας, μια ευχή, ένα μήνυμα σε αυτούς που θα σας διαβάσουν -Στο e-mail kulturosupa@yahoo.gr με την ένδειξη «δημοσίευση ποιήματος». -Όλα τα ποιήματα θα δημοσιευτούν με σειρά προτεραιότητας κάθε 2 και 22 του μηνός λαμβάνοντας απάντηση.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Προσεχώς «Το Καπλάνι της βιτρίνας» της Άλκης Ζέη στη θεατρική Θεσσαλονίκη.
Προσεχώς «Το Καπλάνι της βιτρίνας» της Άλκης Ζέη στη θεατρική Θεσσαλονίκη.
με 0 Σχόλια 437 Views

 Πρόκειται για την παράσταση που καταγράφηκε από κοινό και κριτικούς ως μία από τις καλύτερες παραστάσεις της τελευταίας δεκαετίας, άρτια καλλιτεχνικά και αισθητικά, αντάξια του κλασικού πλέον μυθιστορήματος, σε μια μεγάλη παραγωγή που σκηνοθέτησε η Ανδρομάχη Χρυσομάλη

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή