PhotoBienalle 2014: Mία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη.

215 Views
PhotoBienalle 2014: Mία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη. PhotoBienalle 2014: Mία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη.

PhotoBienalle 2014: Mία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις.

Γράφει η ιστορικός τέχνης, Οφηλία Ψωμαδάκη.

   Η θεματική τριλογία της PhotoBiennale Χρόνος, Τόπος, Λόγος, με διοργανωτή το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, ολοκληρώνεται τη φετινή χρονιά στη Θεσσαλονίκη «παίρνοντας τον Λόγο» από το Μάιο έως και τον Αύγουστο του 2014.

    Μετά το Χρόνο (2008) και τον Τόπο (2010-2011), η θεματική του Λόγου αναπτύσσεται  μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων όπως εκθέσεις, συζητήσεις, παράλληλες δράσεις, προβολές, συναυλίες σε περισσότερα από 20 σημεία στη Θεσσαλονίκη. Θα έλεγε κανείς πως πραγματικά είναι μία γιορτή φωτογραφίας, η οποία ξεχωρίζει για την εξαιρετική ποιότητα και οργάνωσή της.
   Στο συγκεκριμένο άρθρο θα εστιάσουμε την προσοχή μας κυρίως στην έκθεση που τρέχει αυτή την περίοδο στις παλιές Αποθήκες και τα Γραφεία Στρατού στην Α΄ Προβλήτα του Λιμανιού. Για πρώτη φορά οι παλιές Αποθήκες και τα Γραφεία του Στρατού ανοίγουν τις πόρτες τους για ένα πολιτιστικό σκοπό. Η προετοιμασία του χώρου ξεκίνησε περίπου δύο εβδομάδες πριν τα εγκαίνια του χώρου. Είναι αξιοθαύμαστο το πότε πρόλαβαν και οργάνωσαν με τόσο ωραίο τρόπο το χώρο, έτσι ώστε να μη θυμίζει τίποτα από την αρχική του εικόνα.  O κυριότερος στόχος της επιμέλειας επετεύχθη: τα έργα πρωταγωνιστούν στο χώρο και το πλαίσιο στο οποίο είναι τοποθετημένα δημιουργεί μία ωραία αισθητική εικόνα στο μάτι του επισκέπτη.
    Το κοινό σε αυτό το χώρο  έχει την ευκαιρία να δει έργα Ελλήνων και διεθνών δημιουργών από πολλές χώρες του κόσμου,  οι οποίοι πραγματεύονται, μέσα από τη δουλειά τους, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, την αλληλεπίδραση του λόγου με την εικόνα. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως η συγκεκριμένη έκθεση έχει ένα αφηγηματικό κυρίως χαρακτήρα. Οι φωτογραφίες αυτές δεν αποτελούν ντοκουμέντα μίας χρονικής στιγμής και μόνο. Αντιθέτως, αφηγούνται στιγμές  που μπορεί από τη μία να απεικονίζουν πράγματα του παρελθόντος αλλά σε παράλληλη ανάγνωση έχουν προεκτάσεις στο σήμερα και μεταφράζονται με διαφορετικούς τρόπους κάθε φορά. Επειδή προφανώς δεν θέλουμε να κουράσουμε τον αναγνώστη θα αναφερθούμε στις δουλειές που ξεχώρισαν κατά τη γνώμη μας.
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα αφηγηματικής φωτογραφίας αποτελεί η σειρά των φωτογραφιών της Vesselina Nikolaeva Υesterday when I was little. Οι φωτογραφίες της απεικονίζουν ιστορίες από το παρελθόν, οι οποίες όμως στο σύνολό τους, αποκτούν ένα χαρακτήρα ημερολογίου. Ένα παρελθόν που πηγάζει από την παιδική ηλικία που ο κάθε άνθρωπος αδυνατεί να θυμάται πλήρως. Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δείχνει πόσο πετυχημένα αποδίδεται η μαγεία της πραγματικότητας μέσω των φωτογραφιών, κάτι που θα ήταν αδύνατο να επιτευχθεί με μία πραγματική αφήγηση. Αντίστοιχο παράδειγμα αποτελεί η σειρά φωτογραφιών της Alessandra Sanguinetti, The Adventures of Guile and Belinda and the Enigmatic Meaning of their Dreams, που ουσιαστικά εξιστορεί την εξέλιξη δύο κοριτσιών που γνωρίζει από πολύ κοντά. Ουσιαστικά αποτυπώνει την ψυχολογική και σωματική μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση.

   Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν συλλογές φωτογραφιών που θίγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα είτε αυτά αφορούν το δικαίωμα της στέγης και της διαβίωσης γενικότερα, (Νatasha Shulte, Παραίτηση) είτε αφορούν τα δικαιώματα εργασίας για ανθρώπους με αναπηρίες όπως στην περίπτωση του Μikhail Fedorov Εξειδικευμένο εργοστάσιο  #12 για τους τυφλούς, τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης και τους κωφαλάλους. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό που θέλουν να αναδείξουν οι φωτογράφοι είναι η ελπίδα πως οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας θα βελτιωθούν στο μέλλον. Στο ίδιο κλίμα του αισιόδοξου ονείρου πως τα πράγματα θα βελτιωθούν κινείται και η Sandra Mirey, η οποία με τη σειρά της Murejes y desdichas απαθανατίζει κορίτσια σε καθημερινές καταστάσεις μέσα στο σπίτι: καταστάσεις βίας, εσωστρέφειας, υποταγής και αποδοχής των όσων βιώνουν. Προσπαθεί με αυτές τις ,ας μου επιτραπεί ο όρος, θεατρικές φωτογραφίες να απαλλάξει τα κορίτσια αυτά από την οδύνη που βιώνουν.
   Ιδιαίτερη η αισθητική απόδοση  του επίσης πολύ ενδιαφέροντος  θέματος της Pep Karsten Emh & Anna που πραγματεύεται το θέμα της ζωής και του θανάτου από μία αισιόδοξη προοπτική. Πολύ έντονες εικόνες που σου μένουν στη μνήμη, σε σύγκριση με κάποιες από τις υπόλοιπες φωτογραφίες της έκθεσης. Εντυπωσιάζουν οι εξωτερικές λήψεις, ο σχεδιασμός της σκηνογραφίας, ο φωτισμός και οι ειδικές τεχνικές, όπως η περίπτωση των υποβρύχιων λήψεων.
   Τέλος άλλη μία σειρά, φωτογραφιών που ξεχωρίζει, είναι αυτή του Χριστόφορου Δουλγέρη, Σχολεία, στην οποία εντάσσεται η φωτογραφική καταγραφή των εκπαιδευτικών σχολείων και ιδρυμάτων της υπαίθρου της Ελλάδας. Η σειρά αυτή είναι μία κραυγή απόγνωσης για την εγκατάλειψη των ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε τμήματα της ελληνικής υπαίθρου. Φυσικά θίγονται τα ζητήματα της παιδείας και της αξιοποίησης των σχολείων – κοσμημάτων, όσων αφορά την αρχιτεκτονική δομή τους και την ιστορία τους. Ας ελπίσουμε πως οι αρμόδιοι θα δουν αυτή τη σειρά και ίσως προβληματιστούν και δράσουν γι’ αυτό το ζήτημα.
    Η PhotoBiennale της φετινής χρονιάς, σε ένα πιο γενικό πλαίσιο δημιουργεί αφορμές για διάλογο, προβληματίζει εντάσσοντας το κοινό κατευθείαν στην πηγή του προβλήματος και αυτόματα του δίνει το λόγο, ώστε να σκεφτεί τις κατάλληλες λύσεις. Προσφέρει την ελπίδα σε μία περίοδο που όλοι λίγο πολύ τείνουμε να γίνουμε λίγο πιο απαισιόδοξοι. Όπως και να έχει, ανεξάρτητα από το ποιο χώρο θα επισκεφθείτε, στον οποίο εκτίθενται τα φωτογραφικά έργα της Photobiennale, σίγουρα κάποια θα σας εντυπωσιάσουν περισσότερο και κάποια λιγότερο. Περιμένουμε με ανυπομονησία για τα σχόλιά σας, (άλλωστε όπως ήδη προαναφέραμε στόχος είναι ο υγιής διάλογος)  που θα αναφέρονται στηνέκθεση που φιλοξενείται στις παλιές Αποθήκες και τα Γραφεία Στρατού στην Α΄ Προβλήτα του Λιμανιού. Όσον αφορά τις υπόλοιπες αντίστοιχες εκθέσεις θα έχετε σύντομα περισσότερες ανταποκρίσεις από την Κουλτουρόσουπα και συνεντεύξεις από νέους φωτογράφους που συμμετέχουν στην όμορφη αυτή γιορτή φωτογραφίας.

Μουσείο Φωτογραφίας Αποθήκη Α' , Λιμάνι Θεσσαλονίκης, Thessaloniki Museum of Photography Warehouse A', Port of Thessaloniki, Thessaloniki 54105


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή