«Έρωτος βλέμμα»: Μια ιστορία του Σ. Παρχαρίδη για τη φωτογραφία της αναγνώστριας Βενετίας Ψωμιάδου.

8165 Views
«Έρωτος βλέμμα»: Μια ιστορία του Σ. Παρχαρίδη για τη φωτογραφία της αναγνώστριας Βενετίας Ψωμιάδου. «Έρωτος βλέμμα»: Μια ιστορία του Σ. Παρχαρίδη για τη φωτογραφία της αναγνώστριας Βενετίας Ψωμιάδου.

 

«Εικόνων Λέξεις» 

- Κάθε Κυριακή στο Kulturosupa.gr
.
.
Μια ιστορία του σκηνοθέτη και ηθοποιού Σταύρου Παρχαρίδη* εμπνευσμένη από μια φωτογραφία που απέστειλε η αναγνώστρια Βενετία Ψωμιάδου και ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις της στήλης «Εικόνων Λέξεις».
.
Επεισόδιο δέκατο: «Έρωτος βλέμμα»
.
Το πλάσμα όταν γυρνούσε το κεφάλι να κοιτάξει τους γύρω του, έβλεπε τα πάντα, αν και το βλέμμα του ήταν ανύπαρκτο θα μπορούσε να πει κανείς. Υπήρχε και δεν υπήρχε. Το έβλεπες, μα δεν ήσουν σίγουρος ότι σε βλέπει. Σε τρόμαζε αλλά σε συνέπαιρνε η ύπαρξή του. Αυτό το πλάσμα στεκόταν στην μέση του κύκλου της ζωής και γύρω του όλοι όσοι ήθελαν να εξηγήσουν την μυστηριώδη  ύπαρξή του. Είχε όνομα που άρμοζε σε άντρα και σώμα που ταίριαζε σε γυναίκα. Ή μπορεί να ήταν και το αντίθετο, μιας και με δυσκολία μπορούσε κανείς να διακρίνει το βλέμμα του, ή μάλλον, δεν μπορούσε να το διακρίνει καθόλου.
 
«Την αθωότητα και την ενοχή του βλέμματός σου υπερασπίζουμε σήμερα Έρωτα» ακούστηκε η φωνή του παντοκράτορα Χρόνου και έδειξε το πλάσμα στο κέντρο του κύκλου της ζωής. «Δώσε τον λόγο όπου εσύ θέλεις πρώτα.» Συμπλήρωσε και κάθισε στον αιώνιο  θρόνο του. Το πλάσμα γύρισε το κεφάλι και έριξε το βλέμμα του σε αυτόν, που αφού γνώρισε τον έρωτα δάκρυσε.
 .
.
Είπε λοιπόν αυτός λόγια, που η αλήθεια μέσα του υπαγόρευε.
 
«Έρωτα τυφλέ κι αδυσώπητε, δες τι έκανες σε όσους πιστέψαν σε σένα. Στα σύννεφα ανέβασες θνητούς, που φτερά δεν είχαν σαν και σένα να πετάξουν. Κι όταν από τα μεθυστικά σου βέλη η μαγεία έφυγε, όλοι οι κουτοί, έπεσαν κάτω και έγιναν συντρίμμια. Έρωτα τυφλέ και πονηρέ, στιγμές χαράς και ανεμελιάς μοιράζεις για λίγο και μετά φεύγεις χωρίς πίσω να γυρίσεις να κοιτάξεις όλους αυτούς που σέρνονται ψάχνοντας ξανά να σε βρουν, να σε ανταμώσουν. Χάνονται έτσι σε κόσμους, που η θλίψη κάνει όσους ήλιους και να έχουν, σκοτεινούς.  Έρωτα της δυστυχίας των σκοτεινών ματιών. Δες πως τα θύματά σου απολωλότα  σε δρόμους που δεν βγάζουν πουθενά, τρέχουν   την χαμένη σου μαγεία να βρουν. Του παράδεισου που έταξες, να γευτούν τους καρπούς για μια ακόμη φορά. Ω έρωτα της θλίψης κανακάρη, εσύ κάνεις το φιλί γεύση να μην έχει, τα μάτια να μην μπορούν να ξεχωρίσουν την φλόγα που απλά ανάβει για να σε ζεστάνει στην αρχή και έπειτα να σε κάψει. Στάχτη να κάνει ότι πεθύμησες με πάθος. Στάχτη να κάνει ότι πίστεψες πως  για πάντα  θα κρατήσει. Ω εσύ, έρωτα τυφλέ, εικόνα αθώου παιδιού έδωσαν στην ύπαρξή σου,  με χρώματα χαρούμενα έντυσαν το σκοτεινό σου βλέμμα. Δες αυτή την ύπαρξη πως γέρνει το κεφάλι και σε αναζητά . Μόνο γι αυτό σου αξίζει να μην υπάρχεις. Ω έρωτα έσβησες το βλέμμα από τα μάτια του. Αφού σε γνώρισε, δάκρυσε. Ω έρωτα τυφλέ και ψεύτη. Στο άροτρο αιώνιας αναζήτησης μας έζεψες και η γη σου σκληρή και αφιλόξενη.»
.
Έτσι είπε. Ύστερα πλησίασε την φαρέτρα του έρωτα, πήρε ένα από τα βέλη, το σήκωσε ψηλά και το έδειξε σε όλους. Έπειτα στάθηκε  μπροστά σε όσους η απογοήτευση, η πικρία έδινε δύναμη στην φωνή του και το έσπασε στα δύο.
 
Τότε το πλάσμα γύρισε το βλέμμα του στον άλλον σε αυτόν που αφού γνώρισε τον έρωτα δάκρυσε.
 .
..
Είπε και αυτός λόγια που η δική του αλήθεια υπαγόρευε.
 
«Ω εσύ έρωτα, των αισθήσεων βηματοδότη, εσύ που φτερά στα όνειρα βάζεις. Φτερά που κάνουν τους θνητούς να ταξιδεύουν στα μοσχομυριστά μονοπάτια των αισθήσεων. Έρωτα εσύ που φως ακόμη και στους ήλιους του κάθε σύμπαντος δίνεις. Εσύ που ήλιους κάνεις τα πρόσωπα. Εσύ έρωτα που γλυκά μουδιάζεις τα ακροδάχτυλα της κάθε ύπαρξης. Τι λαμπρό μεγαλείο η ύπαρξή σου. Αργά μέσα στο μυαλό φωλιάζεις και της ευτυχίας κελαηδάς γλυκά τραγούδια. Κάνεις τα πρόσωπα των κοριτσιών ροδοκόκκινα και τα περήφανα μάτια των αγοριών την γη να κοιτάζουν. Ω εσύ έρωτα, που δεν λογάς ποιο σώμα θα ποθήσει ποιο. Ω έρωτα των δακρύων, χαράς και ευτυχίας. Γιε της ζωής που όταν το πνεύμα η ύπαρξή σου κυριεύει, κάνεις δυνατό το αδύνατο. Κάνεις την θυσία υποχρέωση. Ω εσύ της γαλήνης ζωοδότη, της ψυχής αιώνιε σύντροφε, δες πως ακόμη και  βλέμμα σκοτεινό για να λάμψει, εσένα ποθεί, εσένα ψάχνει. Ω έρωτα αυτών που δεν σε νοιώσανε, μεγάλε τιμωρέ, δείξε την ευσπλαχνία σου και άγγιξε την ύπαρξή τους με τα μαγικά σου βέλη. Έρωτα εσύ που αθώου παιδιού σου έδωσαν μορφή, ενώ είσαι γυναίκα και άντρας με τόλμη, γιατί μόνο τολμηροί μπορούν την αλήθεια σου να ζήσουν. Δεν έχουν χώρο στο δικό σου σύμπαν, φτωχοί σε συναισθήματα θνητοί, δεν ανήκουν στο δικό σου σύμπαν όσοι το θάρρος δεν έχουν την ψυχή τους σε άλλους να χαρίσουν. Ω έρωτα άλας της ζωής,  που γεύση δίνεις στην κάθε στιγμή μας. Ακόμη και αν ανταπόκριση δεν βρω σαν ερωτευτώ, μπορώ να λέω πως σε γνώρισα και αλλού να ταξιδέψω στην αναζήτησή σου. Ακούραστος, με θάρρος, με ελπίδα. Γλυκές αναμνήσεις σαν χαθείς αφήνεις συντρόφους για όλη μας την ζωή. Και ύστερα πως να ξεχάσει κανείς το μεγάλο ταξίδι στην χώρα σου; Να ξαναβρεθεί ποθεί πιο ώριμος, πιο σοφός, πιο αποφασισμένος να σε νοιώσει να σε ρουφήξει μέχρι και την τελευταία σου σταγόνα. Ω εσύ έρωτα, πλατύσκαλο της αγάπης. Ω έρωτα στο άροτρο της μεγαλοσύνης σου ζευόμαστε και η γη σου γλυκιά, ανθηρή, καρπερή, μέχρι το πέρας της ψυχής σου φιλόξενη.»
 
 
Τελειώνοντας πήρε ένα βέλος από την φαρέτρα το σήκωσε ψηλά. Στάθηκε μπροστά σε όσους τον έρωτα γνώρισαν και νοιώσανε την χαρά του και αφού το έδειξε σε όλους το πέταξε στο σύμπαν, με την ευχή κάποιον να κεντρίσει.
 
Όλοι γύρισαν και κοίταξαν το πλάσμα που βουβό με γυρτό το κεφάλι προς τα πίσω και σκοτεινά τα μάτια δεν έλεγε λέξη για όσα άκουσε. Μόνο για μια στιγμή έστρεψε το βλέμμα του σε ένα παιδί που αν και πολύ μικρό σε ηλικία ήξερε να μιλά.
 
.
Είπε λοιπόν και αυτό λόγια που η δική του αλήθεια υπαγόρευε.
 
«Ω έρωτα, είμαι γέννα της ύπαρξή σου. Και πολύ τυχερό γι' αυτό αισθάνομαι, δεν ξέρω αν κάποτε μεγαλώσω σε πιο από τα δύο βέλη της φαρέτρα σου θα ανήκω. Ίσως στο σπασμένο ή  σε αυτό που στο σύμπαν ταξιδεύει. Ένα όμως εύχομαι να ανήκω σε μια από τις δύο πλευρές, γιατί αν δεν ανήκω πουθενά μάλλον δεν σε γνώρισα ποτέ.  Τότε, αν κρίνω από όσα άκουσα πραγματικά δυστυχισμένο θα έχω ζήσει. Ω έρωτα πόσο πολλή ζωή δίνεις σε όλους !Δώσε μας την ευκαιρία, την ομορφιά σου να γνωρίσουμε.»
 
Αυτά είπε κοιτάζοντας το πλάσμα με το γυρισμένο κεφάλι και τα σκοτεινά μάτια, που δεν επέτρεπαν την δυστυχία ή την ευτυχία να διακρίνει κανείς στο βλέμμα τους. Πλησίασε στην φαρέτρα πήρε ένα βέλος και αφού το σήκωσε ψηλά να το δουν όλοι. Πλησίασε και το ακούμπησε δίπλα στο πλάσμα. Πριν απομακρυνθεί έσκυψε και ψιθύρισε στο αυτί του. «Εσύ είσαι ο έρωτας, όχι εγώ. Την φαρέτρα εσύ στα χέρια σου κρατάς, αν θέλεις να δεις φως στο βλέμμα σου, ερωτεύσου πέρα από ‘’πρέπει’’ από ‘’θέλω’’. Έρωτας είναι τα πάντα. Και συ το βλέμμα του. »
 
Χάθηκε στο πλήθος μετά. Όλοι αναρωτήθηκαν, ποιο μυστικό ψιθύρισε στο πλάσμα το παιδί και ξαφνικά απέκτησε έρωτος βλέμμα η ύπαρξή του.
 
 Ρώτησαν.
Τους  είπε.
«Ο έρωτας είσαστε εσείς.»
Χάθηκε σαν αερικό στην αλήθεια που του υπαγόρευε η ψυχή του.
Χάθηκαν και αυτοί. Μόνο ο Χρόνος έμεινε και όσοι αντίκρισαν έρωτοςβλέμμα.
 
 
Σταύρος Παρχαρίδης 12-2-2021

Βενετία Ψωμιάδου σε ευχαριστώ για την φωτογραφία και την εμπιστοσύνη.

 
Δείτε όλες τις δημοσιευμένες ιστορίες των «Εικόνων Λέξεις» με μια ματιά, εδώ
---
«Εικόνων Λέξεις»:
Η εβδομαδιαία (κάθε Κυριακή) στήλη του Kulturosupa.gr και Σταύρου Παρχαρίδη προκαλεί και προσκαλεί καλλιτέχνες & αναγνώστες.
.
Απαθανατίστε στέλνοντας μας μια εικόνα και με αφορμή την φωτογραφία σας θα γραφτεί μια ιστορία στην "Κ" από τον Σταύρο Παρχαρίδη που αργότερα θα εκδοθεί σε ένα βιβλίο,  έτσι οι «κρυφές ιστορίες αδάμαστων εικόνων» θα γίνουν ο σιωπηλός μάρτυς των λέξεων που κρύβουν οι εικόνες. Δείτε σχετικά εδώ.

*Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος άρθρου, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.

 
 ..
Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media
 ..
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Σταύρος Παρχαρίδης
Σταύρος Παρχαρίδης
Γεννήθηκε το 1966 στην Μπάκνακ Γερμανίας. Σπούδασε δημοσιογραφία και υποκριτική. Έχει σκηνοθετήσει τις ταινίες μικρού μήκους «Πορεία» και «Αγαπημένη Πόλη» καθώς και ντοκιμαντέρ που προβλήθηκαν σε διάφορα φεστιβάλ. Σαν ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε ταινίες των: Θ. Αγγελόπουλου, Π. Βούλγαρη, Σ. Τσαρουχά, Π. Καρκανεβάτου, Ν. Βεζυργιάννη, Ζ. Σαμολαδά. Γράφει σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση καθώς και θεατρικά έργα, τραγούδια, παραμύθια και ένα μυθιστόρημα. Έχει σκηνοθετήσει θεατρικά έργα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Η Καλλιτεχνική του δράση επικεντρώνεται τα τελευταία χρόνια στις δράσεις της καλλιτεχνικής – θεατρικής, αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Μαίωτρον» με τις ιδιότητες του ηθοποιού και σκηνοθέτη . Μέσα από την οποία έχει οργανώσει πλήθος καλλιτεχνικών δράσεων. Ασχολείται με την φωτογραφία το βίντεο και τις εικαστικές τέχνες, έργα του έχουν εκτεθεί στο εξωτερικό .

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Το ΦΝΘ γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα της Γης με 3 συναρπαστικά ντοκιμαντέρ σε πανελλήνια πρεμιέρα.
Το ΦΝΘ γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα της Γης με 3 συναρπαστικά ντοκιμαντέρ σε πανελλήνια πρεμιέρα.
με 0 Σχόλια 761 Views

 Ταξίδια θάρρους, ελπίδας, γενναιοδωρίας με πρωταγωνιστές νέους ανθρώπους που παλεύουν και καταφέρνουν να φέρουν την αλλαγή στη ζωή τους και φόντο το γεμάτο προκλήσεις περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή