Συνέντευξη της συγγραφέως Βάλιας Μπαμπέτσα στον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο

1511 Views
Συνέντευξη της συγγραφέως Βάλιας Μπαμπέτσα στον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο Συνέντευξη της συγγραφέως Βάλιας Μπαμπέτσα στον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο

Η Βάλια Μπαμπέτσα γεννήθηκε και μεγάλω-σε στη  Βέροια. Σπούδασε Φιλοσοφική με ειδίκευση στο Τμήμα Νεοελληνικής και Μεσαιωνικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Δημο-σιογραφία στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Το 2011 δύο ποιήματά της, το Είσαι Εσύ και η Ευτυχία διακρίθηκαν από την Ένωση Συγγραφέων-Λογοτεχνών Ευρώπης  και εκδόθηκαν σε Ανθολογία της Ένωσης. Το 2013 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο Είναι η Αγάπη... από τις εκδόσεις Πένα και το 2016 εκδόθηκε η δεύτερη συλλογή ποιημάτων με τίτλο Μονοπάτια Λήθης από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή (iWrite). Το 2014 το ποίημά της με τίτλο Είναι η Αγάπη...μελοποιήθηκε, χορογραφήθηκε και συμμετείχε στα φεστιβάλ Τερψιχόρη και Lets Dance στη Θεσσαλονίκη.
Αποτελεί μέλος της Ένωσης Συγγραφέων και Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. 

1.  Ποιο είναι το επάγγελμά σας;
Είμαι φιλόλογος. Ασχολούμαι ενεργά με την διδασκαλία σε παιδιά γυμνασίου και λυκείου. Έχω σπουδάσει και Δημοσιογραφία, ενώ πρόσφατα έδωσα εξετάσεις για να μπω στην Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Γενικά δεν μου αρέσει να επαναπαύομαι. Λατρεύω το διάβασμα και μου αρέσει να θωρακίζω τον εαυτό μου με γνώσεις.
 
2.  Πώς περνάτε τη μέρα σας;
Διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία ή συγγράφω, όταν υπάρχει έμπνευση. Έπειτα καταναλώνω χρόνο στο επάγγελμά μου. Τα μαθήματα σε παιδιά χρειάζονται φροντίδα και προσοχή.
 
3.   Δυο λόγια για το μυθιστόρημα.
Το «Αν ακούς απόψε κράτα με από το χέρι>> είναι ένα μυθιστόρημα που κουβαλάει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Μιλάει για την ζωή δυο αδερφών, της Λίνας και της Αρετής που μεγαλώνουν ανέμελες, μέχρι την στιγμή που αρχίζουν να αποκαλύπτονται τα σκοτεινά μυστικά της οικογένειας. Οι ρίζες αυτών βρίσκονται στο παρελθόν και μ’ έναν μυστήριο τρόπο παρόν και παρελθόν έρχονται αντιμέτωπα. Κινητήριο συμβάν αυτών αποτελεί μια τραγική απώλεια που καθορίζει τις ζωές των δυο κοριτσιών. Ξαφνικά έρχονται αντιμέτωπες με το θάνατο και καλούνται να σταθούν και πάλι στα πόδια τους σε νεαρή ηλικία. Η Λίνα από την μια προδίδει και προδίδεται. Πληγώνει τον μεγάλο της έρωτα και τρώει το μεγαλύτερο χαστούκι όταν χάνει το στήριγμα της. Τότε ξεκινά για εκείνη ο απολογισμός… Το αν θα καταφέρει να εξιλεωθεί για την προδοσία της, θα αφήσω τον αναγνώστη να το ανακαλύψει.
 
Η Αρετή από την άλλη, ένα αλλόκοτο αερικό γεννιέται για να γίνει σπουδαία συγγραφέας. Είναι μοναχική, σκαλίζει διαρκώς μέσα στην ψυχή της για να βρει την αλήθεια, πονά βαθιά με την ιδέα της απώλειας και όταν έρχεται αντιμέτωπη με αυτή, τσακίζεται ο κόσμος της. Τα αστέρια όμως δεν παύουν να λάμπουν ποτέ κι η Αρετή είναι ένα από δαύτα. Με μικρά και σταθερά βήματα προχωρά προς την κορυφή. Τότε έρχεται στην ζωή της ένας άντρας που την λατρεύει. Ο μεγαλύτερος όμως αντίπαλος του είναι η μοναχικότητα της. Θα καταφέρει να μπει στο κάστρο της; Θα του απλώσει το χέρι την στιγμή που όλος ο κόσμος θα γυρίσει ανάποδα;
 
4. Σκέψεις για το επόμενο μυθιστόρημα...
Υπάρχει ήδη μέσα στο μυαλό μου! Περιμένω απλά την κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσω το γράψιμο! Θέλω να γράψω για την ζωή μιας δικηγόρου, η οποία αναλαμβάνοντας μια περίεργη υπόθεση , θα βρεθεί κοινωνός της ζωής που κάποτε έχασε… Δεν θα ήθελα όμως να μαρτυρήσω κάτι περισσότερο!
 
5. Αισθάνεσθε συγγραφέας;
Ωραία ερώτηση! Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές μέσα μου ποιος απ’ όλους εμάς που γράφουμε βιβλία αισθανόμαστε πραγματικά συγγραφείς. Θεωρώ ότι αυτός που γράφει ένα βιβλίο απλά επειδή έχει μια ιστορία μέσα στο μυαλό του δεν είναι ουσιαστικά συγγραφέας, αν και θεωρητικά είναι. Ένας πραγματικός συγγραφέας από την στιγμή που γεννιέται ως την στιγμή που φεύγει από την ζωή, αντιλαμβάνεται με έναν ιδιαίτερο, ιδεαλιστικό τρόπο τα πράγματα και τις καταστάσεις της ζωής. Πλάθει όνειρα, ζει για τις λέξεις και κινείται σ’ ένα κόσμο αλλιώτικο που μόνο εκείνος μπορεί να τον διαχειριστεί και τον επικοινωνήσει στους άλλους με τέτοιο τρόπο ώστε να τον αποδεχτούν. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συγγραφείς είναι ιδιαίτερα πλάσματα. Εγώ αισθάνομαι συγγραφέας και το λέω έχοντας σκεφθεί πολύ επί του θέματος. Από μικρή θυμάμαι να παίζω με τις λέξεις, να τις αναλύω, να τις εναποθέτω στο χαρτί. Έχω περάσει ώρες ατέλειωτες ονειροπολώντας το αύριο… και άλλες τόσες γράφοντας γι αυτό! Δεν ξύπνησα ένα πρωί στα 20 μου χρόνια και είπα ότι σήμερα θέλω να γράψω ένα βιβλίο!
 
6.  Τι σκέπτεστε όταν σας ασκούν κριτική για κάποιο έργο σας με την οποία δεν συμφωνείτε;
 Δεν σκέφτομαι κάτι συγκεκριμένο. Είναι λογικό και επόμενο ότι σε κάποιους δεν θα αρέσει το έργο μου ή ότι μερικοί θα το αντιληφθούν διαφορετικά και θα λάβουν άλλα μηνύματα από αυτά που θέλω εγώ να περάσω. Δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι τον ίδιο τρόπο σκέψης.
 
7.  “Κουβαλάτε” για καιρό τους ήρωες των μυθιστορημάτων σας;
Φυσικά. Με ακολουθούν πάντα και με απασχολούν. Ειδικά η Αρετή, η ηρωίδα του Αν ακούς απόψε κράτα με από το χέρι , που αποτελεί κομμάτι του εαυτού του, της ψυχής μου ,είναι ριζωμένη μέσα μου!
 
8. Πείτε μου κάτι που δε θα λέγατε ποτέ δημόσια.
Κάτι που έχω πει σε ελάχιστους ανθρώπους είναι πως από την στιγμή που έχασα τον πατέρα μου, αισθάνομαι πως όποια κορυφή κι αν κατακτήσω, όσο σπουδαία κι αν είναι, πάντα μέσα μου μένει ένα μικρό κενό, αυτό της απουσίας του που δεν μ αφήνει να το χαρώ όπως του αρμόζει.
 
9.  Τα μυθιστορήματά σας έχουν πολλά επίπεδα ανάγνωσης;
Πάντα! Είναι κάτι που θέλω να υπάρχει στα βιβλία μου. Διαβάζοντας κάποιος το Αν ακους απόψε… με μια ματιά ίσως πει αβασάνιστα ότι είναι ένα ερωτικό, δραματικό μυθιστόρημα όμως αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος. Όταν ξεκίνησα να το γράφω, μόνο για τον έρωτα δεν είχα ανάγκη να μιλήσω. Έγώ προσωπικά θα ήθελα ο αναγνώστης, όταν φτάσει στην τελευταία σελίδα να έχει συνειδητοποιήσει τι ήθελε να πει αυτό το βιβλίο.
 
Γιατί αυτό το βιβλίο ήθελε να βγάλει μια κραυγή πόνου για τους αγαπημένους ανθρώπους της ζωής μας που χάσαμε!
 
Να δείξει πόσο σοκαριστικό είναι για ένα παιδί να χάνει τις ρίζες του !
 
Να γίνει ένα φωτεινό μετέωρο στην μαύρη απόχρωση που βάφει την ψυχη μας τον βαρύ πένθος, δείχνοντας ότι η ζωή ξέρει… Ότι την στιγμή της απόλυτης καταστροφής, σου τείνει το χέρι για να σε σηκώσει όρθιο.
 
Να δείξει πόσο σημαντικό είναι να ξεπερνάς τον ίδιο σου τον εαυτό και να συλλαβίζεις καθαρά το Σ αγαπώ στους ανθρώπους που σε κράτησαν από το χέρι. Ο άνθρωπος πρέπει να παλέψει βαθιά με τον εαυτό του για να βγάλει τα αγκάθια και να ανασάνει ελεύθερα απ ότι τον στιγμάτισε.
 
10. Όταν γράφετε έχετε στο μυαλό σας τους αναγνώστες;
Δεν ξέρω αν θα ακουσθεί όμορφα αυτό που θα πω όμως όταν γράφω έχω στο μυαλό μου μόνο αυτό που θέλω να βγάλω μέσα από την ψυχή μου και θεωρώ πως αυτό μπορεί να αγγίξει τον αναγνώστη. Ο αναγνώστης καταλαβαίνει ποιες λέξεις είναι γραμμένες μέσα από την ψυχή του συγγραφέα. Έχει ένστικτο!
 
11. Κάθε μήνα εκδίδονται καινούργια μυθιστορήματα. Πώς θα ξεχωρίσει ο αναγνώστης του 2017 το λογοτεχνικό από το λιγότερο λογοτεχνικό;
 Αυτό είναι δύσκολο να το κάνει ένας αναγνώστης που δεν είναι μυημένος και πιστός ακόλουθος της λογοτεχνίας και είναι πολύ λογικό αυτό. Ο αναγνώστης μπορεί να ενθουσιαστεί από το περιεχόμενο μιας ιστορίας και να μην δει καθαρά τον τρόπο που είναι δοσμένη αυτή. Για εμένα είναι πολύ σημαντικό ένα βιβλίο να είναι σωστά γραμμένο, με ωραία γλώσσα, πλούσιο λεξιλόγιο και ευγενικά δοσμένο περιεχόμενο. Εγώ ως αναγνώστης απολαμβάνω να εμπλουτίζω το λεξιλόγιο μου μέσα από ένα ανάγνωσμα και τις γνώσεις μου .
 
12. Ποιους συγγραφείς θεωρείτε πετυχημένους;
Δεν θα ήθελα να μιλήσω ονομαστικά. Πετυχημένος συγγραφέας πάντως για μένα είναι αυτός που γράφει ένα διαχρονικό βιβλίο που σε όποια εποχή και αν διαβαστεί δεν θα έχει χάσει την αξία του. Σίγουρα δεν θεωρώ επιτυχία μόνο την εμπορικότητα και τις πωλήσεις που κάνει ένα βιβλίο. Αν και στην σημερινή εποχή αυτό το κριτήριο είναι καθοριστικό.
 
13. Στην εποχή μας ένας συγγραφέας μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για τους νέους;
Πιστεύω πως όχι! Καλώς η κακώς η νεολαία σήμερα επιλέγει άλλα πρότυπα. Η εποχή μας δεν είναι όπως παλιά όπου οι συγγραφείς και οι πνευματικοί άνθρωποι είχαν περίοπτη θέση στην κοινωνία, στηλίτευαν καταστάσεις και η φωνή τους ακουγόταν τρανταχτά και επηρέαζε τους ανθρώπους. Βέβαια τότε τα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα είχαν άλλη μορφή και ο τρόπος ενημέρωσης των πολιτών γινόταν μέσω του έντυπου τύπου. Πλέον η ταχύτητα της τεχνολογίας δεν αφήνει τέτοια περιθώρια !
 
14. Μια φράση που να σας αντιπροσωπεύει σήμερα.
Ότι επιθυμείς να το φωνάζεις δυνατά. Αγρίμι να γίνεσαι. Δεν ταιριάζει η μετριότητα με την λαχτάρα. Νίκος Καζαντζάκης
 
15. Μια φράση που σας αντιπροσώπευε κατά το παρελθόν και πλέον δε σας αντιπροσωπεύει.
Δεν είναι φράση, είναι σκέψη. Παλιά έτρεμα την απώλεια και σκεφτόμουν ότι είναι αδύνατον ο άνθρωπος να την αντέξει. Τώρα πια έχοντας βιώσει αυτό το τρομερό γεγονός, πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος ώστε να αντέχει ,αν όχι τα πάντα, τότε πολλά!
 
16.Πόσα βιβλία διαβάζετε κάθε μήνα;
Προσπαθώ τουλάχιστον δέκα. Δυστυχώς δεν προλαβαίνω περισσότερα.
 
17. Ένα βιβλίο ενός Έλληνα συγγραφέα που θα θέλατε να έχετε γράψει εσείς;
Ένα βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη, οποιοδήποτε. Τον λατρεύω και πιστεύω ότι είναι τεράστια προσωπικότητα, άφταστη!
 
18. Εκδότες στην Ελλάδα του 2019...
Σίγουρα Ελένη Κεκροπούλου! Έχοντας την χαρά και την τιμή να την γνωρίζω από κοντά και να δω πως λειτούργει, θεωρώ ότι άξια ο Εκδοτικός Οίκος του Ωκεανού κάθε χρόνο ανεβαίνει όλο και περισσότερο.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος
Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος
Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος μεγάλωσε στην Καβάλα και σπούδασε Κλασική και Νεότερη Ελληνική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. Διδάσκει στο Πρώτο Λύκειο του Αμερικανικού Κολλεγίου “Ανατόλια”, είναι εισηγητής σεμιναρίων δημιουργικής γραφής στη Χ.Α.Ν.Θ, επιμελητής στις εκδόσεις “Δωδώνη” και “Ρώμη”, υπεύθυνος λογοτεχνικής σειράς στις Εκδόσεις “Το Σκαθάρι”, ραδιοφωνικός παραγωγός στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης fm 100,6 και αρθρογραφεί σε πολλές ηλεκτρονικές εφημερίδες. Έχει γράψει... Το κουζλούκι και ο πάππος ο Τζότζος (μυθιστόρημα) Ψυχές που δεν τις ζέστανε η Αγάπη (μυθιστόρημα) Γλυκιά Εκδίκηση (μυθιστόρημα) Όσα ποτέ δεν είπαμε (συλλογικό μυθιστόρημα) Η διαφορετική Ελένη (συλλογικό έργο) Έλα σε μένα (συλλογικό μυθιστόρημα) Τα πέτρινα Χριστούγεννα (οπτικοποιημένο διήγημα) Ροζ (θεατρικό έργο) Οι δυο ώρες ύπνου και το memento mori ενός συγγραφέα (νουβέλα) Μη μου λες το γιατί (συλλογικό μυθιστόρημα) Λατινική Γραμματική Ύποπτοι καθ' έξιν (μυθιστόρημα) Δεν έμαθα να ζω με την αλήθεια (συλλογικό μυθιστόρημα) Όλα ξεκίνησαν στο Κοιμητήριο (θεατρικό έργο) Οι Εραστές της Σοκολάτας (συλλογικό μυθιστόρημα)

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Όταν η Κάλλας συνάντησε την Μονρόε» των Δ. Σταματοπούλου, Α. Τζελέπη στο θέατρο Αυλαία.
«Όταν η Κάλλας συνάντησε την Μονρόε» των Δ. Σταματοπούλου, Α. Τζελέπη στο θέατρο Αυλαία.
με 0 Σχόλια 625 Views

 Δυο γυναίκες που δεν συναντήθηκαν ποτέ ουσιαστικά, πραγματοποιούν την συνάντηση που «όφειλε» η μία στην άλλη. Μια συνάντηση που «όφειλαν» στις ιστορίες τους. Μια συνάντηση που «όφειλαν» σε όλους και όλες εμάς. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή