Στο «δάσος» της Tana French μπαίνουν μόνο οι γενναίοι… και οι λάτρεις της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας.

2302 Views
Στο «δάσος» της Tana French μπαίνουν μόνο οι γενναίοι… και οι λάτρεις της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας. Στο «δάσος» της Tana French μπαίνουν μόνο οι γενναίοι… και οι λάτρεις της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας.

.

Διάβασε και σχολιάζει η Μαρία Διαμαντοπούλου.

Ομολογώ ευθαρσώς και αβίαστα ότι είμαι επιφυλακτική και λίγο προκατειλημμένη με την αστυνομική λογοτεχνία. Τη θεωρώ λίγο-ως πολύ-προβλέψιμη. Έχουμε, συνήθως, ένα πτώμα, έναν σκληροτράχηλο αστυνομικό που είναι ολίγον προβληματικός, αντικοινωνικός, αλλά πανέξυπνος και πιάνει τελικά το δολοφόνο, που, τις περισσότερες φορές, είναι ο λιγότερο προβλέψιμος. Αυτά. Τίμια και αναμενόμενα. Συχνότατα, όλα αυτά δίνονται με τρόπο απόμακρο, πεζό, αποστασιοποιημένα και ψυχρά. Κάποιες φορές-δυστυχώς-αναγκάζεσαι και «πηδάς» σελίδες για να φτάσεις στο τέλος. Γιατί απλά βαρέθηκες και θέλεις να ξεμπερδεύεις, θρηνώντας το χαμένο σου χρόνο και το εικοσάευρο που έδωσες…

Ώσπου πέφτεις «Στο Δάσος» της Tana French και παθαίνεις αναγνωστική φρενίτιδα, ξεχνάς τα πάντα, βουτάς στο σύμπαν των Ιρλανδών ηρώων και δε θες να βγεις με τίποτα. Ακόμα και αν σε κυνηγάει ο ίδιος ο δολοφόνος, που με τίποτα δεν πρόκειται να βρεις πριν το τέλος του βιβλίου… ενός βιβλίου που αναδεικνύει την αστυνομική πλοκή και αγωνία, αλλά δε μένει αποκλειστικά εκεί. Ευτυχώς.
 
Η υπόθεση: ένα καλοκαιρινό πρωινό, τον Ιούλιο του 1984,τρεις αχώριστοι φίλοι βγαίνουν για παιχνίδι σε ένα ιρλανδικό προάστιο του Δουβλίνου, το Νοκναρί,, σε μια εποχή εντελώς αθώα, όπου η εγκληματικότητα περιοριζόταν σε μικροκλοπές εφήβων στο τοπικό μπακάλικο. Ξεγνοιασιά, παιχνίδι, αθωότητα, φιλία… Οι τρεις φίλοι, ο Άνταμ, η Τζέιμι και ο Πίτερ, ζώντας την ανεμελιά των δώδεκα χρόνων τους, αποφασίζουν να περάσουν τη μέρα τους, ως συνήθως ,στο δάσος δίπλα στα σπίτια τους. Κανείς γονιός δεν ανησυχεί. Τα παιδιά σχεδόν μεγάλωσαν μέσα στο δάσος, το ξέρουν όπως την παλάμη του χεριού τους, όπως γνωρίζουν και όλους τους κατοίκους του συνοικισμού. Είπαμε, οι εποχές είναι αθώες και ανέφελες και όλοι κοιμούνται με τα παράθυρα ανοιχτά. Αυτό, όμως θ’ αλλάξει πολύ σύντομα.
 
Όταν οι ώρες περνούν και τα παιδιά δεν εμφανίζονται αφού βραδιάσει, θα σημάνει συναγερμός. Όλοι οι κάτοικοι, μαζί με τις Αρχές, ψάχνουν τους αγνοούμενους πιτσιρικάδες, που μοιάζει σαν ν’ άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Τελικά, βρίσκουν τον ένα από αυτούς σε τραγική κατάσταση: τα ρούχα του είναι σκισμένα και ματωμένα, ενώ ο ίδιος βρίσκεται σχεδόν κατατονικός ,σε κατάσταση σοκ… Δε μπόρεσε να θυμηθεί ποτέ τι έγινε εκείνη τη μέρα στο δάσος, ούτε τι απέγιναν οι φίλοι του. Η οικογένεια μετακομίζει, μην αντέχοντας το στίγμα. Τα χρόνια περνούν.
 
Ο μικρός επιζών, ο τότε Άνταμ και τώρα Ρομπ, έχοντας αλλάξει όνομα, έχει γίνει ντετέκτιβ και εργάζεται στο ιρλανδικό Τμήμα Ανθρωποκτονιών. Ποτέ δεν ξέχασε το μυστήριο που δεν μπόρεσε κανείς να λύσει και τους χαμένους φίλους του. Ποτέ δεν έφυγε ουσιαστικά από το Νοκναρί και να που η μοίρα τον ξαναφέρνει εκεί : το πτώμα ενός έφηβου κοριτσιού βρίσκεται στον αρχαιολογικό του χώρο στις παρυφές του δάσους. Μαζί με τη συνεργάτιδα και κολλητή του, τη Σαμ, ο Ρομπ σπεύδει να λύσει το γρίφο, αλλά σκοντάφτει στο κουβάρι μέσα του, που τον οδηγεί σε παράξενα μονοπάτια και επιλογές, τόσο επαγγελματικές, όσο και προσωπικές. Έχει άπειρους λόγους να βρει το δολοφόνο. Όταν θα συμβεί αυτό, θα μείνετε άφωνοι! Το τέλος θυμίζει πυρηνική έκρηξη, οι εξελίξεις καταιγιστικές και οι βασικοί ήρωες ισοπεδωμένοι.
 
Διαβάστε το: ξεφεύγει σαφέστατα από το κλασικό αστυνομικό. Δε βαριέσαι λεπτό, οι εναλλαγές, όμως, δε σε κουράζουν, αφού είναι καίριες και γίνονται σε σωστό χρόνο. Χιούμορ και σαρκασμός, φιλία και καθημερινοί φυσιολογικοί άνθρωποι, με νεύρα, τραύματα, αναποδιές και παράξενα χούγια, ένα μυθιστόρημα βαθιά ρεαλιστικό και ανθρώπινο. Δεν έχεις να κάνεις με αλάνθαστους σούπερ ήρωες, αλλά με νορμάλ ανθρώπους, που δεν τα ξέρουν όλα ,ούτε είναι υπεράνω. Ακριβώς αυτό σε κάνει να τους αγαπήσεις, να ταυτιστείς και να διαβάσεις την ιστορία τους απνευστί.
 
Μη το διαβάσετε: αν θέλετε οι ήρωες των βιβλίων σας να είναι ατσαλάκωτοι και να υπάρχει πάντα ευτυχής κατάληξη (happy end,όπως έλεγαν και στο χωριό μου).
 
Βαθμολογία:
4,5/5
.
Πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε εδώ
 .
Δείτε αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε ΕΔΩ
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιαζουμε ΕΔΩ
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία ΕΔΩ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαρία Διαμαντοπούλου
Μαρία Διαμαντοπούλου
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, απόφοιτος Ιστορικού Αρχαιολογικού ΑΠΘ, μεταπτυχιακό στην ανάλυση και τη διδασκαλία της νέας ελληνικής.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Όνειρο Θερινής Νυκτός» για Χειλάκη, Κυριακίδη, Μαξίμου  κ.ά. στον θέατρο Κήπου.
«Όνειρο Θερινής Νυκτός» για Χειλάκη, Κυριακίδη, Μαξίμου κ.ά. στον θέατρο Κήπου.
με 0 Σχόλια 379 Views

Είναι μια σπαρταριστή κωμωδία που όμως έχει σκοτεινό και βίαιο υπόβαθρο. Στο έργο αυτό που υμνεί την φύση και τον έρωτα, το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα,  η φαντασίωση με τον εφιάλτη, η αγνή αγάπη με την ερωτική μανία. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή