(Ξανα) διαβάζοντας τις «Διορθώσεις» του Τζόναθαν Φράνζεν, με αφορμή την επανέκδοσή τους, μετά από 17 χρόνια.

1696 Views
(Ξανα) διαβάζοντας τις «Διορθώσεις» του Τζόναθαν Φράνζεν, με αφορμή την επανέκδοσή τους, μετά από 17 χρόνια. (Ξανα) διαβάζοντας τις «Διορθώσεις» του Τζόναθαν Φράνζεν, με αφορμή την επανέκδοσή τους, μετά από 17 χρόνια.

 
Οι «Διορθώσεις» του Τζόναθαν Φράνζεν είχαν κάνει πάταγο όταν πρωτοεκδόθηκαν το 2001, λίγο καιρό πριν την 11η Σεπτεμβρίου, επιφέροντας ένα ισχυρό κλονισμό στην αμερικάνικη φούσκα ευτυχίας, που έσκασε οριστικά μετά τις τρομοκρατικές αυτές επιθέσεις. Ο Φράνζεν, αργά, μεθοδικά, σχεδόν απολαυστικά αποδομεί τη δήθεν επιτυχημένη, ευτυχισμένη, σχεδόν ιδανική οικογένεια, φέρνοντας στην επιφάνεια όλα όσα προσπαθεί να κρύψει κάτω από το χαλί. Διότι δεν υπάρχει οικογένεια χωρίς μυστικά!
 
Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από μια τυπική οικογένεια λευκών αμερικανών των Μεσοδυτικών πολιτειών: των Λάμπερτ. Το ηλικιωμένο ζευγάρι ζει στο περιποιημένο σπίτι του, ενώ τα παιδιά τους έχουν αφήσει την πατρική εστία προ πολλού, δημιουργώντας αξιοζήλευτες καριέρες και οικογένειες. Ο μεγαλύτερος γιός, ο Γκάρι, υψηλόβαθμο στέλεχος και σοβαρός οικογενειάρχης, ο Τσιπ, εμπνευσμένος καθηγητής φιλολογίας και η Ντενίζ, σεφ, με σταθερή ανοδική πορεία. Όλα μοιάζουν όμορφα και ειδυλλιακά .Η αλήθεια, ωστόσο, είναι αδυσώπητη: Ο αλκοολικός Γκάρι πάσχει από κατάθλιψη, την οποία προσπαθεί να κρύψει μάταια. Ο Τσιπ, χάνει τη δουλειά του λόγω της ερωτικής του σχέσης με μια φοιτήτρια, ενώ η επαγγελματική του ζωή χειροτερεύει δραματικά. Η Ντενίζ έχει σχέση με τον παντρεμένο εργοδότη της. Ο πατήρ φαμίλιας, ο συνταξιούχος μηχανολόγος Άλμπερτ πάσχει από Πάρκινσον και σταδιακά βυθίζεται στην ασθένειά του. Η μητέρα, Ήνιντ, αντιμετωπίζει στωικά την κατάσταση, κάνοντας μια σπασμωδική προσπάθεια να ενώσει την οικογένειά της για τα Χριστούγεννα. Ίσως για τελευταία φορά. Όπως, βλέπετε, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ποτέ δεν ήταν. Μέσα σε 700 λέξεις, αιχμηρές σαν μαχαίρια, ο Φράνζεν περιγράφει όλη τη ζωή των Λάμπερτ, γκρεμίζοντας με πάταγο τη βιτρίνα της ευμάρειας τους. Ποτέ δεν ήταν ευτυχισμένοι, ποτέ δεν ήταν ευχαριστημένοι, αλλά πάντα αγωνίζονταν να πείσουν τους άλλους, μπας και πείσουν τον εαυτό τους. Με πυρήνα την οικογενειακή εστία και συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, συνειδητοποιούμε πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει η οικογένεια και οι όποιες παθογένειές της στις επιλογές και στην πορεία της ζωής μας. Αυτό, όμως είναι το ένα κομμάτι του πολυεπίπεδου αυτού βιβλίου, που πραγματεύεται πάμπολλα ζητήματα, σκληρά μεν, αλλά συνηθισμένα: τη ζωή με άνοια, τον εθισμό, τη δυσκολία των ερωτικών σχέσεων, τη δυσλειτουργία της οικογένειας και την αγωνία της επαγγελματικής καταξίωσης .Όλα τα μέλη της οικογένειας υπόκεινται σε «διορθώσεις» της ζωής τους, αλλά θα έχουν αποτέλεσμα;
 
Διαβάστε το: Αν σαςαρέσουν τα χορταστικά, εκτενή μυθιστορήματα, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες, δράση, αλλά και βαθύτατες εσωτερικές συγκρούσεις. Με συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, κάθε χαρακτήρας ξεδιπλώνεται και αποκαλύπτεται, χωρίς προκαταλήψεις και φραγμούς, με τρόπο δραματικό, χωρίς ωστόσο να λείπει το χιούμορ, σε σωστές δόσεις και στα σωστά σημεία. Αν και η υπόθεση είναι «βαριά», το βιβλίο δε θα σας ψυχοπλακώσει. Περισσότερο θα προβληματιστείτε και θα ταυτιστείτε σε πολλά σημεία με τους χαρακτήρες του. Ζούμε τη ζωή που θέλουμε ή αυτή που θα θέλαμε να βλέπουν οι γύρω μας;
 
Μη το διαβάσετε: Αν δε σας αρέσει ο ωμός ρεαλισμός στη λογοτεχνία, αλλά και στη ζωή. Το βιβλίο δε χαρίζει κάστανα και ξεφτιλίζει αριστοτεχνικά κάθε «ιερό και όσιο». Η οικογένεια δεν εμφανίζεται ως καταφύγιο ή ως ένας θεσμός που έχει μόνο θετικές πλευρές, αλλά ως ένας μηχανισμός που κατευθύνει συνειδητά και ασυνείδητα τα μέλη της. Ένα σημείο αναφοράς που δεν είναι πάντα ευχάριστο και ωφέλιμο. Επιπλέον, ίσως είναι δυσάρεστη η γλαφυρή περιγραφή της σταδιακής κατάρρευσης του πατέρα από την άνοια, κατάρρευση που δίνεται χωρίς σπαραξικάρδιες ευαισθησίες, αλλά με σκληρό τρόπο. Το τέλος ,ίσως ξενίσει πολλούς, που θα ήθελαν κάποια θεαματική εξέλιξη. Προτιμήστε ένα παραμύθι, η ζωή σπάνια έχει happy endings…Προσπαθώντας να τα πει όλα, από τις ταξικές διαφορές, μέχρι την τρύπα του όζοντος και την ακράτεια(!), ο συγγραφέας κάπου χάνει τον ειρμό του.  Στα μειονεκτήματα του βιβλίου και οι εκτενείς περιγραφές, που κουράζουν όσους προτιμούν πιο έντονη πλοκή, ενώ οι χαρακτήρες δεν εξελίσσονται, μένουν σταθεροί στις εμμονές και στα βάσανά τους. Μένουμε με μία αίσθηση «τρύπας στο νερό».
 
Βαθμολογία :
3/5
.
Πληροφορίες για το βιβλίο ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαρία Διαμαντοπούλου
Μαρία Διαμαντοπούλου
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, απόφοιτος Ιστορικού Αρχαιολογικού ΑΠΘ, μεταπτυχιακό στην ανάλυση και τη διδασκαλία της νέας ελληνικής.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ή εγώ ή η δουλειά σου... Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.
Ή εγώ ή η δουλειά σου... Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.
με 0 Σχόλια 284 Views

Η #Ερμιόνη ονειρευόταν από #παιδί να ζήσει στο #Παρίσι. Στα #όνειρα όμως του Σπύρου, του συντρόφου της, δεν υπάρχει το Παρίσι. Σύντομα θα της θέσει ένα ξεκάθαρο #δίλημμα που συνοψίζεται στις παρακάτω λέξεις: "Η εμένα ή τη δουλειά στο Παρίσι". Κι εκείνη θα πρέπει να αποφασίσει. Και γρήγορα μάλιστα καθώς ο χρόνος την πιέζει ασφυκτικά. NEO Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης #Βυζαντιάδου.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή