Διαβάσαμε & σχολιάζουμε: H «μπα-ροκ» Αμάντα Μιχαλοπούλου. Από τη Μαρία Διαμαντοπούλου.

1182 Views
Διαβάσαμε & σχολιάζουμε: H «μπα-ροκ» Αμάντα Μιχαλοπούλου. Από τη Μαρία Διαμαντοπούλου. Διαβάσαμε & σχολιάζουμε: H «μπα-ροκ» Αμάντα Μιχαλοπούλου. Από τη Μαρία Διαμαντοπούλου.

 

Την Αμάντα Μιχαλοπούλου τη διάβασα πρώτη φορά, πριν χρόνια, το 1997. Στο σύμπαν της με έβαλε το βιβλίο της «Γιάντες», λόγω του πρωτότυπου του concept, αυτό της γαστριμαργικής λογοτεχνίας (υπάρχει άραγε κάτι τέτοιο;)Στις Γιάντες, λοιπόν, τα ίδια τα εδώδιμα αφηγούνται επεισόδια από τη ζωή μιας οικογένειας, με ενόραση και ξεχωριστή ευαισθησία, βυθίζοντας μας σ’ ένα ιδιαίτερο, γυναικείο αλλά και τολμηρό μυαλό. Στο Μπαρόκ, η συγγραφέας μας ξαφνιάζει ακόμα περισσότερο. Γιατί θέλει κότσια ν’ αφηγηθείς μια ιστορία από την ανάποδη, ξαφνιάζοντας τον συνήθως βολεμένο αναγνώστη. Πρέπει να είσαι αρκετά ροκ. Ως πολύ, ώστε να γράψεις αποστασιοποιημένα μια ιστορία για σένα, χωρίς να είσαι εσύ. Μια αυτοβιογραφία που είναι μυθιστόρημα και μάλιστα, ένα μυθιστόρημα στο οποίο συμβάλλεις και συ, ο ίδιος.
 
Δύσκολα ξεβολευόμαστε από την ομαλότητα. Θέλουμε λογική: αρχή, μέση και τέλος. Σταράτα πράγματα, ένα και ένα ίσον δύο. Νοήματα ξεκάθαρα και παρηγορητικά. «Αρκετά μπουρδουκλωμένο είναι το νήμα στην καθημερινότητά μας ,δε θέλουμε περιπλοκές και στον ελεύθερό μας χρόνο! Τι εννοείτε ότι το βιβλίο αυτό πάει ανάποδα; Κάτι σαν τον Μπέντζαμιν Μπάτον της γνωστής ταινίας;»
 
Πράγματι, στο «Μπαρόκ» η ιστορία αρχίζει από το τέλος. Σε έναν θάλαμο νοσοκομείου όπου βρίσκεται η ηρωίδα και πρωταγωνίστρια των ιστοριών, συνομιλώντας με τη συγγραφέα που αναλαμβάνει ν’ αφηγηθεί την ιστορίας της ζωής της. Μόνο που αντί να μεγαλώνει η ηρωίδα, θα μικραίνει, μέχρι να γίνει παιδί. Σαν σε θεατρικές πράξεις, 50 μικρές ιστορίες μας διηγούνται στιγμές στη ζωή της, στιγμές όχι απαραίτητα σημαδιακές, αλλά κατάλληλες για να μας βάλουν στην ψυχοσύνθεση της, να καταλάβουμε πως το παρελθόν μας διαμορφώνει σε αυτό που είμαστε. Στιγμές δοσμένες με χιούμορ, με εναλλαγές συναισθημάτων ,με αντιθέσεις ,με αδεξιότητα, με τρυφερότητα, τόσο οικείες σε όλους. Θέματα όπως η ξενιτιά, η μητρότητα, το άγχος της δημιουργίας, ο πόνος, η χαρά, ο έρωτας και η απώλεια, μπλέκονται με τους εαυτούς που κρύβει καθένας μέσα του και πασχίζει να συμφιλιώσει.
 
Ένας ψυχικός λαβύρινθος είναι το «Μπαρόκ». Δεν ξέρεις τι θα σε βρει σε κάθε ιστορία, όπως δεν ξέρεις και αν διαβάζεις τη συγγραφέα ή για τη συγγραφέα ή για σένα. Έχεις, ωστόσο, την ελευθερία να κινηθείς, όπως νομίζεις: να ξεκινήσεις από την αρχή ή το τέλος, να σταθείς στις λεπτομέρειες ή όχι, ν’ αποφασίσεις αν τα πρόσωπα είναι υπαρκτά, ανύπαρκτα ή οι δικοί σου άνθρωποι. Κάπου εκεί, όλοι συναντιόμαστε ,συγγραφείς και αναγνώστες ,ζώντας ο καθένας το μυθιστόρημα της ζωής του.
 
Διαβάστε το : Αν σου αρέσουν οι αναγνωστικές προκλήσεις. Το βιβλίο, ωστόσο, δεν είναι «δύσκολο». Τουναντίον, ρέει αυθόρμητα και σε παρασύρει στο σύμπαν του. Καθώς χρησιμοποιούνται πολλά αφηγηματικά είδη, από επιστολές, μέχρι δοκίμιο, δε βαριέσαι και πιάνεσαι άμεσα στην πλοκή του. Μέσα από τη ζωή της ηρωίδας, εξετάζεις και θέματα της δικής σου ζωής και ταυτότητας, πράγμα που σου αφήνει μια γλυκιά, νοσταλγική γεύση και τη συνειδητοποίηση του πόσο μοιάζουμε όλοι.
 
Μη το διαβάσετε: Αν προτιμάς την πεπατημένη οδό, στρωτές ιστορίες, χωρίς ιδιαίτερο προβληματισμό, με ήρωες μακρινούς και πολύ διαφορετικούς από σένα. Δε θέλεις πολλές λεπτομέρειες, πολλές προεκτάσεις ,πολλή ταύτιση και αναζήτηση. Δεν είσαι αρκετά Μπαρόκ.
 
Βαθμολογία :
4/5
 
Πληροφορίες για το βιβλίο θα βρείτε ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαρία Διαμαντοπούλου
Μαρία Διαμαντοπούλου
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη, απόφοιτος Ιστορικού Αρχαιολογικού ΑΠΘ, μεταπτυχιακό στην ανάλυση και τη διδασκαλία της νέας ελληνικής.

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Αγαπώντας τον Πάμπλο, μισώντας τον Εσκομπάρ;». Είδαμε και Σχολιάζουμε.
«Αγαπώντας τον Πάμπλο, μισώντας τον Εσκομπάρ;». Είδαμε και Σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 683 Views

Η αναπαράσταση του βίου και πολιτείας του Πάμπλο Εσκομπάρ έχει ιδιαίτερη απήχηση στο ευρύ κοινό τα τελευταία χρόνια. Στο δρόμο που χάραξε το Narcos και βγαλμένο από την πένα της Βιρτζίνια Βαγιέχο, μια διαφορετική οπτική για τη ζωή του El Patron. Την ταινία είδε και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Βαρούχας. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή