«Το αίμα νερό» ή πόσα ν αντέξει μια παιδική χαρά; Διαβάσαμε το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού και σχολιάζουμε.

180 Views
«Το αίμα νερό» ή πόσα ν αντέξει μια παιδική χαρά; Διαβάσαμε το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού και σχολιάζουμε. «Το αίμα νερό» ή πόσα ν αντέξει μια παιδική χαρά; Διαβάσαμε το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού και σχολιάζουμε.

«Το αίμα νερό» ή πόσα ν αντέξει μια παιδική χαρά;

Διαβασαμε το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού και σχολιάζουμε.

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΝΤΩ ΧΑΤΖΗ

     Ένα καινούριο βιβλίο. Μια νέα απόπειρα. Ο ποιητής Χάρης Βλαβιανός αποφάσισε ν’ αφήσει για λίγο το μονοπάτι της ποίησης και να μπει στο δρόμο της λογοτεχνίας με ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. 45 πράξεις του βιβλίου που ισοδυναμούν με 45 μικρά γεγονότα. Όλες αφορούν τη σχέση του ποιητή-συγγραφέα με τους γονείς του. Δύο γονείς που αποφάσισαν να κάνουν παιδί κι ύστερα από λίγο να χωρίσουν. Και το παιδί να αποτελέσει το μπαλάκι τους. Ο καθένας έχοντάς το στα χέρια του να παίξει για λίγο. Για να εκδικηθεί τον άλλον. Το παιδί όμως δεν είναι παιχνίδι. 
     Η μητέρα παρούσα απούσα στη ζωή του παιδιού. Έτσι τουλάχιστον περιγράφεται στο βιβλίο. Μια γυναίκα που ο μοναδικός της σκοπός είναι η καλοπέραση, η οποία όμως προϋποθέτει το ξεπαράδιασμα του πρώην συζύγου. Πρόσχημα φυσικά το παιδί. Ο πατέρας πολλά μίλια μακριά, στη Βραζιλία, έχει φτιάξει μια καινούρια ζωή-καινούρια οικογένεια και μια καλά αμειβόμενη θέση εργασίας. Μόνο λίγες φορές επιστρέφει στην πατρίδα κι εκείνες τις λιγοστές μέρες δεν τις περνά εξ ολοκλήρου με το παιδί του. Γιατί άλλωστε ν’ ασχοληθεί με το γιο του;
Στις λιγοστές συναντήσεις τους καταφέρνει να πληγώνει το γιο του, δημιουργώντας του απέχθεια για εκείνον. Η δεσποτικότητα κι ο απόλυτος χαρακτήρας του πατέρα δεν αφήνουν περιθώρια στο γιο για να μπορέσει να του ανοιχτεί. Μα ούτε κι η αδιαφορία της μητέρας του τού επιτρέπει να της μιλήσει για ό,τι μπορεί ν’ απασχολεί ένα παιδί ή έναν έφηβο. Τα χρόνια περνάνε και το παιδί ενηλικιώνεται οπότε κι αποφασίζει να πάρει τη ζωή στα χέρια του. Φεύγει από τη χώρα με πρόσχημα τις σπουδές στο εξωτερικό.
Βαθιά μέσα του όμως ξέρει πως θέλει να φύγει από όλους κι από όλα ή πιο σωστά να ξεφύγει. Κι όταν χρόνια αργότερα μαθαίνει πως η μητέρα του έχει καρκίνο και θα πεθάνει δεν πηγαίνει κοντά της. Ίσως προτιμά να ακούει τα νέα της. Κι έπειτα ο θάνατος του πατέρα του. Ένα χρόνο αργότερα κι ύστερα ελευθερία. Από τι και κυρίως από ποιον;
    Το βιβλίο είναι γραμμένο σε δεύτερο πρόσωπο. Λες και μιλά ο συγγραφέας στον εαυτό του. Μόνο σ’ αυτόν. Λες και δεν υπάρχει ο αναγνώστης. Ή ίσως και να υπάρχει αλλά ο συγγραφέας τον θέλει να συμπάσχει. Οι ιστορίες που αφηγείται είναι απλές καθημερινές ίσως λίγο αστείες κι άλλοτε τραγικές ιστορίες. Πρωταγωνιστές εκείνος κι οι γονείς. Κάπου αναφέρονται κι άλλοι συγγενείς. Δύο γονείς που προσέφεραν στο παιδί τους απλόχερα υλικά αγαθά μα που ήταν τσιγκούνηδες με την αγάπη. Που ξέχασαν πως για να μεγαλώσει ένα παιδί το μόνο που ίσως τελικά χρειάζεται είναι η αγάπη. Να έχει έναν άνθρωπο δίπλα του που να μπορεί να του μιλήσει για όλα και άφοβα. Όμως στη ζωή που ερχόμαστε δεν επιλέγουμε τους γονείς μας. Μακάρι να μπορούσαμε. Πορευόμαστε μ’ αυτά που έχουμε και τ’ άλλα που μας λείπουν τα ψάχνουμε στις σχέσεις μας. Κάποιοι τα βρίσκουμε κι άλλοι όχι. Εξ ου κι οι μισές καρδιές. Μια καρδιά γεμίζει με αγάπη όταν είναι «μικρή» κι ύστερα «μεγαλώνοντας» την σκορπά απλόχερα. Αν όμως της λείψει η αγάπη πώς να μεγαλώσει; Μια ζωή θα χωλαίνει στα σημεία. Όμως όπως υπαινίσσεται κι ο τίτλος το αίμα νερό δε γίνεται, οι γονείς είναι η ισόβια οικογένειά μας. Αυτούς τους ανθρώπους συστήνουμε ως γονείς κι αυτών το όνομα φέρουμε. Όσο κι αν μας έχουν πληγώσει, δε μπορούμε να τους απαρνηθούμε τόσο εύκολα. Οι πληγές που μπορεί να μας άφησαν όταν ήμαστε παιδιά μένουν για πάντα στην καρδιά μας και με την πρώτη γρατσουνιά αιμορραγούν ξανά. Κανένα παιδί δε συγχώρεσε τους γονείς του για όλα αυτά τα τραύματα. Μονάχα τα αποσιώπησε μπροστά τους. Μα μοναχό του τα θυμάται.
     Μια φράση του βιβλίου που ίσως να περικλείει όλη την ψυχολογία του παιδιού-ήρωα είναι το εξής δίστιχο: «They fuck you up, your mum and dad/ They may not mean to, but they do»
«Το αίμα νερό»- Χάρης Βλαβιανός
Εκδόσεις Πατάκη

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
InTempo με τον Γιώργο Αρβανιτίδη «Τα κομμάτια μου πρώτα τα αξιολογώ σαν ακροατής»
InTempo με τον Γιώργο Αρβανιτίδη «Τα κομμάτια μου πρώτα τα αξιολογώ σαν ακροατής»
με 0 Σχόλια 558 Views

Ξεκινάμε τη χρονιά στο InTempo δυναμικά με ροκ μουσική από τον Γιώργο Αρβανιτίδη και τους συνεργάτες του (Free Down Noize)  Συνέντευξη στην Βένια Αδαμάκου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή