«Η Βικτώρια Φούρναρη και η Ανοιχτή της Βεντάλια». Το Παζλ της Καραμέλας ή αλλιώς Candy Puzzle| Ζωή Ταυλαρίδου

4360 Views
«Η Βικτώρια Φούρναρη και η Ανοιχτή της Βεντάλια». Το Παζλ της Καραμέλας ή αλλιώς Candy Puzzle| Ζωή Ταυλαρίδου «Η Βικτώρια Φούρναρη και η Ανοιχτή της Βεντάλια». Το Παζλ της Καραμέλας ή αλλιώς Candy Puzzle| Ζωή Ταυλαρίδου

 

Το Παζλ της Καραμέλας ή αλλιώς Candy Puzzle vol.8 + βίντεο

 

 Facebook YouTube

Η Βικτώρια γράφει. Γράφει υπέροχα κι ανεξάντλητα. Κυρίως όμως εμπνέει τους ανθρώπους της να γράψουν, να ανοίξουν, να γνωρίσουν τα συρτάρια του μυαλού τους και να τα συμμαζέψουν σωστά, διαχωρίζοντας και ιεραρχώντας τις εμπειρίες τους, τις σκέψεις τους, τις χαρές και τις λύπες τους. Η Ανοιχτή της Βεντάλια μάς περιμένει.
 

Τα κομμάτια του Παζλ είναι ανακατεμένα και πολύχρωμα επάνω στο τραπέζι μας, μας περιμένουν να τα συνθέσουμε. Φαίνεται πως δεν έχουν νόημα εξαρχής, πως χρειάζεται να συμπληρωθούν με άλλα κομμάτια, για να αποκτήσουν μορφή κι υπόσταση. Στην πραγματικότητα, τα κομμάτια αυτά έχουν τη δική τους αξία, μια ποιότητα ξεχωριστή που απλά αναδύεται, όταν μπει σε ένα κάδρο.
 
Έτσι είμαστε κι εμείς οι άνθρωποι. Έχουμε τη δική μας ποιότητα κι αξία, που εξαρχής μένει μυστική κι αδιόρατη. Όταν όμως συνδεθούμε ουσιαστικά με τους Άλλους, ξαφνικά κι αμετάκλητα παίρνουμε τη θέση μας, αναγνωριζόμαστε, και αναδύεται η μορφή και το σχήμα της προσωπικότητάς μας, σταδιακά και με απαλότητα. Είναι ωραίο που στην αρχή δεν μας καταλαβαίνουν, καθώς η χαρά της ανακάλυψης αποτελεί συνδετικό κρίκο της κάθε κοινωνίας. Δεν είμαστε μόνοι σε αυτό το παζλ. Άνθρωποι της τέχνης, της επιστήμης, της ψυχαγωγίας και του πολιτισμού γενικότερα θα αποτελέσουν τα κομμάτια ενός παζλ με καραμέλες, που θα γλυκάνει τη ζωή μας. Σας προσκαλώ λοιπόν και σε αυτό το κέρασμα…
 
 
Όταν κλείνω την πόρτα του δωματίου μου, αισθάνομαι όλα γύρω μου να τρίζουν.
Τριγμοί παντού. Ήχοι, άλλοτε σκόρπιοι άλλοτε συγκεντρωμένοι, δείχνουν με το δάχτυλο ένα μολύβι. Υποπτεύομαι πως με προσκαλεί στο ταξίδι του. Στην αρχή το παίζω λιγάκι δύσκολη. Πού να τρέχω τώρα, με τόσες υποχρεώσεις, επαγγελματικές, οικογενειακές…κι άλλες κούφιες. Τα τελευταία χρόνια άλλωστε τρέχω συνέχεια. Έχω ξεχάσει πώς παίζει κανείς κρυφτό. Η΄ λάστιχο. Κι ας λένε πως τα ποδήλατα δεν ξεχνιούνται. Ο μπακάλης της γειτονιάς δεν πουλάει πια τέτοια πράγματα. Και τα ποδήλατά μου παραμένουν δεμένα στο μπαλκόνι. Κι επιτέλους, οποιαδήποτε παρέκβαση από το θέμα, που συνιστά απλώς παρέκβαση της φορτισμένης με την καθημερινότητα σκέψης μου, με οδηγεί σε αυτό το μολύβι. Το προσέχω. Με ενδιαφέρει. Γιατί είναι αυτό το κιτρινόμαυρο ριγωτό εργαλείο που ξύνεται συνέχεια και γράφει, με συνοδοιπόρο εκείνη την γνωστή άγνωστη πλέον σβήστρα.
 
Κι εγώ ξαφνικά, σαν από λήθαργο, ανοίγω πανιά, συναρμολογώ με φροντίδα τα κουπιά μου, βουλώνω τα αυτιά μου για τις σειρήνες, παίρνω νερό και κρασί, και ξαπλώνω στο κατάστρωμα. Δίχως να κρατώ τιμόνι. Μόνο το μολύβι. Παρατηρώ τα αστέρια και η πυξίδα μου, η σβήστρα μου, κρατάει το τιμόνι της παρηγοριάς μου. Σβήνω ό,τι με πλήγωσε και το αποθηκεύω βαθιά βαθιά στο μυαλό μου, στην ντουλάπα των αρνητικών αλλά χρήσιμων εμπειριών. Γιατί διαφορετικά δεν θα είχα την ανάγκη ούτε από μολύβια ούτε από σβήστρες. Ένα τάμπλετ αποβλάκωσης θα μου αρκούσε.
 
Με το μολύβι σκιαγραφώ τις όμορφές μου αναμνήσεις, τις μετατρέπω σε παιχνιδιάρικες σκιές, σαν αυτές που τα παιδάκια σχηματίζουν στον τοίχο του δωματίου τους, λίγο πριν τα πάρει αγκαλιά ο ύπνος. Οι σκιές μού κλείνουν το μάτι, μου τραγουδούν, με χτυπούν φιλικά στον ώμο, τι ήμασταν φίλες από παλιά και τώρα σχηματίζονται έτσι απαλά κάτω από τα αστέρια, με φόντο την πυξίδα, το τιμόνι, τα πανιά. Κι εμένα. Προπαντός εμένα που έχω πλέον την ανάγκη να γράψω, να πω τον πόνο και τη χαρά μου, να τραγουδήσω κι εγώ, μαζί με τις σκιές μου, τις σκέψεις μου, το εύρος της καρδιάς μου, τις φίλες μου, που έχω πολύ καιρό να απολαύσω, τις αγάπες μου.
 

Και συνάντησα μετά από χρόνια τη Βικτώρια Φούρναρη. Ήμασταν συμφοιτήτριες και φίλες. Ακολουθήσαμε διαφορετικούς άλλα μη παράλληλους δρόμους, κι ευτυχώς συναντηθήκαμε. Η Βικτώρια γράφει. Γράφει υπέροχα κι ανεξάντλητα. Κυρίως όμως εμπνέει τους ανθρώπους της να γράψουν, να ανοίξουν, να γνωρίσουν τα συρτάρια του μυαλού τους και να τα συμμαζέψουν σωστά, διαχωρίζοντας και ιεραρχώντας τις εμπειρίες τους, τις σκέψεις τους, τις χαρές και τις λύπες τους. Η Βικτώρια λοιπόν, την οποία κι εύχομαι αληθινά να γνωρίσετε και να εμπιστευτείτε, μαλακός άνθρωπος γαρ σαν πούπουλο, θα σας οδηγήσει χέρι με χέρι στα πιο απίστευτα μονοπάτια της θεραπευτικής δημιουργικής γραφής, την οποία σπουδάζει -ίσως κι από τότε που γεννήθηκε, καθώς την γνωρίζει τόσο καλά.
 
Και θα σας φέρει σε ουσιαστική επαφή με εσάς τους ίδιους και τους άλλους.
Πώς θα το κάνει αυτό; Μα, είναι πολύ εύκολο κι ευτυχές να τη συναντήσετε στην Ανοιχτή Βεντάλια της, που πραγματοποιείται σε σταθερά στέκια κάθε Παρασκευή απόγευμα, ή το σαββατοκύριακο σε σπίτια συνδαιτημόνων της λογοτεχνίας, σαν κι εμάς ή εσάς, και κάθε Πέμπτη απόγευμα στην αγαπημένη μου Νέμεση, την πρώτη μου θεατρική φωλιά.

Θα σας χαρίσει το μολύβι της, τη σβήστρα της και το τετράδιό της… κι εσείς απλά θα αφεθείτε στον έναστρο ουρανό της.

Ευχόμαστε από καρδιάς στη Βικτώρια Φούρναρη κάθε επιτυχία σε οτιδήποτε ονειρεύεται και στην Ανοιχτή της Βεντάλια! Ευχαριστούμε θερμά το Studio Nemesi group για τη φιλοξενία!


 .

Βιντεοσκόπηση και μοντάζ: Τάσος Πέππας
.

Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media

      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

τελευταιες αναρτησεις
Θεατράλε βραδιά στην παρουσίαση της «Δωδεκάτης νύχτας συν κάποιες ακόμη» του Κ. Ζαχαριάδη στο Σοφούλη
Θεατράλε βραδιά στην παρουσίαση της «Δωδεκάτης νύχτας συν κάποιες ακόμη» του Κ. Ζαχαριάδη στο Σοφούλη
με 0 Σχόλια 2198 Views

Μπορεί το κοινό να αγκάλιασε θερμά την παρουσίαση του θεατρικού βιβλίου «Η Δωδεκάτη νύχτα συν κάποιες ακόμη» του Κρίτωνα Ζαχαριάδη ακόμη όμως πιο ζεστή υπήρξε η παρουσία των ηθοποιών που παρέστησαν για να μιλήσουν για τον συνάδελφο και φίλο σε μια παρουσίαση που ελάχιστα θύμιζε κλασσική περίπτωση 

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη