«Βγάλε τη μάσκα -Το παιχνίδι της προσποίησης». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

6526 Views
«Βγάλε τη μάσκα -Το παιχνίδι της προσποίησης». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. «Βγάλε τη μάσκα -Το παιχνίδι της προσποίησης». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

  
Το σενάριο

___________________

 
 
- Δεν πρόκειται να της πω ποτέ την αλήθεια γιατί δεν θέλω να την πληγώσω, είπε ο Αλέξανδρος λες και την ώρα που το έλεγε υποσχόταν τόσο σε μένα όσο και στον ίδιο την αιώνια σιωπή του.
- Και πώς είσαι εσύ με αυτό; τον ρώτησα.
- Τι εννοείς;
- Νιώθεις καλά που θα μείνεις σε μια σχέση προσποιούμενος πως όλα είναι καλά;
- Μα δεν προσποιούμαι. Δεν μου αρέσει καθόλου να ακούω ότι προσποιούμαι.
- Η αλήθεια όμως είναι αυτή και μόνο αυτή. Προσποιείσαι ότι όλα είναι καλά ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε για σένα ούτε για εκείνη.
- Αν και δυσκολεύομαι να συμφωνήσω με αυτό που λες, το προτιμώ από το να την πληγώσω. Ακόμη κι αν ισχύει λοιπόν ότι προσποιούμαι, το προτιμώ.
- Και ποιος σου λέει ότι δεν την πληγώνεις κι έτσι όπως είσαι τώρα;
- Αποκλείεται.
- Πώς είσαι τόσο σίγουρος;
- Θα μου το έλεγε.
- Κι αν προσποιείται κι αυτή;
- Δεν το πιστεύω. Δεν θα ήθελα να μάθω ποτέ ότι προσποιείται.
- Όπως δεν θα ήθελε κι εκείνη να μάθει το ίδιο για σένα, του θύμισα.
- Ναι αλλά εγώ το κάνω, αν το κάνω, για να την προστατεύσω.
- Κι εκείνη το κάνει, αν το κάνει, για να σε προστατεύσει.
- Οπότε έχουμε μια σχέση προσποίησης;
- Πολύ φοβάμαι πως έχετε μια σχέση που βασίζεται σε ψέματα και μάσκες. Θα σου πω μια ιστορία που διάβασα κάποτε και συνδέεται πολύ με αυτό που συζητάμε. Η ιστορία είναι του Χαλίλ Γκιμπράν και πάει κάπως έτσι. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άνδρας που είχε φτιάξει επτά μάσκες και τις χρησιμοποιούσε διαρκώς. Μια ημέρα μπήκαν κλέφτες στο σπίτι του και έκλεψαν αυτές τις μάσκες. Ο άνδρας άρχισε να τους κυνηγά ζητώντας τους να του δώσουν πίσω τις μάσκες. Οι κλέφτες έτρεχαν σε όλη την πόλη και ο άνδρας τους κυνηγούσε ελπίζοντας να πάρει πίσω τις μάσκες του. Κάποια στιγμή οι κλέφτες άρχισαν να ανεβαίνουν σε ένα κτίριο για να ξεφύγουν και τότε ο άνδρας σήκωσε το πρόσωπο για να τους δει. Για πρώτη φορά ένιωσε τον ήλιο να πέφτει πάνω στο πρόσωπό του και να τον ζεσταίνει. Τότε ο ίδιος άνδρας που μέχρι πριν από λίγο φώναζε γυρεύοντας πίσω τις μάσκες του ευχαρίστησε τους κλέφτες λέγοντας τους "Ευλογημένοι να είστε που κλέψατε τις μάσκες μου".
- Μου ζητάς δηλαδή να δω κι εγώ ότι ζω με μια μάσκα και θα πρέπει να νιώσω ευχαριστημένος αν κάποιος μου την κλέψει;
- Σου ζητώ Αλέξανδρε να επιτρέψεις στον ήλιο να ζεστάνει το πρόσωπό σου και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να βγάλεις τη μάσκα. Μόνο τότε θα καταφέρεις να νιώσεις όμορφα και θα αυξήσεις τις πιθανότητες να είσαι ένας καλός και αυθεντικός σύντροφος.
- Είναι πολύ δύσκολο αυτό που μου ζητάς.
- Το ξέρω. Όπως είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος της αλήθειας. Είναι όμως ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε αυτό που θέλεις, να μην πληγώνεις και να μην πληγώνεσαι.
Είχε να σκεφτεί πολλά ο Αλέξανδρος και να αποφασίσει ακόμη περισσότερα. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν δεν ερχόταν στο επόμενο ραντεβού μας. Το είχα δει άλλωστε αυτό το έργο και στο παρελθόν με άλλους θεραπευόμενους. Μόλις τους καθρέφτιζα την αλήθεια, το έβαζαν στα πόδια. Ήμουν διατεθειμένη να περιμένω. Να περιμένω την απόφασή του και κυρίως να περιμένω την αλήθεια του.
 .
.
Το παιχνίδι
Ο Αλέξανδρος, όπως και πολλοί άλλοι, έχουν αναπτύξει ένα σχήμα λειτουργίας που τους ωφελεί βραχυπρόθεσμα αλλά τους προξενεί κακό μακροπρόθεσμα. Το σχήμα αυτό είναι η προσποίηση και η απόκρυψη αλήθειας από τους σημαντικούς άλλους.
 
Όσο πιο συχνά και πολύ προσποιείται κανείς, τόσο πιο πολύ απομακρύνεται από τον αληθινό εαυτό του. Πώς καταλήγει όμως κάποιος σε μια τέτοια απόφαση; Σύμφωνα με τον ψυχαναλυτή και παιδοψυχίατρο Donald Winnicott όλοι έχουμε έναν αληθή και ψευδή εαυτό που πηγάζει από τα παιδικά μας χρόνια και τα βιώματα που έχουμε. Ο Αληθής εαυτός ενός νηπίου είναι αυτός που δυσκολεύεται να καταλάβει τις συνέπειες των πράξεων του στους άλλους και που δεν έχει ηθικούς κανόνες ή αναστολές. Μεγαλώνοντας δημιουργεί κανείς έναν Ψευδή εαυτό που συμμορφώνεται ουσιαστικά στις επιθυμίες και τις απαγορεύσεις των άλλων καθώς διαπιστώνει ότι δεν είναι πάντα εφικτό να εκφράζει ανοιχτά κάθε του σκέψη ή ανάγκη. Σύμφωνα με τον Winnicott ο Ψευδής εαυτός δεν είναι κάτι εντελώς αρνητικό αλλά εξυπηρετεί κάποιους πολύ συγκεκριμένους σκοπούς που συμβάλλουν στην προσαρμογή και την ψυχική υγεία ενός ενήλικα.
 
Δυστυχώς όμως η υπερβολή στην ανάπτυξη και έκφραση του Ψευδούς εαυτού οδηγεί σε ανισορροπία καθώς δεν έμαθε ποτέ κανείς ως παιδί να νιώθει εντελώς ελεύθερος να εκφράσει τις ανάγκες του και να ανακαλύψει τα θέλω του χωρίς να βάζει σε πρώτη θέση τις ανάγκες και τα θέλω των άλλων. Απαραίτητη προϋπόθεση για έναν ισορροπημένο ενήλικα που μπορεί να πάρει σωστές αποφάσεις και να βάλει όρια τόσο στον ίδιο όσο και στους άλλους είναι να έχει περάσει από το στάδιο της απόλυτης ελευθερίας και πειραματισμού χωρίς να έχει λογοκριθεί ή κατηγορηθεί από τους βασικούς φροντιστές του.
 
Ένας υπερβολικά αναπτυγμένος Ψευδής εαυτός μας υποχρεώνει να συμβιβαζόμαστε και να κάνουμε πίσω ακόμη κι όταν αναγνωρίζουμε πως δεν είναι αυτό που θέλουμε πραγματικά. Μπαίνουμε λοιπόν σε σχέσεις φορώντας μάσκες προκειμένου να δείχνουμε ευχάριστοι, ευγενικοί και πρόθυμοι να ικανοποιήσουμε τους άλλους για να αγαπηθούμε. Κι όσο πιο πολύ φοράμε αυτές τις μάσκες, τόσο καλύτερα μαθαίνουμε να προσποιούμαστε. Κι όσο καλύτερα μαθαίνουμε να προσποιούμαστε, τόσο πιο πολύ βεβαιωνόμαστε ότι οι άλλοι μας αγαπούν για αυτό που δείχνουμε και όχι για αυτό που είμαστε. Κι όσο πιο πολύ βεβαιωνόμαστε ότι οι άλλοι μας αγαπούν για αυτό που δείχνουμε, τόσο πιο σίγουροι είμαστε ότι αν δοκιμάσουμε να πούμε την αλήθεια θα βρεθούμε σε αδιέξοδο. Είτε θα πληγώσουμε, είτε θα πληγωθούμε. Ή και τα δύο.
 .
.
Παρόλο που η εμπειρία της ψυχοθεραπείας αποδεικνύεται για αρκετούς μια θαυμάσια ευκαιρία να έρθουν ξανά σε επαφή με τον Αληθή εαυτό τους και μια πρόκληση να πετάξουν τη μάσκα και να αγκαλιάσουν την αυθεντικότητά τους δεν αξιοποιούν όλοι με τον ίδιο τρόπο αυτό το δώρο. Αν και έχουν το πλαίσιο στο οποίο θα μπορούσαν να ονοματίσουν τις αλήθειες τους και να εκφράσουν ίσως για πρώτη φορά ανοιχτά τις ανάγκες τους εξακολουθούν να φορούν τις μάσκες τους αποφεύγοντας να δουν καθαρά τι συμβαίνει μέσα τους αλλά και τι προκαλούν γύρω τους. Κι όσο κι αν ο Winnicott μας παροτρύνει να έρθουμε σε επαφή με τον Αληθή εαυτό μας για να θυμηθούμε ποιοι πραγματικά ήμασταν και ποιοι συνεχίζουμε να είμαστε μέσα μας υπάρχουν κάποιοι, λίγοι ή πολλοί, που αγνοούν προκλητικά αυτή την υπενθύμιση ακολουθώντας τη δική τους ρότα.
 
Το να μη μιλάει ποτέ κανείς για τον εαυτό του είναι μια εκλεπτυσμένη μορφή υποκρισίας, δήλωσε ο Φρίντριχ Νίτσε. Ίσως τελικά να είναι μια επιλογή για πολλούς ανάμεσα μας. Είναι όμως και δική μας ευθύνη να σταθούμε απέναντι σε αυτή την υποκρισία και προσποίηση για να μην την αφήσουμε να μας καταπιεί. Κι αυτό το τελευταίο μπορούμε να το κάνουμε από οποιονδήποτε ρόλο κρατάμε στη ζωή μας, ακόμη και αυτόν του ψυχοθεραπευτή.
 
Υστερόγραφο
Δεν ξέρω πώς σε βρίσκει η ανάγνωση αυτού του άρθρου… δεν ξέρω αν κι εσύ έχεις χάσει προ πολλού την επαφή με τον Αληθή εαυτό σου και έχεις επιλέξει να προσποιείσαι για να κερδίσεις... δεν ξέρω αν κερδίζεις τελικά.. δεν ξέρω τέλος αν θέλεις να συνεχίσεις να ζεις έτσι ή αν σκοπεύεις να αλλάξεις όρους στο παιχνίδι της ζωής σου… η πρόσκλησή μου είναι να κάνεις το πρώτο βήμα που θα σε φέρει πιο κοντά στην αλλαγή…
 

Τι λες; Παίζουμε λοιπόν; 
.
Κάθε Τρίτη στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
. 
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Τα λόγια του Τσιν – Καμία είδηση αλλά μια συμβουλή
Τα λόγια του Τσιν – Καμία είδηση αλλά μια συμβουλή
με 0 Σχόλια 360 Views
 Δεν είμαι εδώ να πω τα ίδια. Άλλωστε τα ίδια τα ξέρεις, εμένα τι με θες. Δεν είμαι εδώ για να τονίσω τις μίζερες ειδήσεις. Δεν είμαι εδώ για να σου λέω πως όλα είναι ένα ψέμα διότι πολύ απλά δεν είναι. Τα ψέματα ποτέ δεν τα απαρνήθηκα, αλλά πάντα ήξερα να τα παραδέχομαι.. Γράφει ο Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας.
Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή