Σαν να μη συμβαίνει τίποτε

5274 Views
Σαν να μη συμβαίνει τίποτε Σαν να μη συμβαίνει τίποτε


Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

Το σενάριο

Η Φωτεινή γνώρισε τον Απόστολο σε ένα καλοκαιρινό πάρτυ και τον ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Αν τη ρωτούσε κανείς τι ήταν αυτό που την προσέλκυσε τόσο γρήγορα θα έλεγε τα μάτια του. Κι όχι μόνο τα μάτια του αλλά το βλέμμα του που ήταν διαπεραστικό και την ίδια στιγμή μυστηριώδες. Τη Φωτεινή την προσέλκυαν ανέκαθεν οι άντρες που είχαν πάνω τους κάτι μυστηριώδες. Θα έλεγε κανείς ότι όσο πιο μυστηριώδης και περίεργος ήταν ένας άντρας τόσο πιο πολύ της άρεσε.
 
Ο Απόστολος έδειχνε να περνά πολύ καλά με τους φίλους του και να μην παρατηρεί τι γίνεται γύρω του. Μέχρι που μια στιγμή οι ματιές τους συναντήθηκαν. Αυτό ήταν. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε να την προσέχει και να ενδιαφέρεται να τη γνωρίσει καλύτερα. Κι έτσι έγινε. Μέχρι το τέλος της βραδιάς είχαν ήδη ανταλλάξει τηλέφωνα και είχαν υποσχεθεί ο ένας στον άλλον να βρεθούν σύντομα.
 
Και αυτό έκαναν. Άρχισαν να βγαίνουν οι δυο τους από την επόμενη κιόλας μέρα. Δεν ήθελαν να χάσουν ούτε λεπτό. Βιαζόντουσαν να ζήσουν τον έρωτα που είχε γεννηθεί μια νύχτα του Αυγούστου σε ένα παραλιακό μπαρ και κάτω από ένα γεμάτο φεγγάρι. Και οι μέρες περνούσαν και τους έβρισκαν αχώριστους και ερωτευμένους. Και οι νύχτες περνούσαν κι αυτές και τους άφηναν με μια γλυκιά αίσθηση ηδονής και ολοκλήρωσης.
 
Το καλοκαίρι όμως δε θα διαρκούσε για πάντα. Από τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη ο Απόστολος άρχισε να απομακρύνεται βρίσκοντας χίλιες δυο προφάσεις. Τη μια ήταν πολύ κουρασμένος, την άλλη ήθελε να δει τους φίλους του που είχε χάσει τον τελευταίο καιρό… η Φωτεινή παραξενευόταν αλλά δεν ήθελε να δημιουργήσει θέμα… στο κάτω κάτω ήταν αλήθεια ότι από τότε που είχαν γίνει οι δυο τους ζευγάρι είχαν απομονωθεί από τους φίλους τους. Δεν ήταν κακό να θέλει ο αγαπημένος της να δει τους φίλους του. Κακό ήταν όμως ότι αυτή η επιθυμία άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο έντονη με αποτέλεσμα να καταλήγουν να μαλώνουν οι δυο τους για το πότε θα βρισκόντουσαν.
 
Μέχρι που μια μέρα ο Απόστολος της ζήτησε χρόνο… ήθελε να σκεφτεί τι του συνέβαινε… δεν ήταν ότι είχε σταματήσει να είναι ερωτευμένος μαζί της… τουλάχιστον αυτό της είπε… χρειαζόταν όμως απόσταση, χρόνο και χώρο για τον εαυτό του… της ζήτησε επίσης να μη φοβάται… δεν ήταν ότι χώριζαν… της πρότεινε απλώς να περάσουν κάποιες μέρες χωριστά μέχρι να καταλάβει τι γινόταν μέσα του… η Φωτεινή έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της… ποτέ της δεν είχε φανταστεί ότι θα ερχόταν αυτή η στιγμή για τους δυο τους… έμοιαζαν να είναι τόσο ευτυχισμένοι που παρά τους καυγάδες τους εξακολουθούσε να πιστεύει ότι η σχέση τους ήταν ό,τι πιο δυνατό είχαν οι δυο τους δημιουργήσει ποτέ στη ζωή τους… όπως φάνηκε όμως αυτό ήταν η αίσθηση που είχε μόνο εκείνη για αυτήν τη σχέση.
 
Οι επόμενες μέρες βρήκαν τη Φωτεινή σε άθλια ψυχική κατάσταση. Δεν έτρωγε τίποτε, έπινε τον έναν καφέ μετά τον άλλον και μετά βίας πήγαινε στη δουλειά της. Αν τολμούσε κανείς να της πει ότι έπρεπε να προσέξει τον εαυτό της απαντούσε ότι δεν είχε τίποτε άλλο μεγαλύτερη αξία για την ίδια από ότι ο Απόστολος. Τρελαινόταν στη σκέψη μιας ζωής χωρίς αυτόν στο πλάι της. Είχε κάνει τόσα όνειρα για τους δυο τους που δε θα άφηνε τίποτε και κανέναν να της τα χαλάσει. Γι’ αυτό και τον δέχτηκε με πολύ μεγάλη ευκολία και ακόμη μεγαλύτερη χαρά μόλις γύρισε πίσω. Ποτέ της δεν έμαθε τι έκανε όλες τις μέρες που πέρασαν χωριστά. Και δεν ήταν λίγες. Σχεδόν ένας μήνας. Ποτέ του δε μπήκε στον κόπο να της εξηγήσει τι διαπίστωσε τελικά για τον ίδιο και τις ανάγκες του. Ποτέ τους δε μίλησαν για αυτό το ‘διάλειμμα’. Προτίμησαν να συνεχίσουν από εκεί που είχαν σταματήσει. Επέλεξαν να βάλουν κάτω από το χαλί όλα τα σκουπίδια που είχαν προφανώς μαζευτεί μέσα σε αυτό το διάστημα. Δε θα μιλούσαν ποτέ για αυτή την περίοδο. Θα ήταν μια σκιά που δε θα έφερναν ποτέ στο φως.
 

Το παιχνίδι

Ο Απόστολος και η Φωτεινή έχουν μπλεχτεί σε ένα παιχνίδι με πολλές παραμέτρους. Καταρχάς παραδόθηκαν πολύ γρήγορα και αβίαστα στη σαγήνη του έρωτα με αποτέλεσμα να αφήσουν στην άκρη όλα αυτά που έπαιζαν ως τότε σημαντικό ρόλο στη ζωή τους. Στην αρχή αυτό ήταν πολύ διεγερτικό καθώς διένυαν την πρώτη περίοδο της σχέσης τους που είναι άλλωστε και γνωστή ως φάση συγχώνευσης σε ένα ζευγάρι. Η φάση αυτή χαρακτηρίζεται από τον άκρατο ενθουσιασμό των δύο συντρόφων και από την επιθυμία τους να βρίσκονται διαρκώς μαζί και να απομονώνονται από όλους τους άλλους. Η διάρκειά της είναι από λίγους μήνες μέχρι λίγα χρόνια. Στην περίπτωση αυτού του ζευγαριού κράτησε πολύ λίγο καθώς ο Απόστολος ένιωθε να πιέζεται και ζήτησε να πάρει απόσταση ώστε να βγει από αυτό το ασφυκτικό, για τον ίδιο, σχήμα.
 
Η επιθυμία του ενός για απόσταση καθρεφτίζει ένα αιώνιο δίλημμα: αυτονομία ή συντροφικότητα; Με άλλα λόγια είναι καλύτερο να είναι κανείς μόνος του και να ορίζει τον εαυτό του και την καθημερινότητά του χωρίς να αισθάνεται ότι λογοδοτεί ή έστω συμπεριλαμβάνει ένα ακόμη άτομο στη ζωή του ή μήπως είναι προτιμότερο να είναι σε σχέση και να μοιράζεται στιγμές, όνειρα, βιώματα και να ολοκληρώνεται μέσα από αυτήν; Το ερώτημα αυτό βασανίζει πολλούς ανθρώπους που στην προσπάθειά τους να το απαντήσουν απαριθμούν τα προνόμια της κάθε θέσης όταν βρίσκονται στην άλλη με κυριότερη συνέπεια να παραμένουν αναποφάσιστοι και αμφιθυμικοί.
 
Μια άλλη παράμετρος αυτού του παιχνιδιού είναι η απώλεια του αρχικού ονείρου. Με την απομάκρυνση του Απόστολου δημιουργήθηκε μία ρωγμή στη σχέση των δύο. Η Φωτεινή είχε επενδύσει πολλά τα οποία ένιωσε ότι κινδύνεψε να τα χάσει. Ακόμη όμως κι όταν γύρισε ο Απόστολος είχε χαθεί σίγουρα η πρώτη ξεγνοιασιά της αρχικής περιόδου της σχέσης. Τώρα πια ήξερε καλά η Φωτεινή ότι θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να γίνει ξανά το ίδιο. Τίποτε λοιπόν δεν θα ήταν το ίδιο. Το πρώτο όνειρο είχε χαθεί. 
 
Μια ακόμη παράμετρος είναι η έλλειψη επικοινωνίας. Και οι δύο αποφασίζουν να μη μιλήσουν ποτέ για αυτό που συνέβη. Προτιμούν να μην το θίξουν και να συνεχίσουν χωρίς να δώσουν ένα νόημα σε όλο αυτό που πέρασαν. Όταν δύο σύντροφοι αποφεύγουν να μιλήσουν για κάτι που έχει συμβεί μεταξύ τους και έχει επηρεάσει είτε τον έναν είτε και τους δύο επιλέγουν ουσιαστικά να προσποιηθούν πως όλα είναι καλά και πως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Πρόκειται για τη θέση που είναι γνωστή ως ‘pretend mode’ και σύμφωνα με την οποία πείθεται κανείς ότι είναι καλά και δείχνει προς τα έξω ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική. Όσο κι αν αποφεύγουν να μιλήσουν για τη ρωγμή, αυτή υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει. Κι ενώ οι δύο σύντροφοι πιστεύουν ότι έχουν κάνει την καλύτερη επιλογή με το να μη μιλήσουν άλλο για αυτό θα διαπιστώσουν αργά ή γρήγορα ότι θα το βρουν μπροστά τους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
 
Περίπλοκο παιχνίδι… σα να μη συμβαίνει τίποτε… κι όμως συμβαίνει… και το ξέρεις καλά… μην κάνεις ότι δε βλέπεις… μην προσπαθείς να κλείσεις τα μάτια σου σε αυτό που είναι μπροστά σου… εκτός κι αν θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου πιστεύοντας πως όλα είναι καλά… κι ας μην είναι…
 
Τι λες; Παίζουμε λοιπόν; 
.
Δείτε αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε ΕΔΩ
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιαζουμε ΕΔΩ
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία ΕΔΩ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Σκληρή «μάχη» για τα 3 Βραβεία Κοινού- Τίποτα δεν έχει κριθεί – Ψηφίζετε έως σήμερα.
Σκληρή «μάχη» για τα 3 Βραβεία Κοινού- Τίποτα δεν έχει κριθεί – Ψηφίζετε έως σήμερα.
με 0 Σχόλια 1077 Views
Διάγραμμα για να πάρετε μια γεύση… και σχόλια για την πιο σκληρή «μάχη» των διεκδικητών των 3 Βραβείων Κοινού- Τίποτα δεν έχει κριθεί – Ψηφίζετε έως σήμερα 23/5.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή