«Πάντα κάτι λείπει - Το παιχνίδι της τελειομανίας». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

4060 Views
«Πάντα κάτι λείπει - Το παιχνίδι της τελειομανίας». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. «Πάντα κάτι λείπει - Το παιχνίδι της τελειομανίας». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

Το σενάριο
___________________

Η Αμαλία είναι μια παλιά θεραπευόμενή μου που γύρισε ξανά για ένα δεύτερο κύκλο συνεδριών μετά από οκτώ χρόνια που είχα να τη δω. Σε αυτά τα οκτώ χρόνια μεσολάβησαν αρκετά γεγονότα τα οποία διαχειρίστηκε με ικανοποιητικό τρόπο αλλά παραμένοντας πάντα τελειομανής. Άλλωστε η τελειομανία ήταν αυτό που την είχε φέρει στο γραφείο μου την πρώτη φορά και όπως αποδείχθηκε αυτό ήταν το αίτημά της και για αυτή τη φορά.
 
- Έχεις προφανώς καταλάβει ότι οι περισσότεροι στόχοι που βάζεις στη ζωή σου είναι μη ρεαλιστικοί, της είπα συνοψίζοντας όσα είχαμε συζητήσει στην προηγούμενη συνεδρία.
- Υπάρχουν φορές που δεν το αντιλαμβάνομαι και δυσκολεύομαι να καταλάβω αυτό που μου λες. Αυτό που εσύ κρίνεις ως μη ρεαλιστικό, εγώ το θεωρώ εφικτό και πιστεύω ότι πρέπει να το κατακτήσω.
- Ας μιλήσουμε Αμαλία πιο συγκεκριμένα. Ξεκίνησες, όπως μου είπες, πριν από λίγους μήνες Γαλλικά και θέλεις να δώσεις εξετάσεις το Μάιο για να πάρεις ένα πτυχίο που άλλοι άνθρωποι παίρνουν σε 3-4 χρόνια. Πόσο εφικτός είναι αυτός ο στόχος;
- Αν δεν ήταν δεν θα συμφωνούσε μαζί μου ο καθηγητής. Θα μου έλεγε πως δεν γίνεται να τα καταφέρω. Εκείνος όμως μου είπε πως αν διαβάζω καθημερινώς αρκετές ώρες και αν κάνουμε μέρα παρά μέρα μάθημα έχω πολλές πιθανότητες να πετύχω.
- Ακούς τι λες; Αν διαβάζεις καθημερινώς αρκετές ώρες και αν κάνεις μέρα παρά μέρα μάθημα έχεις πολλές πιθανότητες να πετύχεις. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι θα πρέπει να αφοσιωθείς στη μελέτη των Γαλλικών για τους επόμενους μήνες της ζωής σου. Να σου θυμίσω μόνο ότι παράλληλα εργάζεσαι σε μια απαιτητική δουλειά, είσαι μητέρα ενός ανήλικου παιδιού και έχεις όλες τις υποχρεώσεις που έχει μια γυναίκα στην καθημερινότητά της. Πόσο εύκολο είναι να καταφέρεις να τα συνδυάσεις όλα μαζί χωρίς να εξαντληθείς;
Η Αμαλία με κοίταζε με απορία. Δεν ξέρω αν η απορία της είχε να κάνει με το ότι σκεφτόταν σοβαρά αυτά που της ανέλυα ή αν συνδεόταν με τη βαθιά πεποίθησή της ότι εκείνη μπορεί να τα καταφέρει παρά τα όσα λέω.
 
.
- Πάντως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μάθει πολλές ξένες γλώσσες μέσα σε λίγα χρόνια. Γιατί όχι κι εγώ; μου είπε.
- Δεν είμαι σίγουρη αν την εποχή που έμαθαν αυτές τις πολλές ξένες γλώσσες είχαν να κάνουν τόσα πολλά στη ζωή τους. Για παράδειγμα όταν είμαστε μαθητές η μοναδική μας ασχολία είναι να διαβάζουμε τα μαθήματά μας και να προετοιμαζόμαστε όσο καλύτερα γίνεται για τις σχολικές μας υποχρεώσεις. Αυτή είναι η δουλειά μας. Ακόμη και τότε όμως δεν είναι εύκολο να κάνει κανείς αυτό που σκέφτεσαι εσύ να κάνεις χωρίς να παραμελήσει τα υπόλοιπα. Σκέψου τώρα πόσο πιο περίπλοκο γίνεται όλο αυτό καθώς μεγαλώνουμε και μαζί με την ηλικία αυξάνονται και οι υποχρεώσεις μας.
- Ναι αλλά πόσο όμορφα θα νιώσω μόλις περάσω τις εξετάσεις και πάρω το πτυχίο. Θα έχω καταφέρει κάτι τόσο δύσκολο.
- Αυτό μετρά τελικά για σένα; Να καταφέρεις κάτι που δεν είναι εύκολο ή που δεν καταφέρνουν οι περισσότεροι; Αυτό σε κάνει να νιώθεις ξεχωριστή; Αν θέτεις αυτόν το στόχο για να αποδείξεις στους άλλους ή στον εαυτό σου ότι αξίζεις τόσο, εξακολουθείς να ρουφιέσαι στη ρουφήχτρα της τελειομανίας.
- Κι αν το κάνω γιατί το θεωρώ σημαντικό για να προχωρήσω επαγγελματικά;
- Και πώς θα σε εμπόδιζε να προχωρήσεις επαγγελματικά η απόκτηση του πτυχίου Γαλλικών λίγο αργότερα; Γιατί να πρέπει να το πάρεις αυτόν το Μάιο και όχι τον επόμενο; ήταν η ερώτησή μου που την έφερε αντιμέτωπη με την άτυχη προσπάθειά της να στρέψει την προσοχή μου αλλού.
- Δεν θα με εμπόδιζε, θα με καθυστερούσε.
- Αμαλία συμφωνήσαμε από την αρχή των συνεδριών να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Και για να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Μην εξαπατάς τον εαυτό σου λοιπόν. Δεν θα συμβεί τίποτε στην επαγγελματική σου ζωή αν πάρεις αυτό το πτυχίο ένα ή δύο χρόνια αργότερα. Αυτό που θα σου συμβεί είναι να νιώσεις αρνητικά για τον εαυτό σου αν δεν καταφέρεις τελικά να κάνεις αυτό που θα έπρεπε να κάνεις έτσι όπως το έχεις ορίσει εσύ η ίδια.
- Και τι προτείνεις;
- Το θέμα δεν είναι τι προτείνω εγώ αλλά τι θέλεις εσύ. Μπορείς να κάνεις ένα βήμα πίσω και να δεις τον εαυτό σου από απόσταση; Μπορείς να περιγράψεις ένα τυπικό 24ωρο της ζωής σου; Πόσο ευχαριστημένη είσαι με το πρόγραμμά σου;
- Μα έτσι έχω μάθει. Από παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να ασχολείται με πολλά και να μην παραπονιέται. Μου είναι άγνωστο το μέτρο. Μου είναι τόσο οικεία η υπερβολή.
Την ώρα που έλεγε αυτά τα τελευταία λόγια άρχισε να κλαίει. Έκλαιγε και περιέγραφε αμέτρητες σκηνές από τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Σε αυτές τις σκηνές έπρεπε να είναι πάντα η καλύτερη, η πρώτη, η ακούραστη.
- Σε ποιόν πάσχιζες να αποδείξεις ότι ήσουν η καλύτερη, η πρώτη, η ακούραστη;
- Στη μητέρα μου, απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν δεν τα κατάφερνα εκείνη θύμωνε και γινόταν πολύ αυστηρή. Συνήθιζε μάλιστα να με συγκρίνει με μια ξαδέλφη που είχα και η οποία ήταν το παιδί-θαύμα. Σήμερα βέβαια η κοπέλα αυτή είναι με αντικαταθλιπτικά και τρέχει από γιατρό σε γιατρό. Αν ρωτήσεις όμως ακόμη και τώρα τη μητέρα μου θα σου πει ότι η ξαδέλφη μου ήταν πάντα η καλύτερη όλων μας.
- Κι όπως φαίνεται Αμαλία μου κάπου μέσα σου το πιστεύεις κι εσύ ακόμη. Γι' αυτό προσπαθείς να το αλλάξεις αποδεικνύοντας ότι η καλύτερη είσαι εσύ. Το ερώτημά μου είναι μέχρι πότε θα παλεύεις με αυτό το φάντασμα;
 
Η Αμαλία θα είχε να σκεφθεί αρκετά μέχρι την επόμενη συνεδρία μας...
 
.
Το παιχνίδι
Η Αμαλία, όπως και πολλοί άλλοι, υποφέρει από την τάση να θέτει υψηλούς, μη ρεαλιστικούς στόχους στη ζωή της και να μην ηρεμεί αν δεν τους κατακτήσει. Στο πλαίσιο της τελειομανίας η κατάκτηση των στόχων είναι ανέφικτη καθώς οι μη ρεαλιστικοί στόχοι ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητες του ατόμου, το οποίο μπαίνει σε ένα νέο φαύλο κύκλο στοχοθέτησης με συνέπεια να του γίνεται εμμονή η επίτευξη του νέου στόχου προκειμένου να νιώσει ότι αξίζει και ότι είναι ικανός.
 
Για να βρούμε την αφετηρία της τελειομανίας θα πρέπει να ανατρέξουμε στα παιδικά χρόνια ενός ανθρώπου και να εντοπίσουμε το πρώιμο πλήγμα στον ψυχισμό του, που συνέβη πιθανότατα μέσα από μια απορριπτική / επικριτική γονεική στάση απέναντί του. Είναι γνωστό πως ακόμη κι όταν το παιδί μεγαλώσει και γίνει ενήλικας θα συνεχίζει να προσπαθεί να ξεπεράσει την οδύνη αυτής της απόρριψης με το να αποδείξει στον εαυτό του και στους άλλους ότι είναι ο καλύτερος, ο πρώτος, ο άριστος. 
 
Μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα θα ήταν δύσκολο να βρούμε θετικά στοιχεία στην τελειομανία πέρα από την επιθυμία του ατόμου να εξελίσσεται διαρκώς, να βελτιώνει τις δεξιότητές του, να διευρύνει τις γνώσεις του και να εμπλουτίζει το ρεπερτόριο του. Αν κάποιος μπορεί να παραμείνει σε ένα τέτοιο επίπεδο και να δεχθεί μέσα του ότι υπάρχει πιθανότητα να κάνει λάθος χωρίς αυτό να τον αποδιοργανώσει γνωστικά και συναισθηματικά τότε μπορούμε να μιλήσουμε για μια τελειομανία, που λειτουργεί με τρόπο όχι και τόσο επιβαρυντικό για τον ίδιο και τις ανάγκες του.
 
Αν, όμως, κάποιος αναλώνεται στο πώς να αγγίξει τους μη ρεαλιστικούς στόχους, συγκρίνεται διαρκώς με το ιδεώδες Εγώ (πώς πιστεύει ότι θα έπρεπε να είναι και πώς θα ήθελε να είναι) και νιώθει αρνητικά για τον εαυτό του τότε μιλάμε για την τελειομανή φύση του, που λειτουργεί εις βάρος του και όχι προς όφελος του. Οι κυριότερες συνέπειες είναι οι ακόλουθες: 
•      Διαταράσσονται οι διαπροσωπικές του σχέσεις καθώς γίνεται πολύ αυστηρός και επικριτικός με τους άλλους και όχι μόνο με τον εαυτό του
•      Αποδυναμώνεται η διάθεσή του για να συνεχίσει να προσπαθεί όταν διαπιστώνει ότι δεν φτάνει ποτέ στο επιθυμητό για τον ίδιο αποτέλεσμα
•    Γίνεται άκαμπτος και απόλυτος στη συμπεριφορά του καθώς σκέφτεται με σκέψεις τύπου 'άσπρο-μαύρο'
•    Δυσκολεύεται να δεχθεί τη γνώμη του άλλου γιατί δεν έχει την κατάλληλη και απαιτούμενη ωριμότητα, που θα τον βοηθήσει να διαχειριστεί μία αρνητική ή δύσκολη ανατροφοδότηση
•      Αδυνατεί να απολαύσει το αποτέλεσμα μιας προσπάθειάς του επειδή επικεντρώνεται σε αυτό, που λείπει ή που θα μπορούσε να είχε κάνει αντί να ανταμείψει τον εαυτό του με ενίσχυση και αναγνώριση των προσπαθειών του και των επιτευγμάτων του
•    Θέτει διαρκώς νέους στόχους και κάνει ενέργειες για να τους κατακτήσει προκειμένου να αποδείξει στον εαυτό του ή στους άλλους ότι τα κατάφερε
•    Κολλά σε λεπτομέρειες και θέλει να είναι όλα στην εντέλεια με αποτέλεσμα να μην επιτρέπει στον εαυτό του ευελιξία και κυρίως τη δυνατότητα του λάθους
•      Νιώθει αποτυχημένος μπροστά στα μάτια των άλλων όταν κάνει ένα λάθος
•     Αρνείται στον εαυτό του την προοπτική μιας βοήθειας γιατί πιστεύει ότι θα έπρεπε να τα βγάζει πέρα μόνος του με οτιδήποτε αντιμετωπίζει
 
.
Υστερόγραφο
Δεν ξέρω πώς σε βρίσκει η ανάγνωση αυτού του άρθρου… δεν ξέρω αν είσαι κι εσύ ανάμεσα σε αυτούς που τείνουν να δίνουν ένα διαρκή αγώνα με τον εαυτό τους, ο οποίος αναδεικνύεται τελικά ο μεγαλύτερος εχθρός τους... δεν ξέρω αν θέλεις να συνεχίσεις να ζεις έτσι ή αν σκοπεύεις να αλλάξεις όρους στο παιχνίδι της ζωής σου… η πρόσκλησή μου είναι να κάνεις το πρώτο βήμα που θα σε φέρει πιο κοντά στην αλλαγή…
 
Τι λες; Παίζουμε λοιπόν; 
.
.
Κάθε Τρίτη στις σελίδες του Kulturosupa.gr

.

Δείτε & αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, εδώ.
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη, εδώ.
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, εδώ.
.
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλίαεδώ.
 
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Νέες παραστάσεις για το επιτυχημένο «Γράμμα στον πατέρα» στην σοφίτα του Μπενσουσάν.
Νέες παραστάσεις για το επιτυχημένο «Γράμμα στον πατέρα» στην σοφίτα του Μπενσουσάν.
με 0 Σχόλια 332 Views

 Μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού της Θεσσαλονίκης και την ολοκλήρωση ενός επιτυχημένου κύκλου παραστάσεων, το «Γράμμα στον πατέρα» του Φραντς Κάφκα από την ομάδα Θέατρο Πρόταση σε σκηνοθεσία Στέλιου Βραχνή, επιστρέφει 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή