Όχι άλλα σκουπίδια… Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

4425 Views
Όχι άλλα σκουπίδια…  Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. Όχι άλλα σκουπίδια… Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

Το σενάριο


Η Φρόσω και ο Λουκάς είναι παντρεμένοι εδώ και 10 χρόνια. Έχουν δύο παιδιά, ηλικίας 8 και 5 ετών. Εδώ και καιρό νιώθουν ότι αυτά που τους χωρίζουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τους ενώνουν αλλά δεν αποφασίζουν να κάνουν κάτι για αυτό. Επισκέφθηκαν πριν από λίγους μήνες έναν σύμβουλο γάμου αλλά σταμάτησαν να πηγαίνουν μετά τις δύο πρώτες συνεδρίες υποστηρίζοντας ότι δεν τους βοήθησε ούτε τους είπε κάτι καινούργιο.

Και οι δύο εργάζονται σκληρά με αποτέλεσμα να λείπουν αρκετές ώρες από το σπίτι. Και οι δύο προτιμούν να λείπουν από το σπίτι γιατί με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουν ο ένας τον άλλον και δεν χρειάζεται να δουν κατάματα τα προβλήματα του γάμου τους. Κάθε ένας δικαιολογεί τα προβλήματα μέσα από τα δικά του γνωστικά φίλτρα. Κάθε ένας χρεώνει τον άλλον για αυτά που δεν κάνει πια αλλά δεν είναι πρόθυμος να αναλάβει τις δικές του ευθύνες για τα κακώς κείμενα αυτής της σχέσης.

Αν τους ρωτήσει κανείς γιατί παραμένουν μαζί θα απαντήσουν με ένα στόμα και μια φωνή πως σκέφτονται το καλό των παιδιών τους. Βαθιά μέσα τους ξέρουν πως δεν είναι ευτυχισμένοι και θα προτιμούσαν να είναι κάπου αλλού. Κανείς όμως δεν έχει τη δύναμη να βάλει την τελεία. Κι όσο παραμένουν μαζί σε ένα γάμο που αργοπεθαίνει τόσο περισσότερο απομακρύνονται. Κι όσο περισσότερο απομακρύνονται τόσο περισσότερο χάνουν το κίνητρο να προσπαθούν για να διορθώσουν αυτά που δεν λειτουργούν καλά. Κι όσο περισσότερα είναι αυτά που δεν λειτουργούν καλά τόσο πιο απαισιόδοξοι γίνονται. Κι όσο πιο απαισιόδοξοι γίνονται τόσο συχνότερα φαντάζονται πώς θα ήταν η ζωή τους αν ήταν κάπου αλλού.

Κι όταν ξεκινούν μια συζήτηση – πράγμα σπάνιο - καταλήγουν στο ίδιο… να ανακυκλώνουν τα ίδια λόγια… να θυμούνται γεγονότα που θα ήθελαν να έχουν ξεχάσει ή ακόμη καλύτερα να μην έχουν ζήσει… να πληγώνουν ο ένας τον άλλον… αν και μένουν μαζί δείχνουν να μη θέλουν να υποστηρίξουν όλο αυτό που κάποτε ήταν αγάπη… γιατί τώρα δεν είναι… τώρα είναι κάτι που θυμίζει αγάπη χωρίς να είναι… 
                    
.

Το παιχνίδι

Ο Robert Taibbi περιγράφει την αρχή μιας σχέσης σαν τη μετακόμιση σε ένα καινούργιο, άδειο σπίτι. Οι δύο σύντροφοι είναι ελεύθεροι να το διακοσμήσουν και να το χρησιμοποιήσουν όπως αυτοί θέλουν και αυτό κάνουν συνήθως στην αρχή της σχέσης τους. Με την πάροδο των ετών το σπίτι αυτό γεμίζει με διάφορα σκουπίδια, όπως καυγάδες, ανοιχτούς λογαριασμούς και τοξικά συναισθήματα, τα οποία δεν πετιούνται ποτέ. Και καθώς τα σκουπίδια γεμίζουν τουλάχιστον ένα δωμάτιο, οι σύντροφοι επιλέγουν να κλείσουν την πόρτα αυτού του δωματίου αντί να το καθαρίσουν. Τα σκουπίδια όμως μαζεύονται με αποτέλεσμα να πιάσουν και άλλο δωμάτιο μέχρι που φτάνει η μέρα της οδυνηρής διαπίστωσης. Ποια είναι αυτή; Η μέρα που οι δύο σύντροφοι συνειδητοποιούν ότι συναντιούνται πια μόνο στο διάδρομο αυτού του σπιτιού και μιλούν μόνο για πρακτικά θέματα όπως τι θα κάνουν με τα παιδιά.

Αυτή είναι και η στιγμή που, σύμφωνα με τον Robert Taibbi, το ζευγάρι σκέφτεται σοβαρά το διαζύγιο. Κάποιοι πιστεύουν πως θα λυθούν τα προβλήματά τους με το να φύγουν από αυτό το σπίτι, δηλαδή το γάμο, που είναι πλέον πολύ μικρό και φορτωμένο με σκουπίδια και να πάνε σε ένα καινούργιο, άδειο σπίτι που θα αποδειχθεί πιο φιλόξενο και φιλικό προς τις ανάγκες τους. Κάποιοι άλλοι διστάζουν να κάνουν αυτό το βήμα και παραμένουν σε ένα σπίτι που δεν τους ικανοποιεί. Ο μόνος τρόπος για να αντέξουν να μένουν στο σπίτι είναι να λείπουν πολλές ώρες από αυτό. Πέφτουν με τα μούτρα στη δουλειά ή γεμίζουν το χρόνο τους με πολλές δραστηριότητες για να έχουν έναν καλό αντιπερισπασμό και πάνω από όλα μια καταπληκτική δικαιολογία πρώτα στον εαυτό τους και μετά στο σύντροφό τους. Ο αντιπερισπασμός αυτός δουλεύει για λίγο μέχρι που κουράζονται ή εξαντλούνται τα προσωπικά τους όρια και σκέφτονται ξανά σοβαρά το διαζύγιο.

Η Φρόσω και ο Λουκάς είναι το χαρακτηριστικό ζευγάρι που θα επισκεφθεί μελλοντικά το γραφείο ενός ειδικού μια που θα συνεχίσουν να γεμίζουν με σκουπίδια τα δωμάτια του σπιτιού τους και θα αντιμετωπίζουν από καιρό σε καιρό τις συνέπειες αυτών των σκουπιδιών στην καθημερινότητά τους. Για να μπορέσουν να βρουν μια λύση και να ανακουφιστούν θα πρέπει να ξεκινήσουν με την καθαριότητα των δωματίων. Πρέπει να ανοίξουν τις πόρτες για να μπει καθαρός αέρας, να βγάλουν σιγά σιγά τα σκουπίδια, να καθαρίσουν και να τακτοποιήσουν τα υπόλοιπα πράγματα που σκοπεύουν να κρατήσουν. Μια γενική καθαριότητα που απαιτεί χρόνο και μέθοδο. Αν βιάζονται δεν θα έχουν αποτέλεσμα. Αν είναι απαισιόδοξοι δεν θα έχουν ενέργεια για να προσπαθήσουν. Αν νιώθουν κουρασμένοι δεν θα έχουν δύναμη για να συνεχίσουν. Αυτό που πρέπει πάντως να αποφασίσουν είναι αν θέλουν να συνεχίσουν να ζουν σε ένα σπίτι με κλειστές πόρτες, συσσωρευμένα σκουπίδια και αρνητική διάθεση ή αν είναι έτοιμοι να ρισκάρουν την αλλαγή με απαραίτητη προυπόθεση να δοκιμάσουν και οι δύο καινούργιες συμπεριφορές που θα οδηγήσουν στην κάθαρση.

Διαβάζοντας την παραπάνω ιστορία τι συνειδητοποιείς για το δικό σου ‘σπίτι’; Πόσο καθαρό και τακτοποιημένο είναι; Τι σκουπίδια έχεις μαζέψει; Τι σκοπεύεις να κάνεις;

Τι λες; Παίζουμε λοιπόν; 
,
.
Δείτε όλα τα άρθρα της Νέλης Βυζαντιάδου με μια ματιά εδώ
.
Δείτε αυτά:
/
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε ΕΔΩ
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιαζουμε ΕΔΩ
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία ΕΔΩ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ο μονόλογος «Δυο γυμνά άσπρα χέρια» με τη Μ. Μποτέλλη «Πέρα από αυτό που βλέπεις»…  Από την Νέλη Βυζαντιάδου.
Ο μονόλογος «Δυο γυμνά άσπρα χέρια» με τη Μ. Μποτέλλη «Πέρα από αυτό που βλέπεις»… Από την Νέλη Βυζαντιάδου.
με 0 Σχόλια 415 Views
Ο θεατρικός μονόλος «Δυο γυμνά άσπρα χέρια» σε κείμενο, σκηνοθεσία και ερμηνεία της Μελίνας Μποτέλλη παρουσιάστηκε με επιτυχία στο Βαφοπούλειο θέατρο, γιατί «Πέρα από αυτό που βλέπεις»... θα δοθούν όλες οι απαντήσεις με τη ματιά της Ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. 
Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή