«Όχι άλλα γενέθλια! Το παιχνίδι της μελαγχολίας των γενεθλίων». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

4953 Views
«Όχι άλλα γενέθλια! Το παιχνίδι της μελαγχολίας των γενεθλίων». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. «Όχι άλλα γενέθλια! Το παιχνίδι της μελαγχολίας των γενεθλίων». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

 
 
 
Το σενάριο  *
--------------
Η Χριστίνα ξεκίνησε τη σημερινή συνεδρία ζητώντας προκαταβολικά να έχει δίπλα της το κουτί με τα χαρτομάντηλα.
 
- Σήμερα θα σου κάνω μεγάλη κατανάλωση, είπε γελώντας και αφήνοντας να εννοηθεί αυτό που θα ακολουθούσε.
 
Δεν πέρασαν παρά λίγα δευτερόλεπτα για να ξεσπάσει σε κλάματα. Ήξερα ότι σήμερα ήταν τα γενέθλια της. Ήξερα ότι κάθε χρόνο ήταν από τις πιο δύσκολες μέρες για την ίδια. Σιχαινόταν αυτήν τη μέρα. Ζητούσε μάλιστα πάντα να έχουμε συνεδρία γιατί, όπως έλεγε, ήταν το μοναδικό δώρο που ήθελε να κάνει στον εαυτό της.
 
- Μακάρι να είχα τη δύναμη να εξαφάνιζα αυτήν τη μέρα από το ημερολόγιο, είπε συνεχίζοντας να κλαίει.
- Πρόσεχε τι εύχεσαι, της είπα. Καμιά φορά οι ευχές μας πραγματοποιούνται και μετά μετανιώνουμε για αυτό που είχαμε ευχηθεί.
- Δεν θα μετάνιωνα ποτέ για αυτήν την ευχή. Από παιδί ευχόμουν να εξαφανιζόμουν ενώ όλοι οι άλλοι ανυπομονούσαν να γιορτάσουν αυτή τη μέρα. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί.
- Ποτέ ως τώρα δεν βρήκες μάλλον έναν σημαντικό λόγο για να γιορτάζεις, συμπλήρωσα.
- Ίσως να είναι κι έτσι. Δεν έχει νόημα για μένα αυτή η μέρα. Ποτέ δεν είχε.
- Έχεις φανταστεί τι θα έπρεπε να συμβεί για να αποκτήσει νόημα;
 
Η ερώτησή μου την ξάφνιασε. Είχε συνηθίσει να απαξιώνει τη μέρα των γενεθλίων της αλλά δεν είχε ποτέ σκεφτεί τι της έλειπε από αυτήν τη μέρα ώστε να θέλει να τη γιορτάσει.
 
- Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ένας άνθρωπος για να τη μοιραστώ. Θα ήθελα πολύ να έχω έναν σύντροφο.
- Και τι θα έκανες μαζί του αυτή τη μέρα;
- Ξέρω εγώ; Κάτι θα βρίσκαμε να κάνουμε.
- Αυτό είναι σίγουρο. Θέλω όμως να φανταστείς για λίγο την ιδανική εκδοχή των γενεθλίων σου με αυτόν τον άνθρωπο. Τι θα κάνατε;
- Θα ξυπνούσαμε μαζί, θα μου ετοίμαζε πρωινό, θα μου είχε πάρει ένα δώρο και θα μου έκανε έκπληξη αφήνοντας το κάπου στο σπίτι, κι εγώ θα το έβρισκα σε ανυποψίαστο χρόνο...
 
Κι όσο συνέχιζε η Χριστίνα να περιγράφει την ιδανική εκδοχή των γενεθλίων της, τόσο φώτιζαν τα μάτια της. Τα δάκρυα είχαν δώσει πολύ πρόθυμα τη θέση τους σε μια λάμψη που αποδείκνυε τη λαχτάρα της να ζήσει, να γιορτάσει, να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Δεν ζητούσε κάτι παράλογο. Ζητούσε το προφανές για να έχει λόγο να θέλει να γιορτάζει και να ζει.
- Και τώρα θα σου ζητήσω να ευχηθείς κάτι στον εαυτό σου, της είπα επαναφέροντας την στο εδώ και τώρα της ζωής της.
- Θα ήθελα πολύ να συμβεί όλο αυτό που φαντάστηκα αλλά δεν είμαι αισιόδοξη, απάντησε.
- Ίσως πρέπει να ξεκινήσεις από εκεί Χριστίνα. Το κλειδί για να φτάσεις πιο κοντά σε αυτό που φαντάστηκες είναι να πιστέψεις ότι μπορεί να συμβεί. Διάβαζα πρόσφατα ότι ο αισιόδοξος, σύμφωνα με τον Καρτέσιο, θα μπορούσε να δει ένα φως εκεί που δεν υπάρχει, αλλά ο απαισιόδοξος θα τρέχει πάντα να το σβήσει. Τι θα έλεγες λοιπόν να δοκίμαζες να αφήσεις για αρχή το φως ανοιχτό ακόμα κι αν δεν μπορείς να το δεις; Προσπάθησε τουλάχιστον να μην τρέχεις να το σβήσεις.
 
Η Χριστίνα είχε πολλά να σκεφτεί μετά τη σημερινή συνεδρία. Και έφευγε σίγουρα με ένα δώρο στα χέρια της. Θα είχε όλο το χρόνο να το περιεργαστεί, να το δει από όλες τις πλευρές και να αποφασίσει η ίδια για τη θέση που θα του έδινε στη ζωή της.
 
 
 
Το παιχνίδι
Η Χριστίνα, όπως και πολλοί άλλοι, πάσχει από τη μελαγχολία των γενεθλίων. Αποφεύγει όσο μπορεί οποιαδήποτε αναφορά σε αυτήν την ημέρα, δυσφορεί με τις εκπλήξεις και δεν της αρέσει να γιορτάζει τα γενέλθια της.
 
Γιατί όμως μια τόσο χαρούμενη και συμβολική μέρα μετατρέπεται για πολλούς σε ένα μικρό ή μεγάλο εφιάλτη;
 
* συνειδητοποιούν ότι μεγαλώνουν χωρίς να έχουν καταφέρει αυτά που ονειρευόντουσαν κάποτε
* διαπιστώνουν ότι είναι μόνοι και χωρίς κάποιο ιδιαίτερο σχέδιο για αυτήν τη μέρα
* έχουν μεγάλες προσδοκίες για το πώς θα έπρεπε να είναι η μέρα των γενεθλίων τους με αποτέλεσμα να απογοητεύονται όταν βλέπουν πως αυτές οι προσδοκίες δεν επαληθεύονται
* έχουν δυσάρεστες αναμνήσεις από παλιότερες εποχές της ζωής τους σε αντίστοιχες μέρες και φοβούνται πως κάθε χρόνο θα συμβαίνει κάτι άσχημο όπως παλιά.
* δυσκολεύονται να είναι αισιόδοξοι και να σκέφτονται θετικά
* φοβούνται το χρόνο που περνά και τη φθορά που φέρνει αναπόφευκτα μαζί του. Μεγαλώνοντας νιώθουν πιο ευάλωτοι και αρχίζουν να σκέφτονται πιο έντονα τα γεράματα, τις αρρώστιες και το θάνατο
 
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το να μελαγχολούμε αυτήν τη μέρα είναι κάτι που μπορεί να συμβεί αρκεί να αναγνωρίζουμε πως κάθε χρόνος που περνά είναι ένας κερδισμένος χρόνος ζωής με όμορφες, άσχημες, εύκολες, δύσκολες, άχαρες και χαριτωμένες εμπειρίες που αποτελούν σε βάθος χρόνου θησαυρούς. Κι αν τελικά είναι θλιβερό να μεγαλώνουμε, όπως δήλωσε η Brigitte Bardot, παραμένει ωραίο να ωριμάζουμε!
 
Υστερόγραφο
Δεν ξέρω πώς σε βρίσκει η ανάγνωση αυτού του άρθρου… δεν ξέρω αν είσαι κι εσύ ανάμεσα σε αυτούς που μελαγχολούν την ημέρα των γενεθλίων τους... δεν ξέρω αν εύχεσαι κι εσύ να μην υπήρχε αυτή η μέρα... δεν ξέρω τέλος αν θέλεις να συνεχίσεις να ζεις έτσι ή αν σκοπεύεις να αλλάξεις όρους στο παιχνίδι της ζωής σου… η πρόσκλησή μου είναι να κάνεις το πρώτο βήμα που θα σε φέρει πιο κοντά στην αλλαγή…
 
 
Τι λες; Παίζουμε λοιπόν;
 
------------------

*Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος άρθρου, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.
.
Κάθε Τρίτη στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
.
Μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο μου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite με τίτλο "Μαθήματα στη γλώσσα της αγάπης" (πληροφορίες και online αγορά θα βρείτε εδώ)
.
.
Bίντεο, συνεντεύξεις και ομιλίες μου επισκεφτείτε το κανάλι μου στο You Tube

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή