Ως πότε θα ζηλεύω; Το παιχνίδι της ζήλειας. Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

3534 Views
Ως πότε θα ζηλεύω; Το παιχνίδι της ζήλειας. Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. Ως πότε θα ζηλεύω; Το παιχνίδι της ζήλειας. Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

Το σενάριο

___________________

 
Η Ρενάτα είναι από αυτές τις θεραπευόμενες που θα χαρακτήριζα δύσκολες. Τι εννοώ; Έχει ένα άκαμπτο αντιληπτικό σύστημα που δεν της επιτρέπει να μπει εύκολα στη θέση του άλλου ή να δοκιμάσει κάτι από αυτά, που κατά καιρούς της έχω προτείνει στις συνεδρίες μας. Έχοντας διαπιστώσει ότι φαίνεται μάλλον απίθανο να αλλάξει της έθεσα ανοιχτά το ενδεχόμενο να διακόψουμε τις συνεδρίες μας αλλά εκείνη ήταν απόλυτη.
 
- Νιώθω τόσο όμορφα όταν έρχομαι στη συνεδρία. Μπορώ να σου λέω όλα όσα σκέφτομαι χωρίς να φοβάμαι την αντίδρασή σου. Είναι το μόνο πλαίσιο στη ζωή μου όπου μπορώ να είμαι ειλικρινής.
 
Ζύγισα αρκετά μέσα μου τα δεδομένα και κατέληξα να συνεχίσω να τη βλέπω παρά το γεγονός ότι νιώθω πως όλο αυτό το πλαίσιο δεν τη βοηθά. Ή για να είμαι πιο ακριβής, δεν τη βοηθά όπως βοηθά άλλους. Από την άλλη όμως για κάποιους ανθρώπους το να μπορούν να έχουν έναν καλό και έμπιστο ακροατή απέναντί τους είναι από μόνο του εξαιρετικά βοηθητικό. Και τελικά η εξέλιξη κάθε θεραπευόμενου εξαρτάται από το πόσο μακριά επιθυμεί και μπορεί να φτάσει.
 
.
- Πώς έρχεσαι σήμερα;, τη ρώτησα με ενδιαφέρον για αυτό που θα έφερνε ως θέμα συζήτησης.
 
- Προβληματισμένη, μου απάντησε. Έπιασα για άλλη μια φορά τον εαυτό μου να ζηλεύει το Θάνο και ανησύχησα. Φοβάμαι πως αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ και θα έχω πάντα μέσα μου το μικρόβιο της ζήλειας.
 
- Τι άλλο φοβάσαι;
 
- Πως θα φτάσει η στιγμή που ο Θάνος δεν θα το αντέξει άλλο και θα μου ζητήσει να χωρίσουμε. Όπως έγινε παλιότερα με το Γιάννη και πιο πριν με το Δημήτρη και με όλους τους προηγούμενους συντρόφους μου.
 
- Ας επικεντρωθούμε για λίγο Ρενάτα σε σένα. Δεν έχει νόημα να ανησυχούμε για τις ψυχικές αντοχές του Θάνου μια που δεν έχουμε αυτόν εδώ. Σημασία έχει να δούμε πώς είσαι εσύ με όλο αυτό και τι βλέπεις να επαναλαμβάνεται κάθε φορά που ζηλεύεις. Θέλεις να μου πεις τι συνέβη;
 
- Τίποτε ιδιαίτερο. Είχαμε κανονίσει τις προάλλες να βρεθούμε για ένα ποτό και πήγαμε σε ένα παλιό του στέκι. Εκεί λοιπόν δούλευε ως υπεύθυνη μια γνωστή του με την οποία ήταν πολύ διαχυτικός από την πρώτη στιγμή που την είδε. Εκείνη του ανταπέδωσε τη διαχυτικότητα και για λίγη ώρα έμεινα να τους κοιτάζω και να ακούω ένα σωρό αναμνήσεις που είχαν να μοιραστούν από τα παλιά καλά χρόνια όπως έλεγαν. Κάποια στιγμή θυμήθηκε ο Θάνος να με συστήσει και αμέσως μετά συνέχισαν να μιλούν οι δυο τους σαν να μη συνέβαινε απολύτως τίποτε.
 
- Τι συνέβαινε δηλαδή που θα έπρεπε ο Θάνος να καταλάβει; τη ρώτησα προσπαθώντας να καταλάβω καλύτερα τι γινόταν μέσα της όσο ο σύντροφός της μοιραζόταν το χρόνο του με μια άλλη γυναίκα.
 
- Αυτό που συνέβαινε ήταν ότι εγώ έβραζα μέσα μου και ήμουν έτοιμη να τους αφήσω και να φύγω. Ένας Θεός ξέρει πώς κρατήθηκα. Ένιωθα σαν να ήμουν αόρατη. Αυτό ήταν. Ήμουν αόρατη. Δεν υπήρχα.
 
- Και πώς τελείωσε αυτή η σκηνή;
 
- Η κοπέλα επέστρεψε στο πόστο της, ο Θάνος συνέχισε να πίνει το ποτό του χωρίς να έχει καταλάβει τι έχει γίνει και εγώ κατέβαζα ήδη το δεύτερο ποτό μου δείχνοντας τον εκνευρισμό μου. Σε λίγη ώρα άναψε ένας καυγάς που στάθηκε αφορμή να μας δει και να μας ακούσει το μισό μαγαζί με αποτέλεσμα να αποχωρήσουμε άρον άρον. Φυσικά για άλλη μια φορά βγήκα η ζηλιάρα και η υστερική που δημιουργεί φασαρίες χωρίς κανέναν σοβαρό λόγο και ο Θάνος κατέβασε τα μούτρα του αποφεύγοντας να μου μιλήσει για αρκετή ώρα.
 
- Φαντάζομαι πόσο υπέφερες όλη εκείνη την ώρα και τι σκέψεις πέρασαν από το μυαλό σου, της είπα κατανοώντας τη δυσφορία της.
 
- Από τη μια ένιωθα ένα μηδενικό που δεν αξίζει να έχει δίπλα του κανέναν άντρα και που πάντα θα υστερεί έναντι των άλλων γυναικών. Από την άλλη χρέωνα το Θάνο που ήταν κι αυτός όπως και οι άλλοι, δηλαδή άπιστος και έτοιμος να με αδειάσει χωρίς δεύτερη σκέψη.
 
- Μπορώ να παρακολουθήσω την πρώτη σου σκέψη και να την εξηγήσω μέσα από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχεις και που προσπαθούμε να διερευνήσουμε εδώ και καιρό. Για άλλη μια φορά επιτρέπεις στις αρνητικές σου σκέψεις να πάρουν τα ηνία και να σε κυριεύσουν. Δυσκολεύομαι όμως να δικαιολογήσω τη δεύτερη σκέψη σου. Από πού κι ως πού βγάζεις το συμπέρασμα ότι ο Θάνος είναι άπιστος και έτοιμος να σε αδειάσει χωρίς δεύτερη σκέψη;
 
Η Ρενάτα με κοίταξε γεμάτη απορία. Πίσω από αυτό το απορημένο βλέμμα της υπήρχε σίγουρα κάτι περισσότερο. Ίσως θυμός που δεν συμφωνούσα μαζί της. Ή δυσκολία να δεχθεί έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης. Ή περιέργεια. Δεν είπε τίποτε για αυτό παρά μόνο συνέχισε λέγοντας:
 
- Γι' αυτό σου λέω ότι έχω πρόβλημα. Ζηλεύω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αλλά λες και όσο μεγαλώνω, μεγαλώνει και η ζήλεια μου. Ίσως η μοναδική λύση να είναι να μην κάνω σχέση.
 
Ίσως πράγματι μια λύση για τη Ρενάτα να ήταν να μην είναι σε σχέση. Μια άλλη λύση σίγουρα θα ήταν να αποφασίσει να εμβαθύνει και να επεξεργαστεί τη ζήλεια της με τη βοήθεια μου. Ήταν θέμα χρόνου να δούμε σε ποια λύση θα κατέληγε.
 
.
Το παιχνίδι
.
Η Ρενάτα, όπως και πολλοί άλλοι, υποφέρουν από το συναίσθημα της ζήλειας. Ένα συναίσθημα που δεν μας είναι άγνωστο καθώς οι περισσότεροι το βιώνουμε για πρώτη φορά στην οικογένεια καταγωγής μας ως παιδιά των γονιών μας και ως αδέλφια των αδελφών μας. Ως ενήλικες όμως το βιώνουμε κυρίως στο πλαίσιο των συντροφικών μας σχέσεων με συνέπεια να ζηλεύουμε τόσο το παρελθόν όσο και το παρόν του συντρόφου μας.
 
Ζηλεύουμε όλα αυτά που έζησε προτού μας γνωρίσει. Μας διακατέχει μάλιστα η ανάγκη να μάθουμε τα πάντα για τη ζωή του και από την άλλη μόλις τα μάθουμε αρχίζουμε να ασκούμε έντονη κριτική ή νιώθουμε ότι είναι αδύνατο πλέον να τον εμπιστευθούμε. Κάπως έτσι, όμως, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στη σχέση μας καθώς όσο περισσότερα μαθαίνουμε για το παρελθόν του συντρόφου μας, τόσο περισσότερο απειλούμαστε νοερά και ζηλεύουμε και όσο περισσότερο απειλούμαστε τόσο παραπάνω θέλουμε να μάθουμε για να νιώσουμε ασφαλείς. Στην πραγματικότητα επιτρέπουμε στα φαντάσματα του παρελθόντος να κυριαρχήσουν στο παρόν της σχέσης μας και να μπαίνουν ανάμεσα σε εμάς και σε εκείνον.
 
Τι συμβαίνει, όμως, όταν ζηλεύουμε;
•      Νιώθουμε ανασφάλεια και συμπεριφερόμαστε με παρορμητικό ή ανώριμο τρόπο προς τον σύντροφό μας
•      Αισθανόμαστε ανεπαρκείς και συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους εκτός σχέσης. Η σύγκριση αυτή, συνήθως, μας αδικεί.
•      Αγχωνόμαστε υπερβολικά και δυσφορούμε με κάθε συμπεριφορά του συντρόφου μας.
•      Διαστρεβλώνουμε γεγονότα και πληροφορίες με αποτέλεσμα να ερμηνεύουμε τη συμπεριφορά του συντρόφου μας μέσα από τις δικές μας γνωστικές ακαμψίες.
•      Γινόμαστε καχύποπτοι και δύσπιστοι με συνέπεια να υπάρχει πρόβλημα εμπιστοσύνης στη σχέση.
•      Φοβούμαστε την απόρριψη του συντρόφου μας
•      Φοβούμαστε την εγκατάλειψη
•      Γινόμαστε κτητικοί και γαντζωνόμαστε συναισθηματικά από τον σύντροφό μας
•      Προσπαθούμε να διατηρήσουμε τον έλεγχο με κάθε τρόπο
•      Συμπεριφερόμαστε εγωκεντρικά και αποσυρόμαστε
 
Ένα είναι βέβαιο, ότι έχουμε μία σχέση ή τουλάχιστον θα έπρεπε να έχουμε μία σχέση για να νιώθουμε όμορφα, να ολοκληρωνόμαστε και να μοιραζόμαστε διατηρώντας παράλληλα την αυτονομία μας. Εάν μία σχέση δεν προάγει πλέον τα παραπάνω, τότε είναι ευκαιρία να την επαναπροσδιορίσουμε και να επιλέξουμε εάν το να παραμείνουμε σε αυτήν λειτουργεί προς όφελος μας ή όχι.
 
.
Το να φοβόμαστε διαρκώς εάν ο σύντροφός μας θα μείνει πιστός ή όχι είναι κάτι, που δεν αξίζει ούτε σε εμάς ούτε σε εκείνον και τη σχέση μας. Εάν, λοιπόν, υπάρχουν ενδείξεις ή ακόμη και αποδείξεις, που συνηγορούν στο να μην τον εμπιστευόμαστε, ας τις σεβαστούμε και ας τιμήσουμε την ανάγκη μας για μια υγιή σχέση με το να πούμε ‘αντίο’ σε αυτή, που δε μας καλύπτει.
 
Λέγοντας ‘αντίο’ σε μια σχέση, που δεν ικανοποιεί βασικές μας ανάγκες, λέμε ‘αντίο’ σε κάθε τάση μας να νιώθουμε ζήλεια καθώς η ζήλεια πηγάζει από κάτι, που δεν έχουμε ή που φοβόμαστε μήπως χάσουμε.
 
Εάν ο σύντροφός μας δεν αρκείται στο ενδιαφέρον, που του δείχνουμε και αναζητά, εκτός σχέσης, θαυμασμό και προσοχή, τότε ας σκεφθούμε σοβαρά πόσο νόημα έχει να συνδεόμαστε με ένα άτομο, που δυσκολεύεται να δεσμευθεί ουσιαστικά και ολοκληρωτικά.
 
Εάν, από την άλλη, ο σύντροφός μας αποδεικνύει με συνέπεια και σταθερότητα τη δέσμευσή του και εμείς εξακολουθούμε να ζηλεύουμε, τότε είναι σημαντικό να διερευνήσουμε το δικό μας φόβο εγκατάλειψης και τις ρίζες του.
 
Το να παραδέχεται κανείς ότι ζηλεύει είναι πολύ γενναίο και ακόμη πιο γενναίο είναι να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να διαχειριστεί με αξιοπρέπεια σκέψεις και συναισθήματα, που απορρέουν από τη ζήλεια.
 
.
Υστερόγραφο
.
Δεν ξέρω πώς σε βρίσκει η ανάγνωση αυτού του άρθρου… δεν ξέρω αν είσαι κι εσύ ανάμεσα σε αυτούς που τείνουν να υποφέρουν από το συναίσθημα της ζήλειας... δεν ξέρω αν περιγράφεις κι εσύ τη δική σου σχέση ως ένα καθημερινό μαρτύριο που δεν σου επιτρέπει να ξεγνοιάσεις και να περάσεις όμορφα... δεν ξέρω τέλος αν θέλεις να συνεχίσεις να ζεις έτσι ή αν σκοπεύεις να αλλάξεις όρους στο παιχνίδι της ζωής σου… η πρόσκλησή μου είναι να κάνεις το πρώτο βήμα που θα σε φέρει πιο κοντά στην αλλαγή…
 
Τι λες; Παίζουμε λοιπόν; 
.
Κάθε Τρίτη στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
. 
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή