«Εγώ για όλα - το παιχνίδι του διασώστη». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

4028 Views
 «Εγώ για όλα - το παιχνίδι του διασώστη». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. «Εγώ για όλα - το παιχνίδι του διασώστη». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου.

 

 
Το σενάριο

___________________

 
•      Λοιπόν πώς ήταν για σένα οι γιορτές; ρώτησα την Ελένη στην πρώτη μας συνεδρία για το νέο χρόνο.
•      Μια σκέτη ταλαιπωρία, απάντησε χωρίς να το σκεφτεί. Δεν ξεκουράστηκα ούτε μια μέρα. Για άλλη μια φορά έβαλα στην άκρη τις ανάγκες μου και έκανα αυτό που περίμενε από μένα η κόρη μου, είπε. 
•      Έκανες αυτό που περίμενε από σένα η κόρη σου ή αυτό που πίστευες εσύ ότι έπρεπε να κάνεις;
•      Τι διαφορά έχει;
•      Μεγάλη, της απάντησα. Όταν κάνεις κάτι παρακινούμενη από την αίσθηση του καθήκοντος ενεργείς σύμφωνα με αυτό που πιστεύεις εσύ η ίδια ότι πρέπει να κάνεις και ότι περιμένουν οι άλλοι από σένα ενώ για να κάνεις αυτό που περιμένουν οι άλλοι από σένα θα πρέπει να γνωρίζεις επακριβώς τι είναι αυτό που οι άλλοι χρειάζονται και επομένως περιμένουν από σένα.
•      Τότε ισχύουν και τα δύο στη δική μου περίπτωση. Ήξερα πολύ καλά πως αν δεν κρατούσα τα παιδιά της θα θύμωνε μαζί μου και θα μου κρατούσε μούτρα για μέρες. Δεν ήθελα να είμαστε μαλωμένες χρονιάρες μέρες. Κι από την άλλη πιστεύω βαθιά μέσα μου ότι είναι υποχρέωση κάθε μητέρας να βοηθά όσο μπορεί περισσότερο το παιδί της.
•      Ελένη μου έχεις κάθε δικαίωμα να πιστεύεις αυτά που έχουν νόημα για σένα ή αυτά που σου δίδαξαν όταν ήσουν παιδί. Το θέμα είναι αν αντιλαμβάνεσαι τις συνέπειες που έχουν στη ζωή σου κάποιες από αυτές τις αντιλήψεις σου. Έχεις σκεφθεί ποτέ πόσο περιοριστικό είναι για σένα να προγραμματίζεις την καθημερινότητά σου με βάση το πρόγραμμα της κόρης σου; Γιατί μπερδεύεις το ρήμα ‘εξυπηρετώ’ με το ρήμα ‘υπηρετώ’;
 
Η Ελένη δείχνει προβληματισμένη. Με κοιτάζει προσπαθώντας να καταλάβει τι ακριβώς της λέω. Εγώ πάλι την κοιτάζω προσπαθώντας να μη χάσω την αισιοδοξία μου για αυτήν και την πορεία της στη θεραπεία. Έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τότε που την είδα για πρώτη φορά και με λύπη μου διαπιστώνω ότι εξακολουθεί να αντιστέκεται στην αλλαγή.
 
 
•      Μα πώς να εγκαταλείψω το παιδί μου; Αφού με χρειάζεται, λέει φορώντας με τρανή επιδεξιότητα τη μάσκα του διασώστη.
•      Πρώτα από όλα ας θυμηθούμε ότι η κόρη σου είναι μια ενήλικη γυναίκα και όχι ένα παιδί. Κανείς δεν εγκαταλείπει έναν ενήλικα. Απλώς τον αφήνει και στη συγκεκριμένη περίπτωση ούτε καν θα την αφήσεις. Το να αναλάβει κι εκείνη κάποια ευθύνη στο μεγάλωμα των δικών της παιδιών δεν είναι σε καμία περίπτωση εγκατάλειψη όπως επιλέγεις να το ονοματίζεις.
•      Έστω να την αφήσω. Πώς μπορώ να την αφήσω ενώ αυτή με χρειάζεται;
•      Τότε μην την αφήνεις, συνέχισε να της προσφέρεις τη βοήθεια σου και μείνε για πάντα στο πλάι της. Ή ακόμη καλύτερα μείνε κοντά της για όσο καιρό σου το ζητά. Απλώς μην έρχεσαι εδώ με παράπονο και μη μου λες πως για άλλη μια φορά έβαλες στην άκρη τις ανάγκες σου.
 
Η Ελένη τώρα ήξερε πολύ καλά τι εννοούσα. Δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει να καταλάβει τι της έλεγα γιατί ήμουν πολύ ξεκάθαρη μαζί της. Της είχα μόλις παρουσιάσει την τεράστια αντίφαση που κουβαλούσε εδώ και καιρό μέσα της και που δεν ήταν άλλη από το ότι ένα της κομμάτι ένιωθε υποχρεωμένο να βοηθά την κόρη της και ένα άλλο της κομμάτι ήθελε να προλάβει να ζήσει όσο ήταν ακόμη σε ηλικία για να ζήσει. Το να παρουσιάζεις όμως στον άλλον τις αντιφάσεις του δεν είναι εύκολη υπόθεση.
 
•      Μάλλον σε κούρασα με τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά, είπε αποφεύγοντας να με κοιτάξει.
•      Μη βιάζεσαι να φροντίσεις έναν ακόμη άνθρωπο στη ζωή σου. Αν κουραστώ θα σου το πω και σίγουρα θα βρω μόνη μου τρόπο να ξεκουραστώ. Το θέμα είναι αν καταλαβαίνεις τους φαύλους κύκλους στους οποίους βρίσκεσαι εδώ και καιρό. Θα μου επιτρέψεις μάλιστα να σου πω εδώ και χρόνια στη ζωή σου μια που αυτή η κατάσταση δεν είναι πρόσφατη. Αν κρίνω από όσα έχουμε συζητήσει κατά καιρούς έμαθες από παιδί να φροντίζεις τους άλλους προκειμένου αυτοί να μη σε απορρίψουν. Φοβόσουν πως οι γονείς σου θα σε χαρακτήριζαν ως ανεύθυνη ή αναίσθητη και έκανες τα πάντα για να τους αποδείξεις το αντίθετο. Μπήκες λοιπόν στην παγίδα του καθήκοντος και μεγάλωσες νιώθοντας πως είσαι υπεύθυνη για όλους και για όλα γύρω σου. Από αυτήν την παγίδα δεν βγήκες ποτέ και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα βγεις όσο συνεχίζεις να σκέφτεσαι με τον ίδιο τρόπο.
•      Είσαι απαισιόδοξη; με ρώτησε σχεδόν τρομαγμένη.
•      Ναι Ελένη μου, δεν είμαι αισιόδοξη. Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου γιατί μόνο έτσι θα μπορέσω να σε βοηθήσω. Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο και θα πρέπει να αποφασίσεις αν θέλεις πραγματικά να δώσεις προτεραιότητα στον εαυτό σου ή όχι. Όταν ήρθες σε μένα μου είπες ότι δεν άντεχες άλλο να ζεις για να φροντίζεις τους άλλους και πως ήθελες επιτέλους να κάνεις κάτι για σένα. Τότε ήμουν πολύ αισιόδοξη γιατί έβλεπα στα μάτια σου μια σπίθα και μια λαχτάρα για αλλαγή. Μήνες μετά η σπίθα αυτή χάθηκε και η λαχτάρα για αλλαγή έδωσε τη θέση της σε ένα άκαμπτο αντιληπτικό σύστημα με το οποίο χρειάζεται να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να το μαλακώσουμε και να το κάνουμε πιο φιλικό προς τις ανάγκες σου. Για να το πετύχουμε όμως αυτό χρειάζομαι και τη δική σου βοήθεια. Δεν είναι δουλειά μου να παλεύω μόνη μου. Αν δεν αναλάβεις την ευθύνη της αλλαγής σου τότε δεν μπορώ να είμαι αισιόδοξη.
•       
Είχε έρθει η ώρα της αυτοαποκάλυψης. Έπρεπε να ξέρει πώς ένιωθα και τι σκεφτόμουν. Το αν θα διάλεγε να κρυφτεί και πάλι πίσω από τη μάσκα του διασώστη ή όχι ήταν καθαρά δικό της θέμα. Εγώ πάντως ήξερα πως για να τη βοηθήσω θα έπρεπε να μου το επιτρέψει και για να μου το επιτρέψει θα έπρεπε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες.
 .
.
Το παιχνίδι
Η Ελένη, όπως και πολλοί άλλοι, έχουν ενσωματώσει τις προσδοκίες των σημαντικών άλλων της ζωής τους και μεγάλωσαν πιστεύοντας ότι το μοναδικό σωστό είναι αυτό που έμαθαν. Ακόμη κι αν σε κάποια φάση της ζωής τους προσπάθησαν να δοκιμάσουν κάτι άλλο κατέληξαν στο γνώριμο καθώς οι ενοχές που ένιωσαν όταν προσπάθησαν να φύγουν μακριά από τα γονεϊκά διδάγματα ήταν μεγάλες.  
 
Οι άνθρωποι αυτοί φοβούνται μήπως οι άλλοι τους απορρίψουν ή τους κατακρίνουν και γι’ αυτό προτιμούν να συνεχίσουν να προσφέρουν και να γίνονται οι διασώστες τους. Οι άλλοι εκμεταλλεύονται συνήθως αυτή τους την αδυναμία και τη χρησιμοποιούν προς όφελος τους.
 
Ο ρόλος του διασώστη κρύβει στις περισσότερες περιπτώσεις μια βαθιά ανασφάλεια την οποία επιχειρούν να διαχειριστούν με το να γίνουν σημαντικοί για τους άλλους. Κι αυτοί οι άλλοι, τους οποίους επιλέγουν, είναι συνήθως άνθρωποι σε κατάσταση ανάγκης. Αν παρατηρήσει κανείς πιο προσεκτικά έναν άνθρωπο που λειτουργεί ως διασώστης των άλλων θα διαπιστώσει πως αμφιταλαντεύεται μεταξύ δύο τάσεων: η μία τάση τον ωθεί να διεκδικήσει τα δικαιώματά του και να σταματήσει να καταπιέζει τις ανάγκες του ενώ η άλλη τάση είναι να μη σταματήσει να προσφέρει και να είναι εντάξει για το άλλο πρόσωπο.
 
Δεν είναι λίγες οι φορές που καταλαβαίνει κανείς πολύ αργά ότι όλη αυτή η προσφορά ήταν μάταιη Μόνο όταν καταλαβαίνουν ότι όλη αυτή η θυσία είναι μάταιη μπορούν να απεγκλωβιστούν. Εάν δεν κατορθώσουν να το συνειδητοποιήσουν θα υπάρχουν δύο άνθρωποι δυστυχισμένοι αντί για έναν. Όσο θα υπάρχει κάποιος εκεί για να του πετάει το σωσίβιο, ο προβληματικός σύντροφος δε θα προσπαθήσει ποτέ να μάθει πώς να κολυμπάει.
 
Μπορεί βεβαίως κάποιος να αφοσιώνεται με μεγάλο ζήλο στη φροντίδα ενός δικού του προσώπου επειδή αισθάνεται ένοχος για κάτι ή επειδή τον έχουν κάνει να αισθάνεται έτσι. Πιστεύει ότι με την αφοσίωση θα επανορθώσει. Μπορεί να υπερεκτιμά μάλιστα την ικανότητά του να βοηθήσει τον άλλο.
 
Όπως και να έχει η ζωή για έναν άνθρωπο παγιδευμένο στο ρόλο του διασώστη δεν είναι εύκολη. Πρόκειται για έναν συνεχόμενο αγώνα με δύσκολες και κουραστικές διαδρομές.
 
Υστερόγραφο
Δεν ξέρω πώς σε βρίσκει η ανάγνωση αυτού του άρθρου… δεν ξέρω αν κι εσύ παλεύεις με αυτόν το ρόλο στη ζωή σου, το ρόλο του διασώστη… δεν ξέρω αν νιώθεις τη βαθιά υποχρέωση να προσφέρεις στον άλλον αγνοώντας ή παραμελώντας τις ανάγκες σου… δεν ξέρω τέλος αν θέλεις να συνεχίσεις να ζεις έτσι ή αν σκοπεύεις να αλλάξεις όρους στο παιχνίδι της ζωής σου… η πρόσκλησή μου είναι να κάνεις το πρώτο βήμα που θα σε φέρει πιο κοντά στην αλλαγή…
 
Τι λες; Παίζουμε λοιπόν;
 
.
Κάθε Τρίτη στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
. 
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Κεφάλαιο Τέταρτο», ο Νίτσε, ο Κάντ και ο Ντε Κάρτ παρέα με βωμολοχίες.
«Κεφάλαιο Τέταρτο», ο Νίτσε, ο Κάντ και ο Ντε Κάρτ παρέα με βωμολοχίες.
με 0 Σχόλια 944 Views

 Αισχρό, ωμό και καθόλου λογοτεχνικό. Εάν έχεις διαβάσει το ¨Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν¨, απλά μην μπεις στον κόπο. Διάβασε και σχολιάζει η Μιλάντα Σαρικιαχίδου.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή