«Μη διανοηθείς (σκλαβάκι) να καθίσεις, γιατί θα πάρεις πόδι!»

3097 Views
«Μη διανοηθείς (σκλαβάκι) να καθίσεις, γιατί θα πάρεις πόδι!» «Μη διανοηθείς (σκλαβάκι) να καθίσεις, γιατί θα πάρεις πόδι!»

 

Από την Π. Στασινοπούλου


Περίοδος εκπτώσεων και είπα μετά από μακρά περίοδο αποχής να τηρήσω το «έθιμο», καθότι μου έλειπαν και κάποια απαραίτητα… Μπαίνω σε μαγαζί με ρούχα, το οποίο τη συγκεκριμένη ώρα προχωρημένου μεσημεριού ήταν εντελώς άδειο. Αμέσως με πλησιάζει μια πωλήτρια και προσφέρεται ευγενέστατα να με εξυπηρετήσει, ωστόσο της λέω επίσης ευγενικά:
-  Θέλω να ρίξω μια ματιά κι αν χρειαστώ κάτι θα σας φωνάξω. Μην ασχολείστε μαζί μου, μπορείτε να καθίσετε να ξεκουραστείτε…
-   Όχι δεν μπορώ… μου κάνει μαγκωμένα
-   Τί εννοείτε;
-  Δεν επιτρέπεται να καθίσουμε όσο είναι ανοιχτό το μαγαζί.
-   Μα αφού δεν υπάρχουν πελάτες κι εγώ δεν σας χρειάζομαι!
-  Δεν έχει σημασία, απαγορεύεται να καθίσουμε ακόμα κι αν το μαγαζί είναι άδειο… άλλωστε επίτηδες δεν υπάρχει πουθενά καρέκλα!
-   Τώρα σοβαρά μιλάτε; Μου λέτε δηλαδή ότι 8 ώρες στέκεστε υποχρεωτικά όρθιες ακόμα κι αν δεν πατήσει πελάτης;
-   Ακριβώς! Δεν πρέπει να βλέπουν οι περαστικοί ότι καθόμαστε- έχει δεν έχει δουλειά. Προχθές μια κοπέλα που ακούμπησε για 5 λεπτά σε ένα σκαμπό που κρύβουμε στο δοκιμαστήριο, γιατί είχε περίοδο και πονούσε, έτυχε να την δει το αφεντικό κι έφαγε μεγάλη κατσάδα! Την απείλησε μάλιστα ότι αν την ξαναπιάσει να κάθεται, θα «πάρει πόδι»!
 
Κοιτούσα σαν χαζή την κοπέλα χωρίς να βγάζω μιλιά, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω αν αυτά που μου έλεγε τα άκουσα σωστά. Για να έρθει στο λεπτό κι ο καταπέλτης, γιατί καθώς φαίνεται η αντίδρασή μου σόκαρε με τη σειρά της την κοπέλα: «Μα πρώτη φορά το ακούτε; Δεν ξέρατε ότι έτσι γίνεται παντού;» Ορίστε;;; Μα τόσο μακριά είμαι νυχτωμένη;;; Ανταλλάξαμε μερικές ακόμα κουβέντες καθώς μου εξομολογιόταν τον καημό της «γιατί νομίζετε έχουμε οι πωλήτριες φλεβίτιδα, από το καλό μας;», έβλεπα ταυτόχρονα τις δύο συναδέλφους της να διπλώνουν και να ξεδιπλώνουν ρούχα χωρίς λόγο- απλά για να παραμένουν όρθιες και «απασχολημένες», έψαχνα με το μάτι αν όντως δεν υπήρχε πουθενά καρέκλα μέχρι που βεβαιώθηκα και αυτόματα άφησα από το χέρι τη μπλούζα που περιεργαζόμουν, με μια αίσθηση «σιχασιάς» σαν να έπιανα κάτι βρωμερό… Ευχαρίστησα και βγήκα, νιώθοντας έναν κόμπο στο στομάχι και στο κεφάλι να κοπανάνε σφυριές…
 
.
Θυμήθηκα ότι κάποια ανύποπτη στιγμή είχα ακούσει μια-δυο σχετικές μαρτυρίες, αλλά υπέθεσα  ότι η παθούσα ήταν μάλλον υπερβολική λόγω κόντρας με τον εργοδότη και πάντως, αν ήταν αλήθεια, ότι πρόκειται για ελάχιστα μεμονωμένα περιστατικά, για σπάνια βίτσια κάποιων σαδιστών. Όμως η ατάκα «Δεν ξέρατε ότι έτσι γίνεται παντού», την οποία στη συνέχεια όχι μόνο επιβεβαίωσα αλλά έμαθα τρισχειρότερα, ήταν μια αποκάλυψη- καταπέλτης που η λέξη σοκ είναι λίγη! Καθώς δεν έχω ιδιαίτερα καλή σχέση με την κατανάλωση- ούσα πελάτισσα «ακριβοθώρητη», και στο περιβάλλον μου δεν έτυχε να συναντήσω γνώστες του θέματος εκ των έσω, έμεινα με την προηγούμενη εντύπωση των μεμονωμένων ή υπερβολικών περιστατικών… νιώθοντας αυτή τη στιγμή, μεταξύ των άλλων, και ντροπή για την απαράδεκτη άγνοιά μου, για να μη πω και ενοχή για την αδιαφορία σε όσα άθλια συμβαίνουν δίπλα μου…
 
Όχι βεβαίως, κάθε άλλο παρά αγνοώ τον «εργασιακό μεσαίωνα»  των τελευταίων χρόνων, με ανύπαρκτες συμβάσεις εργασίας, με απόλυτη εκμετάλλευση σε όλα τα επίπεδα, με απίθανες αυθαιρεσίες εργοδοτών ποντάροντας στην τρομακτική ανεργία, με καταπάτηση κάθε δικαιώματος χωρίς την παραμικρή δυνατότητα διεκδίκησης, με το «άλλα υπογράφω, άλλα μου ζητούν να κάνω κι άλλα πληρώνομαι», με ανύπαρκτη ασφάλιση, με… με… Η αισχρότερη μορφή καπιταλισμού, αυτή που αποθεώνει την  «εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο», ζει μεγάλες δόξες, απόλυτα μεθοδευμένες, με τελικό στόχο την πλήρη ισοπέδωση- υποταγή του εργαζόμενου, την πλήρη κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, την επιστροφή στο σημείο μηδέν του… σκλάβου, διότι μόνο έτσι εξασφαλίζεται η «ανταγωνιστικότητα» - λέγε με αισχροκέρδεια των αδηφάγων καρχαριών.
 
Όμως το να περιλαμβάνει ο εν λόγω μεσαίωνας, πέρα από την απόλυτη ηθική- πνευματική κατάπτωση,  και όλες τις ανατριχιαστικές διαστροφές της σκοταδιστικής εποχής, ξεπερνά οποιοδήποτε όριο ανοχής! Επιτρέποντας στον κάθε σαδιστή εργοδότη να υποδύεται τον ρόλο Ιεροεξεταστή με την ευχέρεια να υποβάλλει βασανιστήρια στα θύματα- υπαλλήλους του ή τον ρόλο αφέντη που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως δούλους σε σύγχρονα σκλαβοπάζαρα, έτοιμος να βγάλει σε περίπτωση «ανυπακοής» και τον κρυμμένο βούρδουλα! Παράλληλα  βέβαια με τις συνεχείς «βουρδουλιές» της προκλητικής ασυδοσίας και χυδαίας υποτίμησης, κραδαίνοντας κάθε τόσο ως μαστίγιο την απειλή της απόλυσης, ξέροντας πόσο πονάει όταν το τέρας της ανεργίας εκεί έξω περιμένει να κατασπαράξει φρέσκια σάρκα…
 
Και σαν να μη φτάνουν όλα τούτα τα αισχρά που ο σημερινός εργαζόμενος βιώνει ως  θηλιά στο λαιμό αδυνατώντας να αντιδράσει καθώς του στέρησαν κάθε τέτοιο δικαίωμα, έχει επιπλέον και τα βασανιστήρια του σαδιστή, που υποχρεώνει πχ. την πωλήτρια σε 8ωρη αναγκαστική ορθοστασία (!) χωρίς να έχει πελάτη ή άλλη δουλειά να κάνει, μόνο για τα μάτια των περαστικών!!! Να λιώνει δηλαδή μια γυναίκα στα πόδια της τόσες ώρες, μήπως περάσει κανείς απ’ έξω, τη δει να κάθεται και πει «Φτου να χαθεί το τεμπελόσκυλο! Σα δε ντρέπεται να πληρώνεται και να κάθεται η ανεπρόκοπη!» Όπου παρεμπιπτόντως η «ανεπρόκοπη», αφού εξυπηρέτησε με χαμόγελο και τον πιο γρουσούζη πελάτη, έχει σκουπίσει και σφουγγαρίσει το μαγαζί, έχει καθαρίσει τζάμια και τουαλέτες, έχει ψήσει καφέδες σε θεριακλήδες φίλους του αφεντικού, έχει τακτοποιήσει ράφια και κουβαλήσει κούτες, έχει καθαρίσει πεζοδρόμιο και αποθήκη, και μετά το 8ωρο του τρόμου ως εργαζόμενη δούλα, ακολουθεί το 8ωρο της οικιακής δούλας αν πρόκειται για παντρεμένη με παιδιά… που ούτε στον εχθρό!
 
ΑΥΤΗ η εργαζόμενη λοιπόν κατόπιν τούτων, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να καθίσει λίγα λεπτά να ξεκουράσει τα πρησμένα πόδια της, γιατί έτσι γουστάρει ο διεστραμμένος αφέντης για τη σκλάβα του, από την οποία επιπλέον απαιτεί και χαμόγελο! Άλλοι πάλι αφέντες όπως έμαθα, δεν επιτρέπουν τουαλέτα (!), διάλειμμα, κολατσιό, συζητήσεις, ενώ κάπου στην Κίνα είδα εταιρείες να τιμωρούν υπαλλήλους που δεν έπιασαν το στόχο… με σύρσιμο καταμεσής του δρόμου! Δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι που το μυαλό  αδυνατεί να δεχθεί, όπως αδυνατεί να συλλάβει το μέγεθος της χυδαιότητας, αναλγησίας και εν τέλει ηλιθιότητας παρόμοιων εργοδοτών, που περιμένουν παραγωγικότητα από εργαζόμενους υπό καθεστώς δουλείας και εξευτελισμών! Που περιμένουν προθυμία, εξυπηρέτηση, χαμόγελο, πωλήσεις, από ανθρώπους καταρρακωμένους σωματικά και ψυχικά. Που περιμένουν ότι εγώ η υποψήφια πελάτισσα που γνωρίζω το μαρτύριο της πωλήτριας, θα πάω να ακουμπήσω λεφτά στον σαδιστή. Ένα μόνο θέλω να τον ρωτήσω: Στ’ αλήθεια δεν φοβάσαι το άσβεστο ΜΙΣΟΣ των «σκλάβων» σου; Έχεις ιδέα αχρείε τί θα συμβεί όταν αυτό το μίσος βρει διέξοδο; Αν δεν έχεις μέρος να κρυφτείς, ψάξτο από τώρα!  

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή