Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ των προστίμων της τροχαίας! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

1745 Views
Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ των προστίμων της τροχαίας! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ των προστίμων της τροχαίας! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

 Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ των προστίμων της τροχαίας! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

       Θα μου πεις βέβαια, μέσα στη γενική παράνοια πανταχόθεν, γιατί σου κάνει εντύπωση κυρά μου και διαχωρίζεις μία συγκεκριμένη; Η απάντηση είναι ότι αυτή που αφορά στα πρόστιμα της τροχαίας, προχωρά τον όρο «παράνοια» ένα βήμα παρακάτω! Για την ακρίβεια τον τερματίζει! Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν τα βάζω με την έννοια και το σκεπτικό των προστίμων, κάθε άλλο, πιστεύω ότι «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος». Αρκεί βέβαια να συνδυάζονται με ΛΟΓΙΚΗ, κάτι που εμφανώς... λάμπει δια της απουσίας του από τους εγκεφάλους θεσμοθέτησης των εν λόγω προστίμων. Και για του λόγου το αληθές – παρότι όσοι οδηγούμε χρόνια έχουμε ιδία αντίληψη- παραθέτω πρόσφατες ενδεικτικές μαρτυρίες στην κρίση των αναγνωστών...
 
       Ντάλα μεσημέρι καλοκαιριού, δουλεύω σε κήπο σε απόμερη διασταύρωση, όπου έχει στηθεί μπλόκο της τροχαίας και σταματά μηχανάκια. Αίφνης ακούω φωνές και σε λίγο λυγμούς... Ένα παλληκάρι, καθισμένο κατάχαμα στο πεζοδρόμιο, με σκυμμένο  κέφάλι κλαίει (!) και όταν τον ρωτώ μου δείχνει την κλήση: «Με γράψανε για κράνος... 350 ευρώ... τρέχω όλη μέρα για 280 ευρώ το μήνα... δεν έχω μία... ο πατέρας μου απολύθηκε... πού θα τα βρω γαμώτο;» Την ίδια στιγμή, νέα κλήση 350άρα σε μεσόκοπο μπογιατζή που ζητά έλεος: «Έσφαλα, αλλά λυπηθείτε με... ζήτημα να κάνω 5-6 μεροκάματα το μήνα... δεν φτάνουν ούτε για τα απαραίτητα, όχι για κράνος...δείτε τα χάλια της μηχανής...» Σε ένα μισάωρο περίπου κόπηκαν μπόλικες κλήσεις σε «μηχανάκηδες» κάθε ηλικίας και τάξης, των οποίων τα παρακάλια σου έσφιγγαν την καρδιά και η ανέχεια «φώναζε» πάνω τους, καθώς κάποιοι δεν φορούσαν το κράνος λόγω αφόρητης ζέστης, άλλοι το είχαν δανείσει στον/στην συνοδηγό και ελάχιστοι δεν είχαν καθόλου, κινούμενοι σημειωτέον  όλοι με ταχύτητα χελώνας. Τα απαθέστατα όργανα, απέναντι σε όλο τούτο τον οδυρμό, είχαν μία μοναδική ατάκα: «Πρέπει να φοράτε κράνος, τέλος!»
 
       Δεύτερο σκηνικό πριν λίγες μέρες σε στενό, πυκνοκατοικημένο δρόμο, με θέση πάρκινγκ ούτε γι αστείο, όπου ακούω από μαγαζί που ψωνίζω, απέξω φασαρία. Δύο τύποι κρατούν ένα χαρτί και χτυπιούνται... Κουβαλούσαν μια ογκώδη τηλεόραση σε τεχνικό και μη βρίσκοντας να παρκάρουν ούτε στα γύρω στενά, άφησαν για μερικά λεπτά το αυτοκίνητο με τα αλάρμ αναμμένα και το πορτμπαγκάζ «ενδεικτικά» ανοιχτό, μπροστά σε ιδιωτική ράμπα για ΑΜΕΑ- όχι του Δήμου με σήμανση και μπάρες. Σε 10 μετρημένα λεπτά που έκαναν να την κουβαλήσουν απέναντι, επιστρέφοντας βρήκαν «μπιλιετάκι» των 150 ευρώ! Ο οδηγός ήταν να τον λυπάται η ψυχή σου... αφού έβρισε την τύχη του και απορούσε πώς βρέθηκε εκεί στα 10 λεπτά η τροχαία, έγειρε αποκαμωμένος στο καπώ και μοιρολογούσε «πού θα βρω ρε Λευτέρη  150 ευρώ... έχω τρεις μήνες απλήρωτο νοίκι». «Πάνε σε 10 μέρες να πληρώσεις τα μισά» τον... παρηγορούσε ο άλλος. «Ρε συ ξέρεις τα χάλια μου... πέντε μήνες άνεργος... με δουλεύεις;;;»
 
       Πολλές μικρές ιστορίες καθημερινής τρέλας, στις οποίες πιθανόν έχουμε υπάρξει  πρωταγωνιστές. Όχι, δεν ισχυρίζομαι ότι τα ανωτέρω δεν συνιστούν παραβάσεις, άξιες τιμωρίας με πρόστιμο- έστω κι αν κάποιες φορές η τύχη παίζει... άτιμα παιχνίδια, σαν τον τελευταίο. Ωστόσο, αυτό που καταρχήν με εντυπωσίασε στην πρώτη περίπτωση, ήταν η απάθεια των οργάνων που δεν «έσπασε» έστω για τα προσχήματα, έστω για την έξωθεν καλή μαρτυρία, επιδεικνύοντας – ανεξαρτήτως γραψίματος- μια στοιχειώδη (ακόμη και υποκριτική) ευαισθησία με μια κουβέντα κατανόησης. Απέναντι σε ανθρώπους που όλα πάνω τους πιστοποιούσαν την ειλικρίνεια των λεγομένων τους, ανθρώπους άνεργους, μεροκαματιάρηδες, δέσμιους μιας άθλιας μοίρας,η οποία  κατάφερε να μεταλλάξει τον πάλαι ποτέ τσαμπουκά και κουτοπονηριά του ελληνάρα σε αντίστοιχες περιπτώσεις - «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;» σε υποταγή, παρακάλια, παραδοχή «έσφαλα, λυπηθείτε με», μέχρι κλάμα!
 
       Και βέβαια το πλέον σημαντικό που σοκάρει είναι το ύψος των προστίμων! Μια ματιά στα ποσά που αντιστοιχούν σε τροχαίες παραβάσεις σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Και δεν μιλώ γι αυτές που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή – παραβίαση του κόκκινου, επικίνδυνη προσπέραση ή ελιγμοί κλπ- των 700 ευρώ, διότι πρόκειται για «εν δυνάμει» δράστες εγκλήματος. Όμως στην περίπτωση έλλειψης κράνους, που η παράβαση δεν δρα σε βάρος  άλλων αλλά σε βάρος του ίδιου του παραβάτη και δεν μιλάμε για δράστη αλλά για θύμα, δικαιολογείται σήμερα το ύψος των 350 ευρώ; Σε περίπτωση παράνομης προσωρινής στάθμευσης,  προφανώς χωρίς... εγκληματικές συνέπειες, δικαιολογείται το ποσό των 150 ευρώ;
 
       Και απαντώ: Αν οι απολαβές μας αντιστοιχούσαν σε αυτές της προηγούμενης δεκαετίας, θα χαρακτήριζα όλα τα εν λόγω πρόστιμα, όχι απλά δικαιολογημένα, αλλά... χαμηλά! Ας ξεκινούσαν από 300άρια η ελάχιστη παράβαση μέχρι χιλιάρικα η σοβαρότερη. ΣΗΜΕΡΑ όμως, με την ανεργία να ταλανίζει πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού... τον (ανεπίσημο) βασικό μισθό να ξεκινά από 300 ευρώ, τον μέσο να κυμαίνεται στα 500 και τον «καλό» να μην ξεπερνά τα 700... τις μέσες αμοιβές να μη φτάνουν ούτε για ζήτω, ούτε για  να καλύψουν τα απαραίτητα της επιβίωσης... ΠΩΣ είναι δυνατόν στις παρούσες, ακραίες συνθήκες, ένα πρόστιμο να ισοδυναμεί και να ξεπερνά έναν μηνιαίο μισθό- ΑΝ υπάρχει, δεδομένου ότι στους τρεις, ο ένας ΔΕΝ τον διαθέτει! Πάτε καλά;;;
 
       Η χώρα έχει έρθει τα πάνω- κάτω, ψάχνουμε το ευρώ με το δίκανο, άνθρωποι στέκονται σε συσσίτια και πηδούν από μπαλκόνια... αλλά τα πρόστιμα ΕΚΕΙ, στο ύψος τους (και των περιστάσεων επίσης!), σταθερά κι αμετακίνητα επί δεκαετίες, κάτι σαν... κλασική, διαχρονική αξία! Ανεπηρέαστα από τον γενικό χαμό, πιστά στο «αυτιστικό» φορομπηχτικό πνεύμα, προσδοκώντας να εισπράξουν από κάποιον που δηλώνει αποδεδειγμένα ότι πεινάει, ότι δεν μπορεί να ζήσει! Και που σαν άνθρωπος,  από ατυχία / ανάγκη / άγνοια / απροσεξία/ σκοτισμένο μυαλό κλπ. και ΟΧΙ δόλο, κάποτε θα πέσει σε σφάλμα... Καθώς φαίνεται οι έννοιες «αναπροσαρμογή  στα νέα δεδομένα» ή «εξορθολογισμός προστίμων», ουδόλως απασχολούν μια «αριστερή» κυβέρνηση που βρίσκει τον συσχετισμό «μισθός 300 ευρώ- πρόστιμο για κράνος 350 ευρώ»... λογικό! Γιατί όχι άλλωστε, όταν η λογική του παραλόγου στα πάντα όλα, ζει την απόλυτη αποθέωση και βρίσκει τρομερό γρίφο το «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»...

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Άγριες Μέλισσες: Όσα θα δούμε στο μεγάλο φινάλε της αριστουργηματικής σειράς
Άγριες Μέλισσες: Όσα θα δούμε στο μεγάλο φινάλε της αριστουργηματικής σειράς
με 0 Σχόλια 5210 Views

Το Διαφάνι και οι ήρωές του ξεδίπλωσαν την ιστορία τους για 3 χρόνια και καθήλωσαν το τηλεοπτικό  κοινό - Δείτε όσα θα συμβούν στα τελευταία επεισόδια της σειράς

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή