Γιορτινό οικογενειακό τραπέζι και… «μη το πεις» να χαρείς!

3384 Views
Γιορτινό οικογενειακό τραπέζι  και… «μη το πεις» να χαρείς! Γιορτινό οικογενειακό τραπέζι και… «μη το πεις» να χαρείς!

                                         
Από την Πίτσα Στασινοπούλου
.
Γιορτές χωρίς σύσσωμο το σόι μαζεμένο γύρω από στολισμένο τραπέζι ικανό να χορτάσει δύο λόχους, είναι σαν στιφάδο χωρίς κρεμμύδια ένα πράγμα… σαν μπακλαβάς χωρίς σιρόπι… σαν κουραμπιές χωρίς άχνη… Γίνεται; Διότι δεν μιλάμε για προαιρετικό συστατικό, αλλά απολύτως απαραίτητο, άνευ του οποίου το παρασκεύασμα απλά ΔΕΝ υφίσταται, όπως ακριβώς δεν υφίστανται γιορτές άνευ οικογενειακών τραπεζωμάτων! Όπου συγγενείς από στενότερη ή ευρύτερη… γκάμα, φορώντας γιορτινά ρούχα και γιορτινά χαμόγελα- αυθεντικά ή μαϊμού- θα μαζευτούν περιχαρείς και ορεξάτοι γύρω από το τραπέζι- υπερπαραγωγή αυτής που τη συγκεκριμένη χρονιά ανέλαβε το ρόλο της οικοδέσποινας- άσχετα που προθυμοποιείται σταθερά η ίδια κι ενώ γουστάρει τρελά τον ρόλο, θα σκάσει αν δεν γκρινιάξει «έχω κουραστεί πια κάθε χρόνο…» Ωστόσο με μερικά συχαρίκια και παινέματα για τη νοικοκυροσύνη της ξεχνά τα πάντα και θέτει εκ νέου υποψηφιότητα λαμβάνοντας παμψηφεί το χρίσμα.
 
Θα στρωθούν λοιπόν άπαντες- από το έφηβο εγγόνι μέχρι τη γιαγιά με το πι - γύρω από τη ροτόντα με το γιορτινό τραπεζομάντηλο κεντημένο  καμπανούλες, τις πετσέτες στολισμένες γκι και στεφανάκια, τη χριστουγεννιάτικη «σύνθεση» στο κέντρο με κεριά, κουκουνάρια, ελατόκλαδα και βέβαια την πανδαισία εδεσμάτων σε επίσης γιορτινή εκδοχή και με ανάλογο ντιζάιν, συνοδεία άφθονου κρασιού και εκθαμβωτικών σερβίτσιων… Προπόσεις, τσουγκρίσματα, οινοποσία, ευχές, αρχίζουν να κατεβαίνουν οι πρώτοι μεζέδες,  ηχηρά «μμμμμμ» και «γεια στα χέρια σου» και «θεϊκή η παστουρμαδόπιτα», περαιτέρω οινοποσία, οι γλώσσες λύνονται, η μάχη του πηρουνιού καταλαγιάζει κι αρχίζουν τα δύσκολα! Οι άτιμες ατάκες που ως ακροατής ή αποδέκτης προσεύχεσαι κάθε χρόνο «θεέ μου ας μη το ακούσω πάλι», αλλά κάθε χρόνο πεισματικά διαψεύδεσαι λες κι απευθύνεις την προσευχή σε θεό… θεόκουφο ή φαρσέρ που διασκεδάζει να σπάει πλάκα μαζί σου και σφυρίζει αδιάφορα με τα νεύρα- κρόσσια…
.
 
Διότι ΑΝ ας πούμε- εκτός από συνδαιτημόνας μεταξύ συγγενών, τυχαίνει να είσαι φοιτητής –τρια που για χ λόγους έχεις καθυστερήσει  την αποφοίτηση, δεν υπάρχει περίπτωση να μη σε ρωτήσει με τη δέουσα αυστηρότητα ο θείος Παναγιώτης «και για να έχουμε καλό ρώτημα, πότε σκοπεύεις επιτέλους το πτυχίο;» Που σημαίνει ότι εσύ, πέραν του ότι πρέπει να ορίσεις «εδώ και τώρα» ημερομηνία ως δέσμευση συμβολαίου με ποινική ρήτρα, πρέπει επιπλέον να εξηγήσεις τους λόγους της απαράδεκτης καθυστέρησης με τρόπο που να τους αποδεχτεί ο θείος Παναγιώτης κι άντε να κατέβει κατόπιν τούτου ο σαρμάς… άσε που μπορεί να πεταχτεί η γιαγιά με την ψιλοάνοια να σε ρωτήσει «καλά πότε πέρασες στο πανεπιστήμιο; Και τί είπαμε σπουδάζεις;» Όπου μακάρι να έχεις μια εύκολα κατανοητή ειδικότητα, γιατί αν πρόκειται για τίποτα πολυσύνθετο, μέχρι να καταλάβει η γιαγιά θα σας βρει το Πάσχα στην ίδια θέση…
 
Τώρα αν στο τραπέζι έχουν την ατυχία να παρακάθονται, είτε «μεγαλοκοπέλα» 35+ ανύπαντρη, είτε νεαρό ζευγάρι «ανύμφευτο», κοινώς την έβαψαν! Η πρώτη θα υποστεί καρτερικά όλες τις εκδοχές του «Ακόμα; Δεν υπάρχει κανείς; Τι περιμένεις, κοντεύεις τα 40, ίσα που προλαβαίνεις για παιδί, εγώ στην ηλικία σου είχα παιδιά δημοτικού…» λες και πρόκειται για διαγωνισμό κι η ατυχήσασα έχασε το έπαθλο. Το νεαρό ζευγάρι από την άλλη που συζούν ένα χρόνο, θα δεχτούν πιο στοχευμένα σχόλια του τύπου «Πόσο ακόμα θα μένετε μαζί χωρίς κάτι επίσημο; Τί περιμένετε για να προχωρήσετε; Μια απόφαση είναι, επιτέλους πάρτε την! Εμείς στα χρόνια μας…» και λες ότι όπου να ΄ναι θα βγουν βέρες και προσκλητήρια και το ζευγάρι θα φύγει απ’ το τραπέζι νιόπαντρο χωρίς να πάρει πρέφα! Κι αφού οι πιεστικές κουμπαρομπεμπέκες –οι  ξεμπερδέψουν με τα «γαμήλια», ο επόμενος στόχος – που ούτε ψύλλος στον κόρφο τους- είναι το παντρεμένο μεν αλλά άτεκνο ζευγάρι της ομήγυρης… Και δώστου τα δήθεν διακριτικά με τη γνωστή κομψότητα της θεια Μαρίτσας ρίχνοντας βλέμματα- βέλη στην κοιλιά της «καθυστερημένης»  «Έχουμε τίποτα ευχάριστο ή ακόμη; Καλά… υπομονή, έχει ο θεός, αν και μια εξέταση δεν θα έβλαπτε,  είναι τόσος καιρός…» Λίγο ακόμη και θα μπει στην κρεβατοκάμαρα ζητώντας λεπτομέρειες ο θηλυκός Ασκητής…
 
Προχωρώντας το γεύμα, συνήθως ο πιο «ανίδεος» και «απομακρυσμένος» του σογιού, ο έχων πλήρη άγνοια κινδύνου αλλά στοιχειώδη ψυχοπονιά κι ενδιαφέρον για τη γιαγιά που έχει να δει από το περσινό τραπέζι, θα κάνει το λάθος να τη ρωτήσει «Πώς ήταν Μερόπη οι τελευταίες σου εξετάσεις; Όλα καλά;» Από τη στιγμή που θα πέσει το ερώτημα - κόλαφος και μέχρι η γιαγιά Μερόπη να απαριθμήσει με ανατριχιαστική λεπτομέρεια τα άπαντα που ούτε μικροβιολόγος τέτοια ανάλυση, συν ακτινολογικά, αξονικά, μαγνητικά, χειρουργικά, φαρμακολογικά και λοιπές ειδικότητες μηδεμιάς εξαιρουμένης, καλό θα είναι το υπόλοιπο σόι να αποσυρθεί  και να αφήσει τον περίεργο μόνο του με τη γιαγιά, ελπίζοντας η τιμωρία να του βάλει μυαλό… Διαφορετικά, μια εναλλακτική λύση για διακοπή του παραληρήματος και πάντως λιγότερο επώδυνη, είναι να φωνάξει ο πιο θαρραλέος «Κάντε λίγη ησυχία, θέλει να μας πει τα κάλαντα ο Γιαννάκης!» Ο οποίος μπορεί να μη σταυρώνει νότα ούτε για δείγμα κι η φαλτσαδούρα να τραυματίζει τα αυτιά, όμως μπροστά στον ιατρικό παροξυσμό της γιαγιάς, ακούγεται ψαλμωδία αγγέλου!
 
Κι αφού ζεσταθεί για τα καλά το κλίμα, πλησιάζουν οι πρώτες ατάκες- βόμβες, που αν η οικοδέσποινα δεν προβεί σε άμεση κατάσβεση του πυρός, το μπουρλότο είναι θέμα λεπτών. Διότι έτσι και ακούσει ένα από τα κάτωθι «Παιδιά εγώ βλέπω εκλογές, εσείς τί λέτε;» ή «Σας φάγαμε χθες στο σκορ, έτσι;» ή «Το 1978 που ήμουν στο στρατό…» και δεν επέμβει ακαριαία, το τρίπτυχο πολιτική- ποδόσφαιρο- φανταρλίκι, είναι ικανό να της τινάξει το τραπέζι στον αέρα και φεύγοντας να μετρά θύματα. Αν δε  πέτρα του σκανδάλου είναι ο σύζυγος- οικοδεσπότης, που παρά την προηγηθείσα πλύση εγκεφάλου παρέμεινε ντουβάρι, καλό είναι να τον κρατά διαρκώς μπουκωμένο να μην προλαβαίνει να ανοίξει το ρημάδι. Όπως επίσης την ίδια ετοιμότητα οφείλει να επιδείξει και προς το γυναικείο τμήμα του σογιού- σαφώς πιο ύπουλα πολεμοχαρές- και να προλάβει συρράξεις όταν πέσουν μπηχτές σαν «ε όχι δα, δεν θα μου πεις εσύ για μπακλαβά!» ή «κάνε λίγο κράτει, πολύ στρογγύλεψες τελευταία» ή «γιατί κακομαθαίνεις το παιδί, εγώ αυτά τα απαγορεύω!»… Αν δεν προλάβει, μέχρι να φέρει το φρούτο, κάποια συνυφάδα, κουνιάδα, νύφη, πεθερά, κουμπάρα, δεν θα φύγει αρτιμελής και δεν εννοώ το μαδημένο μαλλί…
 
Για να μην αναφέρω το πονεμένο κομμάτι «μουσική επένδυση του δρώμενου», που κατόπιν επίπονης, μακροχρόνιας και εμβριθούς μελέτης, όποιον παθόντα (και μαθόντα) κι αν ρωτήσεις, θα αποφανθεί ότι δεν υπάρχει καλύτερη από τη μούγκα! Διότι για να ικανοποιήσεις τα γούστα ενός ηλικιακού φάσματος από 8 μέχρι 98, είναι σαν να περιμένεις η «πρώτη φορά αριστερά» να είναι αριστερά! Εκεί λοιπόν που θα ακούς ανά λεπτό σε κάθε επιλογή «μουσική είναι αυτή; Αλλάξτε την!», κλείνεις το κουμπί, κλειδώνεις τα σιντιά κι αφήνεις τον τομέα της μουσικής ψυχαγωγίας στον ψωνισμένο συγγενή με τις άγριες κορώνες και το πασίγνωστο ρεπερτόριο. Ελπίζοντας επιπλέον ότι ο πρόσφατα χωρισμένος ανεψιός δεν θα αναλυθεί σε λυγμούς στην ανάμνηση της άκαρδης, ότι οι παρηγορήτρες από γύρω δεν θα αρχίσουν το στόλισμα, ότι ο μπατζανάκης δεν θα ρωτήσει την κουνιάδα για τα κληρονομικά, ότι ο ξεκούτης μπάρμπα Θόδωρος δεν θα θυμηθεί ιστορίες του μεσοπολέμου, ότι η γρουσούζα της παρέας θα βρει μισό καλό λόγο,  ότι οι νέοι της παρέας θα σηκώσουν κάποια στιγμή το κεφάλι από το κινητό, ότι η γιαγιά Μερόπη με την ψιλοάνοια δεν θα ρωτήσει αίφνης «Γιατί μαζευτήκατε τόσοι πολλοί και με ζαλίσατε; Τί γιορτάζουμε;» Χριστούγεννα γιαγιά Μερόπη! Κι ευτυχώς που είμαστε πολλοί κι ανταμώνουμε κι έχουμε να θυμόμαστε…
 
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή