Μετά τον φετινό Αύγουστο, άντε να πιστέψω τον Έκο! Από την Π. Στασινοπούλου

2215 Views
Μετά τον φετινό Αύγουστο, άντε να πιστέψω τον Έκο! Από την Π. Στασινοπούλου Μετά τον φετινό Αύγουστο, άντε να πιστέψω τον Έκο! Από την Π. Στασινοπούλου

 

Όταν πρωτάκουσα τη φράση του Ουμπέρτο Έκο, ενός από τους πλέον ειδήμονες του χώρου, ότι «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», απόρησα… Είναι δυνατόν ένα συγκεκριμένο μήνα αίφνης να παγώνει η επικαιρότητα, να στερεύουν οι ειδήσεις, να μη συμβαίνουν πράγματα στον κόσμο; Προφανώς δεν κυριολεκτεί, σκέφτηκα, και στο πρώτο που μου πήγε το μυαλό είναι οι καλοκαιρινές άδειες όσων μεταδίδουν ή … κατασκευάζουν ειδήσεις, οπότε λογικά η έλλειψη εξηγείται. Εμβαθύνοντας όμως λίγο παραπάνω στο τί θέλει να πει ο στοχαστής, ανακάλυψα άλλες αναγνώσεις, όπως ας πούμε ότι σε εποχή χαλάρωσης η κοινή γνώμη δεν αντέχει ή δεν θέλει να βαρύνει με σοβαρές, πραγματικές ειδήσεις και αρέσκεται/ βολεύεται με υποπροϊόντα ενημέρωσης- για να το πω κομψά. Αν το πω άκομψα, θα κάνω λόγο για όλη την κίτρινη, ροζ και λοιπών αποχρώσεων σαβούρα, με την οποία τα Μέσα υποκαθιστούν την πραγματική είδηση, προκειμένου να ταίσουν με ελαφρά τροφή τους «μη με σκοτίζεις τώρα στην παραλία» πελάτες… αυτούς που με ένα Άρλεκιν ξεχνιούνται και με λίγο καρπουζάκι διατηρούν τη φόρμα…
 
Έχω φέρει σποραδικά στο μυαλό τη φράση κατά τη διάρκεια αρκετών Αυγούστων και παρατηρώντας την τακτική των Μέσων το συγκεκριμένο διάστημα, ομολογώ ότι ο Έκο έμοιαζε δικαιωμένος. Οτιδήποτε σοβαρό κι αν συνέβαινε αυτό το μήνα… θες επειδή το «δυναμικό» κοινό λιαζόταν στις παραλίες κι απέμειναν τρεις (γερόντοι) κι ο (κουφός) κούκος… θες επειδή οι «βαρβάτοι» δημοσιογράφοι την είχαν κάνει με ελαφρά για εξωτικά νησιά κι άφησαν τους αναπληρωματικούς… θες επειδή το ευάερο και ευήλιο μεσογειακό κλίμα δεν σήκωνε πολλά- πολλά καλοκαιριάτικα… έτσι και προέκυπτε σοβαρό θέμα- ανάμεσα στην εύπεπτη σάχλα και το φτηνό κατιναριό- συνήθως περνούσε διακριτικά στα «μετόπισθεν» και κρατιόταν στα «υπόψιν», μέχρι οι διακοπεύοντες εκατέρωθεν να επιστρέψουν, να τινάξουν την άμμο και να ξαναμπούν στο λούκι, όντες πλέον σε θέση να χωνέψουν και τα αχώνευτα, με εκτενείς αναλύσεις και κάποια χρονοκαθυστέρηση. Διότι, όπως και να το κάνουμε, μετά την ξάπλα και τη ρακέτα και όταν επί βδομάδες ο εγκέφαλος ατροφεί με την «ελαφρά ψυχαγωγία», δεν μπορεί αυτοστιγμεί να κάνει επανεκκίνηση, το μηχάνημα καίγεται! Λάου – λάου και με το μαλακό…
 
Όλα τούτα τα ωραία  και συνάμα η δικαίωση του Έκο, μέχρι τον φετινό Αύγουστο του σωτηρίου έτους 2018 εν Ελλάδι! Όπου οι ειδήσεις με μορφή βομβών έσκασαν απανωτά στην ελληνική γη και τα ελληνικά κεφάλια… «πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι», για να θυμηθώ και τα υπέροχα καιρικά ευτράπελα του φετινού «κακοκαιριού», που μόνο χιόνι δεν είδαμε… Ωστόσο τα τερτίπια του καιρού υπήρξαν «αμελητέα ποσότης» μπροστά στον καταιγισμό των συμβάντων, που κάνουν τη φράση του Έκο να μοιάζει με ανέκδοτο… ή τρολλάρισμα… ή κοινώς «παίζει με τον πόνο μας»… Διότι αν αυτά που συνέβησαν μαζεμένα τον μήνα Αύγουστο στην ταλαίπωρη χώρα, ΔΕΝ είναι ειδήσεις, αναρωτιέμαι ΠΟΙΑ θα ήταν είδηση;  Να εμφανιστούν ας πούμε εξωγήινοι στην Ψαρρού; Να μας πέσει μετεωρίτης στο κεφάλι; Να εκραγεί το ηφαίστειο της Σαντορίνης; Να ζωντανέψει ο Μινώταυρος στην Κρήτη; Μη τρελαθούμε! (τρόπος του λέγειν, γιατί μια θέση στο ίδρυμα με σειρά προτεραιότητας την κλείσαμε)…
 
Και μιλάμε για ειδήσεις βαριές κι ασήκωτες, που όσο κι αν θες να τις περάσεις «διακριτικά» για να μην «επιβαρύνεις» αυγουστιάτικα τους χαλαρούς αδειούχους, είναι φύσει αδύνατο! Μας ήρθαν οι σβουριχτές μπαλιές κατακέφαλα στην ξαπλώστρα, την ώρα που αλείφαμε μακάριοι το αντιηλιακό κι ακούγαμε Φουρέιρα, κι ακόμα παλεύουμε με τη διάσειση. Το εξωτικό κοκτέιλ με την ομπρελίτσα έμεινε μετέωρο στο μαυρισμένο χέρι και τα γυαλιά ηλίου πετάχτηκαν απέναντι από το γούρλωμα… το δε στομάχι, συνηθισμένο σε ελαφρά καλοκαιρινά μενού, μετά τα μαντάτα ήταν σαν να πάσχιζε να χωνέψει κοτρώνες. Όπου οι πρώτες ήρθαν ως επακόλουθα της απίστευτης τραγωδίας στο Μάτι, τέλη Ιούλη, με τη φονική πυρκαγιά των σχεδόν 100 νεκρών… Όσα ακολούθησαν, με νωπή ακόμα την οδύνη που δεν χωρά ανθρώπου νους και που ουδέποτε θα σβηστεί από τη μνήμη όσων βίωσαν την κόλαση, ΔΕΝ έχουν προηγούμενο! Δηλώσεις των «ιθυνόντων» που θα μείνουν στην ιστορία για την αναλγησία και ανηθικότητα, φτάνοντας μέχρι ωμή προσβολή των νεκρών και παράλληλα ένα χάος ανευθυνότητας και ανεπάρκειας, σε σημείο να τρομάζει ο πολίτης και να κάνει το σταυρό του για το τί του ξημερώνει στο κράτος- μπάχαλο…
 
Για να ακολουθήσει εντός ολίγων ημερών και πάντα εν μέσω Αυγούστου βεβαίως, το περιβόητο διάγγελμα της «εξόδου από τα μνημόνια», κι αν αυτό κ, Έκο μου δεν θεωρείται είδηση, θα οδηγήσετε στην παράνοια σύσσωμο το πολιτικό και δημοσιογραφικό προσωπικό της χώρας! Εδώ μιλάμε για τη μεγάλη ιστορική στιγμή, Τον πολυπόθητο  στόχο. Το κορυφαίο ορόσημο. Δεν έχει καμιά σημασία που κατέληξε σε φαιδρή καλοκαιρινή παράσταση- μονόλογο του συρμού από ατάλαντο θεατρίνο σε ρόλο πρωθυπουργού, ούτε θα μείνουμε στις λεπτομέρειες της ερασιτεχνικής σκηνοθεσίας ή τις αρλούμπες του παιδαριώδους κειμένου ή τον εμετικό λαϊκισμό… εμείς κρατάμε τον συμβολισμό της Ιθάκης ως φυσικό σκηνικό και βέβαια την τρελή χαρά για η λευτεριά από το ζυγό των δανειστών! Τέρμα η υποταγή των κατάπτυστων πληβείων, τέρμα οι αιματηρές θυσίες, τέρμα λογικής… Ώρα για επιστροφή στο παντεσπάνι που μας στέρησαν, κι οι προκομμένες νοικοκυρές μη κάθεστε, ανασκουμπωθείτε και προθερμάνετε φούρνους! Οι υπόλοιποι βάλτε γυαλιά να διαβάσετε τα  ψιλά γράμματα, κάτω- κάτω στο διάγγελμα, μη καίτε τζάμπα ρεύμα και μη σας έρθει νταμπλάς από την απότομη χαρά…
 
Και σαν να μην έφταναν οι προηγηθείσες κοτρώνες, ήρθε κι τελευταία και φαρμακερή με μορφή κυβερνητικού ανασχηματισμού… που μπορεί για κάποια μερίδα πληθυσμού να ισοδυναμεί με το προσφιλές «χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι», ωστόσο κ. Έκο μου ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν πρόκειται για ειδησάρα! Αυγουστιάτικη κι αυτή! Που βέβαια, αν μελετήσει κανείς τις επιλογές προσώπων ένα προς ένα, μάλλον σε κακότεχνη φάρσα φέρνει παρά σε σοβαρή είδηση, αλλά αυτόν τον θίασο διαθέτουμε, με αυτόν πορευόμαστε! Τί να κάνουμε τώρα; Να αλλάξουμε τα κριτήρια του θιασάρχη; Είναι λογικό να κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια και να περνά από ειδικό κάστινγκ τους συνεργάτες του, ζητώντας τα ανάλογα διαπιστευτήρια αήθειας, ανεπάρκειας, τυχοδιωκτισμού… Αν δεν έχουν θέση σε ένα συνονθύλευμα ντονμέδων οι Παπακώσταινες, οι Νοτοπούλαινες, οι Μαριλίζες, πού θα έχουν; Σε σοβαρό σχήμα; Ή μήπως μπορεί να επιβιώσει στον παρόντα συρφετό σοβαρός άνθρωπος… «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει» κι η κοπριά στα λάχανα επί το λαϊκότερον… Γεγονός είναι - ενόψει και της θεσσαλονικιώτικης παράστασης οσονούπω- ότι ένας αέρας ανανέωσης με βαριά οσμή μούχλας και αχώνευτης κοπριάς, φύσηξε στα πανιά του σαπιοκάραβου…
 
Κατόπιν τούτων, τί να πω; Ότι εμπιστεύομαι τη διάσημη φράση του Έκο; Ότι επειδή οι εν λόγω ειδήσεις- κοτρώνες με βρήκαν αυγουστιάτικα με μαγιώ αντί ταγιέρ, έχασαν την υπόστασή τους και υποβαθμίστηκαν; Καλά θα ήταν, αλλά δυστυχώς θα με ακολουθούν και με ταγιέρ και με παλτό. Οπότε απαιτείται άμεση επαναδιατύπωση του στυλ «Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, εκτός αν ζεις στην Ελλάδα του Σύριζα»! Έτσι, κάπως στέκει…


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη