Τί θα πει δάσκαλε «Επανάσταση»; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

242 Views
Τί θα πει δάσκαλε «Επανάσταση»; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου Τί θα πει δάσκαλε «Επανάσταση»; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

 Τί θα πει δάσκαλε «Επανάσταση»; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

       Λογικότατη βρίσκω τη μαθητική ερώτηση. Και προφανώς η απορία δεν αφορά στην πολυσύνθετη ετυμολογία της λέξης  «επί – ανά- ίσταμαι»… κι άντε να εξηγήσεις το λεκτικό γρίφο με ελλειμματική παιδεία της γλώσσας. Η απορία είναι εννοιολογική και έχει κάθε λόγο να υφίσταται για τον σημερινό νεολαίο όταν ακούει για μια κάποια… ντόπια Επανάσταση το μακρινό 1821. Μπορεί να παπαγαλίζει τον όρο σαν τόσα άλλα στη μαθητική του ζωή… μπορεί να κάνει αυτόματα το συνειρμό με φουστανέλες, τουφέκια, τουρκοφάγους και λοιπά πολεμοχαρή… μπορεί να έχει εντρυφήσει δεόντως στη σχετική κινηματογραφική παραγωγή του τόπου… ωστόσο δεν αποκλείεται σε μια ειλικρινή κρίση «συνειδητότητας» να αναρωτηθεί φωναχτά «Τί θα πει δάσκαλε Επανάσταση;»
 
       Διότι με τις κυρίαρχες  έννοιες που έχει συνδέσει τη λέξη είναι η… τεχνολογία και η επιστήμη! Στους συγκεκριμένους τομείς, η μια επανάσταση διαδέχεται την άλλη με ρυθμό καταιγιστικό και απόδειξη τα σμαρτ κινητά του, τα απίθανα γκατζετάκια του, το μπότοξ της μάνας του… Κάθε επιστημονικό επίτευγμα ή νέο τεχνολογικό μοντέλο πλασάρονται απαραίτητα με μια επανάσταση να τα συνοδεύει, ωστόσο ειρηνική, ανώδυνη, θεαματική… απλά ακριβοπληρωμένη. Ούτε σκοτωμοί, ούτε μπουρλότα, ούτε στάλα αίμα… Ούτε καν ανατροπή μιας «καθεστηκυίας τάξης», η οποία  συνεχίζει σταθερά το λαμπρό της δρόμο , απλά εξελισσόμενη. Καμιά σύγκρουση στον ορίζοντα, καμιά εξέγερση, παρά μόνο συνεχείς «αντικαταστάσεις» παλιών δεδομένων με καινούργια… και πώς αλλιώς αφού «τα πάντα ρει». Όμως η «επαναστατική» χροιά ως συνοδευτικό, λειτουργεί άριστα ως επιτυχημένο μάρκετινγκ καταφέρνοντας να εξιτάρει, έτσι δεν είναι;
 
       Έχει ακουστά επίσης για την «επανάσταση της εφηβείας»… Αυτήν που οι γνώστες αποδίδουν σε ορμονικά αίτια και ο ίδιος αντιλαμβάνεται ως αντίδραση απέναντι στα «πρέπει» του γονιού, του δασκάλου και κάθε φορέα εξουσίας γενικώς και αδιακρίτως. Ναι, μπορεί να φταίνε οι ορμόνες, όμως αυτός δεν γουστάρει κανενός είδους καταπίεση και όταν ο περίγυρος τον ζορίζει, θα βρίσει, θα κλείσει πόρτες στα μούτρα, θα αποσυρθεί στο δικό του κόσμο, θα σπάσει βιτρίνες, θα βάλει μουσική στη διαπασών, θα παίξει ξύλο… Μπορεί και πάλι να φταίνε οι άτιμες ορμόνες, αλλά θα αγκαλιάσει επαναστατικά τραγούδια από αγαπημένους επαναστάτες καλλιτέχνες. Με ή χωρίς εισαγωγικά. Τραγούδια που χτυπάνε αλύπητα το κατεστημένο- όπως το αντιλαμβάνεται ο δημιουργός και βρίσκουν στόχο στο κέντρο της νεανικής καρδιάς, που δε θέλει πολύ να κατατεθεί λιώμα στα πόδια του ειδώλου…
 
       Το πολύ - πολύ να ψυλλιάστηκε κάτι και για την «προσωπική επανάσταση» της μάνας του, όταν την είδε να αμφισβητεί την αυθεντία του πατέρα-συζύγου, να αντιλέγει ή να παραβαίνει τις οδηγίες του, να ασκεί το δικαίωμα σε προσωπική ζωή και προσωπικό χρόνο… με κάποιο μικρό τίμημα. Διότι οι ελεύθερες επιλογές που τόλμησε να κάνει μετά από χρόνια στο κοινό ζυγό δεν ήταν ανώδυνες και η σκληρή κριτική ήταν το λιγότερο. Εντούτοις έκανε κάποια δειλά βήματα προς την ελευθερία σπάζοντας τον ασφυκτικό κλοιό γιατί ήθελε λέει «να ανασάνει» και την άκουσε να το αποκαλεί «επανάσταση». Έτσι όμως αποκάλεσε και ένα… καλτσόν, ένα απορρυπαντικό, μια λοσιόν,  μια θεραπεία ρυτίδων…
 
       Μέχρι εκεί, όσον αφορά στην έννοια της σύγχρονης επανάστασης. Τις υπόλοιπες τις έχει απλά συναντήσει ως μουσειακούς ιστορικούς όρους… σαν εκείνη των σκλάβων στη Ρώμη, τη Γαλλική Επανάσταση, την Οκτωβριανή στη Ρωσία, του 1821 στην Ελλάδα κλπ. Κάπως σαν τα παραμύθια της – πάλαι ποτέ- γιαγιάς. Που κάποιοι καταπιεσμένοι, εξαθλιωμένοι, αδικημένοι, έχοντας υποστεί τα πάνδεινα, κάποια ιστορική στιγμή δεν άντεξαν και έκαναν  επανάσταση! «Δηλαδή γιαγιά;» «Να παιδί μου, ενώθηκαν όλοι μαζί, συμφώνησαν ότι δεν μπορούν  να αντέξουν άλλο το άδικο κι αποφάσισαν να αντιδράσουν, να εξεγερθούν, να διώξουν τους κακούς που τους τυραννούσαν!» «Και μετά γιαγιά;» «Μετά παιδί μου… άλλοι έζησαν  καλά κι εμείς καλύτερα κι άλλοι κακά κι εμείς χειρότερα… και μη χειρότερα!» Η διαχρονική πάλη του καλού με το κακό- όταν οι δύο έννοιες ήταν τόσο διακριτές όσο στα παραμύθια. Ή στους ιστορικούς μύθους.
 
       Μόνο που στον σύγχρονο «ιστορικό μύθο» η διάκριση είναι πλέον ασαφής, κάποτε ηθελημένα από… δυσδιάκριτες πηγές. Και η ανταλλαγή μάσκας μεταξύ καλού και κακού με συνεχή αλληλο- μασκαρέματα να οδηγούν σε σχιζοφρένεια και πάντως σε αδυναμία «κατάταξης». Αυτό που με περίσκεψη θα βάλεις στην κατηγορία του «καλού», μπορεί την άλλη στιγμή να σου δείξει το κακό του πρόσωπο και αντίστροφα… ο «εχθρός» δεν έχει σαφές περίγραμμα ούτε ονοματίζεται, πλανάται αόριστα και ύπουλα, έτοιμος ανά πάσα στιγμή να σε εξοντώσει με το πιο ελκυστικό όπλο. Άσε που θα σου πλασάρει την εξόντωση ως λύτρωση και αντί εξέγερσης θα χρωστάς ευγνωμοσύνη! Διότι ναι… μπορεί να σε εξαθλιώσει οικονομικά, να σε κοροϊδέψει ασύστολα, να σου κατασχέσει τα πάντα, να σου στερήσει δουλειά, μόρφωση, υγεία, να σου κάψει σπίτι,  πατρίδα,  παιδιά, να σε οδηγήσει στην προσφυγιά και στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα, ωστόσο – είτε το καταλαβαίνεις ηλίθιε, είτε όχι- είναι για… το καλό σου! Για το παγκόσμιο καλό του κόσμου τούτου! Για τις παγκόσμιες ισορροπίες! Που οφείλουν να κρατηθούν με κάποιες μικρές… παράπλευρες απώλειες,  φυσικά αναπόφευκτες.
 
       Οπότε ΓΙΑΤΙ να κάνεις επανάσταση και εναντίον ΠΟΙΟΥ; Είναι λογικό απορημένε μαθητή να συνδέεις τη λέξη με το μουσείο  ιστορίας προ αμνημονεύτων χρόνων και να μην αντιλαμβάνεσαι τη διάστασή της στο σήμερα, πέρα από την επανάσταση του κινητού σου, του διαδικτύου ή μιας «μεθόδου»… η επανάσταση βαριά σκλαβωμένων ανθρώπων, υποταγμένων κάτω από αφόρητους σημερινούς ζυγούς, μοιάζει στα μάτια σου ταινία επιστημονικής φαντασίας με ουτοπικό σενάριο. Γιατί αν υπήρχε έστω ψήγμα αληθοφάνειας, «κάτι» θα έβλεπες ως στοιχειώδη, φυσιολογική, ανθρώπινη αντίδραση απέναντι στην απόλυτη υποδούλωση, αντί της πλήρους απάθειας.  Οπότε έχεις κάθε λόγο να απευθύνεις ένα ερώτημα καθόλου ρητορικό και πεθαίνω από περιέργεια να ακούσω την απάντηση του δασκάλου, χαζεύοντας το ύφος του. Αφού βεβαίως γιορτάσετε πανηγυρικά και γραφικά τη μεγάλη Επανάσταση, ψάλλοντας θούριους, καταθέτοντας στεφάνους και παρελαύνοντας μετ’ αρμάτων και λαβάρων. Όποια άλλη επανάσταση μπορεί να περιμένει καρτερικά στο διηνεκές…
 
#Κουλτουρόσουπα  #kulturosupa  #ΑνθρωποςΚαιΚοινωνία  #ΠίτσαΣτασινοπούλου  #ΕλληνικήΕπανάσταση  #Επέτειος25Μαρτίου  #ΕπανάστασηΣήμερα 

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
ΕΟΔΥ: Εδώ θα τηλεφωνήσεις αν θεωρείς ότι έχεις προσβληθεί από τον κορωνοϊό.
ΕΟΔΥ: Εδώ θα τηλεφωνήσεις αν θεωρείς ότι έχεις προσβληθεί από τον κορωνοϊό.
859 Views

 Το πρώτο βήμα για όσους θεωρούν ότι μπορεί να έχουν προσβληθεί είναι η επικοινωνία με τον ΕΟΔΥ. Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι το 210-5212054. Πρέπει να καλούν όσοι θεωρούν ότι μπορεί να έχουν προσβληθεί.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή