So you think you can teach 65: Ουάν Σαλόνικα γεμάτη δασκάλους

7263 Views
So you think you can teach 65: Ουάν Σαλόνικα γεμάτη δασκάλους So you think you can teach 65: Ουάν Σαλόνικα γεμάτη δασκάλους

   

Από τον Γιάννη Φασούλα *

 
Το καλοκαίρι έφυγε και δεν το πήρε η βροχή. Μαραβέγιας ιλεγκάλ. Γκέιμ όβερ. Τέρμα το διάλειμμα. Τα κεφάλια μέσα.
 
Ακούγεται σαν γκρίνια, αλλά όχι. Το γουστάρω. Είμαι μέγιστος σχολειόγκ*βλος.
 
Μπαίνω Σελανίκ επιστρέφοντας από Χαλκιδική. Περνάω την αερογέφυρα Βούλγαρη (χανούμισσες βαζέλες) καβάλα σε ένα αστικό, γ*μώ τον Ολυμπιακό. Καταξιωμένο παοκτσίδικο σύνθημα, ντέρτι βέρσιον. Εντελώς ιλεγκάλ.
 
Συναίσθημα βιλκόμμεν. Τα ίδια τοπία που μου φώναζαν “φύγε!” τον μήνα Ιούλιο σαλάτα του Καίσαρα, τώρα μου φωνάζουν μπιενβενού μον αμί.
 
Σεπτέμβρης, φίλε.
 
Τρελό μηνί
Μηνάρα από τις λίγες. Κανονικό Ρινασιμέντο. Κι η Σαλονίκη είναι η Φλωρεντία του Ντα Βίντσι.
Είμαι σχολειόγκ*βλος. Για εμάς δεν υπάρχει άλλη πόλη. Ουάν Σαλόνικα. Μια μηχανή του κιμά που βγάζει εκπαιδευτικούς αντί για κιμά. Ένας στους εφτά κατοίκους έχει φοιτητικό πάσο. Οι περισσότεροι έχουν όνειρο ζωής να μαγεύουν τα πλήθη με το μπλαμπλαμπλά τους. Να κρατάνε τον κόκκινο μαρκαδόρο και να τον πετάνε στην έδρα με τριπλό σάλτο μορτάλε, σε φάση γάμευσα πάλι ο θεάρας.
 
Ναι, όλοι εδώ θα θέλαμε να γίνουμε εκπαιδευτικοί. Σο γουάτ; Επειδή οι Βακαλάκηδες κι οι Μπαχαράκηδες έχουν μια ντάνα (ιντερνάσιοναλ) βιογραφικά πάνω στο γραφείο τους, νομίζουν ότι είναι οι Τσακ Νόρις των επιχειρήσεων, και σηκώνουν τη μύτη σε ανεμοδαρμένα ύψη; Επειδή υπάρχει ανελέητος ανταγωνισμός; Σο γουάτ; Και στη Βραζιλία όλοι οι πιτσιρικάδες ονειρεύονται να γίνουν ποδοσφαιριστές, κι ο ανταγωνισμός είναι βαρύς, αλλά πολλοί από αυτούς τα καταφέρνουν πράγματι. Και μπόνους, οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές εξακολουθούν να βγαίνουν από τη Βραζιλία. Τώρα γιατί η εθνική τους έχει να παίξει σοβαρή μπάλα από το φιλικό με τη Γαλλία το ‘97, που ο Ρομπέρτο Κάρλος έστειλε τη μπάλα στο σαλεπιτζή του Ζερλάν και πίσω, αυτό είναι άλλο θέμα, ας το αναλύσει ο Ραπτό.
 
Καλός είναι ο ανταγωνισμός. Σου σπάει τα μύδια, αλλά σε κάνει καλύτερο στη δουλειά σου. Αν σε ενδιαφέρει η δουλειά σου, τον χρειάζεσαι.
 
 
Στη γκαρδιά
Όσα οι άλλοι βλέπουν στις ειδήσεις, για μας είναι δέκα λεπτά με τα πόδια. Κάθε τρία τετράγωνα μια πορεία. Στο Παλέ μιλάει ο Τσίπρας, στη ΔΕΘ ο Κούλης, εδώ πορεία για το Μακεδονικό, εδώ για τον ΟΑΣΘ, εδώ για τις τρίγωνες τυρόπιτες. Ζούμε θέματα ιστορίας κατεύθυνσης του 2150, που λέει κι η φίλη μου η Μαρία. Που κι αυτή από κάποιον υστερικό τοίχο το ξεπατήκωσε.
 
Ο αέρας μοσχομυρίζει φρέσκο δακρυγόνο. Στην Καμάρα καίνε μάσκες, στο άγαλμα του Μπένυ κάποιοι στέκονται στο πλευρό της Ροχάβας. Την Ιασωνίδου ανεβαίνουν ένα μπούγιο μουστακαλήδες που θέλουν να φοράνε τη φούστα τους καπέλο, και συγκρούονται πλαγιομετωπικά πάνω στην ΑγΔημ έναντι Σταγκίδη με κάτι άλλους που εξανίστανται, λέει, για την κατάπτωση των ηθών με τα sillywalk στις παρελάσεις, κελ ντεκαντάνς, Μαρούσκα σημείωνε, μόλις πάμε σπίτι, να καταρρεύσω. 
 
Δεν ειρωνεύομαι καθόλου. Εχεις δοκιμάσει να μπεις σε τάξη και να μιλήσεις για ρατσισμό/σεξισμό/φασισμό/σαδομαζοχισμό; Μια βραδινή τσάρκα στο κέντρο είναι το καλύτερο σεμινάριο επιμόρφωσης. Κρίμα που δεν μοριοδοτείται.
 
Η κάθε κολώνα πιασμένη από παρόχους υπηρεσιώνε. Ο ένας διδάσκει φιλολογικά και πέντε ξένες γλώσσες, ο άλλος γαλλικά και μελέτη περιβάλλοντος Δ’ δημοτικού, ο τρίτος φυσική, χημεία και οικιακή οικονομία, ένας κάνει κβαντομηχανική για dummies, δυο κάνουν μαθήματα αρμονίας, αντίστιξης και φούγκας, τρεις ντράμερ, ένας που διδάσκει στα γατιά να γαβγίζουν, άλλοι δυο που ξέρουν, λέει, τα μυστικά του βάλτου, και κάνας ξέμπαρκος που υπόσχεται να σου μάθει πώς γύρισε ο Μάκης το βίντεο με την πρώτη κατασκευή βιντεοκάμερας.
 
Η μοντέρνα Σαλονίκη είναι η αρχαία Αθήνα. Εκεί που οι δερματέμποροι ήταν και στρατηγοί, και οι σιδεράδες ήξεραν από εξωτερική πολιτική. Περνάς από Καπάνι, κι ο κοντός με τη φαλάκρα και τα γάντια Φαμπιέν Μπαρτέζ στο τρίτο ψαράδικο αριστερά όπως κατεβαίνεις έχει διαβάσει Πολιτεία του Πλάτωνα, και ζητάει την άποψή σου. Περνάω το πρωί τζογκάροντας απο το βενζινάδικο στη Σχολή Τυφλών, κι ο βενζινάς με ρωτάει αν είμαι υπέρ της καθολικής δημοκρατίας ή του αποκλεισμού των κατώτερων μορφωτικών στρωμάτων από τη συμμετοχή στα κοινά. Βασικά με ρωτάει “γιατί αφήνουμε να ψηφίζουν όλα εκείνα τα χαϊβάνια, που δεν ξέρουν να μοιράζουν δυο γαϊδουριών άχυρο”.
 
Είμαστε ο βιότοπος του ξερόλα και η Μέκκα του μπλαμπλαμπλά.
 
Βασικά, γουστάρω. Μέχρι που αρχίζουν τα προβλήματα.
 
 
Δέκα Σεπτέμβρη
Γιαννάκη, έλα, έχουμε θέμα. Τι είναι, κύριε Δήμο; Να, μια μαμά παραπονέθηκε για το υλικό που έδωσες στα παιδιά.
 
Το έχω ξαναδεί το έργο. Πρόσφατα. Την είχα ξαναπατήσει έτσι, κατά τον Ιούνιο. Ένα άρθρο με τίτλο “Το σώμα μας μάς ανήκει πράγματι;”, γραμμένο από κοσμήτορα νομικής του Γέιλ το 1991, είχε φέρει στην πόρτα μου την κυρά Βικτώρια, τη μαμά της Ασπασίας, να με αποκαλεί πατριάρχη. Η κυρά Βικτώρια τάσσεται σφόδρα εναντίον κάθε σεξισμού και διάκρισης μεταξύ των δυο φύλων. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί επέμενε να ζητάει από τον κύριο Δήμο “γυναίκες καθηγήτριες” για την Ασπασία. Θα ορκιζόμανε ότι αυτό ισοδυναμεί με διάκριση. Αλλά ας το βουλώσω, καλύτερα, ο πατριάρχης.
 
Τι έγινε αυτή τη φορά, κύριε Δήμο; Μια μαμά γκρινιάζει που έδωσες άρθρο για τη γονεϊκή ευθύνη στο θέμα του Αντώνη από το Big Brother. Δικαιολογείς λέει τον εν δυνάμει εγκληματία, και κάτι τέτοια. Τι μαμά είναι αυτή; Η μαμά της Μένιας, λέει.
 
Το περίμενα ότι θα το βρω απ’ αυτή την οικογένεια.
 
Η μαμά της Μένιας. Της Μένιας, που έχει σε playlist στο κινητό την κ**άρα σαν καρδιά, τις Βουλγάρες του TUS, τον Κουκουλοφόρο του Σπύρου Γραμμένου, τον Εγκληματία του SinBoy, τον Τόνι Μοντάνα του Σνικ, και που παρακολουθεί ανελλιπώς δεκαεξάχρονους να σνιφάρουν κόκα και μαριχουάνα στις τρεις σεζόν του  “Elite”, έχει πρόβλημα που μοίρασα ένα άρθρο για περίληψη σχετικά με την προβληματική ανατροφή των “μάτσο” αρσενικών.
 
Κάπως έτσι πρέπει να αισθανόταν ο Πλάτωνας.
 
Αλλά ας το βουλώσω, καλύτερα, ο Βαρθολομαίος.


* Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονική επιπλέον παράνομη χρήση / Χρήση του ζητήματος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.
.
So you think you can teach 
.
Κάθε 1, 11 και 21 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
Δείτε & αυτό: 
------------------------
--------------------
----------------
 
Ακολουθήστε μας στα social media
       

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιάννης Φασούλας
Γιάννης Φασούλας
Εντεχνόπληκτος και σχολειόπληκτος εκπαιδευτικός ετών 33. Όταν δεν καλύπτει την εντεχνοεπικαιρότητα της πόλης υπό μορφή ιστοριών νυχτερινής μουσικής "περιπέτειας", θα μοιράζεται "διδακτικές" ιστορίες από τη σχολική ζωή και τη μέση εκπαίδευση για τη στήλη "So you think you can teach". Κάθε Τετάρτη.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

1 Comments

  1. <strong>ΝΝ2</strong>
    ΝΝ2
    ειμαι κι εγω εκει!!!!!
  2. <strong>ΓΙΑΛΟΥΡΑΚΗΣ Δ. ΙΩΑΝΝΗΣ</strong>
    ΓΙΑΛΟΥΡΑΚΗΣ Δ. ΙΩΑΝΝΗΣ
    Τα παιδιά μας δε χρειάζονται "σχολειόκαβλους" με διεστραμμένο μυαλό και χυδαία σεξιστικά υπονοούμενα. Αρρώστια είσαι παλικάρι μου δεν κάνει να είσαι κοντά σε οτιδήποτε είναι κάτω των δεκαοκτώ. Συγνώμη που στο λέω αλλά βρες να κάνεις κάτι άλλο. Εκτιμά είσαι και κρίμα στα παιδιά που διδάσκεις. Α ρε ελλαδάρα βολεύει τον κάθε ανώμαλο και τα παιδιά μας φεύγουν στη ξενιτιά...
  3. <strong>Γιάννης Φασούλας</strong>
    Γιάννης Φασούλας
    Να διευκρινίσω ότι σχολειόκ*βλος είναι αυτός, στον οποίο αρέσει πολύ το σχολείο (κατά το στρατόκ*βλος, αυτός στον οποίο αρέσει πολύ ο στρατός). Δεν σημαίνει αυτόν, ο οποίος εκτονώνει τις σεξουαλικές του ορμές στο σχολείο, όπως ίσως κάποιοι στα σχόλια υπέθεσαν.
    Και με αυτό θεωρώ ότι η παρεξήγηση λύθηκε, και ότι οι χαρακτηρισμοί, οι οποίοι ακούστηκαν πιο πάνω, δεν έγιναν ποτέ.
    Κατανόηση πάνω απ' όλα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή