So you think you can teach: Εκπαιδευτικός, η αμοιβάδα των επαγγελμάτων

3776 Views
So you think you can teach: Εκπαιδευτικός, η αμοιβάδα των επαγγελμάτων So you think you can teach: Εκπαιδευτικός, η αμοιβάδα των επαγγελμάτων


 
Από τη νέα στήλη του Γιάννη Φασούλα
 
 
Θετικές και τεχνολογικές επιστήμες κάποτε
1480κάτι, σε ένα ιταλικό χωριό που λέγεται Αντσιάνο. Ένας τύπος γύρω στα τριάντα και κάτι, γνωστός για τα σκουλήκια που έχει στον πισινό, παιδεύεται καναδυό βδομάδες για να θέσει σε λειτουργία ένα αεροπλανάκι (κάτι σαν τους παλαβούς με τα drone που βλέπεις στη Νέα Παραλία). Το χωριό μαζεύεται για να χαζέψει. Το αεροπλανάκι-μινιατούρα όντως πετάει, κι ο εφευρέτης γίνεται μάγκας. Ο μπαμπάς του ο Πιέρο τον αγκαλιάζει, ο πιτσαράς Λουίτζι του φτιάχνει μια σπέσιαλ καλτσόνε φιρεντσάνα (Πετρετζίκη, υπάρχει αυτό;), η προ-προ-προγιαγιά της Φαλάτσι τον κάνει πρωτοσέλιδο στην Κοριέρε Ντελα Βαφανκούλο της εποχής, ο προ-προ-προπάππος του Άντζελο ντι Λιβιο μπαίνει στο TheLab της περιοχής και παραγγέλνει self-made φανέλα της Φιορεντίνα με το όνομα “DaVinci 10”.
 
Ο εφευρέτης παίρνει θάρρος από τις εκδηλώσεις λατρείας και την άλλη βδομάδα φτιάχνει ένα μεγαλύτερο αεροπλανάκι για να κάνει επίδειξη στην Πιάτσα ντελα Σινιορία, που έχει περαντζάδα. Τον τσιμπάει ο Λαυρέντης των Μεδίκων, εξαιρετικός scouter, και με τη νέα μεταγραφική σεζόν τον στέλνει στο Μιλάνο για διεθνή καριέρα στον μοντελισμό.
So far so good.
 
Θετικές και τεχνολογικές επιστήμες σήμερα
.
Μανώλης
Διδακτορικός ερευνητής, αντισόσιαλ, περίεργος και νέρντουλο. Το γραφείο του μοιάζει λες και πέρασε η Υπατία Ζορμπά του Τηλέμαχου και της Σοφίας. Οι στοίβες με χαρτιά τού κρύβουν τον ήλιο σαν τα βέλη των Περσών, ο ίδιος δεν έχει ιδέα πώς να φτιάξει το χαλασμένο στόρι που έχει μαγκώσει. Αλλά το μεγάλο “πακέτο” έρχεται όταν καλείται να παραδώσει μάθημα σε προπτυχιακούς. Γιατί φυσικά τόσα χρόνια έγκλειστος σαν την Ελένη από το Κωσταλέξι έχει ξεχάσει πώς είναι να ανοίγει το στόμα του.
 
Οι πρωτοετείς τον περνούσαν για κυλικειατζή και τον χτυπούσαν στην πλάτη αποκαλώντας τον “ρε φιλαράκι”, μέχρι που τελικά μια μέρα πρόσεξαν το όνομά του πάνω σε ετικέτα τετραδίου κολλημένη στραβά στην πόρτα ενός απόμερου γραφείου ΔΕΠ, χωρίς θέρμανση και με το γνωστό χαλασμένο στόρι. Από τότε ο Μανώλης δεν θεωρείται πλέον κυλικειατζής (απλώς αντοσόσιαλ νέρντουλο).
 
Ο Μανώλης δεν ενδιαφέρεται για έννοιες όπως like, views, followers, μπράβο μεγάλε, σωραίος κλπ. Δεν ξέρω πώς το κάνει ο κερατάς, εγώ ψοφάω για όλα αυτά, νομίζω κι εσείς το ίδιο.
 
Φάνης
Ο παλιός συμμαθητής του Μανώλη είναι άλλο φρούτο. Ομιλητικός και με καλούς τρόπους, σε χαιρετάει πάντοτε αποκαλώντας σε με το όνομά σου (όχι “μαν”, “ψηλέ”, “μεγάλε”), δεν ξεχνάει ΠΟΤΕ γιορτές, γενέθλια και επετείους, και γουστάρει πολύ να φανερώνει την “ταυτότητά” του: Θα τον ακούσεις να δηλώνει αντιρατσιστής, εθελοντής στην Ειδομένη, lacto-ovo-vegetarian, υποστηρικτής των δικαιωμάτων των LGBTQ, “πετσί” οπαδός της Skoda Ξάνθης (κι από Ευρώπη, Λίβερπουλ), κι ότι έπαιρνε πάντα τους Ισπανούς στο Age of Empires.
 
Ο Φάνης μπήκε στο παιδαγωγικό, γιατί δεν έβλεπε ποτέ τον λόγο να κλείσει τη ζωή του σε γραφείο. Να, κι αν βρούμε το μποζόνιο του Χίγκινς, να, κι αν δεν το βρούμε. Δεν χρειάζεται ο κόσμος τέτοια πράγματα. Συγκρίνονται αυτά με το χαμόγελο ενός μικρού παιδιού που σε αγκαλιάζει;
 
Βέβαια τα μικρά παιδιά σκορπάνε αγκαλιές με την ευκολία που τις σκορπάνε και τα κορίτσια στη Γεωργίου Ανδρέου και στη Νικηφόρου Ουρανού.
 
Αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.
 
Δεκαπέντε χρόνια μετά
Ο Μανώλης, με μούσια πλέον και κροτάφους Νικοπολίδη πασπαλισμένους με άχνη, δημοσιεύει στο researchgate ένα μοντέλο βελτιστοποίησης της ισοβαρούς συμπίεσης αερίων (πράγμα που αφήνει παγερά αδιάφορους τους κοινούς θνητούς) και το τμήμα κλιματιστικών της Φουτζίτσου του προσφέρει συμβόλαιο με “ουάου” μηνιαίες αποδοχές (πράγμα που ζεματάει τους κοινούς θνητούς). Νέρντουλο που μπορεί να διαθέσει τρεις βδομάδες διακοπές σε πεντάστερο ξενοδοχείο της Κρήτης δεν είναι πια νέρντουλο, αλλά ένας επιτυχημένος επιστήμονας με ιδιαίτερη, μυστηριώδη γοητεία.
 
Στο ξενοδοχείο αυτό ο Μανώλης (παχύς πλέον και με καραφλίτσα), με τη σύζυγο και τα παιδιά συναντά μετά από χρόνια και πάλι τον Φάνη (ακμαίο εγκεφαλικά και τούμπανο σωματικά), που δουλεύει (τι άλλο;) guest relations (ή relationships, ούτε ξέρω πώς το λένε), αλλά είναι χωρίς γυναίκα και αυτοκίνητο, a.k.a. μπάκουρος και με δελτίο ΟΑΕΔ κατά τους χειμερινούς μήνες.
 
Η σύζυγος του νερντο-Μανώλη βρίσκει τον Φάνη σκέτη απόλαυση και συζητάει μαζί του για ποίηση του Μεσοπολέμου και ήθη-έθιμα των λαών της Βαλτικής. Τα παιδιά του Μανώλη λατρεύουν επίσης τον Φάνη και του χαρίζουν κοχύλια και βότσαλα βαμμένα πασχαλίτσες. Ο Μανώλης βέβαια θεωρεί πως παραγγέλνοντας πρωινό που πιάνει σαράντα τετραγωνικά τραπέζι στη βεράντα έχει εκπληρώσει το συζυγικό και γονεϊκό του καθήκον με το παραπάνω.
 
Στο διά ταύτα
.
Πρώτη προκείμενη:
Μπορείς να τρως μαζεμένα για σαράντα μέρες και μετά να μένεις με άδειο στομάχι για άλλες σαράντα;
Όχι.
Ένας οργανισμός δεν έχει μόνο συγκεκριμένες ανάγκες, αλλά και συγκεκριμένους ρυθμούς κάλυψης αυτών. Αλλιώς οι πολιορκίες δεν θα είχαν νόημα, η έρημος δεν θα ήταν πρόβλημα, τα αγωνιστικά αυτοκίνητα δεν θα έμπαιναν ποτέ στα pit, και η λέξη “ανεφοδιασμός” θα σήμαινε ό,τι και η λέξη “μινώταυρος” ή “μονόκερως”.
Δεύτερη προκείμενη:
Λίγο πολύ όλοι θέλουμε αναγνώριση, σωστά;
Με το πέρασμα των αιώνων ψήλωσαν οι γίγαντες, στους ώμους των οποίων στεκόμαστε. Το χρονικό διάστημα που πρέπει να επενδυθεί στις θετικές και τεχνολογικές επιστήμες για να φας από την κατσαρόλα της αναγνώρισης μεγάλωσε πάρα πολύ. Όσοι αντέχουν χωρίς “φαγητό” για δεκαπέντε χρόνια, βασιλεύουν. Οι υπόλοιποι παίρνουν ό,τι αναλογεί στον χρόνο αντοχής τους.
Στον πάτο της πυραμίδας της αντοχής βρίσκονται οι ορκισμένοι εκπαιδευτικοί.
Γι’ αυτό “πεινάμε”. Εντός και εκτός εισαγωγικών.
Απλή εβολούσιον


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιάννης Φασούλας
Γιάννης Φασούλας
Εντεχνόπληκτος και σχολειόπληκτος εκπαιδευτικός ετών 33. Όταν δεν καλύπτει την εντεχνοεπικαιρότητα της πόλης υπό μορφή ιστοριών νυχτερινής μουσικής "περιπέτειας", θα μοιράζεται "διδακτικές" ιστορίες από τη σχολική ζωή και τη μέση εκπαίδευση για τη στήλη "So you think you can teach". Κάθε Τετάρτη.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

2 Comments

  1. <strong>Μανώλης</strong>
    Μανώλης
    Όλη η στήλη σου είναι ένα χαοτικό και αρρωστημένο παραλήρημα, ένα συνοθύλλευμα σκόρπιων καφκικών και μεφιστοφελικών σκέψεων, με κοινά χαρακτηριστικά τη χαιρεκακία, την αυτοαναίρεση, το μισογυνισμό, τα τσουρέκια Τερκενλή και τo creep factor που χτυπάει κόκκινο.
    Δε ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω, δε ξέρω πως σε αφήνει η Κουλτουρόσουπα να γράφεις για τις προσωπικές σου φαντασιώσεις με εντεκάχρονα που σε χτυπάνε τον πισινό (βλ. το προηγούμενό σου κείμενο), δε ξέρω τι σκέφτονται αυτοί που σε διαβάζουν και τους προσβάλλεις με κάθε σου διατυπωμένη σκέψη. Αν δεν είσαι ένα (κακό) Τρολλ τότε μιλάμε για περιπτωσάρα από λίγες. Προβάλλεις τις δικές σου διεστραμμένες εικόνες που έχεις για τους εκπαιδευτικούς, τον ΝταΒίντσι, τους ακαδημαϊκούς, τους καλλιτέχνες, ακόμη και για αυτούς που απλώς μπαίνουν στο ίδιο λεωφορίο με σένα κρατώντας ένα βιβλίο αρχαίας γραμματικής. Απορώ πραγματικά πως σε αυτό το λιβελοειδές χαρτογράφημα της α-νοησίας δεν σχολιάζουν αρνητικά και άλλοι. Απορώ από που έρχεσαι, τι είσαι, πως επιβιώνεις και γενικά πως την παλεύεις με τόση εχθρικότητα μέσα σου για αυτό που είναι οι άλλοι και για αυτό που είσαι εσύ.
    Εγώ σου γράφω ως ένας Μανώλης με χαρτιά και περγαμηνές και γκρίζους κροτάφους και χοντρή κοιλιά. Άμα λάχει βγαίνω στο μπαλκόνι και τη χτυπάω δυνατά για να με καμαρώνει ο κόσμος. Τη δουλειά μου όμως δεν την κάνω για να πάρω like, αλλά για την πάρτη μου. ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ; Ας κάτσει ο τζάμπαμάγκας «Φάνης» με το δελτίο ΟΑΕΔ να παίζει τους Ισπανούς Age of Empires. Και όχι, οι εκπαιδευτικοί δεν είναι ο πάτος του evolution. Τον πάτο θα πρέπει να το ψάξεις αλλού. Λίγο γνώθι σ'εαυτόν...
  2. <strong>Εξ Ιδίων</strong>
    Εξ Ιδίων
    Ο κλασικός εξυπνάκιας: Γρα΄φεις ακαταλαβίστικα, ασυνάρτητα, άπροσάρμοστα και κυρίως με το σύμπλεγμα ενός ανθρώπου που έχει σοβαρά απωθημένα. Νομίζεις ότι είσαι πιο έξυπνος από τους άλλους και δημιουργείς στερεότυπα και καταστάσεις που βγάζουν μία αρρώστεια γενικότερη.
    Είσαι ξεκάθαρα καβαλημένο καλάμι με τάσεις μεγαλείου και νομίζεις ότι κράζοντας θα γίνεις και συ κάποιος.

    Σε λυπάμαι πραγματικα...
τελευταιες αναρτησεις
«Όταν η Κάλλας συνάντησε την Μονρόε» των Δ. Σταματοπούλου, Α. Τζελέπη στο θέατρο Αυλαία.
«Όταν η Κάλλας συνάντησε την Μονρόε» των Δ. Σταματοπούλου, Α. Τζελέπη στο θέατρο Αυλαία.
με 0 Σχόλια 625 Views

 Δυο γυναίκες που δεν συναντήθηκαν ποτέ ουσιαστικά, πραγματοποιούν την συνάντηση που «όφειλε» η μία στην άλλη. Μια συνάντηση που «όφειλαν» στις ιστορίες τους. Μια συνάντηση που «όφειλαν» σε όλους και όλες εμάς. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή