Τι έμαθα σε 32 χρόνια ζωής! Από τη στήλη «Φτου Ξελευθερία» του Μάκη Σενή.

3369 Views
Τι έμαθα σε 32 χρόνια ζωής! Από τη στήλη «Φτου Ξελευθερία» του Μάκη Σενή. Τι έμαθα σε 32 χρόνια ζωής! Από τη στήλη «Φτου Ξελευθερία» του Μάκη Σενή.

Από τη στήλη «Φτου Ξελευθερία» του Μάκη Σενή.

 
Στα 32 το αρχικό άγχος των 30 έχει περάσει,έχεις καταλάβει ότι είσαι πια μεγάλος για να είσαι μικρός αλλά ταυτόχρονα πολύ μικρός για να είσαι  μεγάλος.Σε αυτά τα γενέθλια άλλοι κάνουν απολογισμό επιτυχιών και αποτυχιών, άλλοι εκτίμηση της κατάστασης ευτυχίας ή δυστυχίας τους, άλλοι κάνουν οικονομικούς υπολογισμούς.Εγώ για λόγους που δεν είχα διάθεση να αποσαφηνίσω έκανα απολογισμό συμπερασμάτων και αξιών και σας παρουσιάζω κάποιες από τις φτωχές σκέψεις μου.
 
Η ζωή δεν είναι άσπρο – μαύρο. Η ζωή σαν χαμαιλέοντας μπορεί να χρωματιστεί κατά καιρούς με τα πιο φωτεινά χρώματα, με χαρές απρογραμμάτιστες, με επιτυχίες ανέλπιστες, με συναισθήματα που σε απογειώνουν, με εμπειρίες πρωτόγνωρα διασκεδαστικές. Μπορεί άλλες φορές να χρωματιστεί με το πιο βαθύ μπλε, σαν κι αυτό που παίρνει η άβυσσος στα ακαθόριστα σύνορα της, να γίνει μοβ, να γίνει γκρίζα. Ποτέ όμως δεν είναι κατάλευκη, ποτέ δεν είναι εντελώς μαύρη. Η ζωή είναι χρώματα και τα χρώματα της δεν είσαι εσύ. Εσύ κι εγώ είμαστε ένα κομμάτι θάλασσα που καθρεφτίζουμε τον ουρανό που περνάει από πάνω μας καθώς περιστρεφόμαστε αδιάκοπα. Αδέρφια και φίλοι μας είναι αυτοί που σκεπάζονται από τα ίδια χρώματα της ζωής και ας είναι μίλια μακρυά μας, και ας μας είναι παντελώς άγνωστοι. Με αυτούς συγγενεύουμε, με αυτούς γειτονεύουμε στο πέλαγος και όχι με αυτούς που τυχαίνει να ξοδεύουμε τις στιγμές μας.. Άλλοτε ξάστερος, άλλοτε συννεφιασμένος, περνάει ο καιρός πάνω από τα κορμιά μας κι εμείς χορεύουμε στον ρυθμό του. Μην κάνεις το λάθος να πιστέψεις πως εσύ είσαι ένα από τα χρώματα του, γιατί όταν χαθεί θα χάσεις τον εαυτό σου. Μην ταυτίζεσαι με την χαρά ή με την λύπη γιατί τίποτα δεν κρατάει για πάντα, τίποτα από αυτά δεν είσαι εσύ.
 
 Η ζωή δεν είναι ταξίδι όπως λένε, που από κάπου έρχεσαι και κάπου πας. Το ταξίδι καθορίζεται από τον προορισμό του κι εμείς δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για αυτόν. Η ζωή είναι παιχνίδι. Αρχίζει χωρίς πολύ σκέψη, χωρίς καμία σοβαρότητα, επειδή δυο άνθρωποι αφελώς και παιδιάστικα θέλησαν να κάνουν ένα παιδί, τον κάθε άνθρωπο από εμάς. Η ζωή δεν είναι σοβαρό κονσέρτο σε μια καθώς πρέπει παράσταση, είναι πανηγύρι. Τελειώνει χωρίς να ξέρουμε αν υπήρξαν νικητές και χαμένοι, οι ίδιοι οι παίχτες διαλέγουν αν το θελήσουν έναν από αυτούς τους δύο ρόλους λίγο πριν η βασίλισσα και τα πιόνια μπουν στο ίδιο υγρό κουτί ένα μέτρο κάτω από το χώμα. Σαν παιχνίδι, η ζωή δεν έχει κανένα νόημα παρά μόνο το ίδιο το παιχνίδι. Το παιδί παίζει για να παίξει, δεν αποσκοπεί ούτε στη νίκη, ούτε στην γνώση, ούτε καν στην διασκέδαση. Ακολουθεί απερίσκεπτα την φύση του και όλα τα υπόλοιπα συμβαίνουν σαν φυσικά επακόλουθα.
 
Κανείς δε γουστάρει τους αδύναμους και τους λυπημένους. Όσο ενδιαφέρον και να δείξει κάποιος στο πρόβλημα σου, θα προτιμούσε να μην ήξερε τίποτα για αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα καθεαυτό, ο τρόπος που το αντιμετωπίζεις συνιστά το ίδιο το πρόβλημα ή την λύση του. Όλοι θαυμάζουμε και λαχταράμε να έχουμε ανθρώπους δίπλα μας δυνατούς σαν βράχους, να μπορούμε να στηριχτούμε σε αυτούς. Όλοι αγαπάμε εκείνους τους έξω καρδιά τύπους που μας κάνουν να γελάμε και σαν τα όρνια πέφτουμε δίπλα τους να αντλήσουμε λίγο από την ενέργεια τους. Κανείς δεν γουστάρει τους  λυπημένους,τους σκεπτικούς και τους αλλοπαρμένους. Αν είναι δυνατοί ίσως να τους αφήσουμε να παλέψουν για χάρη μας με τα θηρία που θέλουν να κατατρώνε την ανθρώπινη ύπαρξη, τους λέμε ποιητές, καλλιτέχνες και μετά θάνατο τους δοξολογούμε. Εν ζωή όμως ποιος τολμά να σηκώσει μαζί τους το φορτίο;  Αν είναι αδύναμοι είναι στην ζωώδη φύση του ανθρώπου να θέλει να τους εξαφανίσει, έστω και μπροστά από τα μάτια του.
 
Το παρελθόν δεν σβήνει και το παρόν καθορίζεται από τις συνήθειες σου, ακόμα και τις πιο ασήμαντες από αυτές. Πίνεις, καπνίζεις, ξενυχτάς, τίποτα δεν είναι δωρεάν. Ξυπνάς νωρίς,γυμνάζεσαι, τρως υγιεινά, όλα αυτά είσαι εσύ. Τα συναισθήματα σου εξαρτώνται από τις καημερινες συνήθειες σου. Το παραμικρό επίτευγμα σου εξαρτάται από την καθημερινή σου εξάσκηση. Ένα σπίτι  αντέχει στην πανίσχυρη δύναμη του σεισμού αλλά είναι αδύναμο να αντισταθεί στην συνεχή πίεση των ριζών εός δέντρου που αναπτύσεται.
 
 Μοίρα μας είναι ο χαρακτήρας μας. Πριν καλά καλά συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε έχουμε αποκτήσει ένα χαρακτήρα που τον κουβαλάμε σε όλη μας την ζωή και ανάλογα πορευόμαστε. Από  τον τρόπο που μας φέρθηκε η οικογένεια μας αρχικά, δάσκαλοι και φίλοι στην συνέχεια, από αυτά που πάθαμε μικροί και από αυτά που μάθαμε, είμαστε αυτό που είμαστε σήμερα. Μέχρι ένα σημείο πιστεύω πως γεννιόμαστε με έναν γενικό τύπο χαρακτήρα που έτυχε να κληρονομήσουμε από κάποια άτακτα γονίδια. Ακόμα και η συμπεριφορά των γονιών μας προέκυψε από συμπεριφορές των δικών τους γονιών και το κουβάρι είναι πολύ μακρύ για να ξετυλιχθεί. Αν αφεθούμε σαν φύλλο στον άνεμο τότε η μοίρα μας θα μας οδηγήσει  όπου αυτή θέλει, αν αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας, τότε μπορούμε συνειδητα να επαναπρογραμμματιστούμε, να αλλάξουμε τον χαρακτήρα μας άρα και την μοίρα μας κατ επέκταση.
 
 Η ζωή απαιτεί να της δείξεις ειλικρίνια και σεβασμό. Δεν δέχεται να το παίζεις θύμα και να κλαις με το παραμικρό γιατί τότε δεν θα διστάσει να σου δώσει έναν πιο σοβαρό λόγο για να κλαις. Η ζωή δεν θέλει να γελάς συνέχεια, ακόμαι και όταν δεν είσαι καλά, προσποιούμενος κάτι που δεν είσαι. Η ειρωνία και η έπαρση την καλούν να αποδώσει δικαιοσύνη στους υπερόπτες, και πάντα το κάνει.
 
 Περισσότερο από όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει,περισσότερο από όλες τις σοφές ρήσεις των πιο σοφών των αιώνων, για να κλείσω αυτή την σειρά σκέψεων κράτησα έναν απλό στίχο από τις Τρύπες, δεν ξέρω αν τον έγραψαν οι ίδιοι ή είναι δανεικός από κάπου αλλού:

Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή μωρό μου...

Η ζωή είναι μεγάλη μη την κάνεις καρναβάλι.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Οι μάρτυρες των Αθηνών» στο Θέατρο Σταθμός
«Οι μάρτυρες των Αθηνών» στο Θέατρο Σταθμός
344 Views

 Με κύριους άξονες την ατομικότητα και την ενσυναίσθηση οι «Μάρτυρες των Αθηνών» αφηγούνται την προσωπική και τη συλλογική ιστορία ενός ολόκληρου λαού, εβδομηνταπέντε χρόνια μετά την Απελευθέρωση της Αθήνας.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή