Το τσίρκο της ελληνικής πολιτικής (ο πιο κοντός γίγαντας και ο πιο ψηλός νάνος). Από τον Μάκη Σενή.

549 Views
 Το τσίρκο της ελληνικής πολιτικής (ο πιο κοντός γίγαντας και ο πιο ψηλός νάνος). Από τον Μάκη Σενή. Το τσίρκο της ελληνικής πολιτικής (ο πιο κοντός γίγαντας και ο πιο ψηλός νάνος). Από τον Μάκη Σενή.

 Το τσίρκο της ελληνικής πολιτικής (ο πιο κοντός γίγαντας και ο πιο ψηλός νάνος). Από τον Μάκη Σενή.

  Δυσκολεύουνε τα πράγματα λένε για τον Αλέξη και την κυβέρνηση τώρα που έρχεται το ασφαλιστικό. Αν δεν τα καταφέρει θα πάμε πάλι σε εκλογές. Όπως το πάμε πιο συχνά θα αλλάζουμε πρωθυπουργό, παρά προπονητή ο Ολυμπιακός. Σε κάθε προεκλογική περίοδο οι δημοσιογράφοι, μου θυμίζουν κάτι σκουρόχρωμους κακοντυμένους κράχτες που έχουν τα τσίρκα για να προσελκύουν τον κόσμο να μπει μέσα. «Για περάστε, για περάστε! Ελάτε να θαυμάσατε, το μοναδικό μας υπερθέαμα! Ελάτε κυρίες μου και κύριοι να δείτε από κοντά και μόνο στο τσίρκο μας, τον πιο κοντό γίγαντα στον κόσμο! Τον γίγαντα που παίζει τον ζουρνά και χορεύουνε οι άλλοι»! Τι να κάνεις κι εσύ; Έχεις περιέργεια. Κόβεις εισιτήριο, μπαίνεις και ελπίζεις να δεις κάτι που δεν είχες δει ποτέ. Αυτή δεν ήταν η υπόσχεση; Κάπως έτσι ψήφισα Τσίπρα (την πρώτη φορά, την δεύτερη είπα να το ρίξω στο πηγάδι καλύτερα). Γίγαντας άκουσα, μοναδικός άκουσα, υπερθέαμα μου είπανε, μέσα κι εγώ λοιπόν! Βγαίνει λοιπόν ο Αλέξης στην κυβέρνηση και τι να δω; Ένας πολιτικός όπως όλοι οι άλλοι! Που είναι ρε παιδιά ο γίγαντας; Που είναι ο ζουρνάς; «Σκάσε και χόρευε ρε μαλάκα»! «Πάλι εγώ»; Τι ρωτάω; Πάλι εγώ... Και το κακό είναι ότι πρώτη φορά αισθάνομαι κι εγώ τόσο μαλάκας, γιατί ή αλήθεια είναι πως ποτέ μου δεν έχω δει πιο κοντό γίγαντα από τον Αλέξη. Αυτομάτως η επόμενη σκέψη που έρχεται στο νου μου είναι πως το εισιτήριο στο τσίρκο πρώτα το πληρώνεις και μετά μπαίνεις. Στην δημοκρατία που έχουμε, η ψήφος είναι δωρεάν αλλά την πληρώνεις μέχρι να σβήσουν τα φώτα.
 
 Έγιναν ξανά λοιπόν οι εκλογές, με πεσμένες μάσκες αυτή τη φορά. Όσο δηλαδή μπορείς να το πεις και να το πιστέψεις αυτό. Πάλι έξω από το τσίρκο ο Έλληνας, πάλι ο κράχτης να φωνάζει: «Για περάστε, για περάστε! Ελάτε να θαυμάσατε, το μοναδικό μας υπερθέαμα! Ελάτε κυρίες μου και κύριοι να δείτε από κοντά και μόνο στο τσίρκο μας, τον πιο ψηλό νάνο»! Δε μασάω αυτή τη φορά, λέω δε θα ψηφίσω. Με βουτάνε δυο μαντράχαλοι και με χώνουν στην παράσταση. «Μα ρε παιδιά, δε ψήφισα νάνο εγώ»! «Και τι έγινε; Δημοκρατία έχουμε, ψήφισαν οι άλλοι»! «Και θα πληρώσω κι εγώ»; Ρητορική ερώτηση, τα υπόλοιπα γνωστά. Βγήκε πάλι ο Αλέξης, άλλος ένας πολιτικός νάνος και κάποιοι χειροκρότησαν γιατί τον μέτρησαν και βγήκε λέει ένα πόντο ψηλότερος από τους προηγούμενους. Μετά την πρώτη κρυάδα τον συνηθίσαμε και αυτόν, δεν άλλαξε και τίποτα ουσιαστικό εδώ που τα λέμε, τουλάχιστον όχι στις ζωές των περισσότερων. Τώρα με το ασφαλιστικό ζορίζουν πάλι τα πράγματα και όλοι σκέφτονται πως πλησιάζουν πάλι εκλογές. Κουράζομαι μόνο να τους ακούω, όχι να τους πιστέψω κιόλας. Κι όμως ελπίζω, είμαι σίγουρος, υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι άξιοι, μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Που είναι; Ποιοι είναι; Γιατί δε βγαίνουν μπροστά;
 
Αισθάνομαι πως υπάρχει μια μερίδα πολιτών σε αυτό τον τόπο που είναι αληθινά προοδευτικοί. Κατανοούν ότι δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους λαούς και τις φυλές που να αναδεικνύουν κάποιους ανώτερους και κάποιους κατώτερους από τους άλλους. Είναι ξεκάθαρο για αυτούς ότι η Γη είναι το κοινό σπίτι όλων των μορφών ζωής που κατοικούν σε αυτήν και πρέπει να τη σεβόμαστε. Να φροντίζουμε να μη την μολύνουμε, να την καθαρίζουμε όπως το σπίτι μας και να την φροντίζουμε για να μας φροντίσει και αυτή. Και όμως υπάρχουν άνθρωποι σε αυτή την χώρα που κατάφεραν να βρουν τη δύναμη να αλλάξουν τον εαυτό τους και τώρα αναζητούν την αλλαγή του κόσμου. Είναι αυτοί που κατάλαβαν πως για να είναι κάποιος ευτυχισμένος χρειάζεται λίγα. Δυστυχώς σήμερα η πολιτική προκαλεί αηδία και πολλοί ικανοί άνθρωποι αποφεύγουν να ασχοληθούν με τα κοινά. Η αποχή (όχι μόνο από το εκλογικό δικαίωμα αλλά και από οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινά) έγινε μόδα, καθόλου τυχαία βεβαίως. Κάποιους βολεύει. Όπως είχε πει όμως ο Μπρεχτ «αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται». Ένα άλλο ρητό που λέγεται από την αρχαιότητα αναφέρει πως το συμφέρον του ενός είναι το συμφέρον των πολλών και το συμφέρον των πολλών είναι το συμφέρον του ενός. Λίγοι το καταλάβαιναν τότε και έμειναν στην ιστορία, λίγοι το καταλαβαίνουν και σήμερα.  Αυτοί που το συνειδητοποιούν αποτίνασσουν από πάνω τους τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και είναι πρόθυμοι να αφιερώσουν τη ζωή τους στο κοινό καλό.  Αυτοί θα μείνουν στην ιστορία βάζοντας θετικό πρόσημο μπροστά από το όνομα τους.
 
  Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζεται να αναδειχθούν, οι πραγματικοί γίγαντες. Τελειώσαμε με τους νάνους και τους ψεύτικους γίγαντες. Πως να πεις όμως στον κόσμο πως όλοι είμαστε ίσοι; Πως να τους πεις πως οι θρησκείες για να διατηρήσουν το νόημα τους πρέπει να ενώνουν και όχι να διαχωρίζουν; Πως δεν θα έπρεπε να υπάρχουν σύνορα και πως είμαστε όλοι ένα; Πως να τους τα πεις όλα αυτά και να τα καταλάβουν; Πως να τους τα πεις όλα αυτά και να σε ψηφίσουν όταν το μόνο που τους νοιάζει είναι η τσέπη τους; Γι αυτό η ανθρωπότητα χρειάζεται ηγέτες που θα την πάνε μπροστά. Ανθρώπους ήρωες, ικανούς να σηκώσουν στην αρχή το βάρος της αλλαγής. Τόσα χρόνια οι ψηφοφόροι ταΐζονταν κουτόχορτο, είναι λογικό να τους κακοφανεί όταν θα τους δώσεις οτιδήποτε διαφορετικό ακόμα και αν αυτό θα είναι μέλι. Ηγέτης όμως σημαίνει, εγώ ξέρω τι είναι καλό και μάχομαι να το έχει ο λαός ακόμα και όταν αυτός δεν το αναγνωρίζει. Ηγέτης θα πει σε παίρνω από το χέρι και σε πάω μπροστά. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει θυσία του Εγώ, την δυσκολότερη θυσία από όλες. Εξάλλου προσπαθώντας να θυμηθώ ηγέτες (όχι μόνο στον πολιτικό τομέα αλλά και στον επιστημονικό και τον καλλιτεχνικό) που πήγαν ένα βήμα μπροστά την ανθρωπότητα, στην εποχή τους οι περισσότεροι όχι μόνο δεν αναγνωρίστηκαν, αλλά πολλοί εξευτελίστηκαν, απομονώθηκαν και κάποιοι από αυτούς δολοφονήθηκαν. Ποτέ όμως δεν σταμάτησαν και ποτέ δεν αμφέβαλλαν για τον σκοπό τους. Ήξεραν ότι για αυτό το σκοπό γεννήθηκαν. Αν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι, τώρα, στους δύσκολους καιρούς πρέπει να εμφανιστούν. Και είμαι σίγουρος, όπως γινόταν πάντα έτσι θα γίνει και τώρα, θα εμφανιστούν.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε - Το παιχνίδι της on/off σχέσης». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Ν. Βυζαντιάδου.
«Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε - Το παιχνίδι της on/off σχέσης». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Ν. Βυζαντιάδου.
με 0 Σχόλια 2323 Views

  Ο Μανώλης κοντεύει να χάσει το λογαριασμό από τις φορές που χωρίζει και επανασυνδέεται με την αγαπημένη του. Αλήθεια τι γίνεται με τις on/off σχέσεις;  Γράφει η Νέλη Βυζαντιάδου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή