Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Από τον Μάκη Σενή.

341 Views
Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.  Από τον Μάκη Σενή. Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Από τον Μάκη Σενή.

Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.  Από τον Μάκη Σενή.

Όπως το παραμύθι του τζίτζικα και του μέρμηγκα, έτσι ξημέρωσε και στον πλανήτη μας μια μέρα ο οικονομικός χειμώνας. Έχοντας γίνει η πλειοψηφία του ανεπτυγμένου κόσμου υπερκαταναλωτικοί, μάλλον έχουμε ταυτιστεί με το αξιαγάπητο ζωάκι που δε σταματάει να τραγουδάει τους καλοκαιρινούς μήνες. Θα μπορούσαμε να πούμε πως το τζιτζίκι σε αντίθεση με τον μέρμηγκα δεν αντλεί αυτή τη ζωντάνια από την εργασία του αλλά μοιάζει να παίρνει κάθε καλοκαίρι διακοποδάνειο και να τη βγάζει ζάχαρη! Την τελευταία δεκαετιά όμως ήρθε ο λογαριασμός για να πληρώσουμε συνολικά για ότι δεν κάναμε καλά εδώ και μισό αιώνα. Μόλυνση του περιβάλλοντος, ακραία φτώχεια, κοινωνικές εξεγέρσεις είναι κάποια από τα αποτελέσματα του μέχρι τώρα τρόπου ζωή μας. Ποιος όμως πληρώνει το λογαριασμο; Σύμφωνα με την έκθεση της Oxfam οι 62 πιο πλούσιοι άνθρωποι κατέχουν όσο πλούτο έχουν τα φτωχότερα 3,5 δισεκατομμύρια του πληθυσμού της Γης! Ακόμα χειρότερα, αυτοί οι 62 την τελευταία πενταετία αύξησαν την περιουσία τους κατά 43% ενώ οι φτωχότεροι των φτωχών έγιναν ακόμα φτωχότεροι κατά 41%. Κάτι που με κάνει να αναρωτιέμαι: Μήπως τελικά κάποιοι απολαμβάνουν την υπερλούξ ζωή τους σε βάρος κάποιων άλλων;

Ωραία λοιπόν, οι πλούσιοι γίνονται πιο πλούσιοι. Με μια πρώτη σκέψη θα πει κανείς πως αυτοί είναι οι κερδισμένοι της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Πραγματικά όμως τι κέρδισαν; Τι κερδίζει κάποιος που προσθέτει σε μια περιουσία ενός δισεκατομμυρίου επιπλέον 400 εκατομμύρια; Φαντάζομαι όχι και πολλά. Τι να έχεις 60 καράβια και 3 νησιά και τι να πάρεις ακόμα είκοσι καράβια και ένα νησί! Έχοντας φτάσει σε τέτοια νούμερα που προσωπικά δυσκολεύομαι και να τα προφέρω, αν είσαι ευτυχισμένος δεν θα γίνεις πιο ευτυχισμένος και αν νιώθεις δυστυχία έχοντας στην κατοχή σου όλα αυτά θα νιώθεις δυστυχισμένος όσα μηδενικά και αν προσθέσεις στον τραπεζικό λογαριασμό σου. Μη ξεχνάμε ότι η λέξη πλούσιος σημαίνει αυτός που είναι πλήρης ουσίας. Αν θεωρείτε ουσιαστικό το να έχετε χρήματα και αυτός είναι ο σκοπός της ζωής σας, τότε θεωρείστε αυτούς τους 62 πλούσιους, θεωρείστε ότι έγιναν ακόμα πιο πλούσιοι. Αν έχετε ανακαλύψει πως το νόημα της ζωής κρύβεται σε άλλα πράγματα, τότε σκεφτείτε πως ανάμεσα σε αυτούς τους 62 υπάρχουν κάποιοι από τους ουσιαστικά φτωχότερους ανθρώπους του πλανήτη. Και ακόμα χειρότερα για αυτούς, έγιναν ακόμα πιο φτωχοί την τελευταία πενταετία.

 Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που ουσιαστικά βγαίνουν κερδισμένοι από την παγκόσμια οικονομική κρίση; Ποιοι αύξησαν την ουσία της ζωής τους; Είναι αυτοί που δεν βλέπουν τις οικονομικές αντιξοότητες σαν πρόβλημα, αντίθετα τις αντιμετωπίζουν σαν ευκαιρίες για να ζήσουν μια πιο ουσιαστική ζωή. Γνωρίζω ανθρώπους που προσπαθώντας είτε να αυξήσουν το εισόδημα τους, είτε για να γεμίσουν το χρόνο τους, αφιέρωσαν περισσότερες ώρες στο χόμπι τους. Κάποιος που έφτιαχνε κεριά για το σπίτι τους και για τους φίλους του, τώρα ασχολείται επαγγελματικά και αναλαμβάνει την τοποθέτηση και διακόσμηση με κεριά σε επαγγελματικούς χώρους αλλά και σπίτια. Κάνει επιτέλους αυτό που του άρεσε πάντα, αυτό που είχε φανταστεί για τον εαυτό του! Ερασιτέχνες φωτογράφοι που ψάχνοντας από κάπου να πιαστούν , πιάστηκαν από το ταλέντο τους και διαπρέπουν με το έργο τους. Ηθοποιοί, συγγραφείς, ζωγράφοι, ειδικά τα άτομα με καλλιτεχνική φύση που είχαν ανάγκη να εκφραστούν μέσα από κάποια τέχνη, επιτέλους δίνουν την ευκαιρία στον εαυτό τους να το κάνει. Σε έναν κόσμο με καλύτερη οικονομική πορεία όπως στη δεκαετία του 80 οι ίδιοι άνθρωποι πολύ πιθανό να δούλευαν σε μια δουλειά που θα τους έτρωγε την ψυχή και τα βράδια να έπνιγαν τη δημιουργικότητα τους στα μπουζούκια.

Κερδισμένος από την οικονομική κρίση είναι για παράδειγμα ο άνθρωπος που έμεινε άνεργος και συνειδητοποίησε πως για όσο καιρό παραμείνει χωρίς εργασία πρέπει να εκμεταλλευτεί τον ελεύθερο χρόνο του κάνοντας αυτά που πάντα ήθελε και δεν προλάβαινε. Γνωρίζω τέτοιους ανθρώπους που μετά από ένα λογικό αρχικό σοκ μετά από κάποια απόλυση, διάβασαν βιβλία που πάντα ήθελαν και ανακάλυψαν έναν ολόκληρο νέο κόσμο ανάμεσα σε αυτές τις σελίδες. Αν δεν απολύονταν ίσως ζούσαν μια μονότονη ζωή και ίσως πέθαιναν χωρίς να καταλάβουν καλά καλά τι έζησαν. Ίσως να ζούσαν όπως δισεκατομμύρια άλλοι μια ζωή που κάποιοι άλλοι θέλησαν για αυτούς. Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθώντας να αισθανθούν καλά και να ξεπεράσουν την κατάθλιψη άρχισαν για πρώτη φορά να προσέχουν τον εαυτό τους. Άρχισαν να γυμνάζονται, να πηγαίνουν περιπάτους στη φύση, έκοψαν το κάπνισμα και τελικά απέκτησαν ένα πιο υγιές σώμα, μια πιο υγιεινή ζωή. Κέρδισαν κάποια επιπλέον χρόνια όμορφης ζωής! Αν δεν είναι αυτό κέρδος, τότε τι είναι;

Κάποιοι στερήθηκαν ακόμα και το φαγητό τα τελευταία χρόνια. Δεν το έβαλαν κάτω όμως. Ειδικότερα στην επαρχία που η επαφή με τη μάνα γη είναι πιο εύκολη, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αποφάσισαν να φυτέψουν λαχανόκηπους και οπωρώνες. Θα θυμάστε την περίοδο μετά το δημοψήφισμα και τα κάπιταλ κοντρόλς που κυκλοφορούσε ένας διάχυτος φόβος ότι θα ξεμείνουμε από τρόφιμα, φάρμακα ή χαρτί τουαλέτας! Αυτό ήταν το έναυσμα για πολλούς πολίτες να ασχοληθούν με την αυτάρκεια και να μην βρεθούν ποτέ πάλι σε εκείνη την κατάσταση πανικού, ανεξάρτητα από ποιος θα τυχαίνει να κυβερνάει αυτό τον τόπο κάθε φορά. Σε μικρά κτήματα, σε αυλές, ακόμα και σε ταράτσες πολλές οικογένειες απέκτησαν τα δικά τους μαρούλια, τις δικές τους ντομάτες, ακόμα και τα δικά τους αυγά. Μπορεί το κίνητρο να ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις οικονομικό αλλά τα οφέλη από τέτοιες πρωτοβουλίες είναι πολύ περισσότερα. Αρχικά η επαφή με τη φύση, από μόνη της είναι το καλύτερο αγχολυτικό, πολύ καλύτερο από τα αντίστοιχα των φαρμακοβιομηχανιών και με μόνη παρενέργεια λίγο φυσικό μαύρισμα από τον ήλιο. Παράγοντας μόνος σου την τροφή σου, χωρίς φυτοφάρμακα, δηλητήρια, χημικά λιπάσματα, έχεις μια υγιεινή διατροφή και κατ΄επέκταση μια καλύτερη ζωή. Για να χρησιμοποιήσω τη γνωστή φράση, είμαστε ότι τρώμε. Άλλοι «πλούτισαν» μέσα στην οικονομική κρίση και συνέχισαν να τρώνε μοσχαρίσιο κρέας γεμάτο τοξίνες, καρκίνο και σκοτάδι και άλλοι «φτώχυναν» και αποτοξινώθηκαν τρώγοντας αγνά λαχανικά και φρούτα, νερό και φως δηλαδή.

Αυτοί που βγήκαν όμως περισσότεροι κερδισμένοι από όλους είναι αυτοί που έδωσαν το λίγο που τους περίσεψε. Αυτοί που άφησαν τον καναπέ και άνοιξαν όχι μόνο το πορτοφόλι τους αλλά και την καρδιά τους. Το παράδειγμα ενός ανθρώπου που έχασε τη δουλειά του και άρχισε με μια κατσαρόλα να μαγειρεύει στους δρόμους της Αθήνας για τους συνανθρώπους του θα πρέπει να μας διδάξει πολλά. Αυτός που δίνει, είναι αυτός που παίρνει τελικά περισσότερα. Όταν φας μια καραμέλα είναι γλυκιά αλλά αν τη χαρίσεις σε ένα παιδί και τη φάει αυτό στη θέση σου, θα γλυκαθείς περισσότερο. Οι άνθρωποι που βιώνουν  τι σημαίνει αλληλεγγύη, είναι αυτοί που γιατρεύουν την ψυχή τους και έρχονται ένα βήμα πιο κοντά στον Θεό που υπάρχει μέσα τους. Αυτοί μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι όχι μόνο έχουν βγει ουσιαστικά κερδισμένοι από την τρέχουσα οικονομική κατάσταση, αλλά έμαθαν να κερδίζουν στη ζωή ανεξαρτήτως κατάστασης. Είναι αυτοί που έγιναν και πάλι άνθρωποι.

Άραγε εγώ είμαι κερδισμένος ή χαμένος από όλα αυτά; Μην μετράτε τους αριθμούς στην τράπεζα ούτε πόσα χαρτάκια χρωστάτε αριστερά και δεξιά. Μην μετράτε την περιουσία, σας τη μετράνε κάθε μέρα αυτοί που σας τη φορολογούν, αν αλλάξει κάτι προς το καλύτερο θα είναι οι πρώτοι που θα σας ειδοποιήσουν. Ας φύγουμε από το «έχω» και ας πάμε στο «είμαι». Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας: Αν έβγαινε ο Αλέξης και μας έλεγε «Μάγκες εγώ σας τα έλεγα, είμαι και ο πρώτος. Πάρτε όλοι από δυο χιλιάρικα μισθό γιατι η κρίση έλαβε τέλος», τι θα κάναμε; Θα φυτέυαμε κανένα δεντράκι να φάμε κανένα φρούτο, να βοηθήσουμε και το περιβάλλον; Θα μας ενδιέφερε καθόλου να δώσουμε και σε κάποιον που δεν έχει (έστω σε άλλη χώρα αφού εδώ θα είμαστε όλοι άνετοι); Θα ασχολιόμασταν με το χόμπι μας, θα κάναμε αυτό που αγαπάμε; Ή μήπως θα πέφταμε με τα μούτρα στο ποιος θα αποκτήσει καλύτερη θέση στη δουλειά από τον άλλο; Ποιος θα πετάξει πιο πολλά λουλούδια στον Παντελίδη; Ποιος θα πουλήσει περισσότερο μούρη με το τζιπ; Φοβάμαι ότι οι περισσότεροι δεν αλλάξαμε καθόλου. Άλλα έτσι είναι αυτά. Είναι λίγοι οι  άνθρωποι που μπορούν να μάθουν κάτι από όλα αυτά, να κάνουν ουσιαστική αλλαγή στη ζωή τους, να γίνουν πιο ευτυχισμένοι και να ομορφύνουν και τον κόσμο γύρω τους. Είναι τόσο λίγοι, σχεδόν 62 ανάμεσα σε 3,5 δισεκατομμύρια.


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Περιπέτειες σχεδιασμού σε συνθήκες κρίσης», μια διαδικτυακή εκδήλωση του Μουσείου Μπενάκη
«Περιπέτειες σχεδιασμού σε συνθήκες κρίσης», μια διαδικτυακή εκδήλωση του Μουσείου Μπενάκη
με 0 Σχόλια 273 Views

 Με τα μουσεία κλειστά, το Μουσείο Μπενάκη προσαρμόζει τον μουσειολογικό σχεδιασμό του και προτείνει την ομαδική έκθεση 36 καλλιτεχνών με τίτλο «O κύριος Ροβινσώνας Κρούσος έμεινε σπίτι. Περιπέτειες σχεδιασμού σε συνθήκες κρίσης». 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή