Μια τζούρα φεστιβάλ… με τα λόγια του Τσιν

2036 Views
Μια τζούρα φεστιβάλ… με τα λόγια του Τσιν Μια τζούρα φεστιβάλ… με τα λόγια του Τσιν

 

.
 
Είδα μερικές ταινίες από το online Φεστιβαλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και μπορώ να πω ότι πέρασα πολύ ωραία σε αυτή του την νέα έκδοση. Ναι δεν είναι το ίδιο θα μου πείτε και εγώ το ίδιο θα πω αλλά είναι αυτό που ήταν και η δουλειά έγινε, με τον ένα ή άλλο τρόπο.
 
Δεν ήμουν από αυτούς που οργάνωνε μελλοντικές προβολές και έκλεινε ταινίες με αποτέλεσμα να φάω την πόρτα του sold out. Λογικό και αυτό από τη μεριά του φεστιβάλ καθώς οι λόγοι του ήταν κατανοητοί και εκατό τοις εκατό σεβαστοί, αν και μια μέρα το έκανα με το αποτέλεσμα να μην με δικαιώνει τόσο όσο η τυχαία καθημερινή μου διαλογή.
 
 
 
Μια καθημερινή δικαίωση της τελευταίας στιγμής ήταν η ταινία Lapsis (2020) του νεότατου Noah Hutton. Μια φουτουριστική ταινία αφήγησης του εύκολου χρήματος στο βωμό της μετά ίντερνετ περιόδου. Ο Ray ως Lapsis  απλώνει καλώδια για λογαριασμό μιας πολυεθνικής ώσπου ανακαλύπτει ότι κάτι τρέχει με όλο αυτό το νέο μαγνητικό τεχνολογικό μοντέλο. Τελικά καταφέρνει να συνδικαλιστεί και να πατάξει το κακό που τελικά μπορεί να υπάρχει εκεί που δεν το περιμένουμε.
 
 
 
Το Lapsis είναι μια ταινία που δεν περίμενα ούτε να με αγγίξει αλλά ούτε και να μου κρατήσει το ενδιαφέρον για δύο ώρες. Είναι μια από αυτές τις ταινίες που δε σου γεμίζουν το μάτι σεναριακά αλλά η ηθοποιία και το σενάριο το οποίο έχει σασπένς, κορύφωση, υπόσταση και μια μίνι ανατροπή, σε κάνουν στο τέλος να πεις ένα ξεκάθαρο μπράβο. Νομίζω ότι αν ήμουν και στην αίθουσα θα είχα ενθουσιαστεί ακόμη περισσότερο.
 
 
 
 
Το The Comeback (2019) είναι μια κλασική Σκανδιναβικού τύπου σεναρίου ταινία. Μένει πιστή στην ψυχρότητα, στην παλέτα και στο πεζό-ωμό ρόλο μιας κοινωνίας που θέλει να βοηθήσει κοινωνικά απόκληρους με άχαρο τρόπο. Συνοπτικά πρόκειται για μια πρώην πρωταθλήτρια του μπάντμιντον η οποία στον τελευταίο της αγώνα, ενώ έχασε, χτύπησε το διαιτητή. Μετά από σαράντα χρόνια και μην έχοντας ξεπεράσει αυτό το τελευταίο της ματς, οι συγκυρίες έρχονται έτσι ώστε γίνεται η επανάληψή του.
 
Δεν μπορώ να είμαι πολύ αντικειμενικός με ταινίες που προέρχονται από τη βόρεια Ευρώπη καθώς πάντα βρίσκω κάτι να με ελκύει. Αυτή τη φορά (για μια ακόμη φορά) ήταν η φωτογραφία που λειτουργούσε καθοριστικά σε όλο το φιλμ, εξαίσια πλάνα που δηλώνουν περίτρανα την σκανδιναβική προέλευση του ψυχρού κλίματος. Βέβαια εδώ έχουμε να κάνουμε και με εξαιρετικές ηθοποιίες με δημιουργία προφίλ 3-4 χαρακτήρων σε λιγότερο από 20 λεπτά της ώρας. Πρωτεύοντες αλλά και δεύτεροι ρόλοι λειτουργούν αρμονικά χτίζοντας ιδανικά τη ρουτίνα ενός μέτριου σεναρίου ενώ πολύ μου θύμισε την ταινία winwin (2011).
 
 
Αν μπορώ να γράψω για την πιο αδιάφορη ταινία που τουλάχιστον παρακολούθησα είναι το 200 meters η οποία ήταν μέτρια σε όλα της. Οι προσδοκίες και οι πιθανότητες έλεγαν το αντίθετο αλλά να που δεν παίζουν μπάλα οι πιθανότητες και οι προσδοκίες μόνο εντυπώσεις ξέρουν να δημιουργούν, θείο.

  
----
«Τα λόγια του Τσίν»  - Κάθε πρώτη και δεκαπέντε του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr

Από τον Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα. 

----
Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία.
.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας
Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας
Ο Κωνσταντίνος Πρωτοπαππάς διακοσμεί με νότες τον άξονα που συγγενεύει την αλήθεια με το ψέμα. Είπε ότι αναδίδει δυσλεκτικούς τρόπους για να κάνεις Shake Your Μπούτι ενώ αναπνέει στην Αθήνα αποθηκεύοντας εικόνες και λέξεις. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Kάθε 30 του μήνα. Mail για επικοινωνία k.protopappas@hotmail.com Blog, http://noisepoems.blogspot.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή