«Σαν ένα παυσίπονο» | Νέλη Βυζαντιάδου | Τάχα θέλω να σου πω.

7342 Views
«Σαν ένα παυσίπονο» | Νέλη Βυζαντιάδου | Τάχα θέλω να σου πω. «Σαν ένα παυσίπονο» | Νέλη Βυζαντιάδου | Τάχα θέλω να σου πω.

 Κάθε δεύτερη Τρίτη στην Κουλτουρόσουπα

 
Για το Λεωνίδα, όπως και για πολλούς άλλους, η συνεδρία με τον ψυχοθεραπευτή μοιάζει με ένα παυσίπονο, που ανακουφίζει από τον πόνο για κάποιες ώρες ή μέρες στην καλύτερη περίπτωση. Ο πόνος όμως επανέρχεται για να του θυμίσει ότι χρειάζεται ένα επόμενο παυσίπονο. Άραγε πότε τελειώνει αυτός ο κύκλος; 

Τάχα Θέλω Να Σου Πω...

.

Γράφει η Νέλη Βυζαντιάδου για την Κουλτουρόσουπα.
 
-Ενώ ήμουν πολύ καλά τις πρώτες μέρες μετά τη συνεδρία μας, από ένα σημείο και μετά έπεσα πάλι, είπε ο Λεωνίδας χωρίς να εξηγήσει πώς ακριβώς τον επηρέαζε αυτό που είχε συμβεί.
Και πώς σε έκανε να νιώσεις αυτό;, ρώτησα γιατί ήθελα πολύ να μάθω τα συναισθήματα που υπήρχαν πίσω από αυτήν τη διαπίστωση.
Απογοητευμένος. Ένιωσα απογοητευμένος γιατί σκέφτηκα πως θα χρειάζομαι πάντα τις συνεδρίες μας για να νιώθω καλά.
-Φαντάζομαι πως αν σου ζητούσα να περιγράψεις τις συνεδρίες και την επιρροή που ασκούν πάνω σου θα έδινες την εικόνα ενός παυσίπονου που δρα για κάποιες ώρες ανακουφίζοντας σε από τον πόνο αλλά ο πόνος επανέρχεται και χρειάζεσαι επόμενο παυσίπονο.

-Δεν θα μπορούσες να βρεις καλύτερη περιγραφή, συμφώνησε αμέσως μαζί μου.

-Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές μια συνεδρία λειτουργεί ανακουφιστικά αλλά όσο παραμένει ανοιχτό το τραύμα ή το πρόβλημα που πυροδοτεί το σύμπτωμα ο πόνος θα είναι εκεί και θα επανεμφανίζεται.

-Και δεν τελειώνει ποτέ αυτό;

-Ο πόνος;
Ναι.
Όταν θεραπευτεί αυτό που τον προξενεί, τότε κι εκείνος υποχωρεί. Να ξέρεις πάντως πως δεν κινδυνεύεις από τον πόνο. Αντιθέτως του οφείλεις πολλά γιατί σε προειδοποιεί για κάτι που δεν πάει καλά. Σου αποδεικνύει επίσης ότι είσαι ζωντανός.

-Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό. Έτσι όπως σε ακούω να μιλάς για τον πόνο θα νιώσω και ευγνώμων που τον έχω, είπε γελώντας.
-Θα ήταν καλή ιδέα, είπα συμμετέχοντας κι εγώ στην ανάλαφρη στιγμιαία διάθεση και των δυο μας. Ας γυρίσουμε όμως σε αυτό που ένιωσες μετά την προηγούμενη συνεδρία. Τι άλλο ένιωσες πέρα από απογοήτευση;
-Φόβο.
-Ως προς τι;
Φόβο μην εξαρτηθώ από σένα και δεν μπορώ να πάρω ούτε μια απόφαση στη ζωή μου αν δεν συζητήσω πρώτα μαζί σου αυτό που με απασχολεί.

Κι αν συμβεί αυτό που φοβάσαι, να εξαρτηθείς δηλαδή από μένα και τις συνεδρίες μας, τι θα σημαίνει για σένα;

Ήττα. Θα είμαι ένα άβουλο πλάσμα που θα πρέπει να συμβουλεύεται την ψυχοθεραπεύτρια του για το παραμικρό στη ζωή του.
-Πόσο πίσω σε πάει αυτή η αίσθηση; Να χρειάζεται να συμβουλευτείς κάποιον ενήλικο που ξέρει ή δείχνει να ξέρει παραπάνω από σένα; Ήμουν αποφασισμένη να τον διευκολύνω να δει τη μεταβίβαση που υπήρχε εκεί.
-Υποψιάζομαι πολύ πίσω. Στα παιδικά μου χρόνια.



-Και τι γινόταν τότε;
-Δεν ήμουν καθόλου σίγουρος για τις αποφάσεις μου και έπρεπε πάντα να ρωτώ τους γονείς μου προτού κάνω κάτι.

-Και τους δύο;

-Κυρίως τον πατέρα μου.
-Και πώς ένιωθες με αυτό που ήσουν υποχρεωμένος να κάνεις;
-Αδύναμος.
-Ο μικρός Λεωνίδας λοιπόν ένιωθε αδύναμος. Και πώς διαχειριζόσουν αυτήν την αδυναμία που ένιωθες;
-Αποσυρόμουν και δεν έλεγα τίποτε.

-Κι ο πατέρας σου πώς αντιδρούσε σε αυτήν την απόσυρση;

Δεν πιστεύω ότι καταλάβαινε τι γινόταν μέσα μου. Εκείνος είχε το νου του μόνο στο να μου δίνει συμβουλές. Να μου λέει τι να κάνω, τι να προσέχω, τι να αποφεύγω.
-Κι εσύ; Πού είχες το νου σου εσύ;
-Να ακούσω όσο καλύτερα αυτό που μου έλεγε και να το επαναλάβω όσο πιο πιστά μπορούσα.
-Και κάπως έτσι συνέχισες να νιώθεις αδύναμος αλλά και έμαθες να εξαρτιέσαι από κάποιον άλλον για να νιώθεις ασφαλής. Να σου θυμίσω μόνο ότι τότε που συνέβαινε όλο αυτό ήσουν παιδί και ήταν απολύτως φυσιολογικό να περιμένεις την καθοδήγηση ενός ενήλικα και μάλιστα του γονιού σου. Κάθε παιδί αφήνεται στη φροντίδα του γονιού του και ακούει με προσοχή τις συμβουλές του γιατί στα μάτια του εκείνος είναι ένας μικρός Θεός.
-Δηλαδή δεν ήμουν ο μόνος που ένιωθε αδύναμος;
-Και βέβαια όχι. Τα περισσότερα παιδιά περνούν από αυτό το στάδιο και εξιδανικεύουν τους γονείς τους. Αυτό το τελευταίο μάλιστα τους κοστίζει πολλά καθώς δυσκολεύονται αργότερα να τους δουν έτσι όπως πραγματικά είναι με αποτέλεσμα ή να τους απομυθοποιούν πολύ βίαια ή να τους κρατούν για πάντα μέσα τους ως μικρούς Θεούς.

-Κι εγώ; Τι έκανα εγώ;

-Τι πιστεύεις ότι έκανες;
-Μάλλον τον κράτησα ως παντοδύναμο και παντογνώστη που αν δεν εγκρίνει ακόμα και σήμερα αυτό που κάνω εγώ, νιώθω αποτυχημένος και εξαρτημένος από τη γνώμη του για μένα.
-Να τη πάλι η ήττα.
-Ποια ήττα;, ρώτησε χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι εννοούσα.
-Η ήττα που νιώθεις στην προοπτική να παραμείνεις ένα άβουλο πλάσμα που θα συμβουλεύεται την ψυχοθεραπεύτρια του προτού αποφασίσει οτιδήποτε και θα εξαρτιέται από τις συνεδρίες του για να κάνει το επόμενο βήμα.
-Έχω συγκλονιστεί, είπε δείχνοντας φανερά σοκαρισμένος από την αποκάλυψη που είχε μόλις γίνει. Επομένως μου θυμίζεις τον πατέρα μου;

-Ενεργοποιώ μέσα σου αυτή τη σχέση χωρίς να είναι σίγουρο ότι μοιάζω με τον πατέρα σου.

-Δεν μοιάζετε καθόλου οι δυο σας. Αυτό μπορώ να σου το πω με σιγουριά. Εκείνος είναι αυταρχικός ενώ εσύ μου επιτρέπεις να είμαι όπως θέλω να είμαι. Εκείνος βιάζεται πάντα να μου προτείνει τι πιστεύει ως καλύτερο για μένα ενώ εσύ εμπιστεύεσαι την κρίση μου.

-Αυτό που ενεργοποιείται Λεωνίδα είναι η κατάσταση. Βρίσκεσαι σε μια σχέση, τη δική μας θεραπευτική σχέση, που σε φέρνει αντιμέτωπο με όλα αυτά που σε αγχώνουν ή που δεν ξέρεις πώς να διαχειριστείς και είναι λογικό να ‘ξυπνά’ μέσα σου το μικρό παιδί που νιώθει αδύναμο και φοβισμένο απέναντι σε έναν ενήλικα. Έναν ενήλικα που γνωρίζει και που είναι εκεί για να το καθοδηγήσει ή έστω να το βοηθήσει.

-Ναι αλλά χρειάζομαι τις συνεδρίες μας, τόνισε λες και φοβόταν πως θα έχανε αυτό το υποστηρικτικό σύστημα.
-Εννοείται πως χρειάζεσαι τις συνεδρίες μας, τον καθησύχασα. Αυτό που θα δουλέψουμε όμως είναι πώς να έρχεσαι σε επαφή με τον ενήλικα μέσα σου και όχι μόνο με το παιδί.


Αποχαιρέτησα το Λεωνίδα με την παρέα του… το μικρό Λεωνίδα που είχε μάθει να εξαρτιέται από άλλους για να νιώθει ασφαλής αλλά και για να παίρνει αποφάσεις… και τον ενήλικα Λεωνίδα που καλωσόριζα στις συνεδρίες μας και χρειαζόμουν τη βοήθεια του για να μάθαινε ο άλλος, ο μικρός, να στηρίζεται στα πόδια του και να κάνει μόνος του τα επόμενα βήματα της ζωής τους… για να μάθαινε όμως να περπατά μόνος του θα έπρεπε να ακουμπούσε τις αγωνίες και τις ανασφάλειες του για καιρό ακόμη στις συναντήσεις μας…

Τάχα θέλω να σου πω… σαν ένα παυσίπονο… 

"Μαθήματα στη γλώσσα της αγάπης": Διαβάστε το βιβλίο μου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite (πληροφορίες και online αγορά, εδώ
.
-Bίντεο, συνεντεύξεις, ομιλίες επισκεφτείτε το κανάλι μου στο You Tube
 
 ..
Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media
 ..
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή