ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ! Παραμονή της επετείου του, το ιστορικό ΟΧΙ δικαιώνεται! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

510 Views
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ! Παραμονή της επετείου του, το ιστορικό ΟΧΙ δικαιώνεται! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ! Παραμονή της επετείου του, το ιστορικό ΟΧΙ δικαιώνεται! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ! Παραμονή της επετείου του, το ιστορικό ΟΧΙ δικαιώνεται! Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

       Η 27η Οκτωβρίου 2016, παραμονή της επετείου του ΟΧΙ, οφείλει να καταγραφεί επίσης ως ιστορική, μετά το γενναίο ΟΧΙ της απόφασης του ΣτΕ απέναντι στον κυβερνητικό παραλογισμό και όχι μόνο… Τόσο, που ακούγοντας την είδηση, μου ήρθε αυθόρμητα να κρεμάσω σημαία στο μπαλκόνι! Αυτήν που καταχώνιασα από χρόνια σε ξεχασμένο μπαούλο, γεμάτη λεκέδες από ντροπιαστικά ΝΑΙ στη σειρά…
 
       Βλέπεις το περήφανο ΟΧΙ –  ειπωμένο από χείλη δικτάτορα- ήταν ένα και μοναδικό, που από την επέτειό του, 76 χρόνια τώρα, κρέμεται απεγνωσμένα σαν ακροβάτης πάνω από  κενό, η εθνική μας περηφάνεια. Λαβωμένη βαριά- κοντά στον επιθανάτιο ρόγχο, που η ετήσια ένεση κάθε 28 του Οκτώβρη, της δίνει την ψευδαίσθηση μιας τριήμερης το πολύ «ανακούφισης» … Και την ευκαιρία στους κρατούντες να ανασύρουν την αχρηστεμένη γραφική  κασέτα με παράσιτα που βιάζουν τα αυτιά. Η φωνή του εκφωνητή, ενισχυμένη από μεγαφώνου, πασχίζει με πλεονάζον τεχνητό πάθος να  μεταδώσει κάτι από τον ιλαροτραγικό  μονόλογο ενός παντελώς ατάλαντου συγγραφέα. Που θεωρεί ότι το αφελές του παραλήρημα περί εθνο-αφροδισιακών της εκλεκτής φυλής, απευθύνεται σε λοβοτομημένους, σαν  τη μαθητιώσα νεολαία που παρελαύνει και κυριολεκτικά… κρέμεται από τα χείλη του! Σε βαθμό να ρωτάς «τί εστί 28η Οκτωβρίου» και ταχύτατα εκπαιδευμένα δάχτυλα να το… γκουγκλάρουν ! Διότι άνευ γκουγκλαρίσματος, οι απαντήσεις δεν αποκλείεται να σε στείλουν για περούκα…
 
       Κατά τα λοιπά, είμαστε μια ωραία, εθνική ατμόσφαιρα! Καταθέτουμε τα στεφάνια μας, τιμούμε τους ήρωες, παρελαύνουμε με άρματα μάχης, παπαγαλίζουμε  πομπώδη λογύδρια με κορώνες περί «υψηλού φρονήματος» και «αντιστασιακού πνεύματος» και από τις 29… τα κεφάλια μέσα! Η παράσταση- παρωδία τελείωσε, παρακαλώ περάστε στην έξοδο… Στην οποία σε περιμένει ο ρεαλισμός και έχει ο άτιμος βαρύ χέρι… σε κοπανάει κατακούτελα κι έρχεσαι αυτοστιγμεί στα ίσια σου. Και συνειδητοποιείς ποιος είσαι, πού πας, τι κάνεις, πώς ζεις,  και λοιπά επώδυνα υπαρξιακά… Γιατί η απότομη πτώση από το «μεγαλείο» στα τάρταρα, μόνο ως οδύνη βιώνεται. Και όντας εδώ και καιρό άνεργος, μπορεί να στερείσαι το αγαθό της εργασίας και η επιβίωσή σου να ακροβατεί,  έχεις όμως απεριόριστο χρόνο για σκέψη, εντελώς απερίσπαστη από την έγνοια του μεροκάματου.  «Ουδέν κακόν αμιγές καλού»…
 
       Κι ο νους γυρνά πολύ πίσω, στα μαθητικά χρόνια, όταν ένα ΟΧΙ με γράμματα που ξεπερνούσαν το μπόι σου, έστεκε φύλακας- άγγελος και σε συνόδευε σταθερά με το γιγάντιο «προστατευτικό» του ανάστημα. Φροντίζοντας με επιμέλεια το υπό διαμόρφωση εθνικό σου φρόνημα και την πίστη σε έναν περήφανο, γενναίο λαό που για τα ιδανικά του χύνει  ποτάμια αίμα και «μια χούφτα Έλληνες αντιστάθηκαν  στα θηρία…» Βέβαια μετά την αυτοθυσία του «Αλβανικού έπους», έπεφτε… κόφτης! Για τα μετέπειτα που ανέδειξαν τις «άλλες αρετές» των Ελλήνων τσιμουδιά, άσχετα αν η μελέτη τους  αποδεικνυόταν εξόχως πιο διδακτική και χρήσιμη από τα κλασικά στερεότυπα. Όμως πώς να καταφέρει η άγουρη κρίση ενός παιδιού να χωνέψει το διχασμό ενός εμφύλιου, χωρίς να  κλονιστεί το εθνικό ιδεώδες που θέλεις να του εμφυσήσεις; Επιλέγεις τη βολική σιωπή ως «εκπαίδευση» και ξεμπερδεύεις…Στο μεταξύ, αναρίθμητες «εκθέσεις ιδεών» περί του εθνικού μεγαλείου… ατέλειωτες σχολικές γιορτές προς τιμήν του περήφανου ΟΧΙ με λιγωμένα ποιηματάκια, σκετσάκια, και τη φωνή της Βέμπο να δονεί την ηρωική ατμόσφαιρα… παρελάσεις  συνοδεία πύρινων λόγων με παροιμιώδη στόμφο και  ηθικό δίδαγμα « Οι  Έλληνες ΔΕΝ σκύβουν το κεφάλι, ΔΕΝ υποτάσσονται, ΔΕΝ διστάζουν για την τιμή της πατρίδας να πούνε ακόμα και ένα παρανοϊκό ΟΧΙ, με γνωστό εκ των προτέρων τίμημα ως βαρύ φόρο αίματος».
 
       Κάποτε ωστόσο ο μαθητής γίνεται πολίτης, η κρίση ωριμάζει. Το ιστορικό ΟΧΙ με τα γιγάντια γράμματα στη σχολική αφίσα, αρχίζει να μικραίνει- στα μέτρα του ενήλικα, αποκτώντας σταδιακά την ταυτότητα ενός «μουσειακού» συμβολισμού σε συγκεκριμένη στιγμή της  Ιστορίας. Κομμάτι της εθνικής μνήμης φυλαγμένο μαζί με τα άλλα σε παλιά κιτάπια, που ανασύρεται προς «διδακτικήν χρήσιν», Αν αναλογιστεί κανείς τις υπερ-φιλότιμες προσπάθειες χρόνων και μάλιστα στις πλέον δεκτικές ηλικίες, λογικά θα έπρεπε ετούτος ο λαός να έχει ενσωματώσει το ΌΧΙ της ΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ και της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ στην κουλτούρα του ως στάση ζωής! Να τρέφει σχεδόν έμφυτο θαυμασμό για υψηλά ιδανικά και να αποστρέφεται αυθόρμητα οτιδήποτε ευτελές και ανελεύθερο, έχοντας επιπλέον γεννήσει τη Δημοκρατία και απογειώσει τον Πολιτισμό. Τώρα ΤΙ ακριβώς συνέβη και ΟΛΑ τα ιστορικά μηνύματα πήγαν άπατα ή διαστρεβλώθηκαν και ΟΛΕΣ οι εθνικές κορώνες για το ηρωικό ΟΧΙ πήγαν στράφι… ανήκει στα ανεξερεύνητα μυστήρια της φυλής. Η οποία ωστόσο, όταν σε  στιγμιαία διάλειψη αφύπνισης,  ψήφισε βροντερό αντιμνημονιακό ΟΧΙ, οι φωτισμένοι εκπρόσωποί της το μετάλλαξαν σε άπειρα υποταγμένα, ντροπιαστικά ΝΑΙ, με απόσταση μόνο λίγων δεκαετιών από εκείνο το ιστορικό και ως τραγική ειρωνεία, απέναντι περίπου στον ίδιο «εχθρό με τις υπέρτερες δυνάμεις», απλά με διαφορετικά όπλα- ίσως πιο αποτελεσματικά.
 
       Κι αυτό γιατί – παρά τη χρόνια (ανεπιτυχή) πλύση εγκεφάλου- το ΟΧΙ καταγράφηκε συνειδησιακά ως γραφικό αφήγημα και όχι ως σπουδαίος συμβολισμός, ένα ακόμα απολιθωμένο «έκθεμα» στο μουσείο της Ιστορίας, μια τυπική αφορμή για βαρετές γιορτές κι ανούσιες παρελάσεις βιτρίνας και βέβαια μια εξαιρετική ευκαιρία για… ταξιδάκι αναψυχής όταν η ευλογημένη αργία κάτσει βολικά! Κατά τα άλλα, τα αναρίθμητα μεγάλα ΟΧΙ που ποτέ δεν μας ενέπνευσε να πούμε, στοιχειώνουν τις ζωές και των μελλοντικών γενιών. Που όσα χρόνια κι αν γιορτάσουν κι αυτές, όσες μεγαλοστομίες κι αν τους τρυπήσουν το κεφάλι, ΑΝ «δεν γυρίσει η ήλιος (που) θέλει δουλειά πολλή». δεν θα καταφέρουν να προτάξουν τα σπουδαία ΟΧΙ πρωτίστως στον «κακό  εαυτό», στην ευτέλεια, τον εύκολο πλουτισμό, την υποταγή, την ανηθικότητα, τη φάρα των χαμερπών πολιτικάντηδων (καθ’ ομοίωσιν) σαν τους παρόντες… που βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στα πλέον κατάπτυστα, προσβλητικά για την τιμή του πολίτη και της πατρίδας ΝΑΙ της νεώτερης ιστορίας, τολμούν χωρίς τσίπα- μόνο με Τσίπρα, να γιορτάζουν προκλητικά και εκ του ασφαλούς ένα περήφανο, ιστορικό  ΟΧΙ !
 
       Που παραμονές της επετείου του και εν μέσω κατασκότεινου σκηνικού, έστειλε θαρρείς από το… υπερπέραν ελπιδοφόρο σημάδι, «φωτίζοντας» ένα ανώτατο θεσμικό όργανο σαν το ΣτΕ να αντιτάξει  ηχηρό ΟΧΙ σε πολυδιαφημισμένο κυβερνητικό νόμο. Και να κρίνει αντισυνταγματικό το έκτρωμα Παππά περί τηλεοπτικών αδειών, καταρρίπτοντας όλη την ακατάσχετη μπουρδολογία και τον διαγωνισμό- τσίρκο του υπερφίαλου υπουργού με τον παραπανίσιο τσαμπουκά! Οδηγώντας την ετοιμόρροπη κυβέρνηση των πιο ξεφτιλισμένων ΝΑΙ- ιστορικών ΚΑΙ αυτών βεβαίως!- σε παραλήρημα επικίνδυνο για τους θεσμούς, επιχειρώντας ως νομοθετική εξουσία, αρχικά να ελέγξει/ επηρεάσει/ διαβάλλει (φθάνοντας  σε έσχατα σημεία ανηθικότητας) την ανεξάρτητη δικαστική, και τώρα να αντιπαρατεθεί στα ίσια μαζί της! Το ανακοινωθέν που εξέδωσε με ύφος και πνεύμα ανώριμου, πεισματάρικου παιδιού που του πήραν το παιχνίδι από το χέρι και ήθος λαϊκιστή δημαγωγού που υπερασπίζεται τα οφέλη  αυθαίρετων και εν τέλει παράνομων απολαβών, θα καταχωρηθεί επίσης στους «λεκέδες» της ιστορίας.  Προφανώς στους μεταλλαγμένους «αριστερούς» ΝΑΙνέδες, το ΟΧΙ ηχεί πλέον ως άγνωστη λέξη, κι ας το γιορτάζουν σήμερα με παράτες και γελοίες «αντιστασιακές» δηλώσεις, τα θλιβερά ανθρωπάρια…
 
       Σε ευχαριστώ ΣτΕ για το απρόσμενο δώρο ως μάνα εξ ουρανού, που μια μέρα συμβολική  άνοιξες μια χαραμάδα στο θεοσκότεινο τούνελ, μπας και χωρέσει να περάσει η ελπίδα… Και δικαίωσες έναν  ιστορικό συμβολισμό ως έντιμη και αξιοπρεπή στάση ζωής, από χρόνια καταδικασμένο στη ναφθαλίνη και τη γραφικότητα. Κάπου σε φωτεινή γωνιά, θα φυλάξω θέση ηρώων για τους σημερινούς δικαστές…
 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 
#Κουλτουρόσουπα  #kulturosupa  #ΑνθρωποςΚαιΚοινωνία  #ΠίτσαΣτασινοπούλου  #ΟΧΙ  #ΕθνικήΕπέτειος #Σύριζα #ΑπόφασηΣτΕ #Αντισυνταγματικός #ΝόμοςΠαππά #ΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας #τηλεοπτικέςάδειες #ΣΤΕ #ΝικοςΠαππάς #κανάλια #μαύρο
 

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερη Παράξενη ζωή