«Και μήπως είναι τίποτα άλλο από ένα όνειρο η ζωή μας;» Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

721 Views
«Και μήπως είναι τίποτα άλλο από ένα όνειρο η ζωή μας;» Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου. «Και μήπως είναι τίποτα άλλο από ένα όνειρο η ζωή μας;» Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

«Και μήπως είναι τίποτα άλλο από ένα όνειρο η ζωή μας;» Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Kulturosupaki μου, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού σου γεννιούνται πότε πότε κάποιες σκέψεις. Σκέφτεσαι πότε ξεκίνησες το ταξίδι, για ποιο λόγο, που βρίσκεσαι και που πηγαίνεις. Αυτές ακριβώς οι σκέψεις μου δημιουργήθηκαν σήμερα για το ταξίδι μας στον κόσμο της Ευζωίας.
Σκέφτηκα πως για να μπορέσω να απαντήσω στα ερωτήματα μου έπρεπε να αποδομήσω αυτό που κάνουμε. Αποφάσισα να ξεκινήσω με την αποδόμηση της λέξης Ευζωία άλλωστε ο πιο εύκολος τρόπος για να μπορέσεις να δεις την ‘’ψυχή’’ μιας έννοιας είναι να ‘’τεμαχίσεις’’ τη λέξη που την περιγράφει. Η λέξη Ευζωία λοιπόν, προέρχεται από το ευ και τη λέξη ζω, σκέφτηκα…
Άρα σκοπός του ταξιδιού μας είναι να μάθουμε πώς να ζούμε καλά.
Να ζούμε, ναα ζούμε… Ναι, για να μπορέσουμε να μάθουμε να ζούμε πρέπει να μάθουμε τι είναι η ζωή πρώτα. Ξαφνικά τα πράγματα ξεδιάλυναν μέσα στο μυαλό μου.
Σήμερα θα δούμε αναγνωστόπουλα μου θα προσπαθήσουμε να μάθουμε τι είναι η ζωή μέσα από τη γραφή και τα έργα του Οδυσσέα Ελύτη, του Έρμαν Έσσε και του   W.S.Merwin.

Άσκηση

Πρώτα ξέχασε τι ώρα
είναι επί μία ώρα
κάνε το ταχτικά κάθε μέρα
ύστερα ξέχασε τι μέρα είναι
κάνε το ταχτικά επί μία εβδομάδα
ύστερα ξέχασε σε ποια χώρα βρίσκεσαι
κι ασκήσου κάνοντάς το με παρέα
επί μία εβδομάδα
ύστερα κάνε τα μαζί
επί μία εβδομάδα
με όσο γίνεται λιγότερες διακοπές
 
κατόπι ξέχασε πώς να προσθέτεις
ή να αφαιρείς
δεν κάνει διαφορά
μπορείς να τα εναλλάξεις
ύστερα από μία εβδομάδα
και τα δυο θα σε βοηθήσουν αργότερα
να ξεχάσεις πώς να μετράς
 
ξέχασε πώς να μετράς
αρχίζοντας από την ηλικία σου
αρχίζοντας από την αντίστροφη μέτρηση
αρχίζοντας από τους ζυγούς αριθμούς
αρχίζοντας από τους λατινικούς αριθμούς
αρχίζοντας από τα κλάσματα των λατινικών αριθμών
αρχίζοντας από το παλαιό ημερολόγιο
προχωρώντας στο παλιό αλφάβητο
προχωρώντας στο αλφάβητο
ώσπου όλα να γίνουν ξανά ενιαία
προχώρησε στο να ξεχνάς στοιχεία
αρχίζοντας από το νερό
συνεχίζοντας στη γη
ανεβαίνοντας στη φωτιά
 
ξέχασε τη φωτιά.
.
 W.S.Merwin
Ξέχασε τη φωτιά αναγνωστόπουλο μου γιατί είσαι ένα ΑΣΤΡΟ!!
.
 Είμαι ένα άστρο
Είμαι ένα άστρο στον άπειρο ουρανό,
που τον κόσμο παρατηρεί, τον κόσμο περιφρονεί,
και στην πυρά του φλέγεται.
Είμαι η θάλασσα που τη νύχτα θεριεύει,
η πένθιμη θάλασσα, η φορτωμένη θύματα
που νέες αμαρτίες πάνω στις παλιές σωρεύει.
Είμαι από τον κόσμο σας εξορισμένος
από περηφάνια αναθρεμμένος, από περηφάνια εξαπατημένος,
είμαι ο βασιλιάς δίχως χώρα.
Είμαι το βουβό παράφορο πάθος,
σε σπίτι δίχως εστία, σε πόλεμο δίχως σπαθί,
και άρρωστος από την ίδια μου την ισχύ.
ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ 
 
Τελικά είμαστε ένα άστρο ή μόνο μια στιγμιαία λάμψη που χάνεται μέσα σε έναν κήπο που είναι γεμάτος με αυταπάτες;
 
Ο κήπος με τις αυταπάτες
‘’Αχ αγάπη, πως καταφέρνεις ν’αποχωρίζεσαι απ΄ το στοιχείο του έρωτα! Πως τ’αφήνεις να φτάνει σε μιαν ύστατη έκρηξη και να εξαντλείται, τη στιγμή που εσύ ατάραχη συντηρείσαι και ανεβαίνεις, όπως το λάδι πάνω απ ΄το νερό, για να κρατήσεις αναμμένη την φλόγα μιας ατελεύτητης ημέρας.’’
 
‘’Με την κάθε μέρα που ζούμε γινόμαστε άθελά μας εκατομμυριούχοι θραυσμάτων από εικόνες που γεννάει το μέσα μας ασήμαντον. Όποιον δεν έτυχε να δει ποτέ του με πόση γρηγοράδα και χάρη ανεβοκατεβαίνει μέρα, νύχτα και συναποκομίζει από το έδαφος άπειρα μικροπραγματάκια, σποράκια, πετρίτσες, φυλλαράκια, πευκοβελόνες, άχυρα και πούπουλα, μια μητέρα νεοσσών, ώστε να μπορέσει να στεγάσει τα παιδιά της. Όποιος δεν ξύπνησε τ’ άλλο πρωί να βρει μια φωλιά στο γείσο της ταράτσας του και να σαστίσει απ’αυτό το στιγμιαίο μήνυμα ζωής και μαγικής μαστορίας, δεν θα μπορέσει να καταλάβει, πως με το ίδιο τιποτένιο υλικό, αποκόμματα εικονογραφημένων περιοδικών, κάποτε και βιβλίων, μπορεί να φτάσει κανείς, με μιαν ανάλογη μαγική μαστοριά, στην τεχνική της συνεικόνας… και κατ’αναλογίαν να δώσει το όραμα ενός κόσμου όπου το γραφικό σήμα παίρνει τη θέση απλού ψηφίου και να μεταδώσει άλλου είδους ποιητικά μηνύματα, όσο κι αν η γραφή πάντοτε βγαίνει πρώτη στην τελική αναμέτρηση.’’
 
‘’Υπήρξαν μερικές περίοδοι που τις χαρήκαμε όπως ο τρελός την ελευθερία του.’’
 
΄΄Στην διάρκεια ενός σιγαρέτου που είναι η ζωή μας και όπου χαιρόμαστε και αυτοκαταστρεφόμαστε, όπως άλλωστε και στους έρωτες, τις απόπειρες δημιουργίας, και οπουδήποτε αλλού, το μόνο φωτάκι που δεν σβήνει ακόμη κι αν ο χρόνος μας το πατά χάμω, είναι το κάλλος.΄΄
 
‘’Η απειροελάχιστη στιγμή όπου γευτήκαμε το κάλλος και την ενσωματώσαμε μια για πάντα μες στην ιδιωτική μας αιωνιότητα.
Ανέκαθεν στον κόσμο αυτόν βασιλεύει μια κάποια, όπως θα λέγαμε, άνισος ισομετρία. Το ίδιο δυναμικό και για το καλό και για το κακό απαιτείται να καταβληθεί, αφού το φαρμάκι επενεργεί αρνητικά, όπως ακριβώς το αγαθόν θετικά, πάνω στους άλλους, που ξέρουν να κρατούν σωστά το κάτοπτρο της καθαρής αντίληψης στη σχέση τους με τους τρίτους. Είναι όμως διαφορετικό το μήκος των πεπρωμένων. Θεέ μου, πόσα πολλά πράγματα, και ν΄ αντιστοιχούν μόνο σ’ ένα σκέτο σπίρτο, που το τραβάς επάνω τους· και να!
 
Μόνο μια λάμψη ο άνθρωπος· κι αν είδες, είδες!’’
‘’Θ' αρχίσω με μιαν ήχηση που να φτάνει, απ' το πιο σκληρό μέταλλο έως την πιο λεπτή χορδή, χωρίς ούτε οι απολαύσεις ν' αποκλείονται ούτε οι ενοχές να επιβάλλονται, αλλά η φύσις να παραμένει φύσις.
Υπάρχει ένας τρόπος να μπαινοβγαίνουμε στα καθημερινά γεγονότα, έτσι που το ρούχο μας να μην πιάνεται σπ' τα κλαδιά που απλώνει γύρω μας το συμφέρον αυτό το επίμονο βήμα σημειωτόν πάνω στο θυμικό μας· η αφαίρεση ενός μικροτάτου ευτυχισμού που ο άνθρωπος φυλάγει στα πιο ασφαλή θησαυροφυλάκια της ιδιωτικής του ζωής.
Και όμως. Διαφορετικός θα ήταν ο Μάιος αν αντί να πληρώνουμε και τέλη για την εισπνοή του οξυγόνου του, λαλούσαμε πέτρα και λαλούσαμε νερό με την ελπίδα ν' αναφανεί μια μέρα ένα καινούργιο άλσος, κατάλληλο να δεχτεί την ταφή μας.
Έαρ χρειάζεται και ζωή πλήρης καθαρότητας, για ένα δώρο που κανείς άλλος δεν μπορεί να στο προσφέρει.’’
 
Οδυσσέας Ελύτης

Μέχρι την επόμενη φορά που θα ανταμώσουν οι σκέψεις μας γλυκό μου σε παρακαλώ να βάλεις την Άνοιξη και την καθαρότητα στην καθημερινότητα σου υπέροχο μου πλάσμα.

Η δική σας,
Ζωούλα


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή