Σκεφτείτε επιτέλους τι άνθρωποι αξίζει να είστε. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

181 Views
Σκεφτείτε επιτέλους τι άνθρωποι αξίζει να είστε. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου. Σκεφτείτε επιτέλους τι άνθρωποι αξίζει να είστε. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

Σκεφτείτε επιτέλους τι άνθρωποι αξίζει να είστε. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

"Όταν είναι κανείς μέσα στα σκατά μέχρι το λαιμό, δεν του μένει τίποτα άλλο παρά να τραγουδήσει." Samuel Beckett
 
Kulturosupaki μου, οι εξελίξεις τις καθημερινότητας μας "απομάκρυναν". Χάθηκες Ζωούλα θα μου πεις και θα έχεις και κάθε δίκιο... Τί να σου έλεγα όμως αναγνωστόπουλο μου τις προηγούμενες μέρες; Τί να σου έλεγα όταν τίποτα δεν ήταν ξεκάθαρο και όλα ήταν ρευστά; Να σου έλεγα ότι όλα θα κυλάνε όμορφα και ξέγνοιαστα; Δεν γινόταν, δεν μπορούσα.
 
Επέλεξα να μην σου μιλήσω. Επέλεξα τη σιωπή, γιατι αν σου μιλούσα θα εξέφραζα την καθαρά υποκειμενική μου άποψη. Φυσικά θα την τεκμηρίωνα με πολιτικά επιχειρήματα, δεν έχω άλλωστε καταχωνιασμένο και το πτυχίο των πολιτικών επιστημών στο συρτάρι μου άδικα τόσα χρόνια. Σκέφτηκα όμως πως μπορεί να βγαίναμε εκτός θέματος. Τώρα που το ξανασκέφτομαι πιο ψύχραιμα κατανοώ πως έκανα λάθος επιλογή.
 
Αποφάσισα λοιπόν, σήμερα στις 15 Ιουλίου, να σου γράψω, προτού μάθω καν τι θα γίνει με αυτή την αναθεματισμένη συμφωνία, αν θα την περάσουν ή όχι.
 
Αποφάσισα να σου γράψω γιατι αυτό που συμβαίνει είναι μια απελπισία. Πέθαναν και οι ιδεολογίες, πέθαναν και τα όνειρα μας στο βωβό λίγων χαρτονομισμάτων και λίγων μετάλλων. Αυτό είναι τα χρήματα χαρτιά και μέταλλα. Ένα μέσο είναι, ένα μέσο για να διευκολύνουμε τη ζωή μας. Αλλά κάπου το ξεχάσαμε αυτό ανάμεσα σε ευρώ, δραχμή, ρούβλι, δολάρια, iou και άλλα. 
Πόσα χρήματα αξίζει το όνειρο σου ρε γαμώτο;
 
Τόσο καιρό ολόκληρες οικογένειες καταστρέφονται, οι άνεργοι αυξάνονται, οι άρρωστοι μένουν ανασφάλιστοι και ΕΣΥ τί κάνεις;
 
Λένε ότι δημιουργείται πόλωση και διχασμός. Διχασμός ανάμεσα σε ιδεαλιστές και πραγματιστές. Διχασμός ανάμεσα σε χαμένους από χέρι και σε εν δυνάμει χαμένους. Διχασμός ανάμεσα σε ευρώ και δραχμή. ΜΑΛΑΚΙΕΣ. Ενωμένοι είμαστε όλοι, ναι ενωμένοι καλά διάβασες, ενωμένοι και αντιμέτωποι με τον φόβο. Σε νίκησε ο φόβος.
 
Έφτασες στην πύλη της Κολάσεως και άφησες κάθε ελπίδα καθώς έμπαινες, όπως στη Θεία Κωμωδία του Δάντη.
Ή μήπως όχι;
 
Ο Gustave Flaubert λέει πως : "Οι πιο ένδοξες στιγμές της ζωής δεν είναι οι λεγόμενες μέρες της ευτυχίας, αλλά περισσότερο, οι μέρες εκείνες, που μετά από απόρριψη και απελπισία, αισθάνεσαι να μεγαλώνει μέσα σου η θέληση για ζωή και η υπόσχεση για μελλοντικά επιτεύγματα. "
 
 Σου παραθέτω παρακάτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Ανάσταση" του Λέων Τολστόι, γιατι πρέπει επιτέλους να σκεφτείς τι άνθρωπος σου αξίζει να είσαι.
 
"Όσο και αν πάσχιζαν μερικές εκατοντάδες και χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές στοιβαγμένες σ’εκείνο τον στενάχωρο τόπο να τον παραμορφώσουν, όσο κι αν τον είχαν βουλιάξει στην πέτρα για να μη φυτρώνει τίποτα πάνω στη γη συνθλίβοντας και το παραμικρό χορταράκι που ξεπρόβαλε, όσο και αν έπνιξαν την ατμόσφαιρα με τις αναθυμιάσεις του πετρελαίου και του κάρβουνου, όσο καταστρέφανε τα δένδρα, και αποδιώχνανε τα ζωντανά και τα πουλιά, τόσο περισσότερο η άνοιξη φανέρωνε το αιώνιο μεγαλείο της, ακόμα και μέσα στην πόλη.
 
Ο ήλιος άπλωνε τη ζεστασιά του. Αναζωογονημένο το χορτάρι φούντωνε, πρασινίζοντας παντού όπου δε ρημάχτηκε, όχι μονάχα στις πρασιές των λεωφόρων, μα κι΄ ανάμεσα στο λιθόστρωτο των δρόμων. Οι σημύδες, οι λεύκες, οι αγριοκερασιές ανοίγανε τα υγρά, μοσκοβολάτα φύλλα τους, τα μπουμπούκια στις φλαμουριές φούσκωναν, έτοιμα να σκάσουν, οι κουρούνες, τα σπουργίτια, τα περιστέρια, χτίζανε, σαν κάθε άνοιξη, χαρούμενα τις φωλιές τους κι΄ οι μύγες ζεσταμένες απ΄ τον ήλιο βουϊζανε πάνω στους τοίχους. Φυτά, πουλιά, ζουζούνια, τα μικρά παιδιά, όλα αναγάλλιαζαν.  Γιόρταζε όλη η πλάση. Μα οι άνθρωποι, εκείνοι που΄χει το μυαλό τους πήξει, πασχίζανε αδιάκοπα να ξεγελάνε και να βασανίζουν ο ένας τον άλλον. Ούτε δίνανε καμιά σημασία σε τούτο τ ΄ανοιξιάτικο πρωινό, σ΄ όλη τούτη την ομορφιά της πλάσης που χαρίζει ο δημιουργός σ΄ όλα τα όντα για να είναι ευτυχισμένα –μια ομορφιά που τους καλούσε στην ειρήνη, την ομόνοια, την αγάπη. Μοναδική , ζωτική τους έγνοια ήταν τι θα μηχανεύονταν οι ίδιοι για να καταδυναστεύουν ο ένας τον άλλον.. "
 
Ο Gustave Fleubert είπε ακόμα πως : "Βρίσκουμε καταφύγιο στη μετριότητα, από απελπισία για το ωραίο που ονειρευτήκαμε" και εκείνη ακριβώς είναι η στιγμή που ξεχνάμε αυτό που είπε ο Chuck Palahnik : " Μόνο αφού έχουμε χάσει τα πάντα, είμαστε ικανοί να κάνουμε τα πάντα. "
 
Να μην ξεχάσεις ποτέ καλό μου αυτό που έγραψε πριν από χρόνια ο Βαλαωρίτης :

Aν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή είν' η ρίζα

και μένει πάντα ζωντανό ή ρόδι φάγ' ή βρίζα

αυτό το βόιδι το μανό, π' όσο βαθειά ρουχνίζει

 τόσο εύκολα μυγιάζεται κι ανεμοστροβιλίζει

 και που το κράζουνε Λαό. Θα σπάση το καρίκι

και θα προβάλη με φτερά μια μέρα το σκουλήκι.

 Tότε, πουλί το σερπετό, ποιός ξέρει πού θα φτάση!.

Με πολλή αγάπη,

η δική σας Ζωούλα

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ο Δημήτρης Μαραμής μιλά στην «Κ»: «Αισθάνομαι πως έχει δικαιωθεί η συνέπεια στη συνθετική μου εργασία».
Ο Δημήτρης Μαραμής μιλά στην «Κ»: «Αισθάνομαι πως έχει δικαιωθεί η συνέπεια στη συνθετική μου εργασία».
με 0 Σχόλια 269 Views
Με αφορμή την παρουσίαση του έργου του « Η Μουσική που κάνει τη Σιωπή και Κλαίει» στο Διαχρονικό Μουσείο της Λάρισας, ο σπουδαίος συνθέτης Δημήτρης Μαραμής μιλά αποκλειστικά στην Κουλτουρόσουπα.  Συνέντευξη στην Μαρία Γρηγοριάδου.
Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή