Η Τέχνη του να Αγαπάς και να Αγαπιέσαι. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

277 Views
Η Τέχνη του να Αγαπάς και να Αγαπιέσαι.  Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου. Η Τέχνη του να Αγαπάς και να Αγαπιέσαι. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

Η Τέχνη του να Αγαπάς και να Αγαπιέσαι.  Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

«Το να αγαπιέσαι πολύ από κάποιον σου δίνει δύναμη, ενώ το να αγαπάς πολύ κάποιον σου δίνει θάρρος.»
 
Αναγνωστόπουλα μου, με κείνα και με τα άλλα καταφέραμε να την περάσουμε παρέα τη φετινή χρονιά.
 
Οι καθημερινές εξελίξεις δεν μας άφησαν να βαρεθούμε ούτε λεπτό. Οι αξίες και οι πεποιθήσεις μας δοκιμάστηκαν ουκ ολίγες φορές. Έχουμε μάθει όμως ότι το ταξίδι για την Ευζωία μας δεν είναι ένας εύκολος και ανώδυνος δρόμος. Παραφράζοντας τον Κάλβο ‘’θέλει αρετή και τόλμη η ευζωία’’.
 
Στο φετινό ταξίδι μας κάναμε πολλές στάσεις, στις οποίες προσπαθήσαμε να εξερευνήσουμε πολλές πτυχές της ανθρώπινης ζωής και ευζωίας. Επέλεξα όμως να κλείσω τον κύκλο του ταξιδιού μας , ακριβώς όπως το ξεκινήσαμε.
 
Πέρσι τον Σεπτέμβρη σε παρακαλούσα να αγαπηθείς. Να αγαπηθείς, να αγαπήσεις τον εαυτό σου για να μπορέσεις να αγαπήσεις και τους υπόλοιπους ανθρώπους. Σου φώναζα ΑΓΑΠΗΣΟΥ και εξακολουθώ να στο φωνάζω. Αν σου έχει μείνει κάτι αυτό τον χρόνο θα ήθελα να είναι αυτό.
 
Σκέφτηκα λοιπόν, να μοιραστώ μαζί σας αποσπάσματα από το βιβλίο ‘’Η Τέχνη της Αγάπης’’ του Έριχ Φρομ.
 
Ο Φρομ σε αυτό το βιβλίο είχε το θάρρος να επιμείνει πως είναι σημαντικότερο να αντιληφθούμε τι είναι η αγάπη παρα να την νιώσουμε. Τόνιζε ότι πρέπει να την αποδομήσουμε, να την κατανοήσουμε, να προσπαθήσουμε να την καλλιεργήσουμε και έπειτα να την νιώσουμε.
 
Είναι η αγάπη τέχνη;
Αν είναι, χρειάζεται γνώση και προσπάθεια. Ή μήπως η αγάπη είναι ένα ευχάριστο συναίσθημα που κατά σύμπτωση το γνωρίζει κανείς, το «συναντά» αν είναι τυχερός;
 
Η αντίληψη ότι τίποτα δεν είναι πιο εύκολο από από το ν’ αγαπάς- εξακολουθεί να είναι η πιο διαδεδομένη, παρά την αφθονία των αποδείξεων για το αντίθετο. Σχεδόν καμία προσπάθεια, κανένα έργο δεν αρχίζει με τόσο μεγάλες ελπίδες και προσδοκίες όπως αρχίζει η αγάπη, κι ωστόσο τίποτε δεν αποτυχαίνει τόσο συχνά όσο αυτή. Αν αυτό συνέβαινε με οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, οι άνθρωποι θα ήταν περισσότερο πρόθυμοι να εξετάσουν τους λόγους της αποτυχίας αυτής και να μάθουν πώς θα μπορούσαν να ενεργήσουν καλύτερα. Ή θα εγκατέλειπαν τη δραστηριότητα αυτή.
 
Η αγάπη είναι μια τέχνη, ακριβώς όπως μια τέχνη είναι και η ίδια η ζωή. Αν θέλουμε να μάθουμε πώς ν’ αγαπάμε, πρέπει να προχωρήσουμε με τον ίδιο τρόπο που προχωρούμε όταν θέλουμε να μάθουμε μια οποιαδήποτε άλλη τέχνη, π.χ. μουσική, ζωγραφική, ξυλουργική ή την επιστήμη της ιατρικής και της μηχανικής.
 
Η διαδικασία εκμάθησης μιας τέχνης μπορεί να διαιρεθεί σε δύο μέρη: Το πρώτο είναι η εκμάθηση της θεωρίας και το δεύτερο η εκμάθηση της πρακτικής. Αν θέλω να μάθω την επιστήμη της ιατρικής, πρέπει πρώτ’ απ’ όλα να μάθω τα βασικά στοιχεία για το ανθρώπινο σώμα και για τις διάφορες αρρώστιες. Αλλά κι όταν αποκτήσω όλη αυτή τη γνώση, πάλι δεν θα είμαι ικανός στην τέχνη της ιατρικής. Μόνο έπειτα από μακριά πρακτική εξάσκηση θα είμαι κύριος της τέχνης, μόνο όταν η θεωρητική γνώση και η πείρα της πρακτικής θα έχουν συγχωνευτεί σ’ ένα πράγμα -στη διαίσθησή μου, που αποτελεί την ουσία της κατοχής μιας τέχνης.
 
Ένας τρίτος παράγοντας είναι αναγκαίος για την κατάκτηση κάθε τέχνης -η υπέρτατη σημασία που δίνουμε στην τέχνη αυτή. Τίποτα άλλο στον κόσμο δεν πρέπει να είναι πιο σημαντικό από την τέχνη που μας ενδιαφέρει. Αυτό ισχύει για τη μουσική, την ιατρική, την ξυλουργική -και για την αγάπη. Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στο ερώτημα: γιατί οι άνθρωποι του πολιτισμού μας προσπαθούν τόσο σπάνια να μάθουν αυτή την τέχνη στο πείσμα των ολοφάνερων αποτυχιών τους; Παρόλο που η λαχτάρα γι’ αγάπη είναι τόσο βαθιά ριζωμένη, σχεδόν όλα τ’ άλλα φαίνονται να είναι πιο σημαντικά από την αγάπη: επιτυχία, γόητρο, χρήματα, δύναμη. Όλη μας σχεδόν η ενεργητικότητα χρησιμοποιείται για να μάθουμε πώς να πετύχουμε σ’ αυτούς τους σκοπούς. Και σχεδόν καθόλου για να μάθουμε την τέχνη της αγάπης.
 
Η αγάπη δεν είναι μια σχέση προς ένα ιδιαίτερο άτομο. Είναι μια στάση, ένας προσανατολισμός του χαρακτήρα που καθορίζει τη σχέση ενός ατόμου προς τον κόσμο σαν σύνολο κι όχι προς ένα «αντικείμενο» αγάπης. Αν ένα άτομο αγαπά μόνο ένα άλλο άτομο κι είναι αδιάφορο προς τους άλλους συνανθρώπους του, η αγάπη του δεν είναι ακριβώς αγάπη αλλά μια συμβιωτική προσκόλληση ή ένας διογκωμένος εγωισμός.
 
Όμως οι πιο πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η αγάπη είναι το αντικείμενο κι όχι η ψυχική ικανότητα. Στην πραγματικότητα φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν ότι: όταν δεν αγαπάνε κανέναν άλλον παρά μόνο το «αγαπημένο» πρόσωπο, αυτό είναι μια απόδειξη της έντασης της αγάπης τους.
 
ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΓΑΠΩ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΓΑΠΑΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΑΓΑΠΑΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΓΑΠΑΩ ΤΗ ΖΩΗ. Αν μπορώ να πω σε κάποιον άλλον «σ’ αγαπώ», πρέπει να είμαι ικανός να πω «αγαπώ σε σένα όλους, αγαπώ μέσα από σένα όλο τον κόσμο, αγαπώ σε σένα και τον εαυτό μου.
 
Μέχρι την επόμενη φορά που θα ανταμώσουμε ελπίζω να είστε καλά όλοι σας.
Με αγάπη,
Η δική σας Ζωούλα

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1225 Views

Αν μαζευόταν η ξεροκεφαλιά... θα μιλούσαμε για μια πραγματικά εξαιρετική παράσταση. Ωστόσο ο σεβαστός σκοπός και οι καλές προσθέσεις μένουν.  Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή