«Μονά ζυγά δικά σου»| Νέλη Βυζαντιάδου | Τάχα θέλω να σου πω.

8307 Views
«Μονά ζυγά δικά σου»| Νέλη Βυζαντιάδου | Τάχα θέλω να σου πω. «Μονά ζυγά δικά σου»| Νέλη Βυζαντιάδου | Τάχα θέλω να σου πω.

 

Κάθε Τρίτη στην Κουλτουρόσουπα.

Γράφει η Νέλη Βυζαντιάδου για την Κουλτουρόσουπα


Υπάρχουν εκείνοι που νομίζουν ότι τους ανήκει ολόκληρος ο κόσμος... πιστεύουν επίσης ότι ο κόσμος αυτός γυρίζει γύρω τους… είναι εκείνοι που τα θέλουν μονά ζυγά δικά τους…

 Τάχα θέλω να σου πω…

 
-       Χρειάζομαι επειγόντως έναν καφέ μαζί σου, είπε η Μαρία. Αν ήμασταν λίγα χρόνια πριν θα έλεγα η φίλη μου αλλά τώρα προτιμώ να την αποκαλώ απλώς Μαρία. Θέλει πολλή δουλειά η φιλία για να αντέξει στο χρόνο και κυρίως να επαληθεύσει την ταυτότητά της και η σχέση μου με αυτήν τη γυναίκα ήταν πολύ μακριά από κάτι τέτοιο.
-       Θα σε δυσαρεστήσω αλλά είμαι πολύ πιεσμένη αυτόν τον καιρό, της είπα ενώ την ίδια στιγμή με γαργαλούσε κάτι ακόμα που ήθελε να βγει από το στόμα μου και να φτάσει στα αυτιά της.

-       Αχ! Μη μου το κάνεις αυτό, ήταν η άμεση αντίδρασή της χωρίς καν να μπει στον κόπο να ενδιαφερθεί να μάθει τι ήταν αυτό που με πίεζε. Σε χρειάζομαι οπωσδήποτε και σαν φίλη και σαν ψυχοθεραπεύτρια.

-       Επιβάλλεται να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Πρώτα από όλα ξέρεις καλά ότι δεν μπορούμε να είμαστε και τα δύο. Με άλλα λόγια δεν μπορώ να είμαι και φίλη σου και ψυχοθεραπεύτρια. Το δεύτερο μάλιστα δεν υπήρξα ποτέ στη ζωή σου. Όσο για το πρώτο έχω τις αμφιβολίες μου.
-       Τι θέλεις να πεις; ρώτησε έκπληκτη. Δεν είμαστε φίλες;
-       Ήμασταν ποτέ; Αν γυρίσεις πίσω στο χρόνο και θυμηθείς αυτό που λες φιλία, τι θα φέρεις στο μυαλό σου; Μια φίλη ενδιαφέρεται για αυτά που συμβαίνουν στη ζωή της φίλης της, είπα χωρίς περιστροφές. Κι εσύ Μαρία έχεις να εμφανιστείς στη ζωή μου τουλάχιστον τρία χρόνια.
-       Είχα πολλά να κάνω, βιάστηκε να δικαιολογηθεί σαν μικρό παιδί που το έπιασαν να κάνει αταξία και πρέπει να βρει τρόπο να την καλύψει.
-       Κι εγώ το ίδιο αλλά αυτό δεν με εμπόδισε από το να σε αναζητήσω. Σου έστειλα μηνύματα, σου τηλεφώνησα, σου έδειξα ότι νοιαζόμουν για σένα κι εσύ ήσουν εξαφανισμένη. Για πες μου λοιπόν για ποιον ακριβώς λόγο οφείλω να ανταποκριθώ άμεσα στον καφέ που χρειάζεσαι, όπως λες, επειγόντως να πιείς μαζί μου;
-       Νόμιζα ότι είχα το θάρρος να σου μιλάω για τα προβλήματά μου.
-       Δεν νόμιζες. Το είχες το θάρρος και το χρησιμοποίησες μια χαρά για πολλά χρόνια, της θύμισα μια που είχε την τάση να ξεχνάει τις αμέτρητες στιγμές που είχα σταθεί δίπλα της χωρίς προϋποθέσεις. Τώρα πια όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, τόνισα αφήνοντας να φανεί η αλλαγή στην πρόθεσή μου.
-       Είναι τόσο πολύ αυτό που σου ζήτησα;, συνέχισε ζητώντας αυτό που χρειαζόταν και κλείνοντας τα αυτιά σε αυτό που της έλεγα. Ακόμα κι εκείνη την ώρα ήταν η κλασική Μαρία. Η Μαρία που πίστευε ότι ολόκληρος ο κόσμος της ανήκει. Η Μαρία που θεωρούσε ότι ολόκληρος ο κόσμος όχι μόνο της ανήκει αλλά πρέπει και να γυρίζει γύρω της. Η Μαρία που δεκάρα δεν έδινε για τα συναισθήματα των άλλων αρκεί να γινόταν το δικό της. Η Μαρία που τα ήθελα όλα, μονά ζυγά, δικά της. Η Μαρία που δεν είχε πλέον καμία θέση στη ζωή μου γιατί πρώτη αυτή είχε φροντίσει να κάνει την παρουσία της ανεπιθύμητη.
 
 
-       Ο καφές που μου ζητάς δεν είναι πολύ. Ο τρόπος όμως με τον οποίο τον απαιτείς είναι εξωφρενικός για να μην πω εκνευριστικός, ομολόγησα με κάθε ειλικρίνεια. Από πού κι ως πού πιστεύεις ότι είμαι υποχρεωμένη να ανταποκριθώ στην ανάγκη σου; Πάνε πάνω από τρία χρόνια από την τελευταία φορά που μιλήσαμε και δεν με ρώτησες πώς είμαι. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος για να τον ξοδεύω σε καταστάσεις που δεν με ωφελούν, είπα περιμένοντας να μπει κάπου εδώ μια τελεία μεταξύ μας.
-       Κι εγώ τι να κάνω τώρα; Θέλω τη γνώμη σου.
-       Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Δεν εννοείς να με ακούσεις. Εξακολουθείς να βρίσκεσαι στον κόσμο σου και σε αυτόν τον κόσμο οι άλλοι είναι υπηρέτες σου. Αν δεν σου προσφέρουν αυτό που ζητάς, γίνονται εχθροί σου. Μάθε πως δεν σκοπεύω να παίξω αυτό το παιχνίδι μαζί σου, ξεκαθάρισα τη θέση μου.
-       Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι νιώθεις έτσι. Μάλλον έπρεπε να ακούσω αυτά τα λόγια.
-       Το θέμα είναι τι θα κάνεις με τα λόγια που άκουσες, είπα λέγοντας της πως έπρεπε να κλείσω το τηλέφωνο για να αφοσιωθώ σε αυτό που έκανα και αναγκάστηκα να διακόψω για να της μιλήσω.
 
Δεν ήμουν καθόλου αισιόδοξη για τις επόμενες κινήσεις της… δύσκολα αλλάζει ο άνθρωπος… και ακόμα πιο δύσκολα αυτός που απολαμβάνει τις περιστροφές γύρω από τον εαυτό του… κι η Μαρία ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος… όσο κι αν ήθελε να δείχνει προς τα έξω ότι ήταν ψαγμένη και γεμάτη ευαισθησίες, στην πραγματικότητα ήταν ένα κακομαθημένο κορίτσι που είχε μάθει να χρησιμοποιεί τους ανθρώπους και να τους αδειάζει μόλις έπαυαν να της είναι χρήσιμοι…
 
 
 
Δεν ήμουν καθόλου αισιόδοξη αλλά ήμουν απίστευτα ανακουφισμένη… επιτέλους είχα βάλει την τελεία σε μια ανούσια σχέση που κρατούσα με νύχια και δόντια μόνο εγώ από την αρχή της… κι αν η Μαρία απολάμβανε τις περιστροφές γύρω από τον εαυτό της, εγώ απολάμβανα τις διαδρομές με αυτούς που θα μπορούσαν να είναι δίπλα μου… κι ας ήταν λίγοι αυτοί οι άνθρωποι… ή και ελάχιστοι… σίγουρα όμως ήταν άνθρωποι που δεν τα ήθελαν όλα, μονά ζυγά, δικά τους…
 
Τάχα θέλω να σου πω… μονά ζυγά δικά σου… 
-"Μαθήματα στη γλώσσα της αγάπης": Διαβάστε το βιβλίο μου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite με τίτλο (πληροφορίες και online αγορά, εδώ)
.
-Bίντεο, συνεντεύξεις, ομιλίες επισκεφτείτε το κανάλι μου στο You Tube
 
 ..
Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media
 ..
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Καρτ Ποστάλ» από τα τρυφερά και σκοτεινά βάθη της καρδιάς. Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε
«Καρτ Ποστάλ» από τα τρυφερά και σκοτεινά βάθη της καρδιάς. Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 2179 Views

Κάθε άνθρωπος που συναντάμε στη ζωή είναι ένα μάθημα. Ανεξάρτητα από τη σχέση μας μαζί του, καλή ή κακή, φιλική, επαγγελματική, ερωτική, ανεξάρτητα από την έκβασή της, αξίζει αυτό που μένει.  Διάβασε η Μαρία Διαμαντοπούλου και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή