«Εγώ και μόνο εγώ - Το παιχνίδι του εγωκεντρισμού». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Ν. Βυζαντιάδου.

8723 Views
«Εγώ και μόνο εγώ - Το παιχνίδι του εγωκεντρισμού». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Ν. Βυζαντιάδου. «Εγώ και μόνο εγώ - Το παιχνίδι του εγωκεντρισμού». Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Ν. Βυζαντιάδου.

 

               
 
Το σενάριο  *
--------------
Η Θάλεια και ο Ανέστης είναι ένα ζευγάρι που κάνει τα αδύνατα δυνατά για να παραμείνει μαζί παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο γάμο του. Αν και θαυμάζω την επιμονή αυτών των δυο σαραντάρηδων, προσπαθώ να καταλάβω αν τελικά μένουν μαζί για να αποδείξει ο ένας στον άλλον τις ικανότητες που έχει και που νιώθει ότι δεν αναγνωρίζονται ούτε εκτιμούνται όπως θα έπρεπε μέσα στη σχέση.
 
- Δεν υπάρχει περίπτωση να σου μίλησε έτσι η μητέρα μου, είπε ο Ανέστης κοιτάζοντας περισσότερο εμένα παρά τη Θάλεια. Η μητέρα μου είναι ένας πολύ ήσυχος άνθρωπος που νοιάζεται για το καλό μας και δεν θα ήθελε ποτέ να δημιουργήσει προβλήματα.
- Τι θέλεις να πεις; Πως το έβγαλα από το μυαλό μου; Ή μήπως πιστεύεις ότι λέω ψέματα για να παρουσιάσω τη μητέρα σου διαφορετικά από αυτό που είναι; απάντησε η Θάλεια φανερά θυμωμένη.
- Δεν λέω ότι το βγάζεις από το μυαλό σου αλλά είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για παρεξήγηση. Άλλωστε η μητέρα μου είναι ένας απλός άνθρωπος που τελείωσε μετά βίας ένα Γυμνάσιο και προσπάθησε να κάνει το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά της.
- Δεν θα σταματήσεις ποτέ να την υπερασπίζεσαι, συνέχισε η Θάλεια. Είσαι σχεδόν τυφλωμένος και αρνείσαι να δεις την πραγματικότητα. Εξακολουθείς να έχεις για τη μητέρα σου μια εικόνα διαφορετική από αυτή που ισχύει.
- Από αυτή που βλέπεις εσύ δηλαδή, απάντησε πεισμωμένος ο Ανέστης.
- Δεν οδηγεί πουθενά αυτή η συζήτηση. Οτιδήποτε κι αν σου πω θα βλέπεις πάντα τα πράγματα όπως θέλεις εσύ να είναι και όχι όπως είναι.
- Εγώ πάντως θυμάμαι ότι υπήρχε μια εποχή, μια μεγάλη εποχή, που εσείς οι δυο τα πηγαίνατε καλά και δεν είχατε τόσα προβλήματα όσα ισχυρίζεσαι ότι έχετε τώρα. Δε μπορώ να καταλάβω από πού προέκυψε όλη αυτή η αντιπαλότητα. Τι έχετε να χωρίσετε;
 
Όση ώρα άκουγα το διάλογο αυτού του ζευγαριού σκεφτόμουν πόσο δύσκολο είναι για δυο ανθρώπους που έχουν διαφορετική αντίληψη των καταστάσεων να συναντηθούν και να δώσουν χώρο ο ένας στον άλλον. Και οι δυο τους παρέμεναν επικεντρωμένοι στις δικές τους ανάγκες θεωρώντας πως είναι και οι πιο σημαντικές. Ο Ανέστης από τη μια έδειχνε να δυσκολεύεται να καταλάβει αυτό που του καθρέφτιζε η Θάλεια. Ήθελε να βλέπει τη μητέρα του όπως τη χρειαζόταν μέσα του και όχι όπως ήταν στην πραγματικότητα. Όπως ένα μικρό παιδί που αντιλαμβάνεται τα πράγματα μόνο μέσα από τα δικά του γνωστικά φίλτρα, αδυνατώντας να καταλάβει την οπτική του άλλου. Μόνο που ο Ανέστης δεν ήταν παιδί. Όφειλε να φέρεται ως ενήλικας αναγνωρίζοντας πως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να αντιληφθεί κανείς αυτό που διαδραματίζεται γύρω του. Αν κατάφερνε λοιπόν να δει τη μητέρα του μέσα από τα μάτια ενός ενήλικα άντρα θα διαπίστωνε ότι δεν ήταν μόνο καλή ή μόνο κακή αλλά είχε τις δικές της φωτεινές και σκοτεινές πλευρές. Για τον Ανέστη όμως αυτό ήταν ακατόρθωτο. Αυτό το τελευταίο εξόργιζε τη Θάλεια καθώς έπρεπε να αποδεχθεί ότι ο σύντροφος που είχε επιλέξει ήταν εγωκεντρικός σαν ένα μικρό παιδί.
 
Η Θάλεια από την άλλη ήταν πεπεισμένη ότι είχε το προνόμιο της σωστής άποψης και κανείς δεν μπορούσε να την κάνει να δει τα πράγματα από μια άλλη οπτική. Δεν έμπαινε καν στη διαδικασία να ακούσει το σύντροφό της και να προσπαθήσει να δει τη μητέρα του έτσι όπως την έβλεπε εκείνος. Για εκείνη ο μόνος που ήξερε να εξηγεί καλά τους άλλους ήταν ο ίδιος της ο εαυτός. Λες και τη χαρακτήριζε μια αίσθηση υπεροχής απέναντι στους άλλους. Λες και ήταν η μόνη που ήξερε το σωστό. Λες και δεν υπήρχε περιθώριο να κάνει λάθος ή να πέφτει έξω στην κρίση της. Ήταν κι αυτή ένας εγωκεντρικός ενήλικας που πίστευε ότι οι απόψεις της ήταν σωστές επειδή τις πίστευε η ίδια. Αυτό το τελευταίο εξόργιζε τον Ανέστη καθώς έπρεπε να της αποδείξει ότι ο ίδιος είχε δίκιο και όχι εκείνη. Και τότε οι δυο τους έμπαιναν σε ένα νέο κύκλο ανταγωνισμού που πυροδοτούσε καινούργιες εντάσεις και υπονόμευε την επικοινωνία τους.
 
 
To παιχνίδι
Τόσο ο Ανέστης όσο και η Θάλεια θεωρούν ότι είναι πολύ σημαντικοί και ότι θα πρέπει οι άλλοι να γυρίζουν γύρω από τους ίδιους, τις πεποιθήσεις και τις ανάγκες τους. Δυσκολεύονται να καταλάβουν ο ένας τον άλλον και αναστατώνονται όταν αντιλαμβάνονται τη διαφορετική κοσμοθεωρία και το διαφορετικό αξιακό σύστημα. Χαρακτηρίζονται από στοιχεία εγωκεντρισμού που δυσκολεύουν τόσο τη μεταξύ τους επικοινωνία όσο και τις υπόλοιπες διαπροσωπικές σχέσεις τους.
 
Ένας εγωκεντρικός άνθρωπος δείχνει συνήθως απόλυτος και δογματικός με συνέπεια να μη γίνεται αγαπητός στους άλλους και να χρειάζεται να προσπαθήσει αρκετά για να κρατήσει μία σχέση. Από τη στιγμή που δεν ενδιαφέρεται για τις ανάγκες του άλλου καταλήγει να τον εκμεταλλεύεται και να τον αδικεί για όσο εκείνος παραμείνει σε μια τέτοια σχέση. Για να φτάσει στο σημείο να γίνει κανείς εγωκεντρικός ή μάλλον για να παραμείνει εγωκεντρικός σαν ένα μικρό παιδί θα πρέπει να έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον χωρίς όρια και με υπερβολική ελαστικότητα και ανεκτικότητα από την πλευρά των γονιών. Γονείς που επαινούν υπερβολικά το παιδί τους, που ανέχονται κάθε συμπεριφορά, που επενδύουν πάρα πολύ πάνω του και που κινούνται διαρκώς γύρω από αυτό. Είναι τότε που αυτό το παιδί μεγαλώνει μαθαίνοντας πως οι άλλοι υπάρχουν εκεί για να το υπηρετούν και για να το θαυμάζουν διαρκώς με αποτέλεσμα να αναζητά τέτοιες σχέσεις.
 
Ο εγωκεντρικός άνθρωπος είναι καθηλωμένος ουσιαστικά σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης και δεν πιστεύει στον εαυτό του παρά μόνο αν καθρεφτιστεί θετικά και αναγνωριστεί από τους γύρω του. Μια από τις πιο σημαντικές φάσεις της ωρίμανσης, σύμφωνα με τον Harry A. Overstreet, είναι η ανάπτυξη από τον εγωκεντρισμό στην κατανόηση των σχέσεων με τους άλλους. Ένας άνθρωπος δεν είναι ώριμος, μέχρι να έχει τόσο την ικανότητα όσο και την προθυμία να δει τον εαυτό του σαν κάποιον μαζί με άλλους, και να συμπεριφέρεται στους άλλους όπως θα ‘θελε να συμπεριφέρονται σ’ αυτόν. Όσο όμως ο εγωκεντρικός θα νιώθει έντονη την ανάγκη να είναι το επίκεντρο της προσοχής των άλλων, τόσο θα δυσκολεύεται να διαχειριστεί μια αρνητική κριτική ή μια ενδεχόμενη απόρριψη. Αν και δεν πιστεύει στον εαυτό του, είναι πεπεισμένος για την υπεροχή του απέναντι στους άλλους που δεν είναι τίποτε άλλο από μια πλασματική εικόνα εαυτού.
.
Τελικά είναι ευτυχισμένος; Την απάντηση δίνει ο Richard Bach σύμφωνα με τον οποίο δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος, αν σκέφτεσαι πάντα μόνο τον εαυτό σου. Μέχρι να κάνεις χώρο στη ζωή σου για κάποιον εξίσου σημαντικό μ’ εσένα, πάντα θα ψάχνεσαι και θα είσαι χαμένος.
 
 
Υστερόγραφο
Δεν ξέρω πώς σε βρίσκει η ανάγνωση αυτού του άρθρου… δεν ξέρω αν είσαι κι εσύ ένας ενήλικας που εξακολουθεί να σκέφτεται μόνο τις ανάγκες του... δεν ξέρω αν κι εσύ είσαι σε σχέση με έναν εγωκεντρικό άνθρωπο... δεν ξέρω τέλος αν θέλεις να συνεχίσεις να ζεις έτσι ή αν σκοπεύεις να αλλάξεις όρους στο παιχνίδι της ζωής σου… η πρόσκλησή μου είναι να κάνεις το πρώτο βήμα που θα σε φέρει πιο κοντά στην αλλαγή…
 
 
Τι λες; Παίζουμε λοιπόν;
 
------------------

*Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος άρθρου, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.
.
Κάθε Τρίτη στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
.
Μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο μου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite με τίτλο "Μαθήματα στη γλώσσα της αγάπης" (πληροφορίες και online αγορά θα βρείτε εδώ)
.
.
Bίντεο, συνεντεύξεις και ομιλίες μου επισκεφτείτε το κανάλι μου στο You Tube
 

Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νέλη Βυζαντιάδου
Νέλη Βυζαντιάδου
Οι σχέσεις μας με τους άλλους μοιάζουν με ένα παιχνίδι που έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά… Το παιχνίδι αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο κι ούτε λειτουργεί προς όφελος της σχέσης. Το παιχνίδι πραγματοποιείται τόσο σε συνειδητό επίπεδο όσο και σε ασυνείδητο… Μαζί θα προσπαθούμε κάθε Τρίτη να αναγνωρίζουμε παιχνίδια που παίζουμε στη ζωή μας με την ευχή να πάρουμε την καλύτερη απόφαση για εμάς... Παίζουμε λοιπόν; ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στην πόλη που τόσο αγαπώ, τη Θεσσαλονίκη. Σπούδασα Ψυχολογία στο Φ.Π.Ψ του Α.Π.Θ και πέρασα πολλά ακόμη χρόνια της ζωής μου ως εκπαιδευόμενη στην Ψυχομετρία, τη Συμβουλευτική και την Ψυχοθεραπεία. Μετά από μια ενδιαφέρουσα επταετία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως αρχισυντάκτρια - παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών αφιερώθηκα στο ελεύθερο επάγγελμα της ψυχοθεραπεύτριας ενηλίκων προσθέτοντας στο βιογραφικό μου τους τίτλους της εκπαιδεύτριας και επόπτριας επαγγελματιών ψυχικής υγείας. Αργότερα εξειδικεύτηκα στη Συμβουλευτική Ζεύγους και υπέκυψα στον έρωτά μου για τη συγγραφή, έναν έρωτα που δεν πρόδωσα ποτέ στη ζωή μου... Αν με ρωτήσετε ποια ιδιότητα μου αρέσει πιο πολύ από όλες όσες έχω ως τώρα θα σας πω χωρίς δεύτερη σκέψη: οποιαδήποτε από τις παραπάνω αρκεί να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί τους. E-MAIL nelibyzantiadou@gmail.com TΗΛ: 6934 509311 - Facebook Neli Byzantiadou, Instagram neli_byzantiadou

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
InTempo με τον Γιώργο Αρβανιτίδη «Τα κομμάτια μου πρώτα τα αξιολογώ σαν ακροατής»
InTempo με τον Γιώργο Αρβανιτίδη «Τα κομμάτια μου πρώτα τα αξιολογώ σαν ακροατής»
με 0 Σχόλια 558 Views

Ξεκινάμε τη χρονιά στο InTempo δυναμικά με ροκ μουσική από τον Γιώργο Αρβανιτίδη και τους συνεργάτες του (Free Down Noize)  Συνέντευξη στην Βένια Αδαμάκου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή