Το νου σας «μελισσοκόμοι» στις «Άγριες μέλισσες», μη μας το χαλάσετε!

3554 Views
Το νου σας «μελισσοκόμοι» στις «Άγριες μέλισσες», μη μας το χαλάσετε! Το νου σας «μελισσοκόμοι» στις «Άγριες μέλισσες», μη μας το χαλάσετε!

  

 

Από την Π. Στασινοπούλου

 
Είδαμε και πάθαμε μετά από χρόνια- για την ακρίβεια από την εποχή του «Νησιού»- να απολαύσουμε τηλεοπτική σειρά και μάλιστα σε σημείο κολλήματος! Να κοιτάμε το ρολόι, να παρατάμε τα πάντα και να φροντίζουμε τέσσερα βράδια τη βδομάδα στις έντεκα παρά, να βρισκόμαστε μπροστά στους δέκτες, βρέξει- χιονίσει, για ένα… σμήνος από «Άγριες μέλισσες»! Προσωπικά δεν θυμάμαι να μου έχει ξανασυμβεί παρόμοια πώρωση, ίσως μόνο επί εποχής «Παρά πέντε», αλλά όχι με τόση πρεμούρα και βέβαια επρόκειτο για εβδομαδιαίο σήριαλ και όχι καθημερινό… Μπορεί τα τέσσερα συνεχόμενα βράδια να είναι μεγάλη δέσμευση, ωστόσο έτσι και βρίσκομαι σπίτι μεταξύ 10.30’ και 12.00’, δεν υπάρχω για κανέναν, δεν σηκώνω τηλέφωνα, δεν απαντώ σε ερωτήσεις (χωρίς παρεξήγηση) κι αν χάσω επεισόδιο, η πρώτη  δουλειά πριν πλύνω δόντια είναι η αναζήτηση στο διαδίκτυο… Το ξέρω γιατρέ μου ότι είναι σοβαρό - κάποια στιγμή θα συνέλθω, στο υπόσχομαι, αλλά παθιάστηκα η έρμη κι άσε με να το ζήσω!
 
Είχα μπουχτίσει τόσα χρόνια με τη απύθμενη σαχλαμάρα, τα καραγκιοζιλίκια, το αναμάσημα των ίδιων γελοίων ιστοριών, την ανακύκλωση των ίδιων φθαρμένων προσώπων… είχα σαλτάρει με τα πανομοιότυπα σενάρια «δωματίου» και τους κατσικωμένους στην τιβί να περιφέρουν την ανουσιότητά τους από καναπέ σε πολυθρόνα κι από κρεβάτι σε κουζίνα, αραδιάζοντας κλισαδούρες, αμερικανιές, κρυάδες ή μελούρες, να σου ανακατώνεται το στομάχι… είχα φτάσει να πιστεύω ότι όλη αυτό το καρκατσουλιό, έστω και μόνο με πέρασμα στο ζάπινγκ, είχε ποτίσει το πετσί μου, είχε μολύνει τον τηλεοπτικό αέρα και κάποια «ιερή κατάρα» δεν επέτρεπε να πάρουμε ανάσα, καταδικασμένοι εσαεί στη ρύπανση της φτήνιας και της γελοιότητας… καμιά χαραμάδα από πουθενά στον πολύπαθο τομέα της μυθοπλασίας, λες και  ταυτόχρονα, μαζικά και οριστικά έκλεισαν όλοι οι διακόπτες της έμπνευσης κι απέμειναν κάτι μίζερα απομεινάρια να μηρυκάζουν οι στερημένοι και να τα πετούν μασημένα στη μούρη μας, που χίλιες φορές να έπλαθαν… κεφτέδες που τρώγονται, παρά ανύπαρκτους μύθους που δεν κατεβαίνουν με τίποτα!
 
.
Και πάνω που η απογοήτευση χτυπούσε ταβάνι έχοντας αποδεχθεί μοιρολατρικά την καταδίκη γιατί καθώς φαίνεται «τέτοιοι είμαστε και τέτοια μας αξίζουν», ω του απίστευτου θαύματος, εμφανίστηκε αίφνης στο ορίζοντα της τηλεοπτικής ερήμου μια καινούργια σειρά εποχής, που από τα τρέιλερ ακόμη άρχισε να «γαργαλά» ότι «κάτι» συμβαίνει εδώ… κάτι διαφορετικό, κάτι ενδιαφέρον, κάτι ελκυστικό που σε καμιά περίπτωση δεν προσπερνάς χωρίς να ρίξεις έστω ματιά. Κι άπαξ και την έριξες, αυτό ήταν! Δεν γνωρίζω μελισσοκομία και αν οι άγριες μέλισσες παράγουν μέλι σαν τις… ήμερες, ωστόσο αυτό που παράγουν ετούτες διαθέτει σίγουρα κάποια κολλώδη ουσία που δεν σ’ αφήνει να απομακρυνθείς από τη φωλιά τους. Κι εκεί που η ξεραίλα φάνταζε ατέλειωτη χωρίς παρηγοριά, κάποιο σπλαχνικό χέρι με προικισμένο μυαλό φύτεψε απρόσμενα μια όαση στο πουθενά, να μπορεί να ξαποστάσει ο χιλιοταλαίπωρος, κορακιασμένος από τη δίψα τηλεθεατής… ένα δενδράκι βρε αδελφέ να γείρει στον ίσκιο του και μια καθαρή πηγή να δροσιστεί στο νερό της!
 
.
Είναι πολλά τα στοιχεία που συνθέτουν τη φετινή «όαση» και βάσει αυτών δεν θα μπορούσε παρά να γνωρίσει μεγάλη αποδοχή, από ένα κοινό που περίμενε με λαχτάρα μια αυθεντική – επιτέλους!- μυθοπλασία από μυαλά παραγωγικά με «ανοικτό» στο φουλ τον διακόπτη της έμπνευσης! Ένα ευφάνταστο σενάριο με καταιγιστικές εξελίξεις που σχεδόν δεν τις προλαβαίνεις… περίπλοκες  σχέσεις με καλά κρυμμένα μυστικά να εντείνουν το μυστήριο και την αγωνία… γερά δομημένοι και πλήρως αναγνωρίσιμοι χαρακτήρες, ο καθένας με τον δικό του κομβικό ρόλο στο περίτεχνο παζλ… συνεχείς αποκαλύψεις κι ανατροπές να πυροδοτούν το σασπένς ενίοτε στα όρια θρίλερ… έντονο συναίσθημα σε όλες τις εκφάνσεις του, από συγκίνηση, έρωτα και δράμα μέχρι ακραία οργή και μίσος… ρεαλιστική ατμόσφαιρα  «της διπλανής πόρτας» ή σκοτεινή του εφιάλτη… έξυπνα συγγραφικά ευρήματα που άλλοτε αναδεικνύουν ως οφείλουν παρωχημένα στερεότυπα  κι άλλοτε τα αποδομούν απολαυστικά…
 
.
Κι όλα τούτα στο οικείο  περιβάλλον ενός ελληνικού χωριού, τη σημαδιακή από κάθε άποψη δεκαετία του ‘50- ’60, με όλα τα χαρακτηριστικά του κοινωνικο-πολιτικού κλίματος της εποχής. Όπου με παρόντα ακόμα τα πολιτικά πάθη μετά τη λήξη του εμφύλιου,  οι άνθρωποι παλεύουν να επουλώσουν πληγές, να ζήσουν καλύτερες μέρες, αναζητώντας τη βιομηχανική ανάπτυξη που ήδη καλπάζει ισοπεδώνοντας τα πάντα, παρά την αντίσταση όσων μένουν πιστοί στις παραδοσιακές αξίες της γης. Μέσα σε αυτό το τόσο γνώριμο για κάποιες γενιές τοπίο και με φόντο τον αυθεντικό περίγυρο και εμβληματικούς χαρακτήρες ενός χωριού, εξελίσσονται με ρυθμό καταιγιστικό δυνατές ανθρώπινες ιστορίες με πλοκή  που αιχμαλωτίζει. Αν προσθέσουμε επιπλέον την αρτιότητα της παραγωγής με τις προσεγμένες λεπτομέρειες και το κινηματογραφικό ύφος. και βεβαίως τις υποκριτικές επιδόσεις σπουδαίων ηθοποιών που παρότι καταξιωμένοι θεατρικά, για τους περισσότερους είναι η παρθενική τους εμφάνιση στο γυαλί (ναι… υπάρχει θεός και ακούει!), καταθέτοντας εξαίρετες ερμηνείες υψηλού επιπέδου από φρέσκα πρόσωπα, προφανώς η επιτυχία ήταν κάτι παραπάνω από δεδομένη.
 
.
Αποτυπωμένη σε υψηλά νούμερα τηλεθέασης και με απόλυτη κυριαρχία στον ανταγωνισμό, απόδειξη ότι το στερημένο κοινό λαχταρούσε μια ανάσα ποιότητας μέσα στη μπόχα της αναμασημένης σαβούρας. Και είναι σίγουρο ότι η δυναμική πετυχημένη πορεία θα καλπάσει, ΑΝ οι συντελεστές μείνουν πιστοί στα αρχικά ποιοτικά στάνταρ κι εννοώ βασικά σεναριογράφους και σκηνοθέτη. Γιατί το αναφέρω; Γιατί σαν να «έπιασα» με την άκρη του ματιού κάποια… «ύποπτα σημαδάκια» και τρέμω για τυχόν απογοήτευση που θα ‘ναι επώδυνη όταν έχεις επενδύσει τόση λαχτάρα και προσδοκίες, οπότε νιώθω την ανάγκη να φωνάξω δυνατά να με ακούσουν «τον νου σας καλοί μου κι άξιοι… μελισσοκόμοι, μη μας χαλάσετε σας παρακαλώ το μέλι κι άντε μετά να περιμένουμε μια δεκαετία και αν, για καινούργια σοδειά τέτοιας νοστιμάδας!»
.
.
Δυο–τρία πραγματάκια που εντόπισα κι άρχισαν να με ανησυχούν, όσο είναι νωρίς θέλω να τα μοιραστώ απευθύνοντας έκκληση στα κατάλληλα αυτιά… Μειώστε να χαρείτε ένα κλικ τον μελοδραματισμό, έχει μουλιάσει η οθόνη από δάκρυα ανδρικά και γυναικεία αδιακρίτως, ενώ το «δώσε πόνο» κοντεύει να τερματίσει… Καλλιεργείστε λίγο παραπάνω το χιούμορ στις αστείες ατάκες ώστε να μη μοιάζει απολιθωμένο και ξενέρωτο… Εστιάστε λίγο πιο έντεχνα και ψαγμένα στην αληθοφάνεια, αντί της βολικής (και αφελούς) λύσης ενός μόνιμα «από μηχανής θεού», καθώς πάντα την κατάλληλη στιγμή, στο κατάλληλο μέρος ξεφυτρώνει από το πουθενά ο κατάλληλος άνθρωπος και η πειστικότητα δέχεται σοβαρό πλήγμα… Μετριάστε ελαφρώς την πληθώρα απανωτών γεγονότων που εισβάλλουν καταιγιστικά στο μυαλό του θεατή, χωρίς την απαραίτητη «ανάσα» να τα επεξεργαστεί, να τα συνδέσει, να τα κρίνει… Όπως βλέπετε αγαπητοί «μελισσοκόμοι» δεν ζητάω σπουδαία πράγματα, κι αυτά μόνο από φόβο μήπως η λατρεμένη σειρά μας «προδώσει», αλλά κυρίως μήπως προδώσει τον εαυτό της πέφτοντας στη λούμπα των εκπτώσεων, που πιο κρίμα κι άδικο δεν γίνεται για τόσο ελπιδοφόρα δουλειά!
 
Συνεχίστε δυνατά και το νου σας, σας έχουμε ανάγκη, πώς αλλιώς να το πούμε!
 
Ακολουθήστε μας στα social media
       

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή