ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. Από τη στήλη «LIFE STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ.

708 Views
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.  Από τη στήλη «LIFE  STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. Από τη στήλη «LIFE STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ.  Από τη στήλη «LIFE  STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ.
.
Ώρα Ελλάδος  11:01. Το μαύρο, αγνώστου ταυτότητας πουλί, το οποίο είχε εμφανιστεί guest star άλλες δύο φορές, ήρθε πάλι και κάθισε στο περβάζι του παραθύρου. Σήκωσε τις φτερούγες του για άλλη μια φορά, έξυσε την πλάτη του, και έμεινε ακίνητο να μας κοιτάζει. Είμαι σίγουρος ότι θα είχε μεγάλη περιέργεια για την συνέχεια της ιστορίας. Άραγε, τι θα συμβεί παρακάτω μετά την μεγάλη αποκάλυψη της κυρίας Έλενας; Θα συνεχίσουμε μια ακόλαστη βραδιά;  Θα μαζέψω τα μπογαλάκια μου και θα φύγω ή δεν θα κάνω τίποτα από τα δύο και θα….Λίγη υπομονή φίλοι μου και σε λίγο θα μάθετε την εξέλιξη της ιστορίας! Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι μετά την αποκάλυψη-βόμβα (όπως λένε στις τηλεοπτικές εκπομπές)της κυρία Έλενας, ότι ο άντρας που έφυγε μαζί με  την Μαργαρίτα για την Αυστραλία ήταν ό άντρας της, είχα πλέον πειστεί ότι: Α. Η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια Β. Η ζωή είναι μεγάλη πουτάνα Γ. Το μαύρο πουλί είναι οιωνός και μάρτυς μου η φίλη μου η Μαρία και Δ. Πρέπει να πιω επειγόντως μια μπύρα και στην συνέχεια να καθίσω στον καναπέ και να κοιτάω το νταβάνι. Δεν μπορεί κάποιο ξεφλούδισμα θα έχει και εδώ.
 
Μου έχει λείψει αυτή η αγαπημένη μου συνήθεια. Θέλω να γυρίσω σπίτι, να ανοίξω όλες τις μπύρες που έχω στο ψυγείο και να τις πιω μονορούφι. Να πάρω την φωτογραφία που είμαι με την Μαργαρίτα στην Ακρόπολη, να την πιάσω από την άκρη, να την βάλω φωτιά και να γελάω καθώς την βλέπω να καίγεται. Θα μου πεις αφού ήξερες ότι έφυγε με άλλον, τι σε πείραξε; Ειλικρινά δεν ξέρω. Ίσως το μεγαλύτερος. Ίσως το πιο πλούσιος. Ίσως και τα δύο. Ίσως το ότι ήμουν ερωτευμένος μαζί της και μέχρι τελευταία στιγμή πίστευα ότι θα γύριζε σε μένα κάποια στιγμή γιατί στο βάθος με αγαπάει και με θέλει. Η με θέλει και με αγαπάει. Το ίδιο κάνει. Όμως τώρα βλέπω ότι οι προθέσεις της ήταν τα λεφτά αισθήματα. Οκ. Και βλέπω μπροστά μου μια γυναίκα να έχει χάσει το χαμόγελο της, να προσπαθεί να μου πει μια κουβέντα και να με επαναφέρει στην πραγματικότητα, αλλά το αποτέλεσμα μηδέν. Ούτε μιλιά, ούτε λαλιά από τον συνομιλητή της. Παρατηρώ μόνο το πουλί που στέκει ακόμα ακίνητο και δεν λέει να φύγει με τίποτα. Στο τέλος θα πιστέψω ότι είναι η Μαργαρίτα μεταμορφωμένη και περιμένει την συνέχεια της ιστορίας. Ότι έχει έρθει κατευθείαν από την Αυστραλία, χωρίς τον χοντρό κόρακα-σύντροφο της για να μάθει την συνέχεια….
 
«Από πότε γνωρίζονται;». Η φωνή μου έσπασε τον πάγο και έδωσε το σύνθημα ότι τώρα θα μαθευτούν όλα. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, όπως λέει και το άσμα δια στόματος Σάκη Ρουβά. Μόνο που εγώ νιώθω κουβάς και όχι Ρουβάς. Σκέτος. «Έχει σημασία;»μου απαντά η κυρία Έλενα και το ματς για το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος μόλις ξεκίνησε.  «Ναι, για μένα έχει. Πείτε μου σας παρακαλώ από πότε γνωρίζονται». Σιωπή δευτερολέπτων. «Εδώ και ένα χρόνο περίπου». «Μάλιστα. Άρα όταν πήγα να της πάρω το δώρο από το κοσμηματοπωλείο που αγοράσατε το πορτατίφ, αυτοί τα είχανε». «Ναι. Τα είχανε». Παρατηρώ το μαύρο πουλί. Είναι στην θέση του. «Οκ. Ρωτάω για να ξέρω τι μου γίνεται.». «Και εγώ το έμαθα εντελώς τυχαία, δύο μήνες  πριν συναντηθούμε στο κοσμηματοπωλείο και αγοράσω το πορτατίφ». Όσο σκέφτομαι το άγχος που είχα να της πάρω κάποιο καλό κόσμημα για τα γενέθλια της, και την στεναχώρια που δεν της πήρα εκείνο που στοίχιζε 339 ευρώ, νιώθω ακόμη περισσότερο κουβάς. Κουβάς με βρωμόνερα από το σφουγγάρισμα που μόλις κάνανε και τα παρατήσανε εκεί μέσα. Η μέσα μου.
 
«Πως το μάθατε;». Ήμουν πολύ περίεργος να μάθω πως τους έπιασε στα πράσα. Ένιωθα τα κατώτερα ένστικτα μου  να μου χτυπούν την πόρτα. Ντρινννννννννννννννν. Ένιωθα αυτό το κουδούνισμα να με εξιτάρει. «Ήταν πολύ απλό. Ξέχασε μια μέρα το επαγγελματικό του κινητό σπίτι και έτυχε να του στείλει μήνυμα». Πολύ απλό για να είναι αληθινό. «Τόσο απλά;»αναρωτήθηκα. «Είχε αφήσει το κινητό στον πάγκο της κουζίνας και την ώρα που πήγα να φτιάξω τον καφέ μου το είδα. Σκέφτηκα να τον πάρω τηλέφωνο να τον ειδοποιήσω στο άλλο κινητό του, αλλά ήταν κλειστό. Παίρνω το εταιρικό τηλέφωνο στα χέρια μου να πάρω τον συνάδελφο του τον Αντώνη για να τον ειδοποιήσει και εκείνη την στιγμή…».  «Ήρθε το μήνυμα». «Ναι». «Είδατε; Όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η ώρα».
 
Μου άρεσε αυτό που είπα ήταν πολύ ωραίο και φιλοσοφημένο. Από αυτά τα ωραία που λένε διάφοροι σοφοί και τα κάνουμε τσιτάτα και τα ξαναθυμόμαστε σε κάτι τέτοιες ηρωικές στιγμές. «Τι έλεγε το μήνυμα;». «Δεν έχει σημασία πια» μου απάντησε ξερά και έκανε να φύγει. «Για μένα έχει»της απαντώ με απότομο ύφος και της πιάνω το χέρι. Ξαφνιάστηκε με την κίνηση μου. Δεν περίμενε τέτοια αντίδραση από τον «υδραυλικό»που τόση ώρα πίστευε ότι ήταν ένα πράο άτομο που ήρθε να κάνει την δουλειά του, να πει ευχαριστώ ,και να φύγει. Και τώρα, να, ο Θανάσης μέσα λίγα λεπτά από σεμνός και πράος γίνεται απαιτητικός και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Αλλάζει το βλέμμα του και απαιτεί να μάθει όλη την αλήθεια. «Είσαστε τόσο πληγωμένη, όσο είμαι και εγώ. Θα πληγωθώ λίγο παραπάνω αλλά δεν πειράζει. Θα αντέξω. Θέλω να μάθω τι έλεγε αυτό το μήνυμα». «Γιατί έχει τόση σημασία για σένα; Δεν σου αρκεί που…». «Όχι, δεν μου αρκεί». Η φωνή μου ανέβασε πολλά ντεσιμπέλ και αυτή την φορά η έκπληξη φάνηκε έντονα στο πρόσωπο της. Δεν θα έφευγα από εδώ αν δεν μου έλεγε τι διάβασε σ’ αυτό το ρημαδομήνυμα. Ήμουν αποφασισμένος.
 
 Στο μυαλό μου αστραπιαία ήρθε η στιγμή που η Μαργαρίτα μου ανακοίνωσε ότι φεύγει για την Αυστραλία γιατί ο θείος της ο Αλέκος της βρήκε πολύ καλή δουλειά, με καλά χρήματα  και μάλιστα πάνω στις σπουδές της. Την στιγμή εκείνη έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου αλλά επειδή ήταν για το καλό της, έκανα την καρδιά μου πέτρα και της είπα να πάει. Με αγκάλιασε, με φίλησε, μου είπε «Ευχαριστώ», κάναμε έρωτα σαν τρελοί και την άλλη μέρα έφυγε. Επέμενε να μην την πάω στο αεροδρόμιο γιατί δεν άντεχε τους αποχωρισμούς και τις μεγάλες συγκινήσεις. Δεν πήγα για να μην την στεναχωρήσω, παρά μόνο την χαιρέτησα, έκλεισα την πόρτα και έπεσα στο κρεβάτι με ένα κουτάκι μπύρα στο χέρι. Μετά έβαλα τα κλάματα, με συνοδεία κλασσικής μουσικής και έπεσα για ύπνο. Αυτό το βιολί συνεχίστηκε για δύο εβδομάδες, ώσπου ήρθε ένα γράμμα τριών σελίδων που το ρεζουμέ του ήταν ότι ζητάει συγνώμη αλλά είναι με άλλον άντρα εκεί στα ξένα και ότι καλό είναι να σταματήσουμε να επικοινωνούμε. Και άνεργος και κερατάς σκέφτηκα την ώρα που η μάνα μου με έπαιρνε τηλέφωνο να μου πει ότι η υγεία του πατέρα μου χειροτερεύει και εγώ σκεφτόμουν ότι ο λόγος που δεν ήθελε να πάω στο αεροδρόμιο μαζί της, είχε σάρκα και οστά και είναι το νέο της αμόρε.
 
  «Και άνεργος και κερατάς»είπα πάλι δυνατά αλλά χωρίς κλάματα. Μόνο που αυτή την φορά δεν ήμουν μόνος. Είχα την πελάτισσα απέναντι μου να με κοιτάει σαν χαμένη για την τροπή που πήρε η συνάντηση μας. «Λοιπόν κυρία Έλενα θα μάθω τελικά τι σκατά έγραφε σ’ εκείνο το μήνυμα;»της είπα και περίμενα την απάντηση της. «Ναι»σιγοψιθύρισε και μου χάιδεψε το χέρι.

Συνεχίζεται… 


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Γεννήθηκα στο νοσοκομείο της Καρδίτσας πριν από 41 έτη και αυτό είναι αρκετό όλα αυτά τα χρόνια να ζήσω εμπειρίες και καταστάσεις που κάποια μέρα θα γίνουν ιστορίες και θα εκδοθούν από κάποιον εκδοτικό οίκο που θα εκτιμήσει τους ήρωες αυτούς. Μέχρι τότε πίνω τον μέτριο φρέντο εσπρέσο κάθε πρωί, γυμνάζομαι όσο μπορώ, ακούω Bruch Springsteen, και γράφω στην Κουλτουρόσουπα για να ξεφύγω και λίγο από την καθημερινότητα αλλά η ρημάδα πάντα μας ξεπερνάει. Νομίζω ότι κάπου μας κάνει πλάκα ο Θεός και ότι ξεκαρδίζεται στα γέλια ο άτιμοςόταν μας βλέπει να κάνουμε σχέδια και να ψάχνουμε μανιωδώς την ευτυχία. Πιστεύω στην ειρήνη και ότι μια μέρα ο κόσμος θα ζει χωρίς θανατηφόρους ιούς, πολέμους και ηλίθιους πολιτικούς. Το τελευταίο πιστεύω ότι είναι και το πιο δύσκολο…

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή