ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ Γ’ ΜΕΡΟΣ. Από τη στήλη «LIFE STORIES» του Βασίλη Καρατζόγλου.

1880 Views
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ Γ’ ΜΕΡΟΣ. Από τη στήλη «LIFE  STORIES» του Βασίλη Καρατζόγλου. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ Γ’ ΜΕΡΟΣ. Από τη στήλη «LIFE STORIES» του Βασίλη Καρατζόγλου.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ Γ’ ΜΕΡΟΣ. Από τη στήλη «LIFE  STORIES» του Βασίλη Καρατζόγλου.

«Καλημέρα Θανάση. Μου τηλεφώνησε η πελάτισσα για το σημερινό ραντεβού. Φτιάξε καφέ και πάρε με τηλέφωνο να μιλήσουμε για τις λεπτομέρειες». Ώρα Ελλάδος 08:36. Από την άλλη άκρη του τηλεφώνου η φίλη μου Μαρία «ετοιμοπόλεμη» για το αποψινό-μεγάλο-ραντεβού. Της απαντάω ένα ξερό μμμμμμμμμμ, (από αυτό που κάνουν τα μοσχάρια και όχι το ερωτικό, άλλωστε το ερωτικό το κρατάω για το βράδυ)και κλείνω το τηλέφωνο. Κατάλαβε ότι δεν έχω ξυπνήσει ακόμη και ότι αν δεν πιω καφέ δεν πρόκειται να ορθώσω κουβέντα. Γυρίζω από την άλλη πλευρά του κρεβατιού για να χουζουρέψω  λίγο και φέρνω στο μυαλό μου το χθεσινό όνειρο. Βλέπω εμένα να προσπαθώ να φτάσω στο μεροκάματο του τρόμου  και έναν μαύρο να μου λέει ευθαρσώς «δεν θα φτάσεις ποτέ…Ποτέ». Προσπαθώ να θυμηθώ από πού ξέρω τον μαύρο αλλά μάταιος κόπος.
 
Σηκώνομαι για να πλυθώ και να φτιάξω καφέ.
«Χμμμμ σαν να θέλω ξύρισμα» μονολογώ μπροστά στον καθρέφτη και βάζω μπρος την ξυριστική μηχανή. Και αν η πελάτισσα θέλει άντρα με γένια τι θα κάνω; Που θα βρω μετά τα γένια; Κλείνω την μηχανή, βουρτσίζω τα δόντια μου με οδοντόκρεμα που σου ασπρίζει την οδοντοστοιχία μέσα σε 24 ώρες, και κατευθύνομαι προς την κουζίνα για να φτιάξω καφέ. Ρίχνω νερό στην καφετιέρα και βάζω μουσική χαλαρωτική για να ηρεμήσω και να βρω το «κέντρο μου». Τα πουλιά τιτιβίζουν χαρούμενα και εγώ προσπαθώ  για άλλη μια φορά να φέρω μια εικόνα επιτυχίας στο μυαλό μου, έτσι όπως μου έχει μάθει  η φίλη μου η Μαρία. Μάταιος κόπος. Στο μυαλό μου έρχεται η πελάτισσα με τον ιδιοκτήτη μου και στο βάθος ένας ηλεκτρολόγος με τα σύνεργα του στο χέρι. Ένα κασελάκι και μια μπαλαντέζα. Στην εμφάνιση της μπαλαντέζας ανοίγω τα μάτια μου ενώ τα πουλιά συνεχίζουν το τιτίβισμα τους χαλαρά και ωραία.
 
Το νερό στην καφετιέρα κοχλάζει υπενθυμίζοντας μου ότι ο καφές είναι έτοιμος. Τον ρίχνω στην κούπα που γράφει «Sex, drugs and Paola» και η πρώτη γουλιά  γαργαλάει ήδη τον ουρανίσκο μου. Πίνω μισή κούπα μονορούφι και αποφασίζω να πάρω την Μαρία τηλέφωνο να μιλήσουμε για τις λεπτομέρειες.
«Καλημέρα».
«Καλημέρα Θανάση. Ξύπνησες;».
«Ναι, και πίνω τον καφέ μου. Πικρό και σκέτο όπως είναι η ζωή  μου».
«Σταμάτα ρε παιδί μου πρωί-πρωί».          
« Είπα να κάνω λίγο χιούμορ αλλά μάλλον δεν..»
«Λοιπόν άκου. Με πήρε τηλέφωνο η πελάτισσα σήμερα το πρωί».
«Καλά στον ύπνο της με έβλεπε; Ή έχει τόσες πολλές κ….»
«Άσε τα πολλά λόγια και άκου. Θέλω να θυμάσαι ότι το σύνθημα είναι Ηλεκτρολόγος και ότι..».
 
Ένιωσα τον καφέ να κάνει μια απότομη στάση στον λαιμό μου και  να αρνείται πεισματικά να κατέβει στον οισοφάγο. Τα μάτια μου άνοιξαν διάπλατα, την ίδια ώρα που ο καφές μουλαρωμένος δεν έλεγε να κατέβει με τίποτα λες και είχε αποφασίσει να κάνει απεργία διαρκείας. Λίγο ακόμα να καθόταν και θα…Ευτυχώς μετά την φιλική συμμετοχή του βήχα βρήκε επιτέλους διέξοδο από το στόμα μου και προσγειώθηκε ομαλά μέσα στον νιπτήρα. «Ο Ηλεκτρολόγος του ονείρου τώρα κοντά σας για λίγες μόνο παραστάσεις»σκέφτηκα καθώς έφτυνα τον καφέ, ενώ η Μαρία φώναζε το όνομα μου από την άλλη άκρη του τηλεφώνου και προσπαθούσε να καταλάβει τι έχω πάθει.
«Θανάση είσαι καλά; Μίλα μου. Τι έπαθες ρε παιδάκι μου;».
«Έλα καλά είμαι. Μου έκατσε ο λίγος καφές στον λαιμό αλλά είμαι μια χαρά».
«Καλά έτσι στα καλά καθούμενα; Δεν είναι καραμέλα ο καφές. Πως σου κάτσε;».
«Ξέχασε το. Δεν είναι τίποτα. Μου πέρασε. Συνέχισε αυτό που μου έλεγες»της είπα λίγο απότομα ενώ η λέξη Ηλεκτρολόγος αντηχούσε ακόμα στα αυτιά μου.
«Οκ. Σου έλεγα λοιπόν ότι το σύνθημα είναι Ηλεκτρολόγος και ότι η πελάτισσα ζήτησε να βρεθείτε σήμερα το βράδυ στις 9.Θέλει να φοράς στολή ηλεκτρολόγου, να έχεις εργαλεία μαζί σου και μία μπαλαντέζα..»
«Συγνώμη και που θα τα βρω όλα αυτά τα “σύνεργα του τρόμου” μέχρι το βράδυ; Με τι χρήματα θα τα αγοράσω;»
«Μην ανησυχείς για χρήματα. Πληρώνει το “αφεντικό”. Λεφτά υπάρχουν».
 
Μετά το σύνθημα-ατάκα του  πρώην Πρωθυπουργού Γιωργάκη Παπανδρέου και τις οδηγίες της Μαρίας για το που θα καταθέσει τα λεφτά η πελάτισσα, από πού θα αγοράσω τα σύνεργα της «δουλειάς»,και σε ποια περιοχή θα κάνω την «πρακτική μου εξάσκηση», έπεσα στον καναπέ και έκανα αυτό που είχα μάθει καλά το τελευταίο διάστημα. Πριν ξεκινήσω την επιστήμη του «Κοίταγμα ξεφλουδίσματος» έριξα μια γρήγορη ματιά στην φωτογραφία της Μαργαρίτας, βούρκωσα λίγο, μου βγήκε ένας αναστεναγμός αλλά ήμουν αποφασισμένος. Το χέρι μου σχημάτισε τον αριθμό της πελάτισσας. Ήθελε να με ακούσει πριν βρεθούμε, να σπάσει λίγο ο πάγος πριν προχωρήσουμε στο «ψητό». 6975…….
Καλεί. Δεν το σηκώνει. Επιμένω. Καμιά απάντηση. Πάω να το κλείσω και τότε ακούω μια μπάσα φωνή να μου λέει: «Παρακαλώ. Ναι, παρακαλώ. Ποιος είναι;». Με λούζει κρύος ιδρώτας, χάνω την μιλιά μου, νιώθω έναν κόμπο στο στομάχι, πάω να το κλείσω αλλά την τελευταία στιγμή βρίσκω το θάρρος και απαντάω.
«Καλησπέρα. Είμαι ο Θανάσης ο φίλος της Μαρίας».
 
«Ο Ηλεκτρολόγος;».   
Καταπίνω το σάλιο μου και συνεχίζω.
«Ναι, ο Ηλεκτρολόγος».
«Καλησπέρα σας. Ξέρετε έχουν χαλάσει τα φώτα στο σπίτι μου και θέλω να έρθετε να τα δείτε. Θέλω να μου τα αλλάξετε».
«Ναι….Να έρθω. Άλλωστε αυτή είναι η δουλειά μου» ψελλίζω και περιμένω την απάντηση της.
«Σήμερα το βράδυ παρακαλώ στις 9. Την διεύθυνση μου την έχετε. Θα σας περιμένω. Θα σας παρακαλούσα να μην αργήσετε» μου λέει και κλείνει το τηλέφωνο. Απαντάω ένα «Βεβαίως»,που μάλλον δεν πρόλαβε να ακούσει και παίρνω την κούπα να πιω μια γουλιά καφέ. Κάθομαι στον καναπέ και ανοίγω την τηλεόραση να κάνω ζάπινγκ για να μου φύγει η ένταση.
«Μα πως γίνεται να έχουν χαλάσει τα φώτα και να φωνάζει τον Ηλεκτρολόγο να έρθει το βράδυ να της τα φτιάξει;» αναρωτιέμαι και σκάω στα γέλια. Η τηλεόραση εκείνη την ώρα δείχνει την Υπουργό Εργασίας να μιλάει για νέες θέσεις εργασίας και πριν προλάβω να σκάσω ακόμα πιο πολύ στα γέλια, το πρόγραμμα διακόπτεται για να μεταδώσει την άφιξη του Προέδρου της Αμερικής Μπαράκ Ομπάμα. Η κούπα του καφέ πέφτει από τα χέρια μου και το σύνθημα που είχε πάνω Sex, drugsandPaola” χωρίζεται στα τρία. Ναι, είναι γεγονός! Ο μαύρος που είδα στον ύπνο μου είναι μπροστά μου και είναι Πλανητάρχης…
Συνεχίζεται…

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Γεννήθηκα στο νοσοκομείο της Καρδίτσας πριν από 41 έτη και αυτό είναι αρκετό όλα αυτά τα χρόνια να ζήσω εμπειρίες και καταστάσεις που κάποια μέρα θα γίνουν ιστορίες και θα εκδοθούν από κάποιον εκδοτικό οίκο που θα εκτιμήσει τους ήρωες αυτούς. Μέχρι τότε πίνω τον μέτριο φρέντο εσπρέσο κάθε πρωί, γυμνάζομαι όσο μπορώ, ακούω Bruch Springsteen, και γράφω στην Κουλτουρόσουπα για να ξεφύγω και λίγο από την καθημερινότητα αλλά η ρημάδα πάντα μας ξεπερνάει. Νομίζω ότι κάπου μας κάνει πλάκα ο Θεός και ότι ξεκαρδίζεται στα γέλια ο άτιμοςόταν μας βλέπει να κάνουμε σχέδια και να ψάχνουμε μανιωδώς την ευτυχία. Πιστεύω στην ειρήνη και ότι μια μέρα ο κόσμος θα ζει χωρίς θανατηφόρους ιούς, πολέμους και ηλίθιους πολιτικούς. Το τελευταίο πιστεύω ότι είναι και το πιο δύσκολο…

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή