ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Από τον Βασίλη Καρατζόγλου.

3330 Views
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Από τον Βασίλη Καρατζόγλου. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Από τον Βασίλη Καρατζόγλου.

Ώρα Ελλάδος 00:01. «Θέλεις να μάθεις όλη την αλήθεια και έχεις απόλυτο δίκαιο. Γιατί σε παράτησα και έφυγα στα ξένα και εμφανίστηκα ξανά από το πουθενά, και μάλιστα σε ένα σπίτι που είχες κλείσει ραντεβού για “δουλειά”; Τι ρόλο έπαιξε η κυρία Έλενα στην όλη ιστορία; Ποια είναι τελικά αυτή η γυναίκα που ήσουν μαζί της τα τελευταία δύο χρόνια;  Ήρθε η ώρα να μάθεις τι πραγματικά έχει συμβεί». Δεν της απάντησα σε καμία ερώτηση. Απλά είχα μείνει ακίνητος στον καναπέ και την κοιτούσα. Παρατήρησα μόνο ότι το μπουκάλι με το λευκό κρασί είχε τελειώσει. Πριν συνεχίσει την εξιστόρηση της ζήτησα να ανοίξω ένα δεύτερο μπουκάλι κρασί. Η κυρία Έλενα είχε πλούσια κάβα, οπότε δεν δυσκολεύτηκα να βρω . Το άνοιξα και το έφερα στο τραπεζάκι απέναντι από τον καναπέ που καθόμασταν. Γέμισα τα ποτήρια με λευκό οίνο μιας μάρκας που δεν μπορούσε να συγκρατήσει το μυαλό μου, τσουγκρίσαμε τα ποτήρια, ψέλλισα ένα «Καλώς ήρθες» και η ώρα της αλήθειας έφτασε!
 
«Το τελευταίο διάστημα που ήμασταν μαζί σου είχα πει ότι η σχέση μας περνούσε κρίση και ότι δεν ήμουν πολύ καλά ψυχολογικά για το παλέψω. Σου ζήτησα να χωρίσουμε για λίγο μέχρι να δω τι μου συμβαίνει, και μόλις θα ένιωθα και πάλι καλά θα το ξαναβλέπαμε από την αρχή. Στην ουσία ήθελα να δώσω στην σχέση μας μια δεύτερη ευκαιρία. Τον καιρό που ήμασταν μαζί ένιωθα πολύ ωραία. Πρώτη φορά είχα νιώσει τρελά ερωτευμένη και αισθάνθηκα ότι βρήκα το άλλο μου μισό. Ξυπνούσα και κοιμόμουν μόνο με την σκέψη σου. Οι φίλοι με βλέπανε ανεβασμένη ψυχολογικά και φουλ ερωτευμένη και με πειράζανε διαρκώς. Ήμασταν μαζί 19 μήνες και 22 ημέρες και δεν κατάλαβα πως περάσανε. Μπορεί να διαφωνούσαμε σε πολλά πράγματα αλλά μετά τα βρίσκαμε και πολλές φορές γελούσαμε για τις αιτίες των καβγάδων».
 
«Ναι, τα θυμάμαι και εγώ όλα αυτά και τα έχω νιώσει. Όμως από ένα σημείο και μετά άρχισε να στραβώνει το πράγμα και δεν ήξερα τι έφταιξε. Ήταν τρίτο πρόσωπο και είμαι σίγουρος για αυτό. Κάνω λάθος;». «Όχι». «Μα, πως όχι. Αφού μου είπες ότι πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε μαζί γιατί είναι κάτι που δεν μπορείς να μου εξηγήσεις εκείνη την στιγμή και μου ‘πες να συνεχίσω την ζωή μου». «Ναι, όντως αυτό είχε γίνει»μου είπε ξερά και συνέχισα. « Από την άλλη μου το πε και η κυρία Έλενα ότι είσαι με τον άντρα της και ότι θα μείνετε για πάντα μαζί». «Πότε στο είπε;». «Όταν βρεθήκαμε στο πρώτο ραντεβού και μου έδειξε την φωτογραφία σου και μου αποκάλυψε ότι είσαι η ερωμένη του άντρας της». «Θανάση, η κυρία Έλενα είναι η νονά μου και ο άντρας της ο νονός μου. Δεν είναι εραστής μου». «Μα, τα χίλια όνειρα!!!!»φώναξα δυνατά και ήπια το κρασί μονορούφι.
 
«Θανάση; Θανάση; Όλα οκ;». Άφησα ένα μουγκρητό και κρύφτηκα κάτω από το πάπλωμα. Δεν είχα καμία όρεξη να σηκωθώ. Ήθελα να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. «Θανάση σήκω. Θα αργήσεις στην δουλειά και μετά θα τρέχεις πάλι. Θα σου φτιάξω καφέ για να ξυπνήσεις. Έλα σήκω υπναρά» . Άφησα ένα μακρόσυρτο μμμμμμμμμμμμ και πέταξα το πάπλωμα από πάνω μου. Κοίταξα για λίγο το ταβάνι μπας και εντοπίσω κανένα ξεφλούδισμα, τεντώθηκα και με αργές κινήσεις σηκώθηκα και έκατσα στην άκρη του κρεβατιού. Έστρωσα λίγο τα μαλλιά μου και κατευθύνθηκα προς το μπάνιο. Έριξα νερό στο πρόσωπο μου, βούρτσισα τα δόντια μου με νωχελικές κινήσεις, έκανα γαργάρες με το υγρό καθαριστικό δοντιών που σου χαρίζει φρέσκια αναπνοή και στάθηκα μπροστά στον καθρέφτη.
 
Από μπροστά μου πέρασε η ζωή μου και όλα όσα έζησα τα τελευταία δύο χρόνια. Η ανεργία, ο χωρισμός με την Μαργαρίτα, οι οικονομικές δυσκολίες και η ασθένεια του πατέρα μου. Μετά προστέθηκε και η αρρώστια της Μαργαρίτας και η μάχη που έδωσε με τον καρκίνο. Και να που τώρα είμαστε μαζί, έχω μια δουλειά που αγαπάω, ο πατέρας μου κατάφερε να νικήσει και αυτός το Τέρας και σε λίγους μήνες θα γίνω μπαμπάς. Ένας υπέροχος χαζομπαμπάς.
 
«Θανάση θα αργήσεις. Έλα να πιεις τον καφέ σου και να ετοιμαστείς». «Ναι, έρχομαι μωρό μου». Σκούπισα το πρόσωπο μου με την κιτρινόμαυρη πετσέτα και κατευθύνθηκα προς την κουζίνα. «Έλα, σου έκανα και δύο τοστ. Ο μικρός κλωτσάει. Δεν μ’ άφησε όλο το βράδυ να κοιμηθώ». «Θα τον κάνω ποδοσφαιριστή μην αγχώνεσαι»της απάντησα και χαμογέλασα. Μαζί μου χαμογέλασε και εκείνη. «Μα τι σε έπιασε και δεν μπορούσες να ξυπνήσεις σήμερα; Έβλεπες κανένα περίεργο όνειρο;»μου είπε καθώς έβγαζε τα τοστ από την τοστιέρα.
 
«Ναι, κάτι είδα»μουρμούρισα και ρούφηξα τον ελληνικό καφέ. «Θέλεις να μου πεις;»με ρώτησε και άφησε μπροστά μου τα δύο καλοψημένα τοστ.  «Είδα ότι στο σπίτι της κυρίας Έλενας που πήγα για το “ραντεβού”, μου αποκάλυψε ότι ο άντρας της και εσύ είσαστε εραστές και ότι είσαστε μαζί στην Αυστραλία. Αλλά το περίεργο είναι ότι αυτό το όνειρο είναι σαν κράτησε έναν ολόκληρο χρόνο». «Ήταν πολύ έντονο ρε μωρό μου γι’ αυτό». «Χμμμμ..ναι γι’ αυτό»ψέλλισα και καταβρόχθισα το ένα τοστ. «Ξέρεις ότι η αλήθεια είναι άλλη. Ότι ο άντρας της κυρίας Έλενας είναι νονός μου και πήγαμε μαζί στην Ελβετία για να με βοηθήσει στο πρόβλημα υγείας μου». «Ευτυχώς πήγαν όλα καλά και τώρα είσαι εδώ, ζωντανή, έτοιμη να γίνεις μητέρα». «Και εσύ ένας τρελός χαζομπαμπάς. Μην το ξεχνάς». «Όχι, δεν το ξεχνάω. Πως γίνεται να το ξεχάσω;»απάντησα και ήπια μια γουλιά από τον καφέ μου.
 
Η φίλη μου η Μαρία τα είχε σχεδιάσει όλα πολύ καλά και το σχέδιο έλαβε τέλος με μεγάλη επιτυχία. Όλο αυτό το διάστημα ήξερε τι γινόταν αλλά σεβάστηκε την επιθυμία της Μαργαρίτας να μην μου πει τίποτα. Δεν ήθελε να με στεναχωρήσει. Και ενώ ήμουν σίγουρος ότι η Μαργαρίτα έφυγε με τον νέο έρωτα της, αυτή κανόνισε ραντεβού με την κυρία Έλενα τάχα μου για επαγγελματικούς λόγους, και τότε μπροστά μου βρέθηκε η Μαργαρίτα να μου εξιστορεί τι ακριβώς είχε γίνει. Το καλύτερο, δε, είναι ότι από το άγχος μου για το ραντεβού είδα όλο αυτό το όνειρο που έμοιαζε σαν ταινία ή σαν διήγημα που κάποια στιγμή μπορεί να δημοσιευτεί σε κανένα σάιτ.
 
Αλλά τώρα όλα αυτά μοιάζουν μακρινά. Γύρισε ο τροχός και….πήδηξε και ο φτωχός. «Και με την πρώτη έπιασε και παιδί»μουρμούρισα και ξέσπασα σε γέλια. «Γιατί γελάς;»με ρώτησε η Μαργαρίτα. «Τίποτα..Θυμήθηκα κάτι δικά μου»απάντησα και σηκώθηκα από το τραπέζι. Ντύθηκα, πήρα τα κλειδιά μου, φίλησα την αγάπη μου και κοίταξα στο ταβάνι. Ένα νέο ξεφλούδισμα έκανε την εμφάνιση του. Χαμογέλασα και έκανα να φύγω. Όμως κάτι ένιωσα να στέκεται στα κάγκελα του μπαλκονιού. Μα, ναι! Γύρισα και είδα έναν παλιό μου γνώριμο. Το πουλί «οιωνός» ήταν πάλι μπροστά μου. Μου ‘ριξε μια ματιά, έβγαλε μια κραυγή και εξαφανίστηκε. Ήταν σαν να μου έλεγε: «Όλα καλά φίλε. Όλα καλά»…
 
ΤΕΛΟΣ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Γεννήθηκα στο νοσοκομείο της Καρδίτσας πριν από 41 έτη και αυτό είναι αρκετό όλα αυτά τα χρόνια να ζήσω εμπειρίες και καταστάσεις που κάποια μέρα θα γίνουν ιστορίες και θα εκδοθούν από κάποιον εκδοτικό οίκο που θα εκτιμήσει τους ήρωες αυτούς. Μέχρι τότε πίνω τον μέτριο φρέντο εσπρέσο κάθε πρωί, γυμνάζομαι όσο μπορώ, ακούω Bruch Springsteen, και γράφω στην Κουλτουρόσουπα για να ξεφύγω και λίγο από την καθημερινότητα αλλά η ρημάδα πάντα μας ξεπερνάει. Νομίζω ότι κάπου μας κάνει πλάκα ο Θεός και ότι ξεκαρδίζεται στα γέλια ο άτιμοςόταν μας βλέπει να κάνουμε σχέδια και να ψάχνουμε μανιωδώς την ευτυχία. Πιστεύω στην ειρήνη και ότι μια μέρα ο κόσμος θα ζει χωρίς θανατηφόρους ιούς, πολέμους και ηλίθιους πολιτικούς. Το τελευταίο πιστεύω ότι είναι και το πιο δύσκολο…

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή