Επάγγελμα Ζιγκολό: Η μεγάλη στιγμή!. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

3090 Views
Επάγγελμα Ζιγκολό: Η μεγάλη στιγμή!. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου]. Επάγγελμα Ζιγκολό: Η μεγάλη στιγμή!. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου

Ώρα Ελλάδος 21:53. Βρίσκομαι έξω ακριβώς από το ίδιο σπίτι που είχα δει στον ύπνο μου. Έχω μπει στο ίδιο ταξί , έχω ακούσει τα ίδια τραγούδια, ο ταξιτζής ήταν ακριβώς ο ίδιος με τις ίδιες ατάκες, και το μαύρο πουλί-στέκεται ακριβώς στην θέση που στεκόταν και στο όνειρο μου. Παίρνω μια βαθιά ανάσα και χτυπάω το κουδούνι της αυλόπορτας. Περιμένω μερικά δευτερόλεπτα και ακούω μια γυναικεία να μου λέει: «Παρακαλώ;». Γνωστή φωνή. «Ναι, καλησπέρα. Είμαι ο Θανάσης και έχω έρθει για το ραντεβού». «Ναι, μισό λεπτό»μου απαντάει, και η πόρτα ανοίγει. Διασχίζω τον διάδρομο με τα λουλούδια και τους θάμνους και φτάνω στη εξώπορτα. Φτιάχνω λίγο το φρεσκοκουρεμένο μαλλί μου και χτυπάω το κουδούνι. Περιμένω με αγωνία να δω τι θα αντικρύσω. Αυτό που ζω αγγίζει τα όρια της επιστημονική φαντασίας. Είναι η κυρία Έλενα, όπως ακριβώς την ονειρεύτηκα. Γύρω στα σαράντα πέντε, ξανθιά, γοητευτική, σέξι, με ένα στενό μαύρο φόρεμα και χαμόγελο όλο υποσχέσεις. «Καλησπέρα. Είμαι ο Θανάσης»της λέω.  «Καλησπέρα Θανάση. Έλενα. Πέρνα μέσα» μου λέει και κλείνει την πόρτα.

 Το σκηνικό είναι ακριβώς το ίδιο, όπως και το εσωτερικό του σπιτιού. Κρασί, χαμόγελα, το πορτατίφ στην θέση του, ερωτισμός στην ατμόσφαιρα και μια αμηχανία μεταξύ μας που ευελπιστώ να φύγει κάποια στιγμή. Το δεύτερο ποτήρι γίνεται τρίτο και σε λίγο έρχεται και το τέταρτο. Είμαι σίγουρος ότι στην συνέχεια η κυρία Έλενα θα μου αποκαλύψει ότι η Μαργαρίτα έφυγε για την Αυστραλία με τον πρώην άντρα της, και ότι η ίδια για να πνίξει τον πόνο της πήγε να αγοράσει ένα φωτιστικό, με είδε και γοητεύτηκε, και στο τέλος αφού θα μου κάνει κήρυγμα περί φτωχών και πλουσίων, θα μου πει ότι έχει ένα παιδί με ένα πρόβλημα υγείας και θα ζητήσει την βοήθεια μου. Δηλ. ότι είδα και στο ύπνο μου. Όμως θα εξελιχθούν όντως  έτσι τα πράγματα;
«Από πού πήρατε αυτό το ωραίο το πορτατίφ»την ρωτάω καθώς γεμίζει τα ποτήρια μας με κρασί. «Το αγόρασα από ένα καταπληκτικό μαγαζί στο Νέο Ψυχικό. Το βρήκα προσφορά και το πήρα. Δεν είναι υπέροχο;» μου απαντά και μου δίνει το ποτήρι. «Την μέρα που το πήρατε ήταν ημέρα Τετάρτη και ψιχάλιζε;»την ξαναρωτώ, σίγουρος για την απάντηση. «Ναι»μου λέει και τσουγγρίζει το ποτήρι μου. «Ούτε όνειρο να το είδα»σκέφτομαι και πίνω μια γουλιά κρασί. 
 
Βγάζει τις μαύρες γόβες της και κουρνιάζει στον καναπέ. Την κοιτάζω όπως ακριβώς την κοιτούσα στο όνειρο. Για λίγα δευτερόλεπτα επικρατεί σιωπή. «Σε είδα εκείνη την ημέρα και με γοήτευσες Θανάση. Ήθελα πάση θυσία να κάνω αυτό το ραντεβού. Ήθελα πολύ να σε βρω. Και να που ήρθε η μέρα και σε βρήκα.  Βέβαια όλα αυτά χάρη στην  Μαρία που τυγχάνει να είναι φίλη σου και πελάτισσα μου. Αυτή είδε μια φωτογραφία που είχα πάνω στο γραφείο μου με την Μαργαρίτα και τον άντρα μου, και μου είπε ότι θα με φέρει σε επαφή μαζί σου. Της ζήτησα σαν τρελή να σε συναντήσω και η Μαρία το έκανε. Και, να, που βρισκόμαστε εδώ σ’ αυτόν τον καναπέ, έτοιμοι να ζήσουμε μια μεγάλη βραδιά» μου λέει και ρίχνει το κεφάλι της πάνω στα μαξιλάρια του καναπέ. Ειλικρινά την θαύμασα για το θάρρος της να μου πει ότι είχε την φωτογραφία τους πάνω στο γραφείο της, τρανή απόδειξη ότι  άντρας της και η Μαργαρίτα είναι μαζί. Δεν περίμενα να είναι τόσο δυνατή.
 «Ωραία αφού είμαι εδώ λέω να προχωρήσουμε παρακάτω» της απαντώ και της χαϊδεύω το χέρι. «Είσαι έτοιμος;»μου λέει και μου σκάει ένα χαμόγελο. «Είμαι»της λέω και αφήνω το ποτήρι πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού. «Μισό λεπτό να πάω στην τουαλέτα να φρεσκαριστώ και επιστρέφω. Άλλωστε όλη η νύχτα είναι δική μας»μου απαντά και σηκώνεται από τον καναπέ.  «Να σας ρωτήσω κάτι; Αυτός ο άντρας στην φωτογραφία ποιος είναι;».  Σιωπή δευτερολέπτων. Είμαι σίγουρος ότι τώρα ήρθε η μεγάλη στιγμή που θα ταραζόταν , θα έπιανε την φωτογραφία και θα μου έλεγε το μεγάλο μυστικό. Ήδη ο ήχος της φωνής της αντηχεί στα αυτιά μου και τα λόγια της διαπερνούν κάθε νευρώνα του εγκεφάλου μου: «Ο άντρας μου και η Μαργαρίτα είναι ζευγάρι, Θανάση».
 
Όμως όχι. Γυρίζει προς το μέρος μου, πιάνει την φωτογραφία που βρίσκεται πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού στα χέρια της , με κοιτάει και μου απαντά ένα ξερό: «O άντρας μου». Μετά προχωράει προς την εσωτερική σκάλα και την βλέπω να ανεβαίνει ένα-ένα τα σκαλιά και να χάνεται.
«Ο άντρας της;» μονολογώ και προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεν μου είπε την ιστορία με την Μαργαρίτα και το κέρατο που φάγαμε. Περίμενα να ζήσω  αυτό που είδα στην ύπνο μου. Αλλά εδώ τα πράγματα αλλάζουν.  Δεν μου ανάφερε ούτε για το άρρωστο παιδί της. Μάλλον το όνειρο ήταν απλά ένα όνειρο.Περίεργο, αν σκεφτώ ότι η διαδρομή, το σπίτι, το μαύρο πουλί-οιωνός, ήταν ακριβώς όπως τα ονειρεύτηκα.Τουλάχιστον ας μου έδινε τα 10.000 ευρώ, το ποσό που ονειρεύτηκα και από εκεί και πέρα ας μην γινόταν τίποτα από όλα αυτά που περίμενα. Ας κάνω την δουλειά μου όπως πρέπει, ας πάρω τα χρήματα και ας πάω στο καλό να συνεχίσω την ζωή μου από εκεί που την άφησα. Στην ανεργία, τα απλήρωτα ενοίκια, την ασθένεια το πατέρα μου και τον χωρισμό με την Μαργαρίτα. Η αλλιώς το «λουλούδι σου», όπως είχε πει και η ίδια.
 
«Ήρθαμε» ακούω μια φωνή να μου λέει, και βλέπω δύο φιγούρες να στέκονται στο πάνω-πάνω σκαλοπάτι. Μα τα χίλια ευρώ, το όνειρο δεν έπεσε τελείως έξω. Αυτό που βλέπω είναι σίγουρα σενάριο από ταινία. Η Μαργαρίτα και η κυρία Έλενα είναι μαζί, με κοιτάνε και να μου χαμογελάνε. Όχι δεν μπορεί αν είναι αλήθεια. «Είναι όνειρο. Όνειρο»,μονολογώ και αδειάζω μονορούφι το ποτήρι με το κρασί….
 
Συνεχίζεται…

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Life stories. Ιστορίες ανθρώπων που ζουν ανάμεσα μας, κινούνται δίπλα μας, τους συναντάμε παντού, άνθρωποι της διπλανής πόρτας και αφανείς ήρωες. Γίνονται πραγματικοί ήρωες κάθε 17 μηνός στην Κουλτουρόσουπα και την στήλη Life stories. Γεννημένος στις 22 Μαϊου 1979 στην Καρδίτσα με καταγωγή από την πανέμορφη Καππαδοκία, κλασσικός Δίδυμος με ωροσκόπο Ταύρο, ύψος 1.80 και βάρος 84 κιλά (όταν η ζυγαριά δεν είναι χαλασμένη),αρθρογραφώ στην Κουλτουρόσουπα τα τελευταία τέσσερα χρόνια και φέτος οδεύω προς τον πέμπτο χρόνο. Χόμπι= γράψιμο, πολεμικές τέχνες, βιβλία ψυχολογίας, παραδοσιακοί χοροί, μάζωξη με φίλους και όταν βαριέμαι ταινίες, θεατρικές παραστάσεις, κλαρίνα και γήπεδο. Αγαπημένος τραγουδιστής Brush Springsteen, αγαπημένη ταινία Η Σιωπή των Αμνών και αγαπημένη ομάδα ΑΕΚ 21. Για επικοινωνία, προτάσεις, ενστάσεις και ότι θέλετε να πείτε η να προβάλετε μέσα από την στήλη «Εξοδούχος στην Αθήνα»,το μέιλ ( )είναι στην διάθεση σας.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Με καλές προθέσεις «Ο Βαφτιστικός της κυρίας» και με πολλά αλλά… Είδαμε και σχολιάζουμε.
Με καλές προθέσεις «Ο Βαφτιστικός της κυρίας» και με πολλά αλλά… Είδαμε και σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 1691 Views

 Μία προσπάθεια απόδοσης φαρσοκωμωδίας με πολλαπλές #αδυναμίες. #Είδε και #σχολιάζει ο Γιώργος #Μπαστουνάς #Διαβάστε αναλυτικά στη #Θεατρομανία της «Κ».

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή