Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

3453 Views
Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου]. Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

  Επάγγελμα Ζιγκολό. Η εξομολόγηση. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Ώρα Ελλάδος 03:44. «Σε είχα δει στο φανάρι και ήμουν σίγουρη ότι μια μέρα θα τα ξαναλέγαμε. Δεν ήμουν απλώς σίγουρη, το είχα βάλει στόχο. Κάτι με τράβηξε πάνω σου. Είχες κάτι το σπάνιο, που σε έκανε ξεχωριστό από τους άλλους άντρες.  Είχες κάτι απλό, που στα μάτια μου φαινότανε πολύπλοκο. Έναν πόνο στο βλέμμα που γινόταν γοητεία. Κάτι που διακρίνω και αυτή την στιγμή που μιλάμε, και έχω πιει το όγδοο ποτήρι κρασί. Είχα απέναντι μου έναν άντρα τελείως έξω από το στυλ των αντρών που σύχναζα ή που είχα μάθει να συναναστρέφομαι. Ούτε δήθεν, ούτε κομπλεξικός, ούτε καν μάτσο με χρήματα και βίλα στα Βόρεια Προάστια. Το έχω βαρεθεί όλο αυτό το στόρι. Τόσα χρόνια οι παρέες μου ήταν άντρες, που αν όχι όλοι- σχεδόν όλοι, έχουν σπουδάσει στα μεγάλα και ακριβά κολλέγια, πουλάνε μούρη με το ακριβό αμάξι και τις περισσότερες φορές ανοίγουν το στόμα τους και πετάνε….». «Βλακείες»πρόλαβα να πω. «Όχι»μου απάντησε με αποφασιστικό ύφος. «Πετάνε μαλακίες».
 
 Είχε αγριέψει και αυτό φαινόταν από τον τρόπο που έπινε το κρασί της και με κοιτούσε στα μάτια. Είναι όμως δυνατόν να την γοήτεψε ένας άντρας 37 ετών, άνεργος, με όλα τα κακά της μοίρας, και όχι κάποιος που έχει χρήμα, δύναμη και κύρος; Είναι δυνατόν να έχω όλα αυτά τα καλούδια που μου αραδιάζει, και αν μην έχω πάρει πρέφα τίποτα; Και αφού είμαι τόσο ξεχωριστός γιατί με έχει φτύσει η κακούργα η ζωή και τραβάω ότι τραβάω; «Η δύναμη πολλές φορές δεν είναι στα χρήματα Θανάση. Τα χρήματα είναι απλά το μέσον. Η δύναμη και η γοητεία του είναι στον χαρακτήρα. Εκεί παίζονται όλα. Ξέρω πολύ καλά τι σου λέω». Κατάλαβε ότι την κοιτούσα περίεργα αλλά αυτό δεν την ενόχλησε να συνεχίσει την κουβέντα της. «Σου ακούγεται περίεργο αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Η μάλλον η δική μου πραγματικότητα. Σαφώς και υπάρχουν και άντρες που έχουν χρήματα και είναι σπουδαίοι χαρακτήρες αλλά η αγανάκτηση μου είναι για αυτούς που γνώρισα και ο χαρακτήρας τους ήταν πιο σκατά και από τα σκατά».
 
Κατέβασε μονορούφι το όγδοο ποτήρι κρασί. Σκούπισε με τα χέρια της το στόμα της και ακούμπησε το ποτήρι στο τραπεζάκι, δίπλα ακριβώς από το δικό μου. Δεν είχα καταλάβει για ποιο λόγο είχε πάρει αυτή την τροπή η συζήτηση αλλά ένιωθα ότι κάτι την βαραίνει. Σίγουρα πάντως δεν είχε σχέση με την αρχική μας συμφωνία. Το σεξ επί πληρωμή. Αυτό, όσο περνάει η ώρα, εξατμίζεται όλο και πιο πολύ. Σε λίγο δεν θα υπάρχει καν ίχνος ατμού. «Θανάση, ξέρεις γιατί σε διάλεξα να έρθεις σήμερα εδώ; Για ποιο λόγο ζήτησα από την Μαρία να σε γνωρίσω;». Δεν απάντησα. Κούνησα μόνο το κεφάλι δεξιά-αριστερά σαν της λέω όχι δεν το γνωρίζω. Δεν υπήρχε λόγος να της πω ότι είμαι εδώ για να προσφέρω τις υπηρεσίες μου και να φύγω. Με το αζημίωτο βέβαια. Όχι, η απάντηση σου θα δεν θα ήταν σωστή.  Άρα ήμουν όλος αυτιά να ακούσω τον πραγματικό λόγο της παρουσίας μου σε τούτο το “χαμόσπιτο” του Παλαιού Ψυχικού.
 
«Θέλω να με βοηθήσεις να σώσω το παιδί μου. Αν μπορείς να το κάνεις αυτό για μένα θα στο χρωστάω χάρη για μια ζωή». Δεν καταλάβαινα τι γινόταν και πάνω από όλα ποιο ήταν το παιδί που έπρεπε να σώσω; Και τι δουλειά έχω μ’ αυτή την ιστορία στα καλά καθούμενα; Και αυτό το μαύρο πουλί-οιωνός γιατί χάθηκε και δεν έχει δώσει ένα σημάδι ζωής; Αν δεν τρελαθώ σήμερα, πότε θα τρελαθώ;
 
Μου ζήτησε ένα ποτήρι κρασί ακόμα. Της είπα ότι δεν έπρεπε να πιει άλλο γιατί ήδη είχε πιει πολύ. Με παρακάλεσε να το κάνω και μου ορκίστηκε ότι θα ήταν το τελευταίο. Συμφώνησα με την προϋπόθεση όμως να ήταν όντως το τελευταίο. Με ευχαρίστησε και μου έδωσε ένα ρουφηχτό φιλί στο μάγουλο…το οποίο πήγε προς τα χείλη και έγινε ακόμα πιο ρουφηχτό. Ξαφνικά ένιωσα να αλλάζει όλη η ζωή μου. Είχα καιρό να νιώσω τέτοια ευχαρίστηση. Τέτοια αγαλλίαση. Σαν να φτερούγισε κάτι μέσα μου. Ένιωθα σαν έφηβος ερωτευμένος που έχει απέναντι του το κορίτσι των ονείρων του και…..
 
Πλησίασα προς την κουζίνα με το ποτήρι στο χέρι. Άνοιξα το ψυγείο, γέμισα το ποτήρι με κρασί, το έβαλα πάλι πίσω και έκλεισα την πόρτα. Η άκρη του ματιού μου έπεσε πάνω σε μια φωτογραφία. Είναι αυτή παρέα με ένα αγόρι στην ηλικία των 15 ετών. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ο γιος της αλλά και πάλι δεν ήμουν σίγουρος. Με αργά βήματα φτάνω στον καναπέ και της δίνω το ποτήρι με το κρασί.  Με ευχαριστεί και πίνει μια γουλιά. «Θυμάμαι την ημέρα που συναντηθήκαμε στο κατάστημα που αγόρασα το πορτατίφ και εσύ ήσουν έξω στην βιτρίνα και κοιτούσες τα κοσμήματα. Μετά μπήκες μέσα, ρώτησες μια τιμή για ένα βραχιόλι, είπες ευχαριστώ, έμεινες λίγο σκεφτικός και βγήκες έξω. Τότε βγήκα και εγώ με την φίλη μου και ήταν η στιγμή που της είπα πόσο ευτυχισμένη νιώθω που πήρα αυτό το πορτατίφ ,ενώ εσύ κοιτούσες την βιτρίνα σκεφτικός» μου είπε και η φωνή της είχε γίνει χαμηλή αλλά σταθερή. «Ναι, και μετά ήρθα εδώ και σου τα ‘χωσα για την αγορά που έκανες και για την ευτυχία που ένιωσες για ένα ακριβό πορτατίφ και σου έκανα το κήρυγμα μου»της είπα χαμογελώντας.
 
Μου χαμογέλασε και μου ζήτησε να της πιάσω τα τσιγάρα και τον αναπτήρα. Τα έδωσα και τα χέρια μου στάθηκαν για λίγο πάνω στα δικά της. Κοιταχτήκαμε. «Δεν θα κοιμηθούμε απόψε;»ρώτησα και τα χέρια μου φύγανε από τα δικά της.  Η ερώτηση μου ήταν περισσότερο από αμηχανία παρά από πραγματικό ενδιαφέρον. «Νύσταξες;»μου απάντησε και άναψε το τσιγάρο της. Δεν απάντησα. Μόνο την έβλεπα να καπνίζει και  να πίνει αργά-αργά το κρασί της. Μου έφτανε που ήμουν εκεί και έβλεπα αυτή την σκηνή. «Όχι, δεν νύσταξα»μουρμούρισα και της έκλεισα το μάτι.
 
 Συνεχίζεται…..

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Life stories. Ιστορίες ανθρώπων που ζουν ανάμεσα μας, κινούνται δίπλα μας, τους συναντάμε παντού, άνθρωποι της διπλανής πόρτας και αφανείς ήρωες. Γίνονται πραγματικοί ήρωες κάθε 17 μηνός στην Κουλτουρόσουπα και την στήλη Life stories. Γεννημένος στις 22 Μαϊου 1979 στην Καρδίτσα με καταγωγή από την πανέμορφη Καππαδοκία, κλασσικός Δίδυμος με ωροσκόπο Ταύρο, ύψος 1.80 και βάρος 84 κιλά (όταν η ζυγαριά δεν είναι χαλασμένη),αρθρογραφώ στην Κουλτουρόσουπα τα τελευταία τέσσερα χρόνια και φέτος οδεύω προς τον πέμπτο χρόνο. Χόμπι= γράψιμο, πολεμικές τέχνες, βιβλία ψυχολογίας, παραδοσιακοί χοροί, μάζωξη με φίλους και όταν βαριέμαι ταινίες, θεατρικές παραστάσεις, κλαρίνα και γήπεδο. Αγαπημένος τραγουδιστής Brush Springsteen, αγαπημένη ταινία Η Σιωπή των Αμνών και αγαπημένη ομάδα ΑΕΚ 21. Για επικοινωνία, προτάσεις, ενστάσεις και ότι θέλετε να πείτε η να προβάλετε μέσα από την στήλη «Εξοδούχος στην Αθήνα»,το μέιλ ( )είναι στην διάθεση σας.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή