ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ. Από τη στήλη «LIFE STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ.

411 Views
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ.  Από τη στήλη «LIFE  STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ. Από τη στήλη «LIFE STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ.

 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ.  Από τη στήλη «LIFE  STORIES» του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΤΖΟΓΛΟΥ.

Ώρα Ελλάδος 21:21. Το ταξί είναι σταματημένο  έξω από την Πατριάρχου Ιωακείμ 29 στο Παλαιό Ψυχικό. Κάγκελα παντού μεγάλα και χοντρά και ψηλά δέντρα προσθέτουν μια «νότα» αγωνίας για το πώς μπορεί να είναι το σπίτι της κυρίας Έλενας και τι θα επακολουθήσει. «Πλουσιόσπιτο»μουρμουρίζω καθώς βγάζω το πορτοφόλι από την τσέπη μου για να πληρώσω το ταξί. Μόλις βλέπω το ποσό στο ταξίμετρο κοντεύω να πάθω συγκοπή. «Μα τις χίλιες αριστερές κυβερνήσεις και τον Αλέξη Τσίπρα, με 33 ευρώ και 88 λεπτά περνάω όλη την εβδομάδα»ψελλίζω ενώ υπολογίζω το σούπερ μάρκετ, τον καφέ μου και κανένα σουβλάκι, που θα ξόδευα με αυτά τα χρήματα.  Άντε  και καμιά μπύρα στο τσακίρ κέφι γιατί είμαι και μερακλής. Αλλά μέχρι εκεί.
 
«Ρε φίλε τι δουλειά είναι αυτή βραδιάτικο;» αναρωτιέται ο Νώντας για την πάρει την μονολεκτική απάντηση μου: «Βαριά». «Χαράς την υπομονή σου. Αλλά θα μου πεις έτσι που μας καταντήσανε για το μεροκάματο θα κάνουμε τα πάντα πια. Α, ρε πουτάνες πολιτικοί κρέμασμα που θέλετε»συνεχίζει ακάθεκτος ο ταξιτζής. Μετά το ξέσπασμα του Νώντα και τις καταγγελίες του για την πολιτική κατάσταση της χώρας φτάνει και η ώρα της πληρωμής. Τα χέρια μου ενώνονται με τα δικά του και τα χρήματα γλιστράνε από την χούφτα μου και καταλήγουν στην δική του.  «Ορίστε 35 ευρώ και τα ρέστα δικά σας»του απαντάω και βάζω το πορτοφόλι στην τσέπη μου. Ανοίγω την πόρτα, βγαίνω  έξω και κοντοστέκομαι μπροστά στην βίλα. Ήξερα ότι έχω αργήσει αλλά δεν έφταιγα εγώ. Γαμήθηκε ο Δίας σήμερα. Γαμήθηκε το Σύμπαν(που μάλλον έπαψε να συνωμοτεί μαζί μου εδώ και καιρό).
 
Την τελευταία φράση πρέπει να την είπα δυνατά γιατί είδα τον Νώντα να κουνάει το κεφάλι του και με ένα πονεμένο ύφος τύπου «Πέστα ρε αγόρι μου. Έτσι είναι», μου λέει: «Σκατομέρα αλλά μην κολλάς. Δεν μασάμε μία. Και που είσαι. Να θυμάσαι τις συμβουλές του Νώντα και να δεις που μία μέρα θα πας μπροστά. Φιλιά ρε μούτρο και να προσέχεις». Στα αυτιά μου είχαν μείνει η φωνή του Νώντα και το τραγούδι από τον Νταλκάς Fm «Η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί», ενώ το κίτρινο όχημα απομακρύνεται από μπροστά μου και χάνεται μέσα στα σκοτάδια του Παλαιού Ψυχικού. «Αντίο κύριε Νώντα Άρχοντα. Αντίο και θα θυμάμαι τα λόγια σου μην ανησυχείς. Ναι, δεν μασάω….» μουρμουρίζω και κατευθύνομαι προς την εξώπορτα. Ήρθε η ώρα λοιπόν  να αποδείξω πόσο άντρας είμαι «με το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί».
 
Χτυπάω το κουδούνι και περιμένω ανταπόκριση. Καμία κίνηση. Περιμένω 1 λεπτό. Τζίφος. Ξαναχτυπώ. Περιμένω. Ένα πουλί έρχεται και κάθεται πάνω στην πόρτα. Δεν μπορώ να καταλάβω τι είδος είναι. Μοιάζει σαν κουκουβάγια αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρος. Με κοιτάει, ξύνει με το ράμφος την φτερούγα του, βγάζει μια κραυγή και φεύγει. Αν ήταν η φίλη μου η Μαρία εδώ θα μου έλεγε ότι το πουλί που ήρθε και κάθισε πάνω στην πόρτα είναι σημάδι. Η πόρτα δεν έχει ανοίξει ακόμα. Χτυπάω για Τρίτη φορά το κουδούνι και περιμένω να δω αν θα φιλοτιμηθεί η κυρία Έλενα να μου ανοίξει. Περνάνε δύο λεπτά και ανταπόκριση καμία. «Θα θύμωσε» σκέφτομαι και κάνω να φύγω αλλά μία φωνή από το θυροτηλέφωνο με σταματάει. «Παρακαλώ». Ησυχία. «Παρακαλώ». «Εεεεεεε, ναι καλησπέρα σας. Είμαι ο….ο… Θανάσης»απαντάω με μια σχεδόν τρεμάμενη φωνή.
 
Προσπαθώ όμως να κρύψω το άγχος μου και η φωνή μου σταθεροποιείται σε κλάσματα δευτερολέπτου. «Ποιος Θανάσης;». «Ο Θανάσης…ο φίλος της Μαρίας…ήρθα για το…ραντεβού…μας»απαντάω με μεγαλύτερη σιγουριά αλλά και γεμάτος ενοχές για την αργοπορία μου. Στην λέξη ραντεβού η φωνή μου χαμηλώνει και ίσα-ίσα που ακούγεται. Θες από ντροπή, θες από φόβο μην με ακούσει κανείς, θες από το άγχος μου για το αν θα ανοίξει τελικά η πόρτα.  Δεν ξέρω τι να πω. Αυτό που ξέρω είναι ότι τέτοιο άγχος δεν είχα ούτε όταν έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες . Ούτε όταν πήγα πρώτη φορά φαντάρος. Ούτε όταν καν βγήκα το πρώτο ραντεβού με την Μαργαρίτα. Με την Μαργαρίτα που τώρα πια….
 
 Η απάντηση είναι ένα ξερό «Μάλιστα» και σε 10 δευτερόλεπτα ακούγεται ο ήχος της πόρτας. Ένα «ουφφφφφφφφφφ»βγαίνει από το στόμα μου καθώς η πόρτα ανοίγει και μπαίνω στον κήπο του σπιτιού. Με ένα «Κτουππππππππππππππ»η πόρτα είναι ήδη κλειστή πίσω μου. Τα βήματα μου αργά-αργά με φτάνουν μέχρι την εξώπορτα του σπιτιού, αφού πρώτα διασχίζω το δρομάκι με τους θάμνους και τις πολλές τριανταφυλλιές. «Όντως πλουσιόσπιτο» μουρμουρίζω καθώς στέκομαι στην πόρτα του σπιτιού. Χτύπημα κουδουνιού πάλι. Βαθιά ανάσα με τον κρύο ιδρώτα να αρχίζει δειλά-δειλά να κάνει την εμφάνιση του, και εκατοντάδες σκέψεις για την συνέχεια, για την εμφάνιση της οικοδέσποινας, για την «ειδικότητα του ηλεκτρολόγου» που πρέπει «εργαστώ σκληρά» και για το αποτέλεσμα της επιχείρησης «Επάγγελμα Ζιγκολό».
 
Η πόρτα ανοίγει και μία ξανθιά κυρία γύρω στα 45 κάνει την εμφάνιση της. Γοητευτική, με σεξαπίλ και ένα υπέροχο πολύχρωμο στενό φόρεμα να καλύπτει τις καμπύλες της. «Καλησπέρα». «Καλησπέρα. Είμαι ο Θανάσης. Έχω έρθει να σας φτιάξω τα ηλεκτρολογικά». «Το ξέρω». «Ήρθα να σας προσφέρω τις υπηρεσίες μου». «Με το αζημίωτο βέβαια Θανάση». «Ναι με το αζημίωτο». «Έχασες τον δρόμο;». «Όχι..Ξέρετε…ήταν πολύ δύσκολη ημέρα και ειλικρινά έκανα τα πάντα για να έρθω στην ώρα μου αλλά…. Έχει έρθει ο Πλανητάρχης ο Ομπάμα και γινότανε χαμός στους δρόμους.» «Το ξέρω. Λες να μην το ξέρω;». «Απλά σας το λέω να μην νομίζετε ότι είμαι κανένας χασομέρης η κανένας που δεν κρατάει τον λόγο του». «Το ραντεβού μας ήταν στις 21.00. Το γνωρίζεις έτσι;». «Το γνωρίζω». «Μάλιστα. Τι ώρα είναι τώρα;». «21.36». «Ωραία. Άργησες τριανταέξι ολόκληρα λεπτά». «Ναι. Το ξέρω. Μα δεν το έκανα επίτηδες. Σας το είπα και πριν». «Οκ».
 
Τα βλέμματα μας διασταυρώθηκαν και μείναμε ακίνητοι να κοιτάζει στα μάτια ο ένας τον άλλον. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος για λίγα δευτερόλεπτα. «Αν θέλετε πάντως μπορώ να σας δείξω την απόδειξη που έχω κρατήσει από το ταξί». «Δεν χρειάζεται. Σε πιστεύω. Απλά σκέφτομαι αν θα πρέπει να γίνω λίγο σκληρή και απαιτητική για την αργοπορία σου». Ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί μου λες και με χτύπησε ρεύμα. Το βλέμμα της έγινε επιτακτικό και απαιτητικό και δεν άφηνε κανένα περιθώριο συμπόνιας. Τα έχω χάσει. Δεν ξέρω πώς να αντιδράσω. Ξαφνικά μπροστά μου εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης μου με άλλο χρώμα μαλλιού, (κάτι ανάμεσα σε καφέ και κίτρινο. Μάλλον σε σκατί μου κάνει)να μασάει την τυρόπιτα του και από το στόμα του να τρέχουν τρίμματα φύλλου και τυριού και να πετάγονται πάνω στο γιλεκάκι του. «Λοιπόν θα έρθεις μέσα;»μου λέει και το ύφος της γίνεται πιο γλυκό και παιχνιδιάρικο. «Θα έρθω της απαντώ»χωρίς να το πολυσκεφτώ και ο ιδιοκτήτης μου εξαφανίζεται αμέσως.  Περνάω την είσοδο του σπιτιού με τα σύνεργα στο χέρι ενώ η οικοδέσποινα με μια κίνηση κλείνει την πόρτα και τα φώτα της σάλας. Σκοτάδι παντού…

Συνεχίζεται…

Διαβάστε όλα τα LIFE  STORIES ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Life stories. Ιστορίες ανθρώπων που ζουν ανάμεσα μας, κινούνται δίπλα μας, τους συναντάμε παντού, άνθρωποι της διπλανής πόρτας και αφανείς ήρωες. Γίνονται πραγματικοί ήρωες κάθε 17 μηνός στην Κουλτουρόσουπα και την στήλη Life stories. Γεννημένος στις 22 Μαϊου 1979 στην Καρδίτσα με καταγωγή από την πανέμορφη Καππαδοκία, κλασσικός Δίδυμος με ωροσκόπο Ταύρο, ύψος 1.80 και βάρος 84 κιλά (όταν η ζυγαριά δεν είναι χαλασμένη),αρθρογραφώ στην Κουλτουρόσουπα τα τελευταία τέσσερα χρόνια και φέτος οδεύω προς τον πέμπτο χρόνο. Χόμπι= γράψιμο, πολεμικές τέχνες, βιβλία ψυχολογίας, παραδοσιακοί χοροί, μάζωξη με φίλους και όταν βαριέμαι ταινίες, θεατρικές παραστάσεις, κλαρίνα και γήπεδο. Αγαπημένος τραγουδιστής Brush Springsteen, αγαπημένη ταινία Η Σιωπή των Αμνών και αγαπημένη ομάδα ΑΕΚ 21. Για επικοινωνία, προτάσεις, ενστάσεις και ότι θέλετε να πείτε η να προβάλετε μέσα από την στήλη «Εξοδούχος στην Αθήνα»,το μέιλ ( )είναι στην διάθεση σας.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Βουτσάς
Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Βουτσάς
890 Views

 Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Κώστας Βουτσάς, σε ηλικία 88 ετών. Ο αγαπημένος ηθοποιός τις τελευταίες εβδομάδες είχε εισαχθεί στην καρδιολογική κλινική του νοσοκομείου Αττικόν, μετά από καρδιακό επεισόδιο, και νοσηλευόταν στη ΜΕΘ με λοίμωξη του αναπνευστικού.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή