«Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ». Από την «ΠΑΝΔΗΜΟ ΜΟΥΣΑ» της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΚΑΝΑΒΑΚΗ.

918 Views
«Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ». Από την «ΠΑΝΔΗΜΟ ΜΟΥΣΑ» της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΚΑΝΑΒΑΚΗ. «Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ». Από την «ΠΑΝΔΗΜΟ ΜΟΥΣΑ» της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΚΑΝΑΒΑΚΗ.

«Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ». Από την «ΠΑΝΔΗΜΟ ΜΟΥΣΑ» της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΚΑΝΑΒΑΚΗ.

Θα σε φάω ή θα με φας” και αυτό που θα μπορούσε να ακούγεται ως ένα ερωτικό ή διαθέσιμο διαπροσωπικό παιχνίδι, αρκετές φορές έχει πραγματική υπόσταση. Οι μεταφορές και οι παρομοιώσεις διαδραματίζουν συχνά με επιτυχία, το αμυντικό τους ρόλο στη διαπροσωπική ή κοινωνική ζωή μας, ωστόσο σχετικά με το άνωθεν, στην κυριολεξία του η κατάσταση  ονομάζεται κανιβαλισμός ή αν θέλετε επί του ελληνικότερου ανθρωποφαγία (anthropophagia). Ο κανιβαλισμός είναι ισπανική λέξη και προέρχεται από το «canibal» το οποίο με τη σειρά του έχει ρίζες  νοτιοαμερικανικές «cannibe» (Καραϊβική) και στην ετυμολογία του σημαίνει γενναίος… [Κάριβαλς ή Καρίβες ή Καραΐβες]. Εξ ορισμού ο κανιβαλισμός είναι η διατροφή  ενός οργανισμού από άλλους του είδους του και θεωρείται ως το ειδεχθέστερο και καλά κρυμμένο ταμπού (αιμομιξία, φόνος, κανιβαλισμός) της οργανικής τουλάχιστον ζωής.

Η ιστορία είναι παλιά για την Ευρωπαϊκή γη, όσο το ανθρώπινο είδος και οι μύθοι του/παραμύθια του. Οι αποκαλύψεις από τη ζωή των Νεάντερνταλ (πριν 50.000 χρόνια/νεολιθική εποχή) φωτίζουν τη συνήθεια τους να αλληλοτρώγονται πριν αφανιστούν, χωρίς να σημαίνει ότι τούτη η συνήθεια δεν ακολουθήθηκε και από το επόμενο είδος Homo Sapiens. Βεβαίως και υπερατλαντικά, είναι πασίγνωστη η δόμηση πολιτισμών όπως αυτή των Ατζέκων ή των Ινδιάνων που ήθελαν να κανιβαλίζουν κυρίως τους εχθρούς τους και να τους χρησιμοποιούν και διακοσμητικά. Τα ίδια ισχύουν και για αυτόχθονες πληθυσμούς της Ωκεανίας, Νέας Γουινέας που η ανθρωποφαγία αν και δεν είχε χαρακτήρα τόσο “εχθρικό” ωστόσο συνηθίζονταν για λόγους σεβασμού προς το νεκρό ή για λόγους υπερπληθυσμού! [ενδοκανιβαλισμός/ εξωκανιβαλισμός].

Μη θεωρήσετε όμως ούτε στιγμή αθώα την Ευρωπαϊκή γη σχετικώς με την αποκρουστική καβαλιστική πρακτική, όσο κι αν οι πρώτοι αποικιοκράτες ήθελαν να λασπώσουν ή μάλλον να δικαιολογήσουν τις δικές τους αμαρτίες έναντι των υπόλοιπων βάρβαρων –πρωτογόνων λαών που κατακτούσαν. Οι Κανιβαλικές ιστορίες είναι πολλαπλές και κυρίως σε μεγάλους λιμούς όπως τον 11ο αιώνα στην Αγγλία ,το λιμό της Γαλλίας 1030, την πολιορκία των Παρισίων 1590 ή τις Σταυροφορίες προς ανατολάς με φήμες να θέλουν ευρωπαίους στρατιώτες να τρώνε μουσουλμάνους στη Συρία (Α΄ Σταυροφορία). Απαράμιλλη στα ιστορικά χρονικά παραμένει και η μανία του Ιατρικού κανιβαλισμού στο σύνολο σχεδόν των ευρωπαίων κατά το 16ος -17ος  αιώνα.Τα τρίματα μούμιας ήταν τόσο διαδεδομένα και θεσμοθετημένα,  που υπήρχαν συνταγές  στην Φαρμακολογία μέχρι το 18ο αιώνα με υλικά ανθρώπινων σωμάτων. Ακόμα καλύτερη ήταν η προμήθεια ανθρώπινων μελών μετά από ένα δημόσιο αποκεφαλισμό κάποιου κακοποιού, με τους εκτελεστές να πωλούν κομμάτια της σάρκας του στους παρευρισκόμενους θεατές (πηγές από χρονικά του 1660).

Και βεβαίως  η πρακτική του ιατρικού κανιβαλισμού που επικράτησε στη Δύση έχει ρίζα ελληνική με τον έλληνα γιατρό Γαληνό να συνιστά το ανθρώπινο αίμα ως μέρος θεραπείας (2ος αιώνας). Πλήθος άλλωστε είναι οι ιστορικές αναφορές (Όμηρος, Ηρόδοτος) που υπάρχουν στην ελληνική αρχαιότητα με τους «ανδροφάγους» Σκύθες να κρατούν τα σκήπτρα τρώγοντας τους εχθρούς τους  και τους γηραιότερους της περιοχής (Ηρόδοτος). Συνήθειες και άλλων μεσογειακών λαών όπως οι Ρωμαίοι ή οι Αιγύπτιοι (Στράβων, Πλίνιος, Ιούλιος Καίσαρας).

Ουδεμία Ήπειρος/γη κατά τα ιστορικά αρχεία δεν απέφυγε τον κανιβαλισμό,όσο και αν θεωρήθηκε και θεωρείται η απεχθέστερη καθολικά ενστικτώδης επιθυμία. Μια επιθυμία που κρύφθηκε καλά στους μύθους εξευγενίζοντας όσο μπορούσε την επιθετικότητα της. Από τον Κρόνος που τρώει τα παιδιά του, τα λαϊκά παραμύθια των λαών και μέχρι τις σημερινές κινηματογραφικές επιτυχίες (Hannibal Lecter) η επιθυμία για ανθρωποφαγία δεν εξαφανίστηκε μάλλον εξωραΐστηκε.

Οι ανθρωπολόγοι /κοινωνιολόγοι μιλούν για την ανθρώπινη τάση που δεν αναπτύχθηκε κατά την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού από το χορτοφαγικό στάδιο προς το σαρκοβόρο ή παμφάγο. Σύμφωνα με τούτη τη θεωρία, ο χορτοφάγος άνθρωπος εξελίχθηκε σε κυνηγό δίχως να προλάβει να αναπτύξει το αίσθημα (μηχανισμό) που διαθέτουν ακόμα και τα πλέον φονικά ζώα, που απαγορεύει τη χρήση φυσικών ή τεχνητών όπλων προς χρήση του ίδιου γένους. Κατά τη ψυχαναλυτική θεωρία (Σ. Φρόυντ) οι ενστικτώδεις επιθυμίες –ταμπού που απαγορεύονται από τον πολιτισμό είναι τρείς: ο φόνος, η αιμομιξία και η ανθρωποφαγία. Αναφορικά με την τελευταία, πρόκειται για στάδιο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης που βρίσκεται στην περιοχή των πρώτων χρόνων του παιδιού και συγκεκριμένα ακριβώς μετά το θηλασμό (στοματικό-σαδιστικό) όταν το βρέφος αρχίζει την οδοντοφυΐα. Οι κανιβαλικές ορμές των ενηλίκων ,έχουν τη ρίζα τους σε αυτή την αφετηρία που δεν έχει “ικανοποιηθεί” ή πρόκειται για αναβιώσεις/επαναλήψεις εκείνων των πρώτων χρόνων που δεν μπορούν να ανασταλθούν ή επιθυμούν να ξαναεμφανιστούν.

Συνολικά ο κανιβαλισμός είναι μια απαγορευμένη επιθυμία και πρακτική και μια φρικαλεότητα για το σύνολο του σύγχρονου πολιτισμού, που ηθικά παραμένει αδικαιολόγητη και καταδικαστέα για κάθε ιατρικό, πολεμικό, ψυχιατρικό ή θρησκευτικό υπόβαθρο/αιτία.Το σύνολο των θρησκειών αναφέρεται σε τούτη σαφέστατα (Χριστιανισμός, Βουδισμός, Ινδουισμός) καθώς αναγνωρίζεται καθολικά ως μια έντονη οπισθοδρόμηση της libido και μια από τις επιθετικότερες πράξεις/έγκλημα για την ανθρώπινη φύση εναντίον του θεσμοθετημένου κοινωνικού πολιτισμού. Άλλωστε πάντα μπορούμε καλυμμένα και πολιτισμένα να αλληλοφαγωθούμε !  

Πηγές:

1. Μαρία Σακαλάκη “Το απαγορευμένο στους δεσμούς συγγένειας” εκδόσεις Κέδρος.

2. http://www.apologitis.com/gr/ancient/anthropofagia.htm/ Ι.Γ. Κούμαρης, Καθηγητής της ανθρωπολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.

Δείτε και τούτο: "Η ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΟ ΜΥΘΟ".


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Γιατί με φορτώσατε κι άλλες ενοχές κ.Τριαρίδη; (με αφορμή «Το περίσσιο παιδί»).
Γιατί με φορτώσατε κι άλλες ενοχές κ.Τριαρίδη; (με αφορμή «Το περίσσιο παιδί»).
392 Views

ΔΕΝ δέχομαι τις τύψεις όταν ταίζω το παιδί μου επειδή αδυνατώ να προλάβω την πείνα ενός άλλου παιδιού… ΔΕΝ δέχομαι τη μομφή της σιωπής επειδή νιώθω απελπιστικά αδύναμη εναντίον ενός πανίσχυρου συστήματος… ΔΕΝ δέχομαι τον συναισθηματικό εκβιασμό και καλλιέργεια ενοχών ως  «ευαισθητοποίηση», νιώθω απέχθεια… Είδε και σχολιάζει η Πίτσα Στασινοπούλου.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή