Δώστε μας επιδόματα αβέρτα… σας βολεύουν απίστευτα!

3498 Views
Δώστε μας  επιδόματα αβέρτα… σας βολεύουν απίστευτα! Δώστε μας επιδόματα αβέρτα… σας βολεύουν απίστευτα!

 

 Γράφει για την Κουλτουρόσουπα.

.
Όχι, δεν υπάρχει λάθος στον τίτλο και οι αντωνυμίες είναι μια χαρά στη θέση τους! Μπορεί βέβαια εκ πρώτης όψεως να μοιάζει οξύμωρο.. λες πώς γίνεται να σου προσφέρει κάποιος βοήθημα για να σε εξυπηρετήσει, αλλά στην πραγματικότητα η κίνηση να βολεύει αυτόν…πώς γίνεται μια κυβέρνηση να σου παρέχει επιδόματα «στήριξης» αβέρτα, κι εσύ ο ευεργετούμενος πολίτης αντί ευγνωμοσύνης για τη φιλευσπλαχνία και  μέριμνά της, να μιζεριάζεις ότι τάχα μου επωφελείται η ίδια από την τακτική της… Μόνο που μοιάζει οξύμωρο, αλλά ΔΕΝ είναι! Όπως ακριβώς στη φιλανθρωπία, όπου ο φιλάνθρωπος μπορεί να μοιάζει με πονόψυχο ευεργέτη πετώντας ψίχουλα στον πεινασμένο, ωστόσο επί της ουσίας είναι ο ισχυρός που ελέγχει τον αδύναμο και η φιλανθρωπία αυταπόδεικτο μέσο «κατοχύρωσης» της ισχύος του…
 
Με τον ίδιο δηλαδή τρόπο και σκεπτικό που λειτουργεί μια κυβέρνηση με πάγια πολιτική της τα λογής επιδόματα για «ευάλωτες ομάδες πληθυσμού»! Όπου σε οποιοδήποτε πρόβλημα μία είναι η απάντηση- λύση- πανάκεια, το επίδομα! Υπερπληθώρα να φαν κι οι κότες! Είσαι άνεργος και δεν βρίσκεις δουλειά;; Είσαι πάμφτωχος και δεν μπορείς να ζήσεις;; Σού κλείνουν υποχρεωτικά το μαγαζί για καραντίνα;; Αδυνατείς να θρέψεις τα παιδιά σου;; Δεν σου φτάνουν να πληρώσεις ρεύμα και  πετρέλαιο;; Δεν έχεις μία για να βάλεις βενζίνη;; Ο μισθός πείνας δεν αρκεί για ενοίκιο ή τα απαραίτητα;; Πάρε ένα επίδομα να βολευτείς προσωρινά και σκάσε!Και κοίτα κακομοίρη, όταν πας στην κάλπη, μη τολμήσεις να τη μεγαλοψυχία μας και φανείς αχάριστο τομάρι, έτσι;;; Γιατί η δικιά μας εξουσία έχει ανθρώπινο πρόσωπο και δεν αφήνει τους εξαθλιωμένους υπηκόους της στην μαύρη τους την τύχη, τους νοιάζεται!
 


Τώρα βέβαια  το «νοιάξιμο» έχει ποικίλες μεταφράσεις… όπως ας πούμε ότι ισχυροποιεί επικοινωνιακά τη θέση του δήθεν ευεργέτη- όπως ακριβώς του φιλάνθρωπου, διότι αν εκλείψουν αίφνης οι έχοντες ανάγκη αδύναμοι, πώς θα δικαιωθεί ο ρόλος του υπεράνω ισχυρού;; Αν οι πολίτες της χώρας   ευημερούν χωρίς απλωμένο χέρι για βοήθεια, πώς θα αναδειχθεί η δύναμη του κράτους πάνω τους;; Πώς θα επιβληθεί η εξουσία αν δεν μπορεί να ελέγξει τις ανάγκες τους κρατώντας τους εξαρτημένους μέσω των επιδομάτων;; Το μήνυμα είναι σαφέστατο: «χωρίς τη δική μου βοήθεια ΔΕΝ μπορείς να επιβιώσεις, άρα δεν έχεις άλλη επιλογή μακριά από μένα, άρα σε κρατάω στο χέρι και θα κάνεις ό,τι σου πω, διαφορετικά κόβω το επίδομα και  βγαίνεις ζητιάνος στο δρόμο!» Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα και τόσο κυνικά! Η έννοια της ισχύος προσδιορίζεται εξ ορισμού από την ύπαρξη αδυναμίας κι αν αυτή εκλείψει η πρώτη αναιρείται αυτονόητα… και βέβαια δεν υπάρχει πιο αδύναμος από τον εξαρτημένο και πιο δυνατός από αυτόν που τον κρατά στην εξάρτηση!
 
Οπότε ποιος ο λόγος να μεριμνήσει μια κυβέρνηση για τις αιτίες των προβλημάτων που οδηγούν τους πολίτες της σε αδιέξοδα;; Γιατί να σκοτιστεί για την καλπάζουσα ανεργία, τους ντροπιαστικούς μισθούς, την τρομακτική ακρίβεια,  τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό;; Γιατί να σπαταλήσει εργατοώρες και φαιά ουσία (που δεν περισσεύει κιόλας) προκειμένου να επιλύσει ακανθώδη κοινωνικά ζητήματα που αφορούν στην ίδια την επιβίωση αλλά και την ψυχική υγεία;; Ποιος ο λόγος να σπαζοκεφαλιάζει και μάλιστα με ακατοίκητο κρανίο για να λύσει δύσκολους γρίφους φροντίζοντας για θέσεις εργασίας, κίνητρα επενδύσεων, επιμορφώσεις, συγκρούσεις με συμφέροντα, μειώσεις τιμών και φόρων, αυξήσεις μισθών κλπ, όταν μπορεί με μερικά ψίχουλα  πεταμένα σαν κέρματα σε επαίτη να βουλώσει στόματα και να κουκουλώσει κάτω από το χαλί τις βρώμες;;; Γιατί πχ. στα καύσιμα με τιμές στο θεό,να καταργήσει έστω προσωρινά τους φόρους που τροφοδοτούν με τεράστια έσοδα τα κρατικά ταμεία, όταν μπορεί με ένα ευτελές χαρτζηλικάκι από αυτά να ηρεμήσει τους εξαγριωμένους;;;
 


Διότι με αυτή την άκρως βολική τακτική οι ιθύνοντεςδεν πετυχαίνουν μόνο δυο τρυγόνια με ένα σμπάρο, πετυχαίνουν πολλά! Πέραν του ότι αποφεύγουν μπελάδες και περιττή κούραση αντιμετωπίζοντας προβλήματα στη ρίζα τους, πέραν του ότι κρατούν εξαρτημένους ταλαίπωρους ψηφοφόρους για την εξασφάλιση της εξουσίας τους, πέραν της παραπλανητικής αίσθησης ισχύος που βιώνουν ελέγχοντας ανήμπορους, επιπλέον τους εθίζουν στην παθητικότητα μέσω της επιδοματικής λογικής κι αυτό για τις απανταχού εξουσίες είναι μέγα ζητούμενο και πολυπόθητη αρετή! Κάτι που αποδείχθηκε χειροπιαστά εν μέσω καραντίνας με το καθολικό λοκντάουν, όπου χιλιάδες εργαζομένων σε αναγκαστική παύση συντηρούνταν αυτονόητα με κρατικά επιδόματα και η συντριπτική πλειοψηφία τους… απολάμβανε το «κάθομαι και πληρώνομαι», οπότε ένεκα της… απόλαυσης (και ευγνωμοσύνης συνάμα) ουδόλως αντέδρασε σε οτιδήποτε παράλογο της ζητήθηκε, υπακούοντας πρόθυμα στα πάντα!
 
Χωρίς φυσικά να σκεφτεί κανείς ενόσω χαλάρωνε περιχαρής και πληρωνόταν, τί σήμαινε πρακτικά μια πολύμηνη επιδότηση μισθών και άπειρες αποζημιώσεις από χρήμα ΜΗ  παραγωγικό   ως προϊόν εργασίας, αλλά είτε αποταμιευμένο είτε δανεισμένο- και ΟΧΙ χαρισμένο, ούτε απασχόλησε κανέναν τί θα ακολουθούσε και πόσο βαριά θα κόστιζαν εκείνες οι «πολυτέλειες», θεωρώντας προφανώς ότι θα επανερχόμασταν στη συνήθη κανονικότητα κι ούτε γάτα ούτε ζημιά… Βέβαια θα μου πεις, εδώ ΔΕΝ απασχόλησε τίποτε από αυτά τους έχοντες την ευθύνη (αν)εγκεφάλους, και θα απασχολούσε τον έρμο εργαζόμενο ως αποδέκτη αναγκαστικά των αποφάσεών τους;; Απλά το επισημαίνω ως τρανταχτή ένδειξη παθητικότητας στην οποία κατάφεραν να υποβάλλουν τεράστια μερίδα λαού, βολεμένη με αδούλευτα επιδόματα… Λες και όλο τούτο το ασύλληπτο επιδοτούμενο χρήμα παγκόσμια που δόθηκε με τη σέσουλα, έπεσε δώρο από τον ουρανό και κάποιοι αφελείς νόμισαν ότι ΔΕΝ θα επέστρεφε στα ταμεία από όπου βγήκε με τρελές αυξήσεις φόρων και τιμών στα πάντα!
 
Κατά τα άλλα, τολμούν να ισχυρίζονται κατάμουτρα οι γελοίοι ότι ήταν ο πόλεμος στην Ουκρανία ή… το δίμηνο κλείσιμο στο λιμάνι της Σαγκάης που έφταιξαν για τις  τρομακτικές ανατιμήσεις κι όχι ας πούμε το δίχρονο επιδοτούμενο λοκντάουν του παραλογισμού διεθνώς ή οι τεράστιες  δαπάνες για εμβολιασμούς, τεστ κλπ, δεδομένου ότι η δυσθεώρητη ακρίβεια ξεκίνησε πολύ ΠΡΙΝ τον πόλεμο, αμέσως μετά τη λήξη της καραντίνας, για την οποία όλοι οι σώφρονες επιστήμονες κραύγαζαν ότι θα σημάνει οικονομική καταστροφή ασύλληπτη… και προφανώς επιβεβαιώθηκαν, καθώς μίλησαν για το αυτονόητο που υπαγορεύει η κοινή λογική, κάτι σαν το «τί κάνει νιάου στα κεραμίδια»! Άσχετα που οι θιασώτες των επιδομάτων παρίσταναν τους κουφούς και τυφλούς για χάρη άμεσων μικροκομματικών συμφερόντων, αδιαφορώντας πλήρως για το μοιραίο «μετά» που θα ερχόταν με μαθηματική ακρίβεια ως καταπέλτης για να ολοκληρώσει την παράνοια και διάλυση του «πριν»!
 


Αλλά γιατί να απασχολήσει τους κοντόφθαλμους και κοντόμυαλους η επερχόμενη καταιγίδα – που πιθανόν θα αναλάμβαναν άλλοι να διαχειριστούν- όταν στο «σήμερα» κρατούσαν  τους  πάντες βολεμένους με ευκαιριακά επιδόματα από δανεικό χρήμα;;; Μήπως υπήρχε περίπτωση να λογοδοτήσουν για κάτι σε πολίτες που μετέτρεψαν σε φοβισμένα ζόμπι;; Ή μήπως πήρε κανείς μάθημα από τη δεκαετία της κρίσης στην οποία οδήγησαν οι ασυλλόγιστες δαπάνες από δανεικά και πληρώθηκαν με δυσβάσταχτα ντροπιαστικά μνημόνια;;; «Ευτυχώς» δηλαδή που έσκασε ένας πόλεμος από το πουθενά ή ο αποκλεισμός ενός κινέζικου λιμανιού για να προσφέρει χρησιμότατο άλλοθι στα διεθνή παιχνίδια της ακρίβειας με τις ύπουλες σκοπιμότητες…όπου αφού σε καταντήσουν από αξιοπρεπή νοικοκύρη σε «ευάλωτο»  ζητιάνο, έρχονται μετά μεγαλόψυχα να σου πετάξουν από το πλουσιοπάροχο τραπέζι τους αποφάγια να ξεγελάσεις την πείνα που ΑΥΤΟΙ σου προκάλεσαν, κι εσύ οφείλεις να πεις ευχαριστώ που δεν σε αφήνουν να πεθάνεις από ασιτία ή απελπισία! Τσίμπα λοιπόν το επιδοματάκι της ξεφτίλας, βούλωστο και μη διανοηθείς όχι να αντιδράσεις, ούτε καν να σκεφτείς! Κάτι γελοία ρητά «μη δίνεις έτοιμο ψάρι στον πεινασμένο, μάθε τον να ψαρεύει» είναι κινέζικα της πλάκας σαν τα ευτελή προϊόντα τους και ξέχνα τα!

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Όταν η κοινωνική ή πολιτική επικαιρότητα ερεθίζουν τον εγκέφαλο στα «κόκκινα»… όταν ο Άνθρωπος και τα πάθη του έρχονται στο προσκήνιο… όταν ένα βίωμα έχει ευρύτερη κοινωνική αναφορά… το χέρι πάει μόνο του στο πληκτρολόγιο. Και καταγράφει σκέψεις/ συναισθήματα εν θερμώ ή εν ψυχρώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να τα επικοινωνούμε… που μπορεί να επεκταθεί και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη