Το 85% των κακοποιημένων παιδιών που μπαίνουν σε ίδρυμα κακοποιούνται ξανά τον πρώτο μήνα

1623 Views
Το 85% των κακοποιημένων παιδιών που μπαίνουν σε ίδρυμα κακοποιούνται ξανά τον πρώτο μήνα Το 85% των κακοποιημένων παιδιών που μπαίνουν σε ίδρυμα κακοποιούνται ξανά τον πρώτο μήνα

Επιτακτική ανάγκη να στηριχθεί η αναδοχή και εναλλακτικές οικογενειακές τοποθετήσεις παιδιών

Ως εκ τούτου τονίζει ο κ. Νικολαίδης, θα πρέπει να στηριχθεί η αναδοχή και όλων των ειδών οι εναλλακτικές οικογενειακές τοποθετήσεις των παιδιών που θα πρέπει να απομακρυνθούν από τους γονείς τους. «Θα πρέπει επίσης να υπάρχει ένα συνεκτικό πλαίσιο κοινωνικών υπηρεσιών και υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής παρέμβασης, που να στηρίζουν τις δυσλειτουργικές οικογένειες, ώστε να σταθούν στα πόδια τους και να μπορέσουν να ξαναπάρουν πίσω τα παιδιά τους, υπό εποπτεία και με στήριξη, μετά από λίγο καιρό. Στην Ελλάδα οι απομακρύνσεις παιδιών από τις φυσικές τους οικογένειες, είναι ως επί το πλείστον μόνιμες, κάτι που δεν γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη, καθότι σε ένα μεγάλο ποσοστό είναι παροδικές, μέχρι να πέσουν επάνω στην δυσλειτουργική οικογένεια όλες οι υπηρεσίες και να την βοηθήσουν να σταθεί στα πόδια της».
Και το ερώτημα που εύλογα προκύπτει: Ένας βιαστής μπορεί να ξαναπάρει το παιδί του πίσω;

Το 60% των απομακρύνσεων παιδιών από την οικογένεια στην Ελλάδα είναι για παραμέληση
«Όχι. Αλλά ξέρετε το 60% των απομακρύνσεων και στην Ελλάδα είναι για παραμέληση, και όχι για σεξουαλική κακοποίηση. Πρόκειται κυρίως για οικογένειες που βρίσκονται στον κοινωνικό αποκλεισμό, ή σε ακραία φτώχεια. Δηλαδή αντιμετωπίζουν προβλήματα που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν και να στηριχθούν με άλλα μέσα, και όχι με την απομάκρυνση από το παιδί τους. Για τα μωρά και τα βρέφη χωρίς να υπάρξει συμβάν σεξουαλικής ή σωματικής κακοποίησης, μόνο και μόνο από το γεγονός ότι μπαίνουν σε ένα ίδρυμα και δεν τα φροντίζει ένας άνθρωπος, αλλά πολλοί εναλλασσόμενοι, έχει αποδειχθεί ότι προκαλούνται βλάβες στον εγκέφαλο, οι οποίες είναι μη αναστρέψιμες. Κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να διαμένει σε νοσοκομείο ή σε ίδρυμα. Θα πρέπει να πάνε σε μία οικογένεια. Και τα παιδιά που φιλοξενούνται στα παιδιατρικά νοσοκομεία, και τα παιδιά που βρίσκονται στο Κέντρο Βρεφών Μητέρα, όπως επίσης και τα παιδιά που είναι σε ιδιωτικού δικαίου πλαίσια και δομές. Δεν θα έπρεπε να βρίσκεται κανένα παιδί σε υπηρεσία που να δουλεύει προσωπικό σε βάρδιες. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών εδώ και 20 χρόνια έχει βγάλει μία παγκόσμια κατευθυντήρια οδηγία για όλα τα κράτη μέλη του: Κανένα παιδί να μην είναι σε πλαίσιο φροντίδας κάτω από την ηλικία των 3 χρόνων».

Οι καταγγελίες έχουν αυξηθεί μετά την έξοδο από την καραντίνα – Ο αριθμός των περιστατικών διαχρονικά είναι ίδιος
Στο ερώτημα αν το πρόβλημα της παιδικής κακοποίσης υπήρχε πάντα πίσω από κλειστές κουρτίνες ή κάποιοι παράγοντες το πυροδότησαν και έχει ενταθεί τελευταία, ο κύριος Νικολαΐδης απαντά: «Γνωρίζουμε και από μετρήσεις σε διάφορες χώρες, ότι όσο διήρκεσε η πανδημία και κυρίως τα περιοριστικά μέτρα, τόσο περισσότερο οι καταγγελίες κακοποίησης παιδιών μειώθηκαν στις αναπτυγμένες χώρες. Και αυτό εξηγείται με βάση το γεγονός ότι καθώς τα παιδιά ήταν κλεισμένα με τον κακοποιητή τους, ο οποίος συχνότατα είναι ο γονιός τους, ή ο φροντιστής τους, δεν είχαν κανένα τρόπο να καταγγείλουν. Δεν είχαν πρόσβαση σε κάποιον άλλον ενήλικα για να ζητήσουν βοήθεια. Ξέρουμε από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και της Βορείου Αμερικής που μετριέται αυτό, ότι η αποκατάσταση του ρυθμού των καταγγελιών κακοποίησης παιδιών, συνήθως γίνεται μήνες μετά την έξοδο από τα λοκ ντάουν. Οπότε με αυτή την έννοια αυτή τη στιγμή είναι “τα σπασμένα” της καραντίνας. Ωστόσο αυτό ισχύει για τις καταγγελίες και όχι τον αριθμό των περιστατικών που συμβαίνουν στην κοινωνία. Αυτά φαίνεται ότι δεν αλλάζουν τόσο πολύ με το χρόνο. Η αίσθηση που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες δεκαετίες ότι έχουμε γεμίσει με περιστατικά, ιδιαίτερα σεξουαλικής βίας κατά των παιδιών, είναι μία πλασματική αίσθηση που δημιουργήθηκε, επειδή ακριβώς τις τελευταίες δεκαετίες περισσότερα θύματα παίρνουν το κουράγιο να καταγγείλουν, ενώ παλιότερα έπαιρναν το μυστικό στον τάφο τους».

Η παιδική κακοποίηση στην Ελλάδα σε νούμερα – Σε κάθε σχολική τάξη υπάρχει ένα κακοποιημένο σεξουαλικά παιδί
«Με βάσει τις δικές μας έρευνες που είναι οι μόνες σε μεγάλα και επιλεγμένα δείγματα παιδιών που ρωτήσαμε με ανώνυμα ερωτηματολόγια ξέρουμε ότι περίπου 3 στα 4 παιδιά στην Ελλάδα θα εκτεθούν σε τουλάχιστον μία εμπειρία σωματικής βίας, εκ των οποίων ένα ποσοστό 5,5% θα έχουν πολλαπλές και διαφορετικές εμπειρίες. Ένα στα 20 παιδιά υφίσταται συνεχώς σωματική βία και μάλιστα βαριάς μορφής. Όσον αφορά τη σεξουαλική βία ένα στα έξι παιδιά, μάς είπαν ότι είχαν μία τέτοια ανεπιθύμητη εμπειρία, Γύρω στο 7,5% των παιδιών, αυτή η εμπειρία εμπεριείχε επαφή του σώματος. Βεβαίως ακόμα και αυτές οι πιο “ελαφριές” σε εισαγωγικά μορφές έκθεσης σε σεξουαλική βία, είναι πάρα πολύ τραυματικές για τα παιδιά. Ένα ποσοστό 3,1% μας είπαν ότι στην παιδική τους ηλικία, είχαν μία εμπειρία βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Όπως καταλαβαίνετε αυτά τα γκρίζα νούμερα σημαίνουν ότι καθένας από μας ξέρει ένα τουλάχιστον παιδί που έχει μία τέτοια εμπειρία από την παιδική του ηλικία. Σε κάθε σχολική τάξη υπάρχει ένα τέτοιο παιδί».

Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ένα βιβλίο-έκπληξη το “Όλα μου τα καλοκαίρια”... Διαβάσαμε & σχολιάζουμε.
Ένα βιβλίο-έκπληξη το “Όλα μου τα καλοκαίρια”... Διαβάσαμε & σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 1865 Views

Ένα βιβλίο-έκπληξη, που μου κράτησε ευχάριστη συντροφιά και μου θύμισε δικά μου εφηβικά καλοκαίρια...και απωθημένα. Άλλωστε, τα ζητήματα της καρδιάς δεν έχουν ηλικία! Διάβασε η Μαρία Διαμαντοπούλου και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη