«Covid-19 stories»: Η Τζένη των Χριστουγέννων.

12568 Views
«Covid-19 stories»:  Η Τζένη των Χριστουγέννων. «Covid-19 stories»: Η Τζένη των Χριστουγέννων.

  

 

«Καλησπέρα». «Καλησπέρα φίλε μου». «Φυλής 106». «Έγινε». Στο ραδιόφωνο έπαιζε Ρίτα Σακελλαρίου:«Ιστορία μου, αμαρτία μου λάθος μου μεγάλο είσαι αρρώστια μου μες στα στήθια μου και πώς να σε βγάλω». Ο ταξιτζής σιγοτραγουδούσε το σουξέ της μεγάλης Ρίτας και εγώ κοιτούσα από το παράθυρο την Αθήνα που λόγω covid, ήταν πιο έρημη και σκοτεινή από κάθε χρονιά. Δεν είχε καμία σχέση με το 2000, τότε που  την πρωτοσυνάντησα και μου δίδαξε τι σημαίνει σεξ. Τότε που η λέξη αυνανισμός υπήρχε στο καθημερινό μου λεξικό αλλά κάποια στιγμή άρχισε να με κουράζει. Οι τρίχες είχαν κάνει για τα καλά την εμφάνιση τους στο εφηβικό πρόσωπό μου και στα γεννητικά μου όργανα.
.
Είχα μαζέψει 3.000 δραχμές και ήμουν έτοιμος για το μεγάλο βήμα. Με είχε ενημερώσει ο ξάδερφος μου ο Πάνος που είναι η «καλή» και προθυμοποιήθηκε να με συνοδεύσει στην «μεγάλη» έξοδο. Είχα βάλει τζελ στα μαλλιά, είχα μπανιαριστεί και είχα καθαρίσει καλά όλα τα σημεία (επίμαχα και μη) ,ψεκάστηκα καμιά 10ριά φορές με την κολόνια που μου είχε φέρει δώρο ο νονός μου στην γιορτή μου, έβαλα παπούτσια και έτοιμος ο γαμπρός. Βγήκα από την πόρτα και έξω μύριζε Χριστούγεννα.
 
 
 
Στολισμένα δέντρα στα σαλόνια, φωτάκια στα μπαλκόνια, καλοντυμένοι που πηγαίνανε σε κάποια γιορτή, χαρούμενες φάτσες, γέλια, και ο ξάδερφος που με περίμενε στην γωνία ντυμένος με ένα μαύρο, μακρύ, παλτό. «Έτοιμος;», με ρώτησε. «Έτοιμος», σιγομουρμούρισα και του έκλεισα το μάτι. “Φύγαμε”, μου απάντησε και κατευθυνθήκαμε προς τη Φυλής. Στην διαδρομή ο ξάδερφος δεν σταμάτησε να με πειράζει και να λέει ατάκες τύπου: « Έλα σήμερα θα γίνεις άντρας. Ποιος την χάρη σου. Κανονικά, από εδώ και στο εξής, σήμερα πρέπει να γιορτάζεις τα γενέθλια σου». Μόλις μπήκαμε στην Φυλής η ατάκα: «Σε θέλω ακμαίο να πάρουμε την Πόλη», με έριξε κάτω από τα γέλια.«Ναι, ρε ξάδερφε μην αγχώνεσαι. Όλα θα πάνε καλά. Θα σε βγάλω ασπροπρόσωπο», του απάντησα και του έκλεισα πονηρά το μάτι.
 
 
Είχαμε φτάσει στην Φυλής 106 και η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Δεν ήθελα να το δείξω στον ξάδερφο γιατί θα άρχιζε να λέει τα δικά του και να μου δίνει κουράγιο λες και πάω στον πόλεμο. Ανεβήκαμε τα σκαλιά και φτάσαμε στο σαλόνι που καθότανε πέντε άτομα και περιμένανε την κοπέλα. Αμήχανα βλέμματα, πονηρές ματιές, αδιαφορία και χασμουρητά, όλα αυτά συνθέτανε το παζλ των ανθρώπων που καθότανε στο σαλονάκι. «Σε λίγα λεπτά έρχεται το κορίτσι μας. Τέτοια κοπέλα δεν έχετε ξαναδεί, θα πάθετε την πλάκα σας», μας ενημέρωσε μια ξανθιά κυρία γύρω στα πενήντα με έναν επίδεσμο στο αριστερό χέρι και ένα τσιγάρο στο δεξί. Όντως σε λίγα λεπτά ήρθε το ξανθό κορίτσι, γυμνόστηθη, περπάτησε πάνω στις ψηλές γόβες της, πέρασε από όλους τους πελάτες, έκανε μια στροφή  και μπήκε μέσα σε ένα κουζινάκι, αφού ταυτόχρονα η κυρία με τον επίδεσμο μας έκανε την παρουσίαση και μας τόνισε ότι είναι πολύ καλή στις υπηρεσίες της και ότι θα μείνουμε ευχαριστημένοι.
 
 
Σηκώθηκα, έβαλα το χέρι στην τσέπη, έβγαλα τις 3.000 δραχμές και τις ακούμπησα στο τραπεζάκι, αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους πελάτες που μπορεί να ήθελαν να είναι στη θέση μου, πριν από μένα. Ο ξάδερφος μου χτύπησε την πλάτη, του έδωσα το μπουφάν, και μπήκα στο δωμάτιο χωρίς να ανταλλάξουμε κουβέντα. Την ήθελα πολύ και δεν ήθελα να χάσω λεπτό από την ώρα που θα είμαστε μαζί.
 
Μετά από λίγα λεπτά  ήρθε και αυτή. Έκλεισε την πόρτα και μου ζήτησε να γδυθώ, κάτι που έκανα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. «Είναι η πρώτη μου φορά», ψέλισσα καθώς η γκρι μπλούζα μου με το λογότυπο της coca-cola και το παντελόνι μου βρισκόταν πεταμένα σε μια ξύλινη καρέκλα. «Και τι έγινε που είναι η πρώτη σου φορά; Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά», μου είπε εκείνη καθώς έβγαζε το κιλοτάκι της. «Μμμμμμμ, τι έχουμε εδώ», μου είπε και κοίταξε το μισοσηκωμένο πέος μου, το οποίο ευελπιστούσα να σταματήσει να είναι μισό και να γίνει ολόκληρο. Και, ναι, η ευχή μου δεν άργησε να πραγματοποιηθεί.
 
 
Με πλησίασε, με χάιδεψε και ξεκίνησε τα «παιχνίδια» με το πέος μου. Μου φόρεσε το προφυλακτικό, έγειρε πάνω μου και μου έδωσε ένα πεταχτό φιλί στο στόμα. Όταν κατάφερα να μπω μέσα της ένιωσα ότι έχω πάει στον Παράδεισο. Εκείνη ήταν η Εύα και εγώ ο Αδάμ. Ένας Αδάμ που ήταν στα χαμένα όσο την έβλεπα πάνω μου να ψιθυρίζει προστυχόλογα, να με κοιτάει στα μάτια και εγώ να μπαινοβγαίνω μέσα της. Κάποια στιγμή η όμορφη διαδρομή έφτασε στο τέλος της και εγώ ανακουφισμένος ξάπλωσα στο κρεβάτι με τα χέρια ανοιχτά, κοιτώντας το ταβάνι. «Εντάξει μικρέ;», με ρώτησε καθώς έβαζε το κιλοτάκι της και έσκυψε το κεφάλι της για να τινάξει τα ξανθά μαλλιά της. «Ναι, εντάξει», απάντησα και σηκώθηκα να ντυθώ. «Ήσουν καταπληκτική». «Εντάξει υπερβολές», μου είπε και χαμογέλασε. «Γιώργος». «Τζένη». «Χάρηκα Τζένη». «Να σαι καλά Γιώργο. Χαίρομαι που πέρασες ωραία», μου είπε και μου κλείσε το μάτι. «Μείνε λίγο ακόμα….», μουρμούρισα αλλά είχε ανοίξει ήδη την πόρτα και είχε φύγει.
 
 
Είκοσι  χρόνια μετά και να που είμαι πάλι στην Φυλής 106 χωρίς τον ξάδερφο αυτή την φορά αφού παντρεύτηκε και έφυγε για Γερμανία με την οικογένεια του. Μόνος, έξω από το σπίτι που την συνάντησα πρώτη φορά και μου έμαθε τι εστί σεξ. Την είδα στον ύπνο μου μετά από πολλά χρόνια και μου ζήτησε να έρθω να την βρω. Ήξερα ότι είναι αδύνατον να την δω ξανά αλλά κάτι μέσα μου με έσπρωξε να έρθω. Και κατά μια διαβολική σύμπτωση ο ταξιτζής με ενημέρωσε ότι: «Τις προάλλες πήρα κούρσα μια πλούσια πελάτισσα που την λέγανε Τζένη και την άφησα στην Φυλής γιατί ήθελα να κάνει κάποια δώρα στα κορίτσια που δουλεύουνε στα πορνεία. Βοή θεια στο σπίτι κυριολεκτικά. Είχε παντρευτεί έναν άντρα του υποκόσμου με πολλά λεφτά και έχει δύο κορίτσια. Έμεινε χήρα μικρή, απέκτησε μεγάλη περιουσία αλλά παρ’ όλα αυτά πάντα θυμάται από πού ξεκίνησε. Έτσι μου είπε. Μάγκα να μου το θυμηθείς αυτή θα ήταν πόρνη κάπου εδώ στην Φυλής. Κοίτα σύμπτωση κάπου κοντά στο 106 την είχα αφήσει και εκείνη. Χαχαχαχαχαχα».
 
 
«Κάρμα φίλε», ψιθυρίζω καθώς χαζεύω στο παράθυρο του πρώτου ορόφου ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα λαμπάκια που αναβοσβήνανε σαν τρελά.. Σκέφτομαι ότι κάποιος θα μένει εκεί. Η μπορεί και όχι. Η πόρτα είναι κλειστή και το χρώμα της έχει ξεθωριάσει. Κάποτε ήταν πράσινη και τώρα έχει μείνει μόνο  η σκουριά. Θυμήθηκα τότε που ανέβηκα τα σκαλιά του μπουρδέλου και μπήκα στο σαλόνι. Το καρδιοχτύπι μου, την αγωνία μου και την ανυπομονησία μου για το αποτέλεσμα. Αν γινόταν αυτό σήμερα η ξανθιά «κυρία» με το σπασμένο αριστερό χέρι, θα έλεγε: «Να κρατάτε αποστάσεις ρε παλικάρια μου να μην βρω κανέναν μπελά. Το κορίτσι φοράει και μάσκα για να μην κολλήσουμε κορωνοϊούς και τέτοιες μαλακίες».
 
«Τουλάχιστον να είσαι καλά όπου και να είσαι», μουρμουρίζω και σκουπίζω τα δάκρυα μου. «Κοτζαμάν άντρα κάθομαι και βουρκώνω έξω από ένα μπουρδέλο», σκέφτομαι καθώς διορθώνω την μάσκα μου και χάνομαι στα στενά της Φυλής. Η ώρα είναι δέκα και τα παιδιά μου θα περιμένουν τον πατέρα τους να τους πάει τα δώρα των Χριστουγέννων. Ένα μήνυμα έρχεται στο κινητό μου: «Ρε ξάδερφε χρόνια πολλά και να θυμάσαι ότι σαν σήμερα πήγες να πάρεις την Πόλη». Το γέλιο μου αντήχησε σε όλη την Φυλής!

 

Υγ. Καλά Χριστούγεννα σε όλους τους αναγνώστες της Κ και ευτυχισμένο το νέο έτος.

«Covid-19 stories» -  Κάθε 13 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Γεννήθηκα στο νοσοκομείο της Καρδίτσας πριν από 41 έτη και αυτό είναι αρκετό όλα αυτά τα χρόνια να ζήσω εμπειρίες και καταστάσεις που κάποια μέρα θα γίνουν ιστορίες και θα εκδοθούν από κάποιον εκδοτικό οίκο που θα εκτιμήσει τους ήρωες αυτούς. Μέχρι τότε πίνω τον μέτριο φρέντο εσπρέσο κάθε πρωί, γυμνάζομαι όσο μπορώ, ακούω Bruch Springsteen, και γράφω στην Κουλτουρόσουπα για να ξεφύγω και λίγο από την καθημερινότητα αλλά η ρημάδα πάντα μας ξεπερνάει. Νομίζω ότι κάπου μας κάνει πλάκα ο Θεός και ότι ξεκαρδίζεται στα γέλια ο άτιμοςόταν μας βλέπει να κάνουμε σχέδια και να ψάχνουμε μανιωδώς την ευτυχία. Πιστεύω στην ειρήνη και ότι μια μέρα ο κόσμος θα ζει χωρίς θανατηφόρους ιούς, πολέμους και ηλίθιους πολιτικούς. Το τελευταίο πιστεύω ότι είναι και το πιο δύσκολο…

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ρέκβιεμ για την Σμύρνη: Kορυφαία επετειακή εκδήλωση του Κέντρο Πολιτισμού ΠΚΜ για την Μικρασιατική Καταστροφή
Ρέκβιεμ για την Σμύρνη: Kορυφαία επετειακή εκδήλωση του Κέντρο Πολιτισμού ΠΚΜ για την Μικρασιατική Καταστροφή
με 0 Σχόλια 907 Views
Το “Ρέκβιεμ για την Σμύρνη” αποτελεί ανάθεση του Κέντρου Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στον συνθέτη και θα παρουσιαστεί, σε παγκόσμια πρώτη, στο Φεστιβάλ Επταπυργίου  2022.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή