Προσδοκώ Ανάσταση Ηθών. Γράφει ο ηθοποιός Λευτέρης Δημηρόπουλος.

356 Views
Προσδοκώ Ανάσταση Ηθών. Γράφει ο ηθοποιός Λευτέρης Δημηρόπουλος. Προσδοκώ Ανάσταση Ηθών. Γράφει ο ηθοποιός Λευτέρης Δημηρόπουλος.

Προσδοκώ Ανάσταση Ηθών  

Γράφει ο ηθοποιός Λευτέρης Δημηρόπουλος.

     Το Άγιο Πάσχα. Η μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, η οποία  έχει τις ρίζες της στο Εβραϊκό Πεσσάχ. Η χαρά μετά την Ανάσταση διαδέχεται την πένθιμη ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Πάσχα λοιπόν. Η αλλιώς ‘διάβαση’. Για τους Εβραίους, διάβαση από την Ερυθρά Θάλασσα και απελευθέρωση από τη δουλεία. Για τους Χριστιανούς, διάβαση από τη σταύρωση στην ανάσταση και τη μετά θάνατο ζωή κι απελευθέρωση από την αμαρτία. Πιο βαθύ σίγουρα το νόημα της χριστιανικής απόδοσης… Η Ορθόδοξη Εκκλησία εστιάζει στα της Ανάστασης του Κυρίου, η Καθολική στα του θανάτου Του, τα διάφορα δόγματα αδυνατούν εδώ και χρόνια να ορίσουν και να αποδεχτούν έναν κοινό εορτασμό, οι χιλιάδες πιστοί καταφθάνουν με τέτοια κατάνυξη και αφοσίωση  στους κατά τόπους ναούς που με κάνει ειλικρινά να αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν οι 9 στους 10 να αδυνατούν να δώσουν καθαρά την έννοια και το ‘σπέλινγκ’ του Χριστός Ανέστη… Σε μια χώρα όπου οι αργίες λόγω εθνικών και θρησκευτικών εορτών έχουν γίνει ‘μαστ’, όλα φαντάζουν λογικά.
         Όπως απόλυτα λογικό είναι να βανδαλίζεις πόλη, γήπεδο, ποδόσφαιρο, προφίλ, ήθος, χώρα, την Μ. Τετάρτη και μετά από 3 ημέρες να σιγοψέλνεις πασχαλινά τροπάρια και να ανταλλάσεις ευχές. Η μήπως δεν είναι τόσο λογικό; Μήπως έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα; Mήπως με την ιδιοσυγκρασία του οπαδού; Μήπως με το ότι τα πάντα εδώ στην Ελλάδα ‘επιπλέουν’; Ή μήπως η δυναμική αυτής της μεγάλης εορτής περιορίζεται μόνο στο βράδυ του Μ. Σαββάτου; Τελικά ποιος θα έπρεπε να ντρέπεται; Αυτός που δεν έκανε νηστεία; Αυτός που κοινώνησε παρά το ότι δε νήστεψε; Αυτός που νήστεψε επιλεκτικά; Αυτός που δεν πήγε την Μ. Παρασκευή και το Μ. Σάββατο στην εκκλησία; Αυτός που δεν έχει πάει ποτέ του στην εκκλησία; Αυτός που αμέσως μετά το παραδοσιακό πνευματώδες τσούγκρισμα των αυγών, μετέβη σε τσούγκρισμα ποτηριών με οινοπνευματώδες περιεχόμενο; Μπορώ να συνεχίσω τις ρητορικές ερωτήσεις μέχρι το όριο των 1000 λέξεων που θα έπρεπε να έχει ένα καλοπισμένο άρθρο αλλά δε θα το κάνω.
         Θα αντιπαραθέσω αντ’ αυτού, 2 εικόνες από τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Εικόνα 1η
Αγγλία, η μητέρα του χουλιγκανισμού. Άνφιλντ. Η τοπική Λίβερπουλ αντιμετωπίζει τη Μάντσεστερ Σίτι. Το γήπεδο κατάμεστο. Ανάμεσα στους χιλιάδες οπαδούς της γηπεδούχου ομάδας, βρίσκονται περίπου 5000 φίλοι της φιλοξενούμενης. Χωρίς κενά διαζώματα μεταξύ τους. Ο αγώνας κρίνει σε μεγάλο βαθμό το ποιος θα κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή φέτος. Τα εκατομμύρια που παίζονται, πάρα πολλά. Το παιχνίδι αρχίζει στην ώρα του. Ούτε ένα καπνογόνο στις κερκίδες, ούτε ένα αντικείμενο στο γήπεδο.
Η Λίβερπουλ κερδίζει.
Η Σίτι προβληματίζει.
Η ατμόσφαιρα συγκινεί τους πάντες μέσα στο γήπεδο και το άκουσμα του ‘you ‘ll never walk alone’ πριν την έναρξη και μετά το τέλος του αγώνα έρχεται σαν κερασάκι, για να ανατριχιάσουν ακόμα και οι πιο αναίσθητοι. Δύναμη, πάθος, μονομαχίες σκληρές, θέαμα υψηλού επιπέδου, πολλά γκολ και μια μεγάλη και άξια νικήτρια. Οι παίκτες αποχωρούν αγκαλιασμένοι με το ‘κοντράστ’ συναισθημάτων να προσφέρει υπέροχα πλάνα για τον άγγλο σκηνοθέτη που καλύπτει τον αγώνα.Τα δάκρια στο πρόσωπου του αρχηγού της Λίβερπουλ, Στήβεν Τζέραρντ και ο τρόπος που προτρέπει τους συμπαικτες του να συνεχίσουν δυναμικά και την επόμενη αγωνιστική, συγκλονίζουν.
Εικόνα 2η
 Ελλάδα, η μητέρα του πολιτισμού. Θεσσαλονίκη. Τούμπα. Ο ΠΑΟΚ αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό, στον επαναληπτικό αγώνα για την πρόκριση στο μεγάλο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος. Το γήπεδο κατάμεστο από 50000 οπαδούς του ΠΑΟΚ. Ο διαιτητής σφυρίζει την έναρξη του αγώνα 75’ μετά την καθορισμένη ώρα. Ψάρια στους πάγκους της φιλοξενούμενης ομάδας, εκατοντάδες αντικείμενα μέσα στον αγωνιστικό χώρο και δεκάδες καπνογόνα συνέβαλαν σ’ αυτήν την καθυστέρηση.
Η πλειοψηφία του κόσμου προτρέπει να συνεχιστούν οι βανδαλισμοί.
Τελικά ο ΠΑΟΚ κερδίζει επάξια τον Ολυμπιακό και το εισιτήριο για τον τελικό. Οι ποδοσφαιριστές αποχωρούν παίζοντας ‘μπουνιές’ μεταξύ τους και με τους οπαδούς που έχουν εισβάλει στο γήπεδο. Ο αρχηγός των νικητών μοιράζει κεφαλιές και απειλές προς αντίπαλους ποδοσφαιριστές, συμπαίκτες του στην εθνική ομάδα.
    Δύο εικόνες λοιπόν, δύο γηπέδων, δύο χωρών στην πιο πολιτισμένη γειτονιά του πλανήτη. Δύο ποδοσφαιρικοί αγώνες σε μια περίοδο όπου φτάνει στο ‘πικ’ της, η μεγαλύτερη γιορτή του Ιουδαισμού και του Χριστιανισμού. Δε νομίζω ότι χρειάζονται αναλύσεις, συζητήσεις και προβληματισμοί. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Καμία θρησκεία και κανένα δόγμα δε μπορεί να συγκρατήσει την αφέλεια και την ανηθικότητα, όταν ο ίδιος ο άνθρωπος δε φρόντισε ποτέ να δοκιμάσει τη χαλιναγώγηση των ορέξεων του. Ας ψάξουμε όλοι μέσα μας, τα αποθέματα ήθους και ανθρωπιάς που μας έχουν απομείνει, όσο βαθιά κι αν χρειαστεί να φτάσουμε. Μια νηστεία μερικών ημερών, μια κατανυκτική και πένθιμη παρουσία διάρκειας 1 ώρας στην εκκλησία και η μεταφορά της φλόγας από την εκκλησία στο σπίτι δεν ξορκίζουν τα αμαρτήματα. Εμείς οι ίδιοι φταίμε για το θεαθήναι. Εμείς οι ίδιοι οφείλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας την πραγματική, εκ βάθους εικόνα, μιας ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ.
ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΗΘΩΝ…

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Με τη σιωπή»: Μια σπουδαία παράσταση, αυτό που λέμε «καλό θέατρο». Τηλε-είδαμε & Σχολιάζουμε.
«Με τη σιωπή»: Μια σπουδαία παράσταση, αυτό που λέμε «καλό θέατρο». Τηλε-είδαμε & Σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 3652 Views

 Μια παράσταση δεμένη, με συνοχή, με περιεχόμενο, μια παράσταση επιπέδου, που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Είναι αυτό που λέμε «καλό θέατρο»… Είδε η Άννια Κανακάρη και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή