4 ερωτήματα για την Αυτοκτονικότητα. Από τη Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Γ. Τζιωρίδου.

462 Views
4 ερωτήματα για την Αυτοκτονικότητα. Από τη Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Γ. Τζιωρίδου. 4 ερωτήματα για την Αυτοκτονικότητα. Από τη Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Γ. Τζιωρίδου.

 Η αυτοκτονική συμπεριφορά ενός ατόμου συσχετίζεται με την ανάγκη του να δώσει μια λύση σε μια κατάσταση που δεν μπορεί πλέον να αντέξει. Πρόκειται για ένα μήνυμα συναγερμού προς το έξω άμεσα συσχετιζόμενο με ένα αδιέξοδο μέσα του.

4 ερωτήματα για την Αυτοκτονικότητα. Από τη Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Γ. Τζιωρίδου.
Πολλά άτομα που εκδηλώνουν τάσεις αυτοκτονικής συμπεριφοράς το μόνο που έχουν βαθιά ανάγκη είναι έναν άνθρωπο να μιλήσουν για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, για τους φόβους τους, τις επιθυμίες τους, για το εσωτερικό κενό τους. Δεν ψάχνουν απαραίτητα κάποια άμεση λύση, αλλά κατανόηση, χρόνο και εμπιστοσύνη.  
Τι σπρώχνει τους ανθρώπους στην αυτοκτονία;
Μια κατάσταση που επιβαρύνει το άτομο συνεχόμενα και για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. σοβαρή ασθένεια, ξαφνική απώλεια αγαπημένου προσώπου, μακρόχρονη ανεργία, χρέη) μπορεί να προκαλέσει στον οργανισμό εσωτερική πίεση σε τέτοιο βαθμό, ώστε τα αποθέματα αυτοΐασης να εξαντληθούν. Αποφασιστικής σημασίας σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο τρόπος που ο καθένας αντιμετωπίζει την επιβαρυντική κατάσταση που βιώνει, καθώς ο τρόπος αυτός διαφοροποιείται από άτομο σε άτομο. Αυτό που για έναν εξωτερικό παρατηρητή μπορεί να φαντάζει ασήμαντο, μπορεί για το άτομο που το βιώνει να είναι εξαιρετικά δύσκολο να το διαχειριστεί, όταν βρίσκεται με μια εσωτερική αστάθεια και αβεβαιότητα.
Πώς αναγνωρίζεις το άτομο που κινδυνεύει να γίνει αυτόχειρας;
Πρόσεξε, αν το άτομο που αντιμετωπίζει προβλήματα έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό τον τρόπο που σκέφτεται και συμπεριφέρεται. Ενδείξεις προς αυτοχειρία μπορεί να αποτελούν φαντασιώσεις θανάτου που ακούγονται πολύ πλαστικές και με λεπτομέρειες στην περιγραφή τους. Επίσης καμπανάκι συναγερμού θα πρέπει να χτυπήσει, όταν το άτομο καταστρώνει πολύ συγκεκριμένα σχέδια θανάτου και προβαίνει σε συγκεκριμένες προετοιμασίες. Η αλήθεια είναι ότι πολύ συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν συγκεκριμένες εξωτερικές ενδείξεις, καθώς το άτομο κλείνεται στον εαυτό του. Αυτό το κλείσιμο δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Τέλος μεγάλη προσοχή, όταν υπάρχει μια ξαφνική και απότομη αλλαγή προς θετική σκέψη. Μπορεί να οφείλεται σε μια ειλημμένη απόφαση αυτοχειρίας, όπου το άτομο δε νιώθει πλέον πιεσμένο.
Τι κάνεις, όταν αναγνωρίσεις τις παραπάνω ενδείξεις;
Ως πρώτο βήμα ενδείκνυται να μιλήσουμε με το άτομο που εκδηλώνει υποψία αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Το καλύτερο είναι να είναι είμαστε ειλικρινείς και να πούμε, ότι έχουμε παρατηρήσει αλλαγή στη συμπεριφορά του. Επίσης είναι σημαντικό να ρωτήσουμε σε τι μπορεί να οφείλεται η αλλαγή αυτή. Με άλλα λόγια χρειάζεται επειγόντως μια γέφυρα επικοινωνίας, έτσι ώστε να γίνει μια πρώτη προσπάθεια από κοινού εύρεσης λύσης στο αδιέξοδο που βιώνει το άτομο. Στην περίπτωση όπου υπάρχει άρνηση να ανοιχτεί και να μιλήσει μπορούμε να ρωτήσουμε, αν προτιμά κάποιον άλλο στον οποίο θα ήθελε να μιλήσει (φίλος, συγγενής, ειδικός). Εάν έχουμε βεβαιωθεί , ότι υπάρχει άμεσος και υπαρκτός κίνδυνος αυτοχειρίας θα πρέπει να κινηθούμε όπως και στην περίπτωση ενός ατυχήματος. Ενημερώνουμε συγγενείς πρώτου βαθμού ή κοντινούς φίλους, εν ανάγκη αστυνομία ή πρώτες βοήθειες (αν βρισκόμαστε σε συνθήκη, όπου το άτομο προτίθεται ή απειλεί επί τόπου με αυτοχειρία).
Πώς μπορεί να βοηθήσει η ψυχοθεραπεία;
Η βοήθεια από τον ειδικό ψυχικής υγείας είναι μια σημαντική παράμετρος στην αυτοκτονικότητα. Ο ψυχολόγος θα υποστηρίξει τόσο το άτομο που αντιμετωπίζει αυτοκτονικές σκέψεις όσο και το άμεσο περιβάλλον του. Η ανακούφιση και το μοίρασμα του βάρους αποτελούν τη σημαντικότερη βοήθεια. Για τον αυτοκτονικό είναι καταλυτικής σημασίας να αφήσει ένα κομμάτι του βάρους που κουβαλάει σε κάποιον που αισθάνεται ότι μπορεί να το κρατήσει. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορεί να καταλάβει, ότι οι τρόποι αντιμετώπισης ενός αδιεξόδου είναι πιο σημαντικοί από το ίδιο το αδιέξοδο.
Σκέψεις – Αντίδοτο στις αυτοκτονικές σκέψεις:
·       Μη κρατάς μυστικές σκέψεις που θα μπορούσαν να σε οδηγήσουν στο θάνατο. Είναι βαρύ φορτίο για να το κουβαλάς μόνος/η.
·       Μίλησε σε κάποιον που εμπιστεύεσαι, ακόμη κι αν δεν ξέρεις τι ακριβώς να πεις.
·       Μην αρνείσαι τη βοήθεια. Αναζήτησε την.
Όταν συναντάς στο περιβάλλον σου άτομο με έντονες αυτοκτονικές σκέψεις:
·       Μη ασκείς έντονη κριτική για το πώς σκέφτεται. Μεγαλώνεις το βάρος και την πίεση που κουβαλάει το άτομο ήδη μέσα του.
·       Μην υποβαθμίζεις τα προβλήματα του („θα περάσει, δεν είναι τίποτα“). Θα αισθανθεί, ότι δεν το αντιμετωπίζεις με σοβαρότητα.
·       Μη προσπαθήσεις να του αλλάξεις γνώμη γι΄ αυτά που σου εμπιστεύεται. Υπάρχει ο κίνδυνος να σταματήσει να σου μιλάει. Αντίθετα το να σου μιλάει και να σε εμπιστεύεται μπορεί κυριολεκτικά να του σώσει τη ζωή.
·       Δείξε με τη στάση σου, ότι τον/την χρειάζεσαι. Συχνά το άτομο που δε θέλει άλλο να ζήσει έχει τη βαθιά πεποίθηση, ότι δεν έχει καμία αξία και ότι κανείς δεν το χρειάζεται.

Φωτογραφικό υλικό




Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή